"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

zondag 13 november 2022

De Valk Lunteren

 

Bijeneter

In mijn vorige bericht vertelde ik dat ik op 20 september een dagje naar
de Veluwe ben geweest om de Edelhertenbronst te fotograferen.
Een bijna jaarlijks terugkerend uitje en normaliter ga ik
in de ochtend en in de vroege middag diverse vogelhutten langs.
Het anti-voerbeleid van de directie bij de hutten heeft er 
helaas voor gezorgd, dat er nog maar weinig te beleven valt bij de hutten.

Ze hebben een aantal jaren geleden de hutten vernieuwd
en ze staan nu helaas te verstoffen.
Er valt gewoon weinig te beleven.
De hut bij Schaarsbergen is helemaal verwaarloosd,
want daar liggen de bomen en takken vlak voor
de hut gewoon weg te rotten.
Zo jammer, want met een klein beetje voeren,
zouden dit enorme publiekstrekkers zijn.
Vroeger was het er een komen en gaan van diverse soorten,
maar nu is het spannender om de verf op een deur te zien opdrogen.

Dus moest ik iets anders verzinnen voor in de ochtend.

Toevallig kon ik die ochtend al om 7 uur terecht bij de Valk Roofvogels in Lunteren,
waar ik al een keertje eerder gefotografeerd had.
Het fijne is dat de vogels hier vrij rond kunnen vliegen en 
dat er geen leertjes worden gebruikt.
De vogels hebben enkel allemaal een ring om
en ik ben zo vrij geweest om deze weg te poetsen bij alle foto's.

Havik

Als eerste werd de Havik getoond.
Een geweldige vogel natuurlijk,
maar deze zie ik genoeg bij andere vogelhutten.

Nee, vandaag kom ik voor het wat kleinere spul.
De eigenaar heeft namelijk een aantal prachtige soorten handtam gemaakt.

De meest recente aanwinst is een Bijeneter en
daar wilde ik wel heel vroeg voor opstaan.

Maar eerst kwamen er een aantal andere soorten voorbij.

Laplanduil

Zoals de Laplanduil.
Deze vogel is niet zo blij met overvliegende vliegtuigen en
deze worden dan ook iedere keer door de uil gevolgd.

Daarna kwam het kleinste Nederlandse uiltje voorbij.

Steenuiltje

Ik kan het fout hebben, maar volgens mij is dit de enige vogel die niet
kan vliegen. Ik heb deze vogel in ieder geval niet zien vliegen,
terwijl alle andere vogels dat wel deden.

Steenuil

Nu het Steenuiltje zo mooi op het paaltje zit,
kan ik rustig een aantal keren van standpunt veranderen.

Steenuil

Hoe meer ik tegen het licht in fotografeer, hoe mooier de achtergrond wordt.
Tenminste, dat is mijn mening dan he.

Steenuil

Zo ontstaat een beeld waar ik wel vrolijk van word.

Sneeuwuil

De volgende vogel is de Sneeuwuil.
Een prachtig dier en deze vliegt gewoon vrij rond en dat zorgt 
iedere keer weer voor andersoortige foto's.

Sneeuwuil

Jammer genoeg heeft mijn camera moeite met het fotograferen van 
vogels die op je af komen vliegen.
Het scherpstellen gaat gewoon niet snel genoeg.
De nieuwste Sony-modellen hebben daar geen enkele moeite mee
en dat levert toch wel een enorme meerwaarde op.

Maar ja, dan maar geen vliegbeelden van vogels die op je af komen vliegen.

Dan komt de vogel waar ik eigenlijk voor gekomen ben.

Bijeneter

Waarschijnlijk de enige getrainde Bijeneter wordt op de setting gehaald en
de vogel vermaakt zich prima. Hij speurt constant de omgeving af en om
de haverklap vliegt de Bijeneter op, om een wesp of ander vliegend insekt uit de lucht te plukken.

