Miijn eerste twitch: De Roodkopklauwier.

Blauwborst

Drie weken terug heb ik iets gedaan wat ik nooit eerder deed.

Ik heb een zeldzame vogel getwitcht.

Een twitch is achter een melding op internet van een zeldzame vogelsoort aangaan.

Drie weken terug lees ik op zaterdagochtend dat er dicht in de buurt een 

zeldzame gast is neer gestreken.

Een Roodkopklauwier zit in het Diemerpark.

Omdat ik 's middags niet veel te doen heb, ga ik er eventjes langs.

Als ik aankom zit de vogel best aardig in het zicht, maar voor een echt mooie foto net te ver.

Roodkopklauwier

Dan blijkt wel weer direct waarom ik nooit achter dit soort melding aanren.

Ik weet toch wel aardig hoe ik een vogel dicht kan benaderen,

maar als er 20 anderen staan te kijken naar de vogel en er misschien nog meer mensen 

onderweg zijn, kan ik het toch niet maken om misschien de vogel te verjagen.

Als de vogel dan ook snel uit beeld verdwijnt, heb ik het al helemaal gehad en besluit

om achter een een aantal andere vogels aan te gaan, die ik op de weg

richting de roodkopklauwier  gehoord heb.

Kleine Karekiet

In het riet hoor en zie ik veel verschillende soorten vogels, maar ja, 

probeer ze maar eens op een mooie manier op de plaat te krijgen.

Met een hoop geduld komen ze toch wel een keertje vanuit het riet omhoog en

dan moet je maar weer hopen dat ze een klein beetje vrij komen te zitten.

Rietzanger

Rietzanger

Het grappige van deze rietzanger is, is dat de vele muggen en vliegjes gewoon zijn bek invliegen.

Gewoon ergens gaan zitten, bekkie open en aan tafel.

Blauwborst

Opvallend dat deze blauwborst nog zo uitbundig zit te zingen in deze periode.

Omdat ik nog aardig wat tijd overheb, besluit ik om langs twee andere plekken te gaan.

Reegeit

Jammer genoeg komen er geen reeën voor in Amsterdam of in de directe omgeving.

Maar op 20 minuutjes met de auto kom je ze wel tegen.

Inmiddels zijn de vossen wel al ver doorgedrongen in Amsterdam, want

ik ben er al eentje vlakbij mijn werk in Amsterdam-Zuid tegengekomen.

Er lopen ook zo ontzettend veel konijnen rond in de kleine stukjes natuur in de stad.

Veel mensen vinden een konijn als huisdier toch niet zo'n goed idee en

laten ze gewoon los in de vrije natuur.

Ook opvallend veel hazen dit jaar in de polders

Dodaars

Jonge boerenzwaluw

Grutto

Gele Kwikstaart

Gele Kwikstaart

Was ik heel lang op zoek naar een gele kwikstaart, maar het lijkt er

nu wel op, dat ik gestalkt wordt door gele kwikstaarten.

Ik kom ze werkelijk overal tegen.

Icarusblauwtje

Met een telelens is het toch meestal net even ietsje makkelijker om insecten te fotograferen.

Alleen het scherpstellen op zo'n klein beestje is met een telelens ietsje lastiger.

Icarusblauwtje

Lepelaar

Soms liggen geluk en pech erg dichtbij elkaar.

Terwijl ik in de auto zit en richting huis rijd, zie ik een lepelaar foerageren in een sloot.

Ik weet zeker dat de vogel op een bepaald moment mijn kant wel op moet komen.

Rustig wacht ik af en zie dat de vogel eerst even rust neemt.

De veertjes worden even gepoetst en uitgeschud en dan gaat de lepelaar weer het water in

om de rest van de maaltijd te zoeken.

Als ik de vogel inderdaad mijn kant op zie komen, wandelt er net iemand met een hond langs.

Weg vogel uiteraard.

Jonge Koolmees

In een volgend blog o.a. een aantal jonge vogels zoals deze koolmees.

Tot de volgende keer,

René

De Kerkuil

Kerkuil

Geachte bezoeker,

Eerst een verzoekje aan u, omdat ik een beetje hulp nodig heb met het winnen van 

een wedstrijd op Facebook. Nou ja, niet ik, maar mijn vrouw.

Zij is doorgedrongen tot de finale voor een huis make-over en strijdt nu met 

1 ander persoon voor de hoofdprijs.

Het aantal likes op de facebookpagina van het bedrijf bepaalt de winnaar.

U zou mij, en mijn vrouw uiteraard, een ontzettend groot plezier kunnen doen,

als u haar inzending zou willen liken.

