"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

zaterdag 5 september 2026

Kruisbekken

 

Kruisbek

Medio Augustus was het een tijdlang droog en ook nog eens erg warm.
Een mooi moment om weer eens naar de vogelhutten in Park de Hoge Veluwe te gaan.
De laatste jaren valt er nog maar bar weinig te zien bij deze hutten.
Dat is het gevolg van het niet meer mogen voeren.
Aan de ene kant begrijpelijk, want er waren mensen die hele zakken
vogelvoer leeg gooiden en dat trekt ratten en wilde zwijnen aan.
De Wilde Zwijnen wroeten alles daar om en vernielen de boel en
zijn daarom ongewenste gasten bij de hutten.
Het voer dat blijft liggen gaat schimmelen of kiemen en zorgt weer
voor andere problemen.
Dus mocht er niet meer gevoerd worden en daarmee nam de
aantrekkingskracht van deze hutten voor de dieren enorm af.

Maar indien het lang heet en droog is en overal de plasjes opdrogen,
dan zijn de vijvertjes voor de vogelhutten natuurlijk heel aantrekkelijk.
Ik moest dus alleen even nakijken of er ook daadwerkelijk water in
de betonnen vijvers zat en er ook bedrijvigheid was.
En dat was er voldoende.

De grootste publiekstrekkers in die periode waren de Kruisbekken.

Pimpelmees

Nou hebben Kruisbekken een hele grote aantrekkingskracht op fotografen,
want het is een lastige soort om goed te fotograferen.
Meestal verblijven ze in de boomtoppen van Spar, Lariks of Den waar ze zaden 
uit de Kegels/Dennenappels halen en daar halen ze ook hun vocht vandaan.
Maar bij langdurige droogte zijn ze dus afhankelijk van zo'n vijvertje als bij
de hut Schaarsbergen. Omdat er al snel foto's rondgaan op Facebook,
weten ook heel veel fotografen dat er leuke mogelijkheden zijn op Kruisbekken
en is het dus dringen geblazen in de hut bij Schaarsbergen.

Dat betekent vroeg aanwezig zijn en omdat het park opent op 8 uur,
sta ik om 07:45 uur al bij het loket om een kaartje te kopen.
Ik was er op donderdag 13 augustus en er waren al drie mensen voor mij.
Toen om 8 uur het loket open ging en we 1 voor 1 een kaartje gekocht hadden,
was het snel in de auto stappen en met een behoorlijk vartje naar de hut.
Uiteraard was ik naar binnen gegaan bij ingang Schaarsbergen, want dan is het maar 
een kilometer naar de hut.

Bijna gelijktijdig stappen we met z'n viertjes de hut binnen en
kan ieder zijn/haar favoriete plekje uitkiezen.

Gekraagde Roodstaart

Bij deze hut heb je met zonnig weer in de ochtend veel last van tegenlicht.
Niet frontaal, maar veel erg hinderlijk vanaf de zijkant.
In de middag is het veel beter qua licht, maar als je dan pas aan komt wandelen,
kun je een goed plekkie wel vergeten. 
De aantrekkingskracht van de Kruisbekken is zo groot,
dat alle zitplekken in de hut al vroeg vergeven zijn en wie eenmaal een plekje heeft,
gaat voorlopig niet meer weg.
Je bent dus min of meer gedwongen om vroeg in de hut te zitten.

Dat betekent dus ook dat je de eerste vier uur met bagger licht moet fotograferen
en hopen dat er af en toe een vogel net even in de schaduw plaats neemt.

Natuurlijk kun je met tegenlicht ook hele fraaie foto's maken,
maar meestal is dat alleen als de zon heel laag staat.

Fitis.

Inmiddels is het 08:30 en de zitplekken in de hut beginnen op te raken.
Iedereen is in afwachting van de Kruisbekken en tijdens het wachten komen
de verhalen van voorgaande dagen naar boven.
Twee dagen eerder kwam een Boommarter zijn dorst lessen en
ook een Sperwer, Havik en Zwarte Specht zijn hier de afgelopen week gefotografeerd.
Tsja, in tijd van droogte heeft zo'n vijvertje een enorme aantrekkingskracht
en verliezen veel dieren hun schuwheid.

