Jonge IJsvogeltjes.
(de twee IJsvogeltjes aan de rechterkant zijn net uitgevlogen en
de linkervogel is een jong van een eerder broedsel)
(de twee IJsvogeltjes aan de rechterkant zijn net uitgevlogen en
de linkervogel is een jong van een eerder broedsel)
Soms wordt een planning achterhaalt door de actualiteit.
Mijn bedoeling was om nu een blog te plaatsen met mijn mooiste IJsvogelfoto's.
Dat moet echter nog even wachten, want op 10 augustus jl was ik op een plek om IJsvogels te fotograferen en was getuige van het uitvliegen van de jongen van het derde broedsel.
Begin juli zag ik dat er wat datums vrij gekomen waren in de agenda van Tuinhut1.
Begin juli zag ik dat er wat datums vrij gekomen waren in de agenda van Tuinhut1.
Deze hut ligt in de tuin van Arjan Troost en je kunt er duikende IJsvogels fotograferen.
Iets waar ik altijd al een keer naartoe wilde gaan, maar wat er nooit van kwam.
Ik boek voor 21 augustus. Op facebook zie ik op 16 juli een foto
voorbij komen van uit de tuinhut van een IJsvogel met een eischaal in zijn snavel.
Het uitvliegen van de jongen zal dus ergens tussen 5 en 15 augustus zijn.
Dan komen er eind juli opeens wat dagen in de agenda van augustus vrij
in de tuinhut2 (die naast tuinhut1 ligt).
in de tuinhut2 (die naast tuinhut1 ligt).
Nou had ik dus die recente foto gezien van een IJsvogel met een
eierschaal in zijn snavel en kijk nog even snel wanneer die genomen is,
Na snel doorscrollen kwam ik de foto tegen en zag dat deze op 16 juli was genomen.
Na uitbroeden duurt het zo'n drieënhalve week voordat de vogels uitvliegen
en na wat rekenwerk leek mij de beschikbare 10de augustus de beste keuze.
Snel geboekt en op de bewuste dag om 05:30 uur in de auto om rond
07:00 uur in Rijssen uit te stappen en richting de hut te lopen.
Daar liep ik Arjan Troost tegen het lijf en hij vertelde mij
dat er net 1 IJsvogeltje uitgevlogen was.
Bingo!! Wat een mazzel.
Ik wilde per se erg vroeg in de hut zitten,
omdat IJsvogeltjes meestal vroeg in de ochtend uitvliegen.
Vader IJsvogel
Binnen recordtijd ben ik geïnstalleerd en staan twee camera's klaar op statief.
Eén om met een afstandsbediening foto's te maken van duikende IJsvogels en
de ander om al het andere te fotograferen.
Bijna direct landt het volwassen mannetje op 1 van de takken met
een vis in de snavel. Hiermee probeert hij de jongen uit het nest te lokken.
Het leuke van zo'n dag is dat je de jonge IJsvogeltjes hopelijk goed
voor de lens krijgt en met een beetje geluk een visoverdracht kan vastleggen.
Het nadeel is dat jonge IJsvogeltjes direct weggebracht worden naar een
veilige plek op grote afstand van het nest en het dus de rest
van de dag waarschijnlijk zeer rustig wordt.
Gelukkig is deze "uitvliegdag" anders dan normaal.
IJsvogels
Een pas uitgevlogen jong landt op de tak bij vader IJsvogel en ik wacht in
spanning af, wanneer het visje naar binnen geduwd wordt bij het kleintje.
Maar het jonkie is waarschijnlijk nog vol van een vorige prooi en
maakt geen enkele aanstalten om het visje te ontvangen.
Het mannetje probeert het nog eventjes, maar zodra hij merkt dat het jong geen trek heeft,
vliegt hij weg, maar ik zie geen jongen meevliegen.
Het jong vliegt wel naar een andere tak en een tweede jong verschijnt
voor de hut en neemt plaats op dezelfde tak.