We staan op dit moment een beetje achter, dus alle hulp is meer dan welkom!

Gaat u naar de facebook-pagina van Woonmagazijn Badhoevedorp 

(https://www.facebook.com/woonmagazijnbadhoevedorp?fref=ts)

Scroll even naar het bericht van Frances Smits en klik op "vind ik leuk"

linksonder de vier foto''s van onze huiskamer.

U krijgt mijn eeuwige dankbaarheid ;-)

René Smits

Dear Visitor,

Please help me to win a contest on Facebook!

It's about a home make-over!

Please go to the page of Woonmagazijn Badhoevedorp,

go to the story and the 4 pictures from Frances Smits-Klein and LIKE them.

Thanks a lot in advance,

René

Welnu, verder met het blog over de kerkuilen.

Jonge Kerkuil

Al een aantal jaren ben ik op de hoogte van een viertal locaties waar kerkuilen broeden.

In het voorjaar ga ik regelmatig langs deze locaties in de hoop dat ik een keertje

één van de ouders tijdens het daglicht bij de nestkasten tegenkom.

Op 2 juni ga ik aan het begin van de avond weer eens kijken bij 1 van de nestkasten.

Ik weet zeker dat er kleintjes zijn, want het stinkt behoorlijk bij de nestkast.

Ook zie ik vele vliegen rondvliegen bij de opening van de nestkast.

Dat duidt natuurlijk op vleesresten.

Af en toe hoor ik gerommel in de kast.

Ik kijk goed om mij heen, maar er is nergens een ouder te bekennen.

Dan zie ik een vrouw mijn richting opkomen met een plastic zak in haar hand.

Omdat het nou niet bepaald een plek is waar ik iemand met een vuilniszak verwacht,

ben ik erg benieuwd wat ze nou gaat doen.

Ze komt bij mij staan en quasi nonchalant vraagt ze wat ik hier doe en waar ik naar sta te kijken.

Omdat we allebei weten dat het een een verstoringsgevoelige plek gaat,

laten we beide niet direct het achterste van onze tong zien.

Maar al snel wordt duidelijk dat we beide voor hetzelfde komen.

De kerkuilen.

Alleen wil ik ze fotograferen en zij verteld mij dat ze zo direct geringd gaan worden.

Hoe bedoel je op de juiste plek op het juiste moment?

Uiteraard vraag ik of ik erbij mag blijven en misschien wat foto's maken.

Dan arriveren de opzichter van het gebied en de ringer op de plek.

Ik merk direct dat mijn aanwezigheid niet helemaal op prijs wordt gesteld, 

maar als het duidelijk wordt dat ik geen locaties prijs zal geven en ik toch duidelijk

laat merken dat ik erg enthousiast ben, mag ik blijven en ook foto's maken.

Een stuk schuimrubber wordt voor het vluchtgat gehouden, terwijl de ander

de kaast opent en de uiltjes uit de kast haalt.

Het blijkt een heel goed nest te zijn.

Er zitten maar liefst 5 jonge kerkuiltjes in de kast.

Het blijkt sowieso een uitstekend jaar te zijn voor jonge uilen,

want er zijn ontzettend veel muizen in de natuur te vinden.

In de twee andere kasten in de omgeving zitten respectievelijk 5 en 4 kleintjes.

Dat zijn dus 14 nieuwe kerkuiltjes in een betrekkelijk klein gebied.

Met grote nieuwsgierigheid zit ik te wachten tot het eerste kleintje uit de zak komt.

Jonge Kerkuil

Nou, dat eerste kleintje blijkt alles behalve een kleintje te zijn.

Ruim 430 gram en dat gewicht komt niet eens voor op de kaarten van de ringer

Het gebeurt niet vaak dat een kerkuiltje van deze leeftijd zo zwaar is.

Daaruit blijkt dat het inderdaad een zeer goed muizenjaar is.

Eten in overvloed.

Na het wegen wordt de vleugel opgemeten en

wordt getracht om dmv het verenkleed het geslacht vast te stellen.

Alles wordt netjes aangetekend om een zo nauwkeurig mogelijk overzicht te krijgen.

Als laatste gaat er een ringetje om de poot.

Tsja, ringen van vogels?

Er zijn voor- en tegenstanders van het ringen van vogels.

Aan de ene kant is het natuurlijk niet zo esthetisch, maar het geeft ons wel een hoop

inzicht in het leven van de vogels.