Het koppie gaat constant heen en weer en hupsakee, daar gaat ie weer en
iedere keer komt de vogel wee netjes terug op het takje.

Bijeneter

De eigenaar biedt de vogel een sprinkhaan aan en daar is de vogel best
een tijdje mee bezig.

Dat geeft mooi de tijd om de vogel van een andere kant te fotograferen.

Wanneer je hier op de setting komt, kun je van te voren maar het beste
bekijken waar je de mooiste achtergronden hebt en van af welke hoogte.
Omdat er namelijk meerdere fotografen rondlopen, moet je toch
rekening met elkaar houden.
Wanneer je van te voren weet waar je iedere keer ongeveer moet staan,
dan kun je daarop anticiperen wanneer er ergens een vogel gaat zitten.

Omdat ik de sprinkhaan niet zo fotogeniek vind,
vraag ik aan de eigenaar of hij geen andere prooien heeft.
Hij gaat direct kijken of hij wat wespen kan vinden,
maar het lukt hem helaas niet.

Iets later in de ochtend is het hem wel gelukt en
komt de Bijeneter nogmaals op de setting.

Hij vraagt op wat voor soort takje de vogel gezet moet worden
en iemand wil graag op een tak met mos en eigenlijk
heb ik liever een dunner takje.
Op zo'n dunner takje zie je namelijk de hele vogel.
Maar omdat er nog een paar mensen graag een tak met mos willen,
schik ik mij daar maar in.

Bijeneter

Ik stel mij ook nog eens net verkeerd op,
maar het is gewoon af en toe lastig in te schatten.

Het is op dat moment ook nog eens zwaar bewolkt en
dan heb je net te weinig sluitertijd tijdens het opgooien
van de prooi door de Bijeneter.

Een volgende keer maar beter.

Bijeneter

Toch nog even snel van positie wisselen,
zodat ik nog een mooi totaalplaatje krijg.

Het tweede optreden van de Bijeneter was de afsluiter van de ochtend,
maar na de eerste verschijning kwamen nog een aantal andere publiekstrekkers.

Hop

Zoals de Hop.
Ook zo'n mooie vogel, die je tegenwoordig wel steeds vaker in het wild
kunt zien in Nederland.

Hop

Met meelwormen wordt de vogel verleidt om een stukje te vliegen
van de ene kant naar de andere kant.

Hop

Wat mij bij de Bijeneter niet lukte, lukte wel bij de Hop.
Het opgooien van een prooi mooi vastleggen.
Ik wilde ook graag de Hop fotograferen met een opgestoken kuif,
maar daar had de vogel geen zin in.

Hop

Omdat ze vrij rond kunnen vliegen, doen ze ook af en toe onvoorspelbare dingen.
Gewoon even een paar minuten lekker op de grond foerageren bijvoorbeeld.

Met een beetje mazzel kun je hier veel foto's maken,
waarbij je dus echt niet kunt zien dat ze niet in het wild gemaakt zijn.

Ransuil

Na de Hop was de Ransuil aan de beurt.

Ransuil

Na de Ransuil kregen we de Rode Wouw te zien.
Deze vogel heeft een eigen wil en ging eerst even
lekker het luchtruim verkennen om daarna een minuut of 5
in éé'n of andere boom te gaan zitten.

Ook dat is dan gewoon te fotograferen en zorgt weer
voor afwisselende beelden.

Rode Wouw

Rode Wouw

De Amerikaanse Zeearend was de volgende.
Deze ging heerlijk ergens in een boom zitten en dan wordt er een prooi in het water gegooid.
Wanneer je een mooi standpunt uitkiest, kun je een prachtig plaat schieten.

Helaas wilde de Zeearend niet op de prooi afkomen en werd 
er een tweede prooi in het water gegooid.
Ik focuste mij op de verkeerde prooi en miste dus het moment.