Gekraagde Roodstaart

Gekraagde Roodstaart

De Kruisbekken laten nog even op zich wachten, maar er valt ondertussen wel
aldoor wat te zien. In deze periode zijn een hoop vogels niet op mooist.
Augustus is de maand van de rui en daar worden ze niet mooier van.
Dat is ook de reden waarom het vaak zo rustig is bij vogelhutten.

Dan rond 9 uur eindelijk het geluid van de Kruisbek.
Iedereen is attent en kijkt in de rondte.
Waar zijn ze?

Kruisbek

Helaas ploft de eerste Kruisbek direct neer bij het water.
Die betonnen bak is nou niet echt fotogeniek,
maar beter 1 vogel in de hand dan 10 in de lucht he.

Dus de camera's gaan klikkerdeklik.
Alhoewel..............

De meeste mensen hebben een nieuwe generatie camera en die zijn 
hartstikke stil.
Kom ik aan met mijn "ouderwetse" camera en lens van 35 jaar oud.
En vooral die lens maakt best veel geluid met scherpstellen.

Het grappige is dat geen enkel dier er ooit van geschrokken is.
Pas geleden nog een Reegeit op 5 meter afstand en die schrok er ook niet van.

Kruisbek

Dan toch het geluk dat een Kruisbek in een boompje landt
en daar even blijft zitten.
Wel lastig met het licht, dus snel een beetje corrigeren.

Kruisbek

Een kwartiertje later landt de volgende Kruisbek direct bij het water,
maar deze kiest net een schaduwplekje uit.

Putter

Tussen de bezoekjes van de Kruisbekken is het wel constant opletten geblazen.
Er is een grote verscheidenheid aan soorten, maar niet bepaald de soorten
waar iedereen in de hut op hoopt.

Geen Zwarte of Groene Specht, Boommarter, Vos of wild Zwijn.
Er wordt zelfs gehoopt op een Wolf.
"Helaas "moeten we het doen met allerlei soorten zangvogeltjes.

Kruisbek

Eindelijk gaat er dan een mannelijke Kruisbek op een mooi plekje zitten.
Maar ja, dat regenlicht he......

Kruisbek

En daarna direct weer naar die lelijke betonnen bak.
Hadden ze daar nou echt niet iets mooiers neer kunnen leggen?

Jonge Goudvink

Hoewel iedereen in de hut voor de Kruisbekken komt,
wordt er ook enthousiast gereageerd op allerlei andere soorten.
De vrouw van een ouder stel, die naast mij zit, vraagt regelmatig welk vogeltje
ze net weer gefotografeerd heeft. Normaal hou ik daar helemaal net van,
maar door haar enthousiasme vind ik het wel grappig.
Dit stel blijkt op 1 van de campings in de buurt te verblijven en manlief
weet wel veel van vogels, maar de vrouw gaat waarschijnlijk heel af en toe een keertje mee.
Met een eenvoudig toestelletje zit ze alles te volgen en enthousiast te klikken.
Wanneer ze voor de zoveelste keer haar schermpje laat zien en ik haar vertel dat
ze een jonge Goudvink heeft gefotografeerd is ze hartstikke blij.

Tjiftjaf

In totaal kom ik die dag op zo'n 20 soorten.
Dat zijn aantallen die ik meestal niet haal bij "normale" fotohutten.

Want de hutten op de Veluwe zijn eigenlijk observatie-hutten.
Geen camouflage voor de ramen maar gewoon grote open vensters
waardoor de dieren iedereen goed kan zitten in de hut.

Kruisbek (volwassen man)

De hoofdprijs is de volwassen mannelijke Kruisbek.
Dat merk je aan iedereen.
Wanneer er weer een jong komt drinken, is er bij sommige een bepaalde teleurstelling.

Maar vanuit het niets landt daar dan een volwassen mannetje.
Mooi rood gekleurd.
Hoewel hij al een paar keer kort geweest was, gaat hij nu op een
wat schaduwrijker plekje zitten.
Het is inmiddels ook al bijna 11 uur en de zon staat niet meer
op zo'n hinderlijke plek.

Maar net op dat moment worden we onaangenaam verrast.
Een groep vrijwilligers wil werk verrichten aan de goten van de hut.
Eén van hen staat zich uitgebreid te excuseren, maar het moet wel gebeuren
en zal zo'n anderhalf uur gaan duren.
Nou word ook ik daar niet vrolijk van, want ik ben vroeg opgestaan,
heb een uur gereden (dure benzine) en een best wel duur kaartje gekocht,
met de bedoeling om een dag in deze hut te zitten.
Tsja, daar zit je dan.
Gaan er zo 5 man ruim een uur aan de slag en dan moet je
dus maar afwachten of die vogels daarna weer terugkomen.
Plus dat je anderhalf uur naar 5 man gaat zitten kijken die aan het werk zijn.

