De Geelgors tijdens weekendje Twente

 

Geelgors

We gaan een weekendje naar Twente en ik weet dat de tuin

van ons "vakantiehuis" veel soorten vogels aantrekt en dat de Geelgors

er vooral in de winterperiode regelmatig gezien wordt.

Dus het eerste item dat in de auto wordt gelegd,

is mijn eigen schuiltentje van waaruit ik anders altijd watervogels fotografeer.

Het slaapmatje is het tweede item, want ik wil natuurlijk wel een beetje

zacht en enigszins warm liggen, wanneer ik een uurtje ga fotograferen.

Wanneer we op vrijdagmiddag aankomen is het eerst even de kleding uitpakken

en daarna snel de tuin in en een mooi plekje kiezen voor het tentje.

Drie haringen de grond in en het matje erin.

Snel wat stronken en mooie takken zoeken en deze installeren en

voer neerleggen, pindakaas en vet smeren en Hazelnoten verstoppen.

Er zijn namelijk ook Eekhoorns die regelmatig in de tuin komen.

Omdat ik eerst even de boel wil aankijken,

zet ik de camera binnen neer op een statief en met een glas wijn erbij,

maar eens kijken wat er langs komt.

Al snel zie ik wat gewone soorten zoals Kool- en Pimpelmezen,

Vinken, een Roodborstje en wat Huismussen.

Niets schokkends tot dan.

De volgende ochtend doe ik de gordijnen open en heb direct spijt.

Twee Geelgorzen schrikken zich rot en gaan er vandoor.

Dat moet ik morgen iets rustiger doen.

Geelgors

Snel neem ik plaats achter de camera en wacht af.

Al gauw zie ik weer iets geels in 1 van de bomen en is daar alweer een Geelgors.

Nou probeer ik al jaren de Geelgors te pakken te krijgen en

vorig jaar lukte het aardig vanuit een hut in Drenthe.

Maar het kan altijd beter en ik hoopte dat het dit weekend zou lukken.

Geelgors

Het begin was in ieder geval aardig, maar het resultaat was net niet lekker scherp genoeg.

Altijd lastig wanneer je door glas fotografeert en ik moet dus maar snel naar buiten.

Na het ontbijt installeer ik mij in mijn tentje en ben benieuwd

of ik in een uurtje nog wat leuks voor de lens kan krijgen.

Tijdens ons avondwandelingetje op vrijdag had ik al gezien dat er dichtbij

een slaapplek was voor een groep Spreeuwen.

Spreeuw

In deze periode zijn ze prachtig gekleurd.

Van afstand lijkt het een zwart vogeltje, maar van dichtbij zie je

pas hoe mooi het verenkleed is. Paarse, licht- en donkergroene tinten

glimmen in het zonlicht. Prachtig.

Spreeuw

Appelvink

Tijdens het fotograferen van een Spreeuw, word ik verrast door een Appelvink.

Nog een leuke soort om mij mee te vermaken.

Roodborst

Eekhoorn

De eerste Eekhoorn dient zich aan en ik wacht zolang mogelijk

met het maken van de eerste foto's.

Hij komt steeds dichterbij en trekt zich nergens iets van aan.

Gaai

De eerste Gaaien dienen zich ook al snel aan.

Het is toch altijd wonderbaarlijk hoe snel vogels een nieuwe voedselbron ontdekken

en daar meteen optimaal gebruik van maken.

Gelukkig heb ik een heleboel voer meegenomen,

want het vliegt er werkelijk doorheen.

Spreeuw

En al helemaal wanneer de groep Spreeuwen ontdekt dat er iets te halen valt.

Spreeuw

Gedurende het weekend komt er van alles langs,

maar mijn interesse ligt toch voornamelijk bij de Geelgorzen.

Geelgors

Na de eerste ervaringen in het tentje, heb ik wat meer attributen gezocht en

deze ietsje dichterbij gelegd. Ook het voer iets meer gecentreerd,

zodat ik mijn aandacht meer kan richten op een paar plekjes.

Geelgors

Terwijl ik de Geelgors aan het fotograferen ben,

hoor ik de roep van een Appelvink.

Een vogel waar ik altijd weer blij van word,

want het is toch een uitzonderlijke Vinkensoort.

Appelvink

De afmetingen van de vogel en dan vooral die snavel en

dan die prachtige kleuren van het mannetje.....