Vale Gier

Daarna een Vale Gier en het is een mooi gezicht
om zo'n grote vogel over de grond te zien huppelen.

Europese Oehoe

De volgende vogel was de Oehoe.
Ook deze uil gaat eerst uitgebreid rondjes vliegen en
een beetje hier zitten en dan weer daar.

Totdat het aan hem aangeboden eten wel heel aantrekkelijk wordt.

Europese Oehoe

Wanneer zo'n knoeperd vlak voor je neus langs komt vliegen,
is dat een geweldig gezicht.
Ik heb twee camera's bij mij. Op de ene heb ik een 300mm 2.8 lens zitten 
en die staat op mijn statief en op de andere body
zit mijn laatste aanwinst de 70-200 2.8 lens van Sony.
Die laatste heb ik echt voor dit soort werk gekocht,
maar ik merk dat het nog best lastig is om
vogels in vlucht te vangen die zo dichtbij zijn.

Nee, dan gaat het een stuk beter met vogels die op 
een meter of 40 langs vliegen. 
Eerdaags maar gewoon even lekker oefenen met deze lens.

Scharrelaar

Dan komt de Scharrelaar.
De vorige keer dat ik hier was, wilde deze vogel niet
langer dan een halve seconde op een tak plaats nemen.

Nu blijft deze prachtig gekleurde vogel wel wat langer zitten
en vliegt mooi heen en weer.

Scharrelaar

Het risico van het vrij rond laten vliegen is natuurlijk best wel groot.
De Klapekster die ik hier vorige keer heb gefotografeerd is bijvoorbeeld
gegrepen door een andere vogel.
Als ik het goed begrepen heb, een roofvogel die gewoon langs kwam vliegen.

Scharrelaar

Maar de vogels kunnen ook gewoon zelf wegvliegen en dat gebeurde met deze Scharrelaar.
De eigenaar schrok zich rot, toen de vogel de kuierlatten nam,
maar kwam later gelukkig weer terug vliegen.

Scharrelaar

De Scharrelaar was de 12de soort die op de setting werd gebracht.
Een mooie variatie aan vogels en weer geheel andere soorten dan de 
vorige keer dat ik hier was. 
Deze keer geen Kerkuil, Roodpootvalk of Giervalk maar
wanneer je wensen hebt, dan kun je dat gewoon kenbaar maken
en indien mogelijk worden ze ingewilligd.
Je kunt ook gewoon vragen of de vogel op een 
bepaalde plek neergezet an worden.
De eigenaren proberen het de fotografen zoveel mogelijk
naar hun zin te maken, mits het geen kwaad kan voor de vogels.
Die zijn toch het belangrijkste en de eigenaren zijn gek met ze.

Hoewel er zat mensen zijn die vinden dat je dit soort dieren
niet in gevangenschap mag houden en zo moet gebruiken (ik heb dat ook in zekere zin),
wordt je toch enorm enthousiast door hetgeen je voorgeschoteld krijgt.

Ik heb tijdens mijn twee bezoeken gemerkt, dat er ook veel mensen
op af komen die geen idee hebben welke vogels ze aan het fotograferen zijn.
Die mensen zijn enorm enthousiast over zoveel verschillend soorten
en gaat er ook een zekere mate van educatie uit van deze plek.
Mensen bewust maken van de schoonheid van de natuur kan nooit kwaad in deze tijden.

In een volgend blog aandacht voor schuilhutfotografie met oa deze:

Middelste Bonte Specht

Tot de volgende keer,
René

woensdag 12 oktober 2022

Edelhertenbronst Park de Hoge Veluwe

Bronstroedel Edelherten

Medio september is altijd weer een mooie periode.

De Bronst van de Edelherten komt eraan.

Vaak ga ik dan rond de 10de september een keertje kijken in
het Nationaal Park de Hoge Veluwe of er al iets begint te leven.
Dat is normaliter de periode dat er bronstroedels gevormd worden
en het burlen van de Edelherten een heel klein beetje op gang komt.