In plaats van te gaan zitten mokken pak ik mijn spullen en
besluit naar de hut in Otterlo te gaan.
Daar ligt ook een vijver en daar zullen ook dieren op af komen.

Grauwe Vliegenvanger

In hut Otterlo is het een stuk rustiger. Er zitten twee personen en ik vraag direct
of er een beetje leven bij e vijver is.
Op dat moment landt er een Grauwe Vliegenvanger.
Ook een leuke soort om te fotograferen.

Het blijkt dat er best veel soorten bi de vijver komen,
maar dat er wel veel rustige periodes zijn.
Er komt af en toe een vogeltje drinken.

Jonge Appelvink

Het is ook een stuk lastiger fotograferen bij deze hut, omdat het er behoorlijk donker is.
Dit hutje staat middenin het bos en is omringd door hoge naaldbomen.
De hut bij Schaarsbergen staat bij een best wel grote open plek in het bos en
rondom de hut staan naaldbomen maar ook loofbomen.

Rosse woelmuis

Een leuk extraatje bij hut Otterlo zijn de Woelmuisjes.
Het is nog een hele uitdaging om ze, bij weinig licht, goed op de foto te krijgen.
Maar de muisjes zijn nu ook dorstig en blijven dan wat langer stilzitten.

Libel

Een aantal Libellen zijn eitjes aan het afzetten en bij afwezigheid van vogeltjes,
probeer ik de Libellen in vlucht te fotograferen.
Maar er is zo weinig licht dat het onbegonnen werk is.
Dan maar als ze even stilzitten om eitjes te leggen.

Zwarte Mees

Inmiddels zit ik al een uurtje in hut Otterlo en loopt het
nou niet bepaald storm met vogels.
Ik kijk op mijn telefoon en denk dat de vrijwilligers bij
hut Schaarsbergen inmiddels wel klaar zullen zijn.

Ik besluit om terug te gaan en te hopen dat er nog een plekje vrij is
in de hut. Zo niet, dan ga ik nog een paar uurtjes in hut Otterlo zitten.

Wanneer ik de hut in Schaarsbergen instap, zie ik dat 
er meer dan genoeg plek is. Blijkbaar waren die ochtend een 
aantal mensen zodanig ontstemd, dat ze iets heel anders zijn gaan doen.
De vier mensen die nog wel in de hut zitten,
zijn geduldig blijven wachten totdat de vrijwilligers gereed waren.

Ik kan zo weer op mijn oude plekje aanschuiven en zie meteen
dat het licht veel beter is.
Dat zal niet heel lang duren, want straks schijnt de zon
weer voluit op de setting.

Het is inmiddels 35 graden, maar in de hut is het nog goed uit te houden.

Boomklever

Het keiharde zonlicht wordt even een poosje mooi weg gefilterd
door de begroeiing rondom de hut.
Een mooi soft totaalplaatje ontstaat er dan,
maar dat zal helaas niet al te lang duren.

Grauwe Vliegenvanger

Jonge Kruisbek

Ik ben echt precies op het juiste moment weer aangeschoven in hut Schaarsbergen.
Het licht is nu mooi en de Kruibekken werken nu ook mooi mee.

Ipv dat ze direct landen bij het water,
gaan de jonge Kruisbekken eerst heel even op een mooi plekje zitten.
Het is echt maar heel even, dus je moet snel reageren.

Jonge Kruisbek

Behalve dat ik op het juiste moment weer de hut ingelopen ben qua licht en
op bezoek komende vogels, wordt het ook snel drukker met fotografen.

Snel zijn alle zitplekken weer bezet en staan er zelfs een paar mensen over de hoofden
van de zittende mensen te fotograferen.

Jonge Kruisbek

Het is ook wel een buitenkansje, want zo vaak krijg je niet de kans om Kruisbekken
te fotograferen. Kruisbekken komen bij vogelhutten ook nooit op het voer af.
Ze komen alleen maar om even snel te drinken en dan zijn ze weer weg.

Jonge Kruisbek

Maar met temperaturen boven de 35 graden en nergens water in de
wijde omgeving, is de waterbak bij de hut van levensbelang.