Geweldig toch?

Appelvink

Eekhoorn

En natuurlijk aldoor afgeleid worden door de Eekhoorns.

Deze was wel heel hebberig met twee Hazelnoten.

Eekhoorn

Pakken wat je pakken kan, want zo vaak liggen hier geen lekkere Hazelnoten.

Eekhoorn

En zodra de Hazelnoten op zijn, wordt er overgestapt op een sappig blaadje.

Dit had ik nog nooit eerder gezien.

Een Eekhoorn die een blad opeet.

Ik zag dit overigens pas thuis op de computer.

Geelgors

Maar zodra de Geelgors weer prominent in beeld komt,

gaat alle aandacht daarnaar uit.

Om het knalgele vogeltje van zo dichtbij te bekijken en fotograferen,

was meer dan waarop ik gehoopt had.

Geelgors

Geelgors

Na verloop van tijd kwamen de vogels steeds iets dichterbij het tentje.

Soms zelfs zo dichtbij dat scherpstellen niet meer mogelijk was

en er niets anders opzat dan alleen maar naar het vogeltje te kijken.

En dan opeens nog een kleine verrassing.

Sijs

Opeens zie ik een heel klein, beetje gelig vogeltje.

Eerst denk ik aan het vrouwtje van de Geelgors,

maar realiseer mij al snel dat het een Sijsje is.

Die had ik nou niet verwacht.

Sijs

Koolmees

Als afsluiting nog een Koolmees, welke in

grote getallen aanwezig waren.

Al met al een zeer geslaagd weekend in een prachtige omgeving

en mijzelf flink vermaakt met een vogelrijke tuin.

In een volgend blog aandacht voor een dagje in 1

van mijn favoriete vogelhutten, waar ik  samen

met mijn dochter naartoe ben gegaan.

Met oa deze:

Twee Appelvinken

Misschien iets meer van hetzelfde, maar wel net even anders.

Tot de volgende keer,

René

Een beetje winter

Eekhoorn

Ieder seizoen heeft zo zijn charmes, maar de winter is qua fotografie wel

het mooiste seizoen. Het licht is overdag vaak zachter en met een beetje

geluk kleurt het landschap een beetje wit.

Omdat dieren alleen bezig zijn met voldoende voedsel vinden,

verliezen ze een groot deel van hun schuwheid.

Wintergasten doen ons land aan en dat geeft mij altijd 

wat meer motivatie om er op uit te trekken.

Jammer is wel dat veel vogelsoorten een beduidend minder

mooi verenkleed hebben.

Eekhoorn

Eekhoorns zijn fantastische dieren om te fotograferen.

Iedere keer word ik enthousiast, wanneer ik er eentje aan zie komen huppelen.

In het winterkleed zijn ze op hun mooist.

Een prachtige dikke vacht en ook een lekkere dikke staart.

De kers op de taart zijn de enorme oorpluimen.

Eekhoorn

Nou is het vaak niet zo'n probleem om ze voor de lens te krijgen,

maar wel om ze langdurig voor de lens te houden.

Daar zijn een paar trucjes voor.

Ten eerste moet je het de Eekhoorns zo moeilijk mogelijk maken om

de noten te vinden. Laat ze maar goed zoeken naar waar de noten verstopt zijn.

Ik verstop ze het liefst in een gleuf in een boomstronk.

Dan kunnen ze de noot wel zien, maar hem er niet zo simpel uit krijgen.

Een tweede trucje is om de inhoud van bv een walnoot neer te leggen.

Complete noten worden direct meegenomen en verstopt.

Wanneer alleen de inhoud ergens ligt,

dan eten ze het ter plaatste op.

Eekhoorn

Het liefst gebruik ik hele Hazelnoten als voer.

Dat oogt toch een stuk natuurlijker dan een Walnoot.

Walnoten gebruik ik om in het water te leggen.

In de praktijk blijkt dat aantrekkelijker voor de Eekhoorn,

dan een Hazelnoot. Voor een Walnoot doen ze alles en

bewegen ze hemel en aarde om ze uit het water te krijgen.

Je moet je er wel op voorbereiden, dat Eekhoorns in de

winter vooral in de ochtend actief zijn.

Dat is tenminste mijn ervaring.

In de ochtend blijf je fotograferen en weet je

af en toe niet waar je moet kijken,

wanneer er meerdere Eekhoorns actief zijn.