Jonge IJsvogels
Terwijl de twee jongen een beetje zitten te zitten en afwachten wat er komen gaat,
neemt Pa een verfrissend bad en gaat zich even lekker zitten poetsen.
IJsvogel (volwassen man)
Een paar meter verderop zie ik het vrouwtje zitten en ik hoop
op een paring. Maar het mannetje en vrouwtje hebben geen enkele interesse in elkaar
en beide verdwijnen en in hun kielzog zie ik de twee jongen verdwijnen.
"Nou, dat was het dan wel voor vandaag": zeg ik tegen mijzelf en er rest niets
anders dan de hoop dat 1 van de ouders nog een keertje terugkomt
om een visje te vangen.
De foto hierboven is genomen om 07:39 uur en dat betekent dat de voorstelling
dus wel erg snel voorbij is.
Nou heb ik best een hoop geduld, maar het gaat nu waarschijnlijk
wel een hele lange zit worden, voordat er iets interessants gebeurt.
Maar wat zat ik er naast zeg..........
Ik moest er inderdaad even op wachten, maar om 10:40 komt er gelukkig
een jong IJsvogeltje terug bij het nest.
IJsvogel
Vanaf dat moment komen er regelmatig meerdere jonge IJsvogeltjes terug
naar de omgeving waar het nest is.
Dit is best uitzonderlijk want normaliter wordt iedere IJsvogel door
een broedend paartje weggejaagd.
Later begrijp ik van Arjan dat dit paartje nog een tweede nest heeft.
Dat nest ligt achter het huis in een beek.
Het paartje had het eerste broedsel in de nestwand in de tuin van Arjan,
het tweede in het nest in de beek, het derde n de tuin en
het huidige en vierde broedsel is weer in de beek en ze
zitten waarschijnlijk alweer twee weken op de eieren.
Dat is dus de reden, dat de jongen niet weggejaagd worden en
tegelijkertijd mijn geluk. Want dat betekent veel fotokansen.
IJsvogels
Helemaal leuk werd het, toen er ook een jong verscheen uit een eerder broedsel.
Hier links op de foto.
Net uitgevlogen IJsvogeltjes zijn namelijk niet zo heel actief.
Ze zijn nog erg hulpeloos, want ze moeten de kunst van het vissen nog leren.
De jonkies zijn nog gewend om gevoerd te worden en wachten dus
maar totdat er een ouder aankomt met een vis.
Maar ja, die komt natuurlijk niet meer.
Ze moeten het zelf maar uit zien te vinden.
Wanneer er dan een broertje van een eerder broedsel langskomt,
dan krijg je daar misschien wel een visje van.
Dat zo'n jong uit een eerder broedsel nog in leven is, betekent dat hij/zij
de kunst van het vangen van vis onder de knie gekregen heeft.
IJsvogels
Terwijl het oudere jong geconcentreerd naar het water kijkt,
doet het pas uitgevlogen jong niets anders dan bedelen.
IJsvogels
De honger wordt steeds groter en het jonkie hoopt dat het snel gevoerd wordt.
Maar het is echt ieder voor zich en ze moeten zich allemaal zelf redden.
Terwijl de verse IJsvogeltjes dus hulpeloos (en vruchteloos) blijven bedelen,
blijft het iets oudere jong constant proberen om vis te vangen.
blijft het iets oudere jong constant proberen om vis te vangen.
Nou zijn de volwassen vogels bijna bij iedere duik succesvol,
maar zo'n jong is dat maar ongeveer 1 op de 5 duiken.
Tenminste, zo was het toen ik er was en ik dus uit eigen ervaring kan praten.
IJsvogel
Het mooie van deze plek is dat er een duikbak in de vijver is ingebouwd.
Daarin worden 's ochtends een stuk of 20 kleine visjes ingegooid en
met een beetje geluk kun je dus foto's maken van vissende IJsvogels.