Boompieper

Echt van alles komt langs om de dorst te lessen.
Helaas geen rovers, Zwarte of Groene Spechten of grote zoogdieren.

Goudvink

Ook leuk om te zien dat er bv Goudvinken langskomen in verschillende stadia van de rui.
Bovenstaand exemplaar was nog de meest gave van alle mannelijke Goudvinken en
heeft bijna een volledig nieuw verenkleed.

Levendbarende Hagedis

Dan toch nog een verrassende diersoort.
Een Levendbarende Hagedis.
Ik had ze al zien scharrelen onder de vensters van de hut,
maar nu komen ze ook af en toe wat drinken.

Glanskopmees

Eindelijk vliegt een Glanskopje eens niet direct naar het water,
maar landt eerst heel even op een mooi plekje.

Het is zo ontzettend jammer dat er niet meer gevoerd mag worden bij die hutten,
want in principe zijn het nu gebouwtjes die amper gebruikt worden.
Als er gevoerd zou mogen worden en je dus regelmatig dit
soort vogels kunt fotograferen, zou dat voor mij een reden
zijn om een jaarkaart voor het Park aan te schaffen.

Glanskopmees

Terwijl de zon langzaam maar zeker weer achter de begroeiing vandaan komt
en snel de hele setting zal verlichten met keihard licht, komt het mooie, roodgekleurde
mannetje nog een keer op bezoek.

Deze keer blijft de vogel iets langer in een klein Dennenboompje zitten.

Kruisbek

Maar het is zo warm dat de lucht een beetje trilt en dan valt het niet mee
om nog min of meer scherpe beelden te krijgen.

Aan de ene kant heeft dat warme weer voordeel op de zichtbaarheid van allerlei dieren,
maar aan de andere kant moet je dealen met keihard licht en warmte trillingen.

Kruisbek

Jonge Kuifmees

Inmiddels is het 15:30 uur geweest en wordt het licht nu echt bagger.
Na het bliksembezoek van de volgende nieuwe soort, de jonge Kuifmees, 
vind ik het wel mooi geweest.
Echt mooie beelden gaan er niet meer uit de camera komen en
mijn doel is toch ruimschoots bereikt.

Een heerlijke dag was het met prachtige soorten.
Zo  jammer dat het niet vaker feest kan zijn bij de hutten op het Park de Hoge Veluwe.

In een volgend blog foto's van een dagje fotohut op de Sallandse Heuvelrug
waar ik een heel vreemd wezen op de foto kon zetten:

Alien?

Tot de volgende keer,
René

zondag 23 augustus 2026

Jonge IJsvogeltjes

 

Jonge IJsvogeltjes.
(de twee IJsvogeltjes aan de rechterkant zijn net uitgevlogen en
 de linkervogel is een jong van een eerder broedsel)

Soms wordt een planning achterhaalt door de actualiteit.
Mijn bedoeling was om nu een blog te plaatsen met mijn mooiste IJsvogelfoto's.
Dat moet echter nog even wachten, want op 10 augustus jl was ik op een plek om IJsvogels te fotograferen en was getuige van het uitvliegen van de jongen van het derde broedsel.

Begin juli zag ik dat er wat datums vrij gekomen waren in de agenda van Tuinhut1.
Deze hut ligt in de tuin van Arjan Troost en je kunt er duikende IJsvogels fotograferen.
Iets waar ik altijd al een keer naartoe wilde gaan, maar wat er nooit van kwam.
Ik boek voor 21 augustus. Op facebook zie ik op 16 juli een foto
voorbij komen uit de tuinhut van een IJsvogel met een eischaal in zijn snavel.
Het uitvliegen van de jongen zal dus ergens rond 10 augustus zijn.

Dan komen er eind juli opeens wat dagen in de agenda van augustus vrij
in de tuinhut2  (die naast tuinhut1 ligt).

Nou had ik dus die recente foto gezien van een IJsvogel met een
eierschaal in zijn snavel en kijk nog even snel wanneer die genomen is, 
Na snel doorscrollen kwam ik de foto tegen en zag dat deze op 16 juli was genomen.
Na uitbroeden duurt het zo'n drieënhalve week voordat de vogels uitvliegen
en na wat rekenwerk leek mij logischerwijs de beschikbare 10de augustus de beste keuze.