Maar dit jaar is het nog steeds erg warm in die periode en
is het ook nog steeds erg droog.
De hormonen van de herten gaan pas echt op hol slaan,
wanneer de temperatuur naar beneden gaat.

Pas na 15 september gaat de temperatuur wat naar beneden
en zie ik de beelden op facebook waar ik op zat te wachten.
Burlende Herten en zo nu en dan een gevecht en een dekking.
Ook valt er na de 15de aardig wat regen en daarmee worden
de vijvers bij de vogelhutten weer gevuld.

Op 20 september ziet de weersvoorspelling er goed uit. 
Bewolkt in de ochtend en in de namiddag een lekker zonnetje 
en ga ik dus op weg naar Gelderland. 
Nou maakte ik daar altijd een dagje van en
ging in de ochtend en in het begin van de middag wat plekken
 langs om vogels te fotograferen,
Maar omdat er niet meer gevoerd mag worden,
zoek ik voor de ochtend een andere plek
Ik ben naar Lunteren geweest om daar te fotograferen en
daar komt later nog een blog over.

Boomklever

Ik was al om 7 uur in Lunteren en had daar een top-ochtend.
Daarna op naar de Veluwe en direct naar de eerste vogelhut aldaar.
De onzinnige niet voeren-regel is dodelijk voor het aantal
vogels dat nu op deze plek te zien is.

Het park heeft veel geld uitgegeven en moeite gedaan om een 
mooie nieuwe hut neer te zetten, maar door het verbod op voeren is
het een doodsaaie boel daar.
Ik zie 1 Roodborst, twee Vinken en 1 Boomklever in een uur tijd.
In mijn tuin zie ik nog meer vogels.

Gauw richting hut nummer 2 en daar is de teleurstelling nog groter.
Overal liggen bomen en takken en is het maken van een normale foto onmogelijk.

Tsja, wat dan?
Het is pas een uur of 1 en de Herten worden pas rond 17:00 uur gelokt.

Ik besluit mijn heil buiten het park te zoeken,
maar ook daar heb ik verder geen geluk.
Dus maar weer terug naar het park en dan maar relaxen
aan de Wildbaanweg en wachten op de Herten.

Wanneer ik aankom bij het eerste veld op de Wildbaan,
staan er al behoorlijk wat auto's geparkeerd.
Toch valt het aantal mensen mee en ook later
op de avond vallen de aantallen bezoekers een beetje tegen.

Na een uurtje wachten zie ik dat de boswachter er aankomt
Hij is vroeg deze dag, want het is pas 16:30 uur,
Appeltjes worden gestrooid en dan is het afwachten.
Voorgaande jaren duurde het dan nog wel een half uurtje,
maar nu komen de Hindes bijna direct, na het verdwijnen van de boswachter, uit het bos

Edelhert

Een groot bronstroedel komt uit het bos en het plaatshert hobbelt er achteraan.
Voor de rest van het verhaal is het belangrijk om dit Hert te herkennen.
Dit kan dmv de eerste vier korte stangen op het gewei.
Hou dit goed in gedachte.

Het bronstroedel bestaat uit volwassen Hindes en jongere dieren.
Er zwerft ook een Spitsertje tussen en een mannetje van een jaar of 3 a 4.
Die laatste probeert zich er als puber tussen te wringen,
maar dat wordt niet getolereerd door het Plaatshert.

Edelherten

Dit is direct ook het meeste spektakel en het Plaatshert verdwijnt in het bos,
zonder ook maar 1x een klein burltje te laten horen,

Edelhert

Dan verwacht je dat deze knaap wel weer terug komt, maar mooi niet dus.
De rest van de groep eet snel alle appeltjes op en
lopen dan richting het tweede veld.

Gauw de spullen bij elkaar rapen en achter de fanfare aan.