Nu er zoveel hele jonge IJsvogels rondvliegen geeft dat natuurlijk meer kansen
op duikbeelden. Voordat die 20 visjes op zijn, moet er heel wat gedoken worden.
Maar omdat de jongen nogal onstuimig zijn, verliezen ze nog weleens een visje
of verdwijnen er visjes in de vijver zelf vanwege de wilde bewegingen.
IJsvogel
Dan lijkt het dus prijs schieten en in principe is dat het ook wel een beetje.
Echter.......................
Met mijn wat verouderde apparatuur ben ik afhankelijk van meer dan voldoende licht
om snelle sluitertijden te halen. Voor echt scherpe beelden heb ik 1/2000ste nodig en
dan ook nog het liefst met een ISO lager dan 2500.
Boven 2500 ISO mis ik toch wel teveel detail.
Op 10 augustus is het zeer wisselvallig weer mbt de bewolking.
Ik heb de pech dat de IJsvogeltjes aldoor gaan vissen wanneer het bewolkt is
en wanneer het zonnig is, duiken die krengen bij de buren in tuinhut1.
En ik kan je vertellen, dat dit enorm frustrerend is.
En ik kan je vertellen, dat dit enorm frustrerend is.
Maar aan het eind van de middag heb ik een paar keer geluk.
IJsvogel (ISO 2000; 1/2500ste, F7.1)
Ik heb twee camera's bij mij.
Allebei staan ze op een statief en 1 camera gebruik ik voor de normale foto's
en hierop zit dan mijn 400mm F4.5 lens op.
Op de andere camera zit een 300mm F2.8 lens en gebruik ik een afstandbediening.
Aan de zijkant van de duikbak is een miniscuul takje vastgemaakt,
dat gebuikt kan worden als scherpstelpunt.
Daarvoor moet de camera wel op manueel focus gezet worden,
want met autofocus gaat het volledig de mist in.
Bijna de hele dag zit ik duikende IJsvogels te fotograferen
met 1/800ste en F3.2 en kan ik achteraf een stuk of honderd foto's
linea recta in de vuilnisbak dumpen.
Maar 1 moment maakt de hele dag goed.
Precies wanneer de zon uitbundig schijnt op mijn stukje van de vijver,
duikt de IJsvogel precies in mijn scherpstelgebied.
In spanning kijk ik achteraf op mijn schermpje.
YES. Hebbes.
IJsvogel
Niet ieder schot is een Konijn en het duurt soms even voordat
de jonge IJsvogel dat ook door heeft.
IJsvogels
Dan begint het net uitgevlogen jong wel heel opdringerig te worden en
gaat het zelfs het iets oudere jong prikken met zijn snavel.
De honger wordt groter en groter tenslotte.
Het oudste jong is daar niet van gediend en begint terug te schreeuwen.
IJsvogels
Steeds dichter naar elkaar toe.
Wie komt er als winnaar uit de strijd?
IJsvogels
Even later komt er een derde jong bij.
IJsvogels
En het blijft niet bij deze drie IJsvogels, want ik zie ook een vierde en vijfde exemplaar.
Helaas komen deze niet op dezelfde tak zitten,
maar de aanwezigheid van nog twee IJsvogels zorgt wel voor extra leven in de brouwerij.
IJsvogels
De twee jongste IJsvogels zijn direct gefocust op 1 van de 2 nieuwkomers.
Ik vermoed dat 1 van de twee ouder-vogels even een kijkje kwam nemen.
De vogels beginnen achter elkaar aan te jagen en na een minuut of 10
komen er weer drie op dezelfde tak zitten.
IJsvogeltjes
Hier is goed te zien dat de linker vogel ouder is dan de twee aan de rechterkant.
Bij de twee net uitgevlogen jongen is de kleur van de borst/buikveren
een beetje vaal roestbruin kleurig, terwijl het wat oudere jong al meer naar oranje kleurt.
De snaveltjes van de twee rechtse vogels is ook beduidend korter.