Pas laat in de middag komen ze vaak nog eventjes kijken

of er nog iets te halen valt.

Boomklever

Boomklevertjes zijn altijd lastig om te fotograferen.

Altijd druk in de weer en meestal met een nootje of zonnebloempit in de snavel.

Maar heel soms blijven ze iets langer op 1 plek zitten.

Dan heb je even een paar seconden de tijd om het vogeltje goed in beeld te brengen.

Grote Bonte Specht

Grote Bonte Spechten zijn allesbehalve zeldzaam en vaak neem ik

niet eens de moeite om mijn lens op ze te richten.

Het enige moment dat ik ze echt leuk vind om te fotograferen,

is wanneer de jongen buiten het nest gevoerd worden.

Dat zijn altijd leuke plaatjes en heb je vaak heel veel kansen 

om er wat leuks van te maken.

Keep

Een echte wintergast is de Keep.

Wanneer ik ergens fotografeer en een groepje gewone Vinken zie,

let ik altijd extra goed op.

Vaak zit er wel een Keep verstopt in zo'n groepje en deze keer

waren er wel een stuk of 6 aanwezig.

Keep

Helaas zaten ze nooit echt dicht bij elkaar in de buurt en

was het dus niet mogelijk om een aantal Kepen tegelijk op de foto te krijgen.

Pimpelmees

Hoewel ijs natuurlijk een enorme hindernis is voor vogels,

levert het altijd wel weer leuke plaatjes op.

Iedere vogel op het ijs is aantrekkelijk om te fotograferen.

Sijs

Maar tijdens een dagje fotograferen zit ik wel altijd te wachten tot

de wat minder algemene soorten voor de camera komen.

De Sijs is een vogeltje dat vaak even snel een slokje water komt nemen en

dan direct weer verdwijnt. Maar met ijs op het water zijn ze net wat langer

bezig om hun dorst een beetje te lessen.

Sijs

Op twee plekje had ik een klein wakje gemaakt en dat werd gretig gebruik van gemaakt.

Achteraf gezien had ik zo zorgvuldig moeten zijn om de kleine stukjes gebroken ijs

weg te halen, maar die brokjes lagen dus nog op het ijs.

Sijs

Appelvink

Buiten de wintergasten zijn er nog een aantal vogelsoorten die ik

iedere keer weer graag voor de lens krijg.

De Appelvink is er daar 1 van.

De vogel ziet er niet alleen sterk uit, maar is ook beduidend groter

dan zijn neefjes en nichtjes. Het verenkleed van het mannetje

is prachtig met de goudkleurige kop en de staalblauwe vleugelpunten.

Het fijne van deze soort is dat ze rustig gaan zitten bij de voedselbron en

daar langere tijd blijven zitten.

Middelste Bonte Specht

Een andere soort waar ik altijd voor op het puntje van mijn stoel ga zitten is

de Middelste Bonte Specht. Hoewel deze vogel best veel op de Grote Bonte Specht lijkt 
(waar ik dus bijna nooit aandacht aan schenk), is de Middelste Bonte Specht op

1 of andere manier toch aantrekkelijker. Het zal de zeldzaamheid wel zijn,

hoewel deze soort steeds vaker te zien en te fotograferen is en

ook steeds meer oprukt naar het Westen van ons land.

Middelste Bonte Specht

Eekhoorn

En natuurlijk de Eekhoorntjes.

Die kan ik echt de hele dag door fotograferen.

Kon ik eerder op de dag al zijn donker bruin gekleurde soortgenoot fotograferen,

in de middag kwam de veel rodere variant even mooi poseren.

Lekker in het winterzonnetje.

Gaai

Van Gaaien op de setting wordt ik nooit zo gelukkig.

Het zijn enorme vreetzakken en binnen de kortste keren zijn

alle nootjes verdwenen in hun keelgat.

Gelukkig zijn ze ook erg schuw meestal en na een klein kuchje 

gaan ze er vaak direct vandoor.

Gaai

Maar soms gaan ze op een mooi plekje zitten of

nemen ze een fraaie pose aan.

Dan moet ik er toch maar weer een foto van maken.

Boomklever

Gedurende de dag ontstaat vaak de mogelijkheid om een vogel in the "spotlight" te zetten.

De vogel moet dan in het zonlicht zitten en de achtergrond moet wat verder weg zijn en

volledig in de schaduw vallen. Dan wordt de achtergrond donker en

de vogel volop belicht door de zon.