Snel geboekt en op de bewuste dag om 05:30 uur in de auto gestapt om rond
07:00 uur in Rijssen uit te stappen en richting de hut te lopen.
Daar liep ik Arjan Troost tegen het lijf en hij vertelde mij
dat er net 1 IJsvogeltje uitgevlogen was.
Bingo!! Wat een mazzel.
Ik wilde per se erg vroeg in de hut zitten,
omdat IJsvogeltjes meestal vroeg in de ochtend uitvliegen.

Vader IJsvogel

Binnen recordtijd ben ik geïnstalleerd en staan twee camera's klaar op statief.
Eén om met een afstandsbediening foto's te maken van duikende IJsvogels en 
de ander om al het andere te fotograferen.

Bijna direct landt het volwassen mannetje op 1 van de takken met
een vis in de snavel. Hiermee probeert hij de jongen uit het nest te lokken.
Het leuke van zo'n dag is dat je de jonge IJsvogeltjes hopelijk goed
voor de lens krijgt en met een beetje geluk een visoverdracht kan vastleggen.
Het nadeel is dat jonge IJsvogeltjes direct weggebracht worden naar een
veilige plek op grote afstand van het nest en het dus de rest
van de dag waarschijnlijk zeer rustig wordt.

Gelukkig is deze "uitvliegdag" anders dan normaal.

IJsvogels

Een pas uitgevlogen jong landt op de tak bij vader IJsvogel en ik wacht in
spanning af, wanneer het visje naar binnen geduwd wordt bij het kleintje.
Maar het jonkie is waarschijnlijk nog vol van een vorige prooi en
maakt geen enkele aanstalten om het visje te ontvangen.

Het mannetje probeert het nog eventjes, maar zodra hij merkt dat het jong geen trek heeft,
vliegt hij weg, maar ik zie geen jongen meevliegen.
Het jong vliegt wel naar een andere tak en een tweede jong verschijnt
voor de hut en neemt plaats op dezelfde tak.

Jonge IJsvogels

Terwijl de twee jongen een beetje zitten te zitten en afwachten wat er komen gaat,
neemt Pa een verfrissend bad en gaat zich even lekker zitten poetsen.

IJsvogel (volwassen man)

Een paar meter verderop zie ik het vrouwtje zitten en ik hoop
op een paring. Maar het mannetje en vrouwtje hebben geen enkele interesse in elkaar
en beide verdwijnen en in hun kielzog zie ik de twee jongen verdwijnen.

"Nou, dat was het dan wel voor vandaag": zeg ik tegen mijzelf en er rest niets
anders dan de hoop dat 1 van de ouders nog een keertje terugkomt
om een visje te vangen.

De foto hierboven is genomen om 07:39 uur en dat betekent dat de voorstelling
dus wel erg snel voorbij is.
Nou heb ik best een hoop geduld, maar het gaat nu waarschijnlijk
wel een hele lange zit worden, voordat er iets interessants gebeurt.

Maar wat zat ik er naast zeg..........

Ik moest er inderdaad even op wachten, maar om 10:40 komt er gelukkig
een jong IJsvogeltje terug bij het nest.

IJsvogel

Vanaf dat moment komen er regelmatig meerdere jonge IJsvogeltjes terug
naar de omgeving waar het nest is.
Dit is best uitzonderlijk want normaliter wordt iedere IJsvogel door
een broedend paartje weggejaagd.

Later begrijp ik van Arjan dat dit paartje nog een tweede nest heeft.
Dat nest ligt achter het huis in een beek.
Het paartje had het eerste broedsel in de nestwand in de tuin van Arjan,
het tweede in het nest in de beek, het derde in de tuin en
het huidige en vierde broedsel is weer in de beek en ze
zitten waarschijnlijk alweer twee weken op de eieren.

Dat is dus de reden dat de jongen niet weggejaagd worden en
tegelijkertijd mijn geluk. Want dat betekent veel fotokansen.

IJsvogels

Helemaal leuk werd het, toen er ook een jong verscheen uit een eerder broedsel.
Hier links op de foto.

Net uitgevlogen IJsvogeltjes zijn namelijk niet zo heel actief.
Ze zijn nog erg hulpeloos, want ze moeten de kunst van het vissen nog leren.
De jonkies zijn nog gewend om gevoerd te worden en wachten dus
maar totdat er een ouder aankomt met een vis.
Maar ja, die komt natuurlijk niet meer.
Ze moeten het zelf maar uit zien te vinden.