Ik ben al snel bij het tweede veld en daar zijn de Edelherten ook al aangekomen.
Het plaatshert laat zich in de verte horen, maar laat zich niet meer zien.
Een beetje teleurstellend, want ik had gerekend op wat actie.

Dan maar de auto in en hupsakee op naar de volgende plek.

Die plek ligt een paar kilometer verder en levert in principe wat mooiere 
totaalplaatjes op. Maar dan moeten de herten zich wel laten zien en
dat viel hier de laatste jaren een beetje tegen.
Op deze plek kun je wel hele mooie tegenlicht opnames maken,
maar dan moeten de omstandigheden wel goed zijn.

Bij aankomst is het altijd even een geworstel om over het dooie
kreupelhout heen te stappen en daarna begint het lange wachten weer.
Nu echter ook met een tijdslimiet, want het park sluit om 20:00 uur.

Edelhert

Na bijna een uur wachten verschijnen er in de verte 2 Hindes.
Tergend langzaam komen ze dichterbij en dan verwacht je eigenlijk
dat er meer herten zullen volgen.
Maar nee hoor, het blijft bij deze 2.

Ze lopen gelukkig wel even het heuveltje op en
met vol tegenlicht van de ondergaande zon, zorgt dat voor een fraai silhouet.
Maar ja, daar willen we natuurlijk een burlende geweidrager hebben.

Maar mijn geduld wordt op het eind toch nog beloond.
Ruim een kwartier later komt er een grotere groep Hindes uit het bos
en ze lopen gelukkig de juiste kant op.

Edelherten

Maar het zijn alleen maar Hindes en Kalveren.
Een prachtig gezicht natuurlijk, maar ik kom wel voor de Geweidragers.

In de verte komt een groot Hert met een aardig tempo aanlopen.

Edelherten

Wanneer het Hert bij de groep aankomt, is het Bronstroedel compleet.
Het is iets voor half 8 en dat betekent nog 30 minuten voor de boel dicht gaat.

De zon zakt steeds verder weg en zal om 19:45 uur onder gaan en uiteraard is
de hoop dat het mannetje nog even de heuvel oploopt en daar 
dan een mooi silhouet gaat vormen.

Edelhert

De ondergaande zon zorgt voor een mooie, gouden gloed en zodra het
Plaatshert begint te burlen, krijg ik eindelijk waar ik voor kom.
Omdat het ook nog eens kouder begint te worden,
levert een zichtbaar ademwolkje een extra bonus op.

Edelhert

Helaas gaat het Hert niet de heuvel op, maar verplaatst het bronstroedel 
zich naar de rechterkant van het veld.
Omdat het licht nu echt enorm af begint te nemen en
de langzame sluitertijden geen goede foto's meer opleveren,
stap ik maar in de auto om bij tijds het park te verlaten.

Al met al een dag met ups en downs.
Een super ochtend in Lunteren, een waardeloze middag en
namiddag, maar gelukkig een mooi sluitstuk op het eind van de avond.

Maar hier eindigt het verhaal nog niet.
De volgende dag bekijk ik de resultaten en dan valt het allemaal
toch een beetje tegen.
Best een paar aardige foto's, maar over het algemeen weinig actie.

De volgende dag zijn de weesomstandigheden weer goed.
's Avonds moet de zon doorbreken, dus weer kansen op
mooie lichtomstandigheden.

Omdat ik weet dat de vogelhutten toch niets opleveren,
ga ik pas wat later in de middag richting de Veluwe.
Iets voor 4 uur arriveer ik op de Wildbaan.
Ik zoek een plekje tussen de geparkeerde auto's
ter hoogte van de modderpoel, die overigens
niet zichtbaar is vanaf de weg.
Je moet gewoon even weten waar dat ongeveer is.

Raven

Een koppeltje Raven is aanwezig en dat is een leuk begin en
zeker een mooie afleiding voordat de herten hopelijk komen.