In de nabewerking dan de hooglichten nog iets terugdraaien en dan krijg

je beelden zoals deze.

Het belangrijkst om het vooral direct in het veld goed te doen.

Ga je namelijk in de nabewerking alleen de achtergrond selecteren en

die dan donker maken, dan wordt dat nooit echt mooi.

Koolmees

Met dit soort beelden wordt het ook weer leuk om bv een Koolmees te fotograferen.

Het is wel belanrijk dat je de situatie herkent en zodra je de mogelijkheden ziet,

direct wat extra pindakaas op de juiste plek smeren en het zo aantrekkelijk mogelijk maken.

Pimpelmees

Pimpelmezen vind ik sowieso prachtige vogeltjes om te fotograferen,

maar als ze ook nog even op het juiste moment op de juiste plek gaan zitten,

wordt het helemaal mooi.

Laat in de middag is er wat meer ijs gesmolten en

krijgen de vogels wat meer de mogelijkheid om te badderen.

Merel

Merel

Terwijl ik dit blog afrond, schiet buiten de temperatuur omhoog.

Merels zingen en ik zie dat de Koolmezen het nestkastje

aan het inspecteren zijn.

De eerste Grutto's zijn al weer gezien op het landje van Geijsel

Het voorjaar klopt op de deur.

In een volgend blog aandacht voor wat ik

voor de lens gekregen heb tijdens een korte vakantie in Twente.

 met oa deze:

Geelgors

Tot de volgende keer,

René

De Baardman

 

Baardman

De winterperiode is uitermate geschikt om een aantal vogelsoorten "makkelijk" te fotograferen.

Eén daarvan is de Baardman.

In de zomerperiode verblijven ze meestal onderin het riet, waar ze op insecten jagen.

In de winterperiode foerageren ze echter op de rietpluimen waar ze de zaadjes uithalen.

Indien er dan niet zoveel wind is, zodat het riet niet heel erg heen en weer gaat,

kun je de Baardmannen mooi fotograferen.

Dan moet je ze natuurlijk alleen wel even weten te vinden.

Nou kun je helemaal naar de Marker Wadden gaan, maar er zijn veel meer

plekken waar de Baardmannetjes te zien zijn.

Allereerst heb je wat uitgestrekte rietvelden nodig en ten tweede

een paar goed werkende oren.

Baardmannetjes vind je, net als bv de IJsvogel en de Zwarte en Groene Specht,

het beste op je gehoor.

Dit zijn van die soorten die je meestal eerst hoort en dan pas ziet.

Baardmannetjes maken een rinkelend geluid en laten zich meestal goed horen

wanneer ze in groepjes rondvliegen.

De foto's in dit blog zijn op twee verschillende dagen geschoten en

 op twee verschillende tijdstippen op 1 van die dagen.

Baardman

Op een mooie zondagmiddag kreeg ik opeens het idee om op zoek te gaan naar Baardmannetjes.

In de polders net ten noorden van de ringweg A10 zijn een aantal plekken,

waar behoorlijk uitgestrekte rietvelden staan.

In het voorjaar en zomer is dit het gebied van Blauwborsten, Rietgorzen, Rietzangers

en Bruine Kiekendieven, maar in de winter is de kans groot

dat je er Baardmannetjes kunt fotograferen.

Van de 4 meest kansrijke plekken heeft er 1 de voorkeur bij mij.

Het grootste voordeel van die plek is dat je er behoorlijk vrij kunt rondlopen

en dat je daardoor mooiere achtergronden kunt creëren.

Omdat het zo'n groot gebied is, ben ik lang op zoek naar de Baardmannetjes.

Net als ik het op wil geven hoor ik in de verte het geping van Baardmannetjes.

Onmiskenbaar dat geluid wanneer je het éénmaal hebt gehoord.

Ik loop op het geluid af en van behoorlijke afstand maak ik de eerste foto's.

Een mannelijke Baardman mooi in zijn omgeving.

Eigenlijk was het een verkenningstochtje om te zien of

ze in dat gebied aanwezig waren, maar als je er toch bent,

maak je ook direct gebruik van de mogelijkheden.

Baardman (mannelijk)

Het grote voordeel van dit gebied is, dat de vele rietvelden gescheiden zijn

door paden of door sloten. De truc is om juist aan de randen te gaan staan

van het rietveld waar je de Baardmannen hebt gehoord.