Wanneer er dan een broertje van een eerder broedsel langskomt,
dan krijg je daar misschien wel een visje van.
Dat zo'n jong uit een eerder broedsel nog in leven is, betekent dat hij/zij
de kunst van het vangen van vis onder de knie gekregen heeft.

IJsvogels

Terwijl het oudere jong geconcentreerd naar het water kijkt,
doet het pas uitgevlogen jong niets anders dan bedelen.

IJsvogels

De honger wordt steeds groter en het jonkie hoopt dat het snel gevoerd wordt.
Maar het is echt ieder voor zich en ze moeten zich allemaal zelf redden.

Terwijl de verse IJsvogeltjes dus hulpeloos (en vruchteloos) blijven bedelen,
blijft het iets oudere jong constant proberen om vis te vangen.
Nou zijn de volwassen vogels bijna bij iedere duik succesvol,
maar zo'n jong is dat maar ongeveer 1 op de 5 duiken.
Tenminste, zo was het toen ik er was en ik dus uit eigen ervaring kan praten.

IJsvogel

Het mooie van deze plek is dat er een duikbak in de vijver is ingebouwd.
Daar worden 's ochtends een stuk of 20 kleine visjes ingegooid en
met een beetje geluk kun je dus foto's maken van vissende IJsvogels.

Nu er zoveel hele jonge IJsvogels rondvliegen geeft dat natuurlijk meer kansen 
op duikbeelden. Voordat die 20 visjes op zijn, moet er heel wat gedoken worden.
Maar omdat de jongen nogal onstuimig zijn, verliezen ze nog weleens een visje
of verdwijnen er visjes in de vijver zelf vanwege de wilde bewegingen.

IJsvogel

Dan lijkt het dus prijs schieten en in principe is dat het ook wel een beetje.
Echter.......................

Met mijn wat verouderde apparatuur ben ik afhankelijk van meer dan voldoende licht
om snelle sluitertijden te halen. Voor echt scherpe beelden heb ik 1/2000ste nodig en
dan ook nog het liefst met een ISO lager dan 2500.
Boven 2500 ISO mis ik toch wel teveel detail.

Op 10 augustus is het zeer wisselvallig weer mbt de bewolking.
Ik heb de pech dat de IJsvogeltjes aldoor gaan vissen wanneer het bewolkt is
en wanneer het zonnig is, duiken die krengen bij de buren in tuinhut1.
En ik kan je vertellen, dat dit enorm frustrerend is.

Maar aan het eind van de middag heb ik een paar keer geluk.

IJsvogel (ISO 2000; 1/2500ste, F7.1)

Ik heb twee camera's bij mij.
Allebei staan ze op een statief en 1 camera gebruik ik voor de normale foto's
en hierop zit dan mijn 400mm F4.5 lens op.
Op de andere camera zit een 300mm F2.8 lens en gebruik ik een afstandsbediening
om duikende IJsvogels te fotograferen.

Aan de zijkant van de duikbak is een minuscuul takje vastgemaakt,
dat gebuikt kan worden als scherpstelpunt.
Daarvoor moet de camera wel op manueel focus gezet worden,
want met autofocus gaat het volledig de mist in.

Bijna de hele dag zit ik duikende IJsvogels te fotograferen
met 1/800ste en F3.2 en kan ik achteraf een stuk of honderd foto's
linea recta in de vuilnisbak dumpen.

Maar 1 moment maakt de hele dag goed.
Precies wanneer de zon uitbundig schijnt op mijn stukje van de vijver,
duikt de IJsvogel precies in mijn scherpstelgebied.
In spanning kijk ik achteraf op mijn schermpje.
YES. Hebbes.

IJsvogel

Niet ieder schot is een Konijn en het duurt soms even voordat 
de jonge IJsvogel dat ook door heeft.
Een takje doodslaan op een grotere tak heeft weinig nut.

IJsvogels

Dan begint het net uitgevlogen jong wel heel opdringerig te worden en
gaat het zelfs het iets oudere jong prikken met zijn snavel.
De honger wordt groter en groter tenslotte.
Het oudste jong is daar niet van gediend en begint terug te schreeuwen.

IJsvogels

Steeds dichter naar elkaar toe.
Wie komt er als winnaar uit de strijd?

IJsvogels

Even later komt er een derde jong bij.