En weer komt de boswachter betrekkelijk vroeg en ook deze keer zijn de 
Edelherten er snel bij, wanneer de boswachter weer vertrokken is.

Nou weet ik dat veel mensen dit maar een raar circus vinden,
maar ik vind het iedere keer toch weer een fantastisch gezicht.
Het Park voldoet duidelijk aan een behoefte en het brengt een
hoop geld in het laatje.
Het andere grote voordeel is, dat een heleboel mensen niet op
eigen houtje naar bronstige Herten gaan lopen zoeken
met alle onnodige verstoring als gevolg.

Als je je een beetje afsluit voor de vele aanwezige fotografen en
eigenlijk gewoon oogkleppen opdoet, is het een prachtige beleving.

Edelhert

Het Plaatshert komt weer gewoonte getrouw achter de Hindes en Kalveren aangesjokt.
Hij neemt een lekker modderbad en eet wat van de appeltjes.

Kijk nu goed naar de eerste 4 stangen van zijn gewei en vergelijk dat met 
de derde foto van dit blog.
Daaraan kun je zien dat dit hetzelfde Plaatshert is als twee dagen daarvoor.

Maar daar zal verandering in komen.........

Een kwartiertje later komt er vanaf de linkerkant een andere Geweidrager aanlopen.
Je voelt de spanning stijgen langs de Wildbaan.
De fotografen vinden het natuurlijk leuk om een hert te fotograferen,
maar we komen uiteraard ook voor een beetje actie.
Een gevecht of een dekking is waar we op wachten en hopen.

Het tweede Hert verdwijnt net zo snel als dat hij aan kwam wandelen,
maar opeens duikt hij op vanuit het bos en het
ziet er naar uit dat er een confrontatie komt.

Het Plaatshert vindt het maar niets dat er een concurrent opdaagt
en gaat de kant op van de uitdager.

Edelherten

Langzaam maar zeker naderen ze elkaar en iedereen houdt de adem toch wel een beetje in.
Het is opeens heel stil om mij heen.
Geen opscheppen meer over de allermooiste foto's en/of apparatuur,
even niets over die ene mooie plek waar je een bepaalde soort kunt fotograferen.
Nee, het is opperste concentratie en de camera's zijn gereed om te knallen.

Zo ook het Plaatshert.
Zoals je op bovenstaande foto kunt zien, staat deze lertterlijk en figuurlijk 
stijf van de spanning en de hormonen.

Edelherten

Wanneer ze langs elkaar heenlopen, barst het los.
De geweien knallen op elkaar en tegelijkertijd ratelt mijn camera.
Dan is een supersnelle geheugenkaart en een camera die veel frames 
per seconde kan maken een geweldige uitkomst.

Maar ja, als die hinderlijk in de weg staande Hindes nou maar eens opzij gaan.
Het eerste gedeelte van het gevecht speelt zich dan ook af achter
een tiental Hondes en Kalveren.

Maar als de twee mannen maar blijven duwen en trekken en
er toch wel erg veel geweld losbarst, maken, is het echt 
letterlijk "vrouwen en kinderen" eerst.

Gevecht Edelherten

Eerst lijkt het linkerhert aan de winnende hand en duwt de ander naar achteren.

Gevecht Edelherten

Maar dan worden de rollen omgedraaid en duwt het rechterhert de ander weer naar achteren.
Het is duwen en trekken en ondertussen hoor je hoe hard de
geweien op elkaar knallen.
De Hindes hebben zich uit de voeten gemaakt en we hebben nu 
vrij uitzicht op de vechtende herten.

Dan volgt toch de beslissing.
Het rechter hert duwt het linker zover achteruit en begint dan
met zijn kop te draaien, totdat het linker hert het opgeeft.

Om mij heen barst het enthousiasme los.
Een hele opgewonen sfeer onder de fotografen en iedereen kijkt elkaar aan,
met een blik van:"Zo, dat was supergaaf".