Met die kennis is het weer een stuk eenvoudiger om bepaalde soorten te kunnen beschermen en 

er voor te zorgen dat we een milieu kunnen creëren waardoor bepaalde soorten 

behouden blijven en zich kunnen vermenigvuldigen

Het tweede uiltje dat uit de zak komt is ook waarschijnlijk de één na oudste.

Ook deze zit ver boven het te verwachtte gewicht, maar je

kunt duidelijk aan het verenkleed zien, dat deze ietsje jonger is dan de vorige uil.

Het zelfde proces wordt gevolgd.

Eerst wegen,

vleugellengte opmeten,

Proberen het geslacht te bepalen en als laatste een ringetje om de poot.

Opvallend is dat de kleine uiltjes zich helemaal niet verzetten.

Ik had krabbende en bijtende uiltjes verwacht die flink met de vleugels zouden slaan,

maar niets van dat alles. Heel gedwee laten ze alles over zich heen komen.

Nummer drie komt uit de tweede zak.

Dit is waarschijnlijk ook de derde die uit het ei is gekomen.

Kerkuilen beginnen direct te broeden als het eerste ei is gelegd.

Daardoor is er een duidelijk leeftijdsverschil tussen de jongen.

Als er te weinig voedsel is, dan wil het wel gebeuren dat de oudste jongen

de kleinste als maaltijd gebruiken.

Nummer 3 is ook weer lekker zwaar.

Ik vermaak mij opperbest en het enige wat een beetje jammer is, is dat

ze niet als vrije vogel op de foto komen te staan.

Tsja, je kunt nou eenmaal niet alles hebben he?

Dit is al fantastisch om mee te maken.

Is het een jongen of een meisje?

Worden het blauwe of roze muisjes? ;-)

Nummertje 4 is weer net ietsje pluiziger dan nummer 3.

Ze doen mij een beetje denken aan de film Gremlins

of een nieuw soort aapje

Nummer 5 is duidelijk de jongste.

Maar ook deze is al erg zwaar.

Bijna 350 gram en die klauwen zijn al erg groot.

Deze noem ik dappere dodo!

De vogels zitten vol met vlooien en luizen en de ringer inmiddels ook ;-)

Nog een paar weken en deze 5 uiltjes zullen gezond uitvliegen.

Al met al een hele mooie belevenis en ik heb er ondertussen ook nog eens een hoop van geleerd.

Nogmaals zou ik u willen verzoeken om op facebook de inzending van mijn vrouw te liken.

Zie hiervoor het begin van dit blogbericht.

De volgende keer aandacht voor een zogenaamde Twitch.

Het afgaan op een melding via internet van een zeldzame soort.

Deze zeldzaamheid zat wel heel dicht bij mij in de buurt.

De Roodkopklauwier

Tot de volgende keer,

René

Ransuilen, Kerkuilen, Velduilen en Bosuilen

Ransuil

Dit wordt een blog met een aantal verschillende soorten uilen, welke ik afgelopen

week allemaal ben tegengekomen.

Met uilen moet je altijd een beetje geluk hebben.

Een paar soorten kun je overdag fotograferen, maar dan zitten ze toch meestal

een beetje slaperig op een tak.

Maar er zijn uitzonderingen.

De velduil is vaak overdag te zien, maar ook de steenuil mag graag in het zonnetje zitten.

Ransuilen zijn in de winterperiode goed te zien, wanneer ze een tijdje in

 groepen op een roestplek verblijven.

Actie hoef je dan overdag niet te verwachten.

Ze zitten maar een beetje te zitten en heel af en toe doen ze

een keertje hun ogen open.

Maar in deze periode hebben de meeste uilen jongen en dan kun je ze

nogal eens in actie zien of in ieder geval iets actiever om zich heen zien kijken.

Jagende Velduil

Ik weet een plekje waar een aantal velduilen voorkomen, maar dan valt het nog niet mee

om ze ook daadwerkelijk te spotten.

Vanaf begin dit jaar ben ik een aantal keren wezen kijken, maar de enige velduil

die ik in die bezoekjes zag vloog op een afstand van 300 meter.

Tsja, leuk zo'n stipje op de foto.

Maar dankzij mijn tipgever weet ik waar de kans groot is op een ontmoeting

met de velduil en met een beetje geluk ook nog eens op acceptabele afstand.

Om een uur of 5 in de middag neem ik mijn positie in op de plek waar ze moeten verschijnen.

Ruim een uur later zie ik de eerste velduil in de verte vliegen.

Maar het duurt nog een uur voordat de velduil een beetje mijn kant opkomt.

Velduil

Het licht laat mijn camera en lens een beetje in de steek als de vogel op een iets grotere afstand

heen en weer blijft vliegen.