IJsvogels

En het blijft niet bij deze drie IJsvogels, want ik zie ook een vierde en vijfde exemplaar.
Helaas komen deze niet op dezelfde tak zitten,
maar de aanwezigheid van nog twee IJsvogels zorgt wel voor extra leven in de brouwerij.

IJsvogels

De twee jongste IJsvogels zijn direct gefocust op 1 van de 2 nieuwkomers.
Ik vermoed dat 1 van de twee ouder-vogels even een kijkje kwam nemen.

De vogels beginnen achter elkaar aan te jagen en na een minuut of 10
komen er weer drie op dezelfde tak zitten.

IJsvogeltjes

Hier is goed te zien dat de linker vogel ouder is dan de twee aan de rechterkant.
Bij de twee net uitgevlogen jongen is de kleur van de borst/buikveren 
een beetje vaal roestbruinig, terwijl het wat oudere jong al meer naar oranje kleurt.
De snaveltjes van de twee rechtse vogels zijn ook beduidend korter.

Met deze foto van drie IJsvogeltjes op een tak sluit ik het verslag van 10 augustus af.

We pakken de draad op een kleine twee weken later.
Op 21 augustus staat een bezoekje aan tuinhut 1 op het programma.
Nou had ik bij mijn bezoek op 10 augustus aan tuinhut2 even snel binnen gekeken
in tuinhut1, omdat ik graag wilde zien hoe die setting eruit ziet.

Vanuit tuinhut2 kijk je naar een best wel grote waterpartij en links daarvan een grasveld
met bloemen. Aan het eind van de vijver, op een meter of 14 afstand staat de nestwand.
De vijver is veruit de mooiste die ik tijdens diverse hut-bezoeken heb gezien.
Alles ziet er zeer natuurlijk uit.

Bij tuinhut1 daarentegen is de waterpartij gecreëerd in een grote hand gemaakte bak
die op palen is gezet, zodat je op ooghoogte kunt fotograferen.
Het is zo natuurlijk mogelijk bekleed, maar het is duidelijk het decor vanuit een fotohut.
Hier staat alles in het teken van het fotograferen van vissende IJsvogels.

Wanneer er gebroed wordt in deze wand, dan wordt er alleen af en toe een 
visje door 1 van de ouders gevangen in de vijvers.
Maar nu het vierde broedsel in een ander nest is, kunnen de jonge IJsvogeltjes
hier naar hartenlust oefenen.
Krijgt een fotograaf normaliter 5 of 6 kansen op een duikende IJsvogel,
nu is dat al snel meer dan 20 kansen.

IJsvogel

Maar dat betekent niet dat het lekker prijs schieten is.
Het nadeel van tuinhut1 tov tuinhut2 is dat de zon pas veel later de setting 
beschijnt bij tuinhut1.
In mijn geval moest ik wachten tot ver na 12 uur.

IJsvogel 

De weersvoorspellingen waren niet best voor deze dag, maar het viel 100% mee.
Om 09:35 uur is het zo goed als onbewolkt en de vijver van hut2 ligt al lekker in het zonnetje.
"Mijn" vijver op palen ligt echter voorlopig nog wel in de schaduw.

Omdat ik weet wat mij deze dag te wachten stond, ben ik goed voorbereid afgereisd.
Drie camera's mee met drie verschillende lenzen.
Een camera met 80-200 mm F2.8 lens, één met een 300mm F2.8 lens en 
op camera nummer drie zat mijn 400mm F4.5 lens. De eerste twee stonden op statief
en waren verbonden met een afstandsbediening.

De duikplek is gemerkt met een klein takje in het water, dat fungeert als
scherpstelpunt. Ik zet beide camera's op manueel focus en stel scherp op dat kleine takje.
Dan schuif ik 1 statief een klein stukje naar voren en de ander een heel klein stukje naar achteren.
Zo bestrijk ik met beide camera's samen een mooi scherpte-gebiedje,
wat hopelijk resulteert in veel goed gelukte foto's.
Nou alleen nog voldoende sluitertijd halen.

Bovenstaande foto is gemaakt met ISO 3200, 1/1250ste en F3.2.
De ervaring leert mij nu dat ISO 3200 te hoog is voor mijn set.
Ik verlies gewoon teveel kwaliteit.
En ik leer dat ik toch minimaal 1/2000ste aan sluitertijd moet halen.
Het is dus niet anders dan wachten totdat de zon mijn duikplek gaat beschijnen.