Nou dacht ik aldoor dat het Plaatshert de winnar was van dit gevecht,
totdat ik onderstaande foto goed bekeek op mijn laptop.

Edelhert

De eerste 4 stangen van het gewei van het Hert, dat als winnaar uit de strijd kwam,
ziet er toch echt anders uit, dan die van het oorspronkelijke Plaatshert.

Ergens moeten dus de posities ijdens het gevecht omgedraaid zijn en ik
vermoed dat dit dan toch op het allerlaatste moment is gebeurd.

Maar het wordt nog verwarrender.

Wanneer de appeltjes op zijn,
verhuist het Bronstroedel met de nieuwe baas naar het tweede veld.
Dus ook ik pak mijn boeltje weer bij elkaar en loop die kant op.

Edelherten

Het is erg druk bij het tweede veld en al die mensen hebben dus het spectaculaire gevecht gemist.
Maar ze zien nu wel de herten en het aanwezige mannetje laat zich flink horen.

De ene burl na de andere en hij laat duidelijk merken wie de baas is.

Maar wanneer ik thuis de foto's goed bekijk en 3 of 4 keer
de chronologische volgorde check, ben ik enorm verbaasd.

Edelhert

Het grote Hert is namelijk het oorspronkelijke Plaatshert van het eerste veld.
Het Hert dat net nog verslagen en gevlucht was.

Ik pak de foto's van twee dagen geleden en die van 20 minuten eerder
er maar weer eens bij en vergelijk de geweien.
Ik ben toch niet gek ofzo?

Wanneer ik naar de eerste vier stangen van het gewei kijk,
kan ik toch niets anders concluderen, dan dat er
weer een switch heeft plaats gevonden.
Onbegrijpelijk en ik heb geen idee waarom de
winnaar van het gevecht het roedel toch opgegeven heeft.
Waarschijnlijk heeft het originele Plaatshert zijn
werk al gedaan en alle Hondes gedekt.

Maar ja ..........
Ik merk al snel dat er weinig actie zal komen en
wanneer ik de herten zich langzaam terug zie trekken,
pak ik mijn boeltje weer op en stap in de auto.
Op naar de volgende plek.

Zodra ik daar aankom om 17:50 uur, heb ik direct spijt,
dat ik niet vroeger naar deze plek ben gegaan.

Edelherten

Normaliter moet je enorm veel geduld hebben,
totdat de herten zich hier laten zien,
maar nu is er al een enorm Bronstroedel aanwezig.

En wat belangrjjker is:
Er zijn meerdere Geweidragers op het veld actief.

Met een kleine versnelling, verplaats ik mij richting de twee mannetjes.
Gauw statief neerzetten en camera erop.
Dat moet wel tot een gevecht komen!

Maar het Plaatshert (de voorste op de foto hierboven) schijnt zich al bewezen te hebben,
want het andere Hert ontwijkt de confrontatie.

Edelherten

Het Plaatshert verzamelt zijn roedel en op de achtergrond
burlt een wannabee Plaatshert.
En als ik goed kijk, dan zie ik een stukje verder nog een gewei
boven het hoge gras uitsteken.

Drie Geweidragers zo dichtbij elkaar,
dat moet wel bijna knokken worden.

Edelherten

Ik merk dat iedereen om mij heen, gespannen toekijkt en
wacht totdat de confrontatie gaat komen.

Beide Herten burlen om te laten blijken dat er met hen niet te spotten valt.

Het andere Hert komt dichter en dichterbij.
Dat moet gaan knallen zo direct en ik sta weer
op de juiste plek om het vast te leggen.

Het goed belichten van de foto is wel lastig hier.
Je hebt hier vol tegenlicht en ook het lichte gras zorgt voor veel lichte tinten.
Het bos op de achtergrond en de bruin gekleurde Herten zorgen
samen voor grote contrasten.
Ik stel de camera in op spotmeting, waardoor er een betere belichting komt.