Baardman (vrouwelijk)

Dan gaat de factor geluk ook meespelen, want dan moet er natuurlijk

wel een vogel net op een rietstengel gaan zitten, die dan een beetje naar buiten doorbuigt.

Wanneer je dan in het verlengde staat, krijg je een mooie vrije achtergrond.

Het lukt niet aldoor, maar als het wel lukt is het wel een YES-momentje.

Baardman (mannelijk)

Het voordeel van Baardmannetjes is dat ze veel rondvliegen binnen hun territorium.

Ze komen dus met enige regelmaat terug op dezelfde plekken.

Dat ze veel rondvliegen is ook direct een nadeel,

want ze blijven nooit heel lang op 1 plek.

Ik hobbel er vaak wel een beetje achteraan,

want ze vliegen meestal korte stukjes naar hun volgende foerageerplek.

Pas wanneer ze echt hoog wegvliegen wordt het geduldig

afwachten totdat ze terugkeren.

En dat laatste gebeurt heel vaak, maar kan even duren.

Baardman

Maar deze middag heb ik geluk, want het groepje blijft eigenlijk

constant wel in de buurt. Ze vliegen af en toe van het ene rietveldje 

naar het andere en dan moet ik weer even zoeken bij welke

rand van het rietveld ik mij op kan stellen.

Baardman

Hoewel ze regelmatig middenin het rietveld zitten,

komt er af en toe toch eentje naar de buitenkant.

Dan is het hopen dat de vogel op die ene vrije rietstengel gaat zitten.

Baardman

Het voordeel van dit grote gebied met rietvelden is dus dat het diverse

kleinere velden zijn en gescheiden door paden of sloten.

Wanneer het groepje in een bepaald veld is neergestreken en

dan voor mij net aan de verkeerde kant van dat veld foerageert,

is het maar een klein stukje lopen om ze weer in het zicht te krijgen.

Baardman

Mijn ervaring is ook dat je Baardmannen behoorlijk makkelijk kunt benaderen.

Ze zijn vaak alles behalve schuw en je hoeft dan ook niet op

je tenen te lopen om ze niet te verjagen.

Baardman

Baardman

Baardman

Wat begon als een verkenningstochtje is een heus fotografie-tripje geworden.

Niet iets waar ik rekening mee had gehouden, want er moet ook nog gewerkt worden.

Dus na iets meer dan anderhalf uur maar weer naar huis.

Wanneer ik 's avonds de foto's bekijk op de laptop ben ik

zeer tevreden met de opbrengst.

Maar ik zie ook dat het totaalplaatje een stuk beter kan en

dan zeker qua achtergrond.

Ook het licht in de foto's is niet helemaal naar mijn zin.

Vijf dagen later is het wederom mooi weer met weinig wind.

Ideaal weer om Baardmannen te fotograferen.

Tijdens mijn verkenningstochtje had ik een paar plekjes

gezien, die een mooiere achtergrond kunnen opleveren.

Baardmannen

Op een aantal plekken kun je op een pad staan en dan de zijkant van het rietveld zien,

terwijl iets verder in de achtergrond een ander rietveld te zien is.

Met het juiste licht krijg je dan een gouden achtergrond.

Maar eerst moeten natuurlijk wel de Baardmannen gevonden worden.

Na een half uurtje rondwandelen hoor ik in de verte zachtjes het gerinkel van de vogels.

Het groepje zit op een plek waar ik met moeite ietsje dichterbij kan komen en 

dus is het geduld hebben en afwachten.

Ze verplaatsen zich van mij af en verder het rietveld in.

Na een minuut of 10 zie ik het groepje opvliegen en

ik probeer ze te volgen om te zien waar ze landen.

Baardman (vrouw)

Omdat ze voor de zon langs gevlogen zijn, kon ik ze niet helemaal volgen.

Maar ik had wel een idee waar ze ongeveer geland zouden kunnen zijn.

Snel die kant op en goed luisteren.

Al snel wist ik waar ze zaten en heb ik mij opgesteld aan de zijkant van het rietveld

met in de achtergrond een ander rietveld.

En dan is het geduld hebben.

Het wordt spannend wanneer het geluid langzaam maar zeker dichterbij komt.

Komen ze op de plek waar ik hoop dat ze gaan komen?