Ik hoop zo dat de velduil, al is het maar 1 keertje, langs vliegt op een afstand van een meter of 10. 

Maar nee, de afstand blijft zo'n meter of 30 en dat is net te ver voor mijn combinatie

om echt mooie scherpe platen met veel detail te maken.

Maar het neemt niet weg, dat ik toch erg blij ben met de behaalde resultaten.

Er zat gewoon niet meer in deze keer.

Misschien ga ik het iets later deze maand nogmaals proberen, want het schouwspel

alleen is al fantastisch om te zien.

Velduil met Houtduif

Op een bepaald moment werd het nog even spannend.

Er zit een houtduif op een paaltje en je ziet de uil naar de duif kijken.

Ik hoop er zo op dat de velduil de duif te grazen neemt........

De houtduif blijft stoïcijns zitten, terwijl de uil snel nadert.

Het lijkt er echt op dat de uil de houtduif gaat slaan, maar op het laatste moment

vliegt hij net over de duif heen.

Met dit laatste actiemoment besluit ik om richting huis te gaan.

Omdat het op de route ligt, ga ik even langs de bosuilen op een bekende plek.

Bosuil

Het mannetje zit heerlijk op zijn vaste stek.

Ik hoop nog steeds dat het vrouwtje zich ook eens laat zien en dan wel aan

de linkerkant. Dan is het net een weerhuisje.

Omdat het wat later op de avond is, is het geen echte mooie foto

geworden qua licht, maar het blijft zo'n leuk plaatje.

Bosuil (vrouw)

Nee, dan kun je ze beter overdag zien als er jongen zijn.

De bosuilen zijn er altijd erg vroeg bij.

In de maand maart kun je al vaak jonge bosuilen zien.

Drie op een rij.

Een foto die ik al eerder maakte, maar ik wilde hem hier nogmaals plaatsen om het verschil

te laten zien met andere jonge uilen.

Want ik wordt verrast met het feit dat er jonge ransuilen bij het huis van vrienden van mij zitten.

Als ik er arriveer hoef ik niet eens lang te zoeken.

Eén van de jongen wordt mij aangewezen en een ander jong en de moeder zijn ook snel gevonden.

Jonge Ransuil

Op bovenstaande foto zou je in eerste instantie denken dat je met een jonge bosuil te maken hebt,

maar als hij zich helemaal laat zien, zijn de verschillen direct duidelijk.

Het jong zit op een lastige plek, maar als ik een beetje om de boom heen wandel, kan

ik toch een plekje vinden waar vandaan ik hem behoorlijk goed kan zien.

Als dan het weer ook nog even meewerkt en de lucht prachtig blauw wordt en

het jonge ransuiltje ook nog eens erg alert om zich heen kijkt, dan wordt je blij

als je op je display het resultaat ziet.

Het is leuk om het verschil te zien tussen de jongen.

In totaal zijn er drie jonge ransuiltjes, waarvan degeen hierboven de oudste is.

Het verenkleed heeft zich al behoorlijk ver ontwikkeld en het uiltje kan al aardig vliegen.

Het jongere broertje of zusje

Anders is het met dit jonge uiltje. Deze is duidelijk jonger, dat te zien is aan het nog

behoorlijke donzige verenkleed. Dit is ook meer een takkeling, want vliegen gaat nog niet best.

Ondertussen houdt de moeder alles goed in de gaten.

Katten worden gevolgd en weggejaagd als ze een bedreiging vormen.

Maar de ransuil houdt ook mij goed in de smiezen.

Als het schemerig wordt, beginnen de jongen echt tot leven te komen.

Ze bedelen constant om voedsel en vliegen(of proberen dat) heen en weer.

Ook de moeder wordt duidelijk actiever en zelfs pa komt kijken of alles goed gaat.

Als de zon onder is kan ik met een uiterste camera-inspanning de foto hierboven er nog uit persen.

Deze foto van een ransuil kon ik al eerder dit jaar maken.

Soms, heel soms, heb je het geluk dat je op de juiste plek bent op het juiste moment.

Als ik weer eens een poging onderneem om kerkuilen te fotograferen bij daglicht,

wordt ik aangenaam verrast met het feit dat de jongen net op dat moment geringd gaan worden.

Hoewel ik in eerste instantie niet met gejuich ontvangen wordt,

kan ik met mijn onmetelijke charme ;-)  toch bereiken dat ik foto's mag nemen van het hele proces. 

Ik besteedt niet vaak een heel blog aan 1 soort,

maar voor het ringen van de jonge kerkuilen maak ik graag een uitzondering.

Jonge Kerkuil

Tot de volgende keer,

René