IJsvogel

Totdat de zon voor voldoende sluitertijd gaat zorgen,
blijf ik natuurlijk wel iedere duik fotograferen.
Je weet tenslotte nooit of je een keertje mazzel hebt.

Maar verder maak ik voornamelijk foto's met mijn 400mm lens.

Dan wordt eindelijk de linkerkant van de setting beschenen door de zon.
Ongeduldig wacht ik af.

IJsvogel

Eindelijk meer licht en kan ik met ISO 2500 fotograferen.
Eigenlijk nog te hoog voor mijn set, maar ja....

En net als ik denk dat het nu eindelijk kan beginnen,
wordt het rustig.
Arjan had mij al verteld dat het iedere dag in de ochtend betrekkelijk druk is
en dat rond het middaguur het erg rustig wordt en
dat die rustige periode een paar uur duurt.

En tot overmaat van ramp begint het ook nog te regenen.
En hard..................

Dan na 3 uur wachten hoor ik eindelijk weer de roep van de IJsvogel.
Ik was een paar keer weggedommeld, maar ben nu meteen klaarwakker.

IJsvogel

De IJsvogel blijft even op het stokje bij hut2 zitten, maar verhuisd snel naar
mijn sushi-buffet.
Eindelijk wat zon en met ISO 2500 haal ik een sluitertijd van 1/2000ste.
En dan vangt het jonge IJsvogeltje een ...........blaadje.

IJsvogel

De jonge IJsvogel is duidelijk nog niet zo ervaren en duikt
een paar keer tevergeefs naar een vis.

De foto waar ik mijn zinnen op gezet heb,
is dat de ijsvogel net met zijn snavel het wateroppervlak raakt en
zijn spiegelbeeld er ook helemaal opstaat.
Dat moet dan gebeuren met de 200mm lens, want met de 300mm zit ik er net te dicht op.

IJsvogel

Bijna, maar dus met de 300mm.
Het gaat zo ontzettend snel dat mijn camera 9 van de 10x een foto heeft van de IJsvogel
die onderweg is naar het water en op de volgende foto ligt de vogel al in het water.
En dan kan ik 12 beelden per seconde maken met mijn camera's.

De bewolking neemt toe en ik moet de ISO waarde weer wat opschroeven en
wanneer ik weer de 3200 instel gebeurt het.

IJsvogel

Helaas een "net-niet-foto".
Zonde.

Dan is opeens het volwassen mannetje ter plaatse en hij laat zien hoe het moet.
Hij duikt 4x en alle vier de keren is het raak.
De visjes zijn niet zo heel groot, maar zo gaat het wel erg hard 
met de voorraad visjes in de bak.

IJsvogel (volwassen man)

Ook helaas weer met ISO 3200 dus niet ideaal.

IJsvogel

Inmiddels is het 17:30 uur en verdwijnt de bewolking weer.
Ik heb gedurende de dag de vangsten geteld en weet dat de voorraad vis
bijna of al helemaal op is.

Net nu de sluitertijden weer snel genoeg zijn,
is er misschien geen reden meer voor de IJsvogels om te duiken.

Wanneer er weer een IJsvogel op een stokje bij de vijver gaat zitten,
mompel ik zachtjes: "Laat er alsjeblieft nog 1 visje in zitten".

IJsvogel

De laatste duik van de dag levert voor mij de lekkerste plaat op.

IJsvogel

En de IJsvogel pakt 1 van de allerlaatste visjes uit de bak.

Eén van de IJsvogels gaat nog een keertje op het uiteinde van de vijver zitten
en zorgt voor de afsluiter van een fantastische dag.
IJsvogels fotograferen is sowieso heerlijk,
maar vissende IJsvogels is wel heel leuk om te doen.
Wanneer een IJsvogel een duik nam,
ratelde iedere keer twee camera's een seconde of 2 en
was ik weer een foto of 20 rijker.
Het wordt tijd voor een nieuwe prullenbak,
want deze is overvol.

Het was een erg lang blog deze keer,
maar dat krijg je wanneer je twee dagen op zo'n topplek kunt fotograferen.

De foto's in het volgende blog komen uit 1 van de hutten
in het park de Hoge Veluwe, waar ik sinds lange tijd weer
eens een dagje doorgebracht heb.
Het warme weer en gebrek aan water zorgde voor
een enorme aantrekkingskracht voor het vijvertje van hut Schaarsbergen
met als topsoort:

De Kruisbek

Tot de volgende keer,
René

http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html