Met deze foto van drie IJsvogeltjes op een tak sluit ik het verslag van 10 augustus af.
We pakken de draad op een kleine twee weken later.
Op 21 augustus staat een bezoekje aan tuinhut 1 op het programma.
Nou had ik bij mijn bezoek op 10 augustus aan tuinhut2 even snel binnen gekeken
in tuinhut1, omdat ik graag wilde zien hoe die setting eruit ziet.
Vanuit tuinhut2 kijk je naar een best wel grote waterpartij en links daarvan een grasveld
met bloemen. Aan het eind van de vijver, op een meter of 14 afstand staat de nestwand.
De vijver is veruit de mooiste die ik tijdens diverse hut-bezoeken heb gezien.
Alles zit er zeer natuurlijk uit.
Bij tuinhut1 daarentegen is de waterpartij gecreëerd in een grote hand gemaakte bak
die op palen is gezet, zodat je op ooghoogte kunt fotograferen.
Het is zo natuurlijk mogelijk bekleed, maar het is duidelijk het decor vanuit een fotohut.
Hier staat alles in het teken van het fotograferen van vissende IJsvogels.
Wanneer er gebroed wordt in deze wand, dan wordt er alleen af en toe een
visje door 1 van de ouders gevangen in de vijvers.
Maar nu het vierde broedsel in een ander nest is, kunnen de jonge IJsvogeltjes
hier naar hartenlust oefenen.
Krijgt een fotograaf normaliter 5 of 6 kansen op een duikende IJsvogel,
nu is dat al snel meer dan 20 kansen.
IJsvogel
Maar dat betekent niet dat het lekker prijs schieten is.
Het nadeel van tuinhut1 tov tuinhut2 is dat de zon pas veel later de setting
beschijnt bij tuinhut1.
In mijn geval moest ik wachten tot ver na 12 uur.
IJsvogel
De weersvoorspellingen waren niet best voor deze dag, maar het viel 100% mee.
Om 09:35 uur is het zo goed als onbewolkt en de vijver van hut2 ligt al lekker in het zonnetje.
"Mijn" vijver op palen ligt echter voorlopig nog wel in de schaduw.
Omdat ik weet wat mij deze dag te wachten stond, ben ik goed voorbereid afgereist.
Drie camera's mee met drie verschillende lenzen.
Een camera met 80-200 mm F2.8 lens, één met een 300mm F2.8 lens en
op camera nummer drie zat min 400mm F4.5 lens. De eerste twee stonden op statief
en waren verbonden met een afstandsbediening.
De duikplek is gemerkt met een klein takje in het water, dat fungeert als
scherpstelpunt. Ik zet beide camera's op manueel focus en stelscherp op dat kleine takje.
Dan schuif ik 1 statief een klein stukje naar voren en de ander een heel klein stukje naar achteren.
Zo bestrijk ik met beide camera's samen een mooi scherpte-gebiedje,
wat hopelijk resulteert in veel goed gelukte foto's.
Nou alleen nog voldoende sluitertijd halen.
Bovenstaande foto is gemaakt met ISO 3200, 1/1250ste en F3.2.
De ervaring leert mij nu dat ISO 3200 te hoog is voor mijn set.
Ik verlies gewoon teveel kwaliteit.
En ik leer dat ik toch minimaal 1/2000ste aan sluitertijd moet halen.
Het is dus niet anders dan wachten totdat de zon mijn duikplek gaat beschijnen.
IJsvogel
Totdat de zon voor voldoende sluitertijd gaat zorgen,
blijf ik natuurlijk wel iedere duik fotograferen.
Je weet tenslotte nooit of je een keertje mazzel hebt.
Maar verder maak ik voornamelijk foto's met mijn 400mm lens.
Dan wordt eindelijk de linkerkant van de setting beschenen door de zon.
Ongeduldig wacht ik af.
IJsvogel
Eindelijk meer licht en kan ik met ISO 2500 fotograferen.