Dan buigt er opeens een rietstengel naar de buitenkant van het rietveld

en zie ik een vrouwelijke Baardman.

Dat is 1.

Baardman

Het vrouwtje vliegt weg en zoekt het in het naast gelegen rietveld en

ook nog eens ergens in het midden.

Die zie ik voorlopig niet terug.

Maar dan buigt er een andere rietstengel naar buiten en

zie ik het doel van mij tripje zitten.

Het prachtig gekleurde mannetje.

Het is een klein beetje bewolkt en op dat moment komt de zon tevoorschijn.

Baardman

Baardman

Ietsje verder buigt een tweede rietstengel naar buiten en deze buigt heel ver door.

Er hangt een vrouwtje aan en ik kan de lens net langs het mannetje richten,

zodat ik het vrouwtje mooi in beeld krijg.

Baardman

Het mannetje geeft aan welke kant het groepje op gaat en

een paar tellen later, zie ik de groep de richting opvliegen waar

het eerste vrouwtje naartoe ging.

Ik hobbel ook die richting op en net wanneer ik op een gunstige plek

mijn statief neer willen zetten, gaat de groep er weer vandoor.

Deze keer vliegen ze wat verder weg en lijkt het dat ze richting 

het startpunt van hun rondje gaan.

Baardman

Het levert net weer iets andere foto's op.

Baardman

Baardman

Dan besluit het groepje om naar een geheel andere plek te gaan en

de groep vliegt hoog op en gaat er vandoor.

Ik besluit naar huis te gaan, want ik heb geen idee

waar de Baardmannetjes naartoe gaan.

In de middag slaat het weer om en neemt de bewolking behoorlijk toe.

Zonder direct zonlicht zien de rietvelden er altijd meer winters uit.

Dus pak ik de camera maar weer op en stap weer in de auto.

Wanneer ik aankom bij de rietvelden is de aanblik compleet anders.

De pluimen lijken wel besneeuwd en zien er veel lichter uit.

De gouden gloed is vervangen door een koudere aanblik.

Net of de witbalans verschoven is van warm naar koud.

Eerst weer hetzelfde ritueel, namelijk zoeken waar de Baardmannen zich ophouden.

Hopelijk zijn ze teruggekeerd in dit gebiedje,

want het is te laat om ook nog andere gebiedjes te bezoeken.

Al snel hoor ik ze en deze keer ga ik niet voor een standpunt 

aan de zijkant van een rietveld, maar zoek ik een punt

waarbij ik in het rietveld kijk.

Ik heb namelijk het idee dat ik dan een meer winters effect in de foto krijg.

Baardman

Dezelfde witbalans als tijdens de eerdere sessie van die dag,

de ISO-waarde ietsje hoger en iets meer overbelichting leverde

bovenstaand beeld op.

Zonder het directe zonlicht hebben de rietpluimen nu een meer

donsachtig aangezicht en heeft het riet niet meer die gouden gloed over zich.

Het geeft een koel beeld en een winters gevoel.

Baardman

Twee mannetje foerageren op de rietpluimen waar ik vrij zicht op heb.

De vrouwtjes blijven helaas iets verder weg, want die had ik

ook heel graag in deze omstandigheden willen fotograferen.

Baardman

Af en toe een stapje naar achteren of een beetje naar links of rechts.

Het blijft zoeken naar een vrij uitzicht op de Baardmannen.

Uren kan ik mij vermaken met deze soort, want als je ze eenmaal

gevonden hebt, kun je er met een beetje geluk langere tijd van genieten.

Baardman

Wanneer je zelf rustig blijft staan en alleen af en toe een beetje

van standpunt verandert, zullen de Baardmannen niet verstoord raken.

In principe zijn ze totaal niet schuw, maar houden ze je wel heel goed in de gaten.

Baardman

Baardman

Om 16:30 uur begint het licht zodanig af te nemen,

dat de sluitertijden te lang worden.

Het teken om richting huis te gaan en de oogst te bekijken.

Een oogst waar ik zeer tevreden mee ben en vooral met

de foto's van de laatste sessie.

Heerlijk genoten van de Baardmannen en blij met de opbrengst.

In een volgend blog wat winterse plaatjes.

Helaas niet met dikke pakken sneeuw, want

toen riep de plicht.

Maar dus wel wat winterse omstandigheden met oa deze:

Eekhoorn op het ijs

Tot de volgende keer,

René