Edelherten

De uitdager komt nog dichterbij en het Plaatshert wacht geduldig af.
Hij staat daar maar en dat lijkt toch een bepaalde onoverwinnelijkheid uit te stralen.

De uitdager durft het niet aan en druipt af voordat er verder iets gebeurt.

Edelherten

Maar er lijkt meer spektakel aan te komen.
Het Bronstroedel verplaatst zich een beetje naar rechts richting het heuveltje.

Tegelijkertijd komt er steeds meer geluid uit de achterkant van het vled.
Meerdere grote mannen komen nu ook deze kant op.

Er staan er dus 2 links van het roedel en er komen er drie onze richting op.

Edelhert

Het Plaatshert laat zich ook goed horen en het geburl komt nu
van alle kanten. Het is een geweldig gezicht zo,
want overal waar je kijkt gebeurt wel iets.

Edelhert

Terwijl de drie dichterbij komen (zie de schimmige gedaante links boven in),
stijgt de opwinding bij het Plaatshert.
Hij schuifelt gespannen heen en weer en blijft maar burlen.

Ook het roedel wordt onrustiger en het Plaatshert doet zijn best 
om de hele boel bij elkaar te houden.

Tergend langzaam komen de andere Herten onze kant op en
1 van die mannen heeft een klein roedel bij zich en ook dat komt allemaal mee.

Het duurt een minuut of twintig totdat de 3 grote mannen dichtbij zijn.

Edelherten

Nu er 6 Geweidragers op zo'n klein stukje rond wandelen neemt de spanning verder toe.
En de koek is nog niet op, want even later komen er nog twee uit het bos.

En allemaal burlen natuurlijk.

Een geweldige belevenis is het nu.
Nooit eerder heb ik dit meegemaakt en het is echt een indrukwekkend gezicht.
Nou heb ik wel vaker grote groepen mannelijke herten bij elkaar gezien,
maar dat is dan in de winter en dan leven ze in vrede met elkaar.

Maar in deze periode regeert testosteron en de grote Geweidragers
staan onder hoogspanning en ieder moment kan het tot een uitbarsting komen.

Het enige dat nu nog ontbreekt zijn Wolven.
Die worden redelijk vaak gespot op een plek die hier niet heel ver vandaan is
en ze lijken steeds minder mensenschuw te worden.

Edelherten

Het Bronstroedel verplaatst zich naar de linkerkant van het veld,
terwijl de drie grote Geweidragers zich meer in het midden bevinden.

Hoewel er dus genoeg andere mannelijke herten aanwezig zijn,
durft geen van allen de confrontatie aan met het Plaatshert.
Ze blijven liever allemaal op veilige afstand en
zal het Plaatshert zich waarschijnlijk al meerdere malen bewezen hebben
in diverse gevechten met de concurrentie.

Inmiddels is het al na 19:00 uur en zal het park dus snel gaan sluiten.
Het Bronstroedel verplaatst zich weer naar de rechterkant en ik hoop
dat het Plaatshert of 1 van de andere mannen de heuvel oploopt
en daar voor een mooi silhouet zorgt.

Maar de bewolking neemt tegelijkertijd ook toe en 
de heuvel wordt door geen enkel Edelhert betreden helaas.

Nu de sluitertijden te lang worden,
is dat voor mij het sein om richting de uitgang te gaan.

Nog een laatste plaatje van de 3 mannen,
die nog steeds van een afstandje toekijken en waar
inmiddels ook een paar Hindes bijgekomen zijn.

Edelherten

Het waren weer 2 mooie bezoeken aan het Park en
ik heb genoten van de prachtige Edelherten.
Of het nou wel of niet een circus is of dierentuinachtig......
Het zal mij een worst wezen.

In een volgend blog aandacht voor deze: 

Steenuil bij de Valk Roofvogels

Tot de volgende keer,
René

http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html