Eigenlijk nog te hoog voor mijn set, maar ja....
En net als ik denk dat het nu eindelijk kan beginnen,
wordt het rustig.
Arjan had mij al verteld dat het iedere dag in de ochtend betrekkelijk druk is
en dat rond het middaguur het erg rustig wordt en
dat die rustige periode een paar uur duurt.
En tot overmaat van ramp begint het ook nog te regenen.
En hard..................
Dan na 3 uur wachten hoor ik eindelijk weer de roep van de IJsvogel.
Ik was een paar keer weggedommeld, maar ben nu meteen klaarwakker.
IJsvogel
De IJsvogel blijft even op het stokje bij hut2 zitten, maar verhuisd snel naar
mijn sushi-buffet.
Eindelijk wat zon en met ISO 2500 haal ik een sluitertijd van 1/2000ste.
En dan vangt het jonge IJsvogeltje een ...........blaadje.
IJsvogel
De jonge IJsvogel is duidelijk nog niet zo ervaren en duikt
een paar keer tevergeefs naar een vis.
De foto waar ik mijn zinnen op gezet heb,
is dat de ijsvogel net met zijn snavel het wateroppervlak raakt en
zijn spiegelbeeld er ook helemaal opstaat.
Dat moet dan gebeuren met de 200mm lens, want met de 300mm zit ik er net te dicht op.
IJsvogel
Bijna, maar dus met de 300mm.
Het gaat zo ontzettend snel dat mijn camera 9 van de 10x een foto heeft van de IJsvogel
die onderweg is naar het water en op de volgende foto ligt de vogel al in het water.
En dan kan ik 12 beelden per seconde maken met mijn camera's.
De bewolking neemt toe en ik moet de ISO waarde weer wat opschroeven en
wanneer ik weer de 3200 instel gebeurt het.
IJsvogel
Helaas een "net-niet-foto".
Zonde.
Dan is opeens het volwassen mannetje ter plaatse en hij laat zien hoe het moet.
Hij duikt 4x en alle vier de keren is het raak.
De visjes zijn niet zo heel groot, maar zo gaat het wel erg hard
met de voorraad visjes in de bak.
IJsvogel (volwassen man)
Ook helaas weer met ISO 3200 dus niet ideaal.
IJsvogel
Inmiddels is het 17:30 uur en verdwijnt de bewolking weer.
Ik heb gedurende de dag de vangsten geteld en weet dat de voorraad vis
bijna of al helemaal op is.
Net nu de sluitertijden weer snel genoeg zijn,
is er misschien geen reden meer voor de IJsvogels om te duiken.
Wanneer er weer een IJsvogel op een stokje bij de vijver gaat zitten,
mompel ik zachtjes: "Laat er alsjeblieft nog 1 visje inzitten".
IJsvogel
De laatste duik van de dag levert voor mij de lekkerste plaat op.
IJsvogel
En de IJsvogel pakt 1 van de allerlaatste visjes uit de bak.
Eén van de IJsvogels gaat nog een keertje op het uiteinde van de vijver zitten
en zorgt voor de afsluiter van een fantastische dag.
IJsvogels fotograferen is sowieso heerlijk,
maar vissende IJsvogels is wel heel leuk om te doen.
Wanneer een IJsvogel een duik nam,
ratelde iedere keer twee camera's een seconde of 2 en
was ik weer een foto om 20 rijker.
Het wordt tijd voor een nieuwe prullenbak,
want deze is overvol.
Het was een erg lang blog deze keer,
maar dat krijg je wanneer je twee dagen op zo'n topplek kunt fotograferen.
De foto's in het volgende blog komen uit 1 van de hutten
in het park de Hoge Veluwe, waar ik sinds lange tijd weer
eens een dagje doorgebracht heb.
Het warme weer en gebrek aan water zorgde voor
een enorme aantrekkingskracht voor het vijvertje van hut Schaarsbergen
met als topsoort:
De Kruisbek
Tot e volgende keer,
René
