"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

woensdag 8 juli 2020

Fotohut Drunen Deel II


Appelvink

In Deel I was volop aandacht voor één van de grootste attracties van deze fotohut.
Hier worden namelijk leuke platen gemaakt van de Eekhoorn en een aantal
daarvan zijn inmiddels behoorlijk beroemd en bekend op allerlei social media kanalen.

Maar als je echt een superplaat wilt maken van de Eekhoorns hier, moet je of mazzel hebben
zoals ik had met de twee jonkies of je moet de hele dag de focus leggen op de Eekhoorns.
De plek aankleden dat ze precies doen wat jij graag op de foto wilt hebben,
maar dat verstoord het beeld enorm als er bv een mooie Havik een bad komt nemen.

Ik heb de plek voor de hut sober gehouden en op het plaatsen van een tweetal stronken na,
de boel de boel gelaten en maar gekeken wat er op mij afkwam.
En dat bleek verrassend veel in deze periode.
De volgende soorten heb ik gefotografeerd of in ieder geval gezien.

Koolmees, Pimpelmees, Zwartkop, Appelvink, Matkop, Havik, Wilde Eend, Roodborst,
Gekraagde Roodstaart, Sijs, Groenling, Gaai, Merel, Zanglijster, Houtduif,
Eekhoorn, Konijn, Winterkoning, Staartmees, Bonte Vliegenvanger, Vink,
Grote Bonte Specht, Middelste Bonte Specht, Fitis, IJsvogel, Goudvink en de Zwarte Mees.

Het opvallende was dat ik maar heel weinig Kool- en Pimpelmezen heb gezien.
Die waren vast nog aan het broeden of voedsel aan het zoeken voor de jongen.
Wat verder opviel was dat van bijna iedere soort er een paartje te zien was.
Dat heb ik eigenlijk nog nooit eerder meegemaakt, dat iedere soort als paartje langskwam.
Het was net of ze op weg waren naar de Ark van Noach.

Appelvink

Net na zonsopkomst kwam ik aan bij de hut en dan is het eerst de setting in orde maken.
Zoals ik in Deel I al schreef, is de setting bij deze hut zeer sober.
Je mag zelf de aankleding doen, als je alles maar weer opruimt.

Ik zoek twee mooie stronken uit en plaats er aan beide zijde van de vijver 1.
Als je in je eentje bent, is het nog best lastig om zo'n setting in te richten.
Je zet iets neer, gaat de hut in en kijkt door de camera of afstand en plaatsing in orde is.
Daarna volgt natuurlijk een aanpassing, weer door de camera kijken en nogmaals
de boel aanpassen. Zo gaat dat nog een aantal keren, totdat ik eindelijk tevreden ben.
Dan voer strooien op een aantal strategische plekken en dan wordt het afwachten.

Maar lang hoefde ik niet te wachten, want ik werd direct verrast door een paartje Appelvinken.
Eén van mijn favoriete soorten. Het mannetje is prachtig gekleurd en is qua grootte
best een imposante vogel. Helemaal met die knoeperd van een snavel.

Appelvink

De rand rondom de vijver heeft niet zo'n echt fotohut uiterlijk.
Geen grote mosranden, maar mooi gras en dat geeft een natuurlijk uiterlijk.

Ook al probeer je de echte fotohut-plaatjes zoveel mogelijk te vermijden,
maar dat is toch een stuk lastiger dan je zou denken.
Soms gaat een vogel gewoon op zo'n lekker plekkie zitten,
dat het onvermijdelijk wordt om niet op het knopje van de camera te drukken.

Die spiegelplaatjes zijn dan wel algemeen bekend bij mensen die regelmatig
vogels fotograferen en weleens in zo'n hut komen,
maar mensen die hier helemaal niet bekend mee zijn,
vinden juist dit soort foto's meestal de fraaiste.

Merel

Voer is genoeg aanwezig in de hut, maar ik had van thuis 
wel een bak met meelwormen meegenomen.
Je weet tenslotte nooit wat voor insecten-etende dieren er langs komen.

Maar een paartje Merels had de meelwormen heel snel in de gaten.
Na twee keer bijvullen had ik het wel gezien.
Die Merels vraten gewoon alles op, dus had het verder geen enkele zin 
om nog te voeren met meelwormen.

Jonge Boomklever

De hut en de vijver liggen in een open gedeelte van het bos.
Echter de vele bomen rondom de plek zijn erg hoog en dichtbebladerd.
Het gevolg is dat een hoop licht weggevangen wordt en daar komt nog eens bij
dat hier vanachter glas gefotografeerd wordt en dat scheelt ook al 1 stop.

Dus geen beelden van vliegende of vechtende vogels, 
want daar was gewoon te weinig licht voor. 

Dan ben je erg afhankelijk van dat de vogels net eventjes stilzitten.

Boomklever

En dan het liefst op een mooi plekje natuurlijk.

Het stilzitten heb je niet in de hand, maar dat ze op de juiste plekjes gaan zitten wel.
Ik kom wel eens bij fotohutten waar dan echt overal vogelvoer ligt.
Gewoon alleen voeren op de plekken waar je de vogels graag wilt fotograferen.
Niet teveel en uiteraard uit het zicht, zodat het niet op de foto komt.

Gaai

Een echte bosvogel is de Gaai. Leuk om even te zien, maar natuurlijk een ramp
voor het voeraanbod. Deze slokop kan in een sneltreinvaart de hele voerplek
verlossen van alle nootjes en dergelijke. Als er eentje te lang blijft zitten,
is een klein kuchje vaak genoeg om hem weg te krijgen.

Appelvink

De Appelvinken waren de gehele dag aanwezig voor de hut.
Nou heb ik ze eerder wel regelmatig voor de lens gehad,
maar dan waren het toch meestal korte bezoekjes.
Ik had gehoopt op jonge Appelvinken die gevoerd werden,
maar de jonkies bleven in de dekking.
Eén keer kwam er eentje naar zijn vader toegevlogen en omdat het vliegen nog niet 
zo goed ging, kwam de kleine per ongeluk in het water terecht.
Het jong schrok daar zo van, dat deze er weer direct vandoor ging.
Ik heb het jong daarna ook niet meer terug gezien.


Gekraagde Roodstaart

Zo'n dagje fotohut levert vaak wel een onverwachte soort op.
Maar deze dag is wat dat betreft een uitschieter voor onverwachte bezoekers.
Als ik de hele dag in ogenschouw neem, dan zijn er toch 7 vogelsoorten
waar ik niet op gerekend had. Sommige wel op gehoopt overigens, want
daarvan wist ik dat ze soms langskomen.

De Gekraagde Roodstaart is er daar 1 van.
Hij is alleen erg zenuwachtig en wordt constant weggejaagd door de 
Grote Bonte Spechten. Gelukkig blijft hij een paar keer net lang genoeg stilzitten.

Gekraagde Roodstaart

Een andere zeer onverwachte gast is de Wilde Eend.
Een paartje komt langs en vermaakt zich prima in de vijver en naderhand rondom de vijver.

Wilde Eend

Het paartje komt een paar keer terug deze dag.
Later in de middag krijgen ze de schrik van hun leven.
Ze zitten rustig te chillen op het gras naast de vijver,
wanneer uit het niets opeens een Havik voor de hut neerploft.

Wilde Eend

De Wilde Eenden schrokken zich echt een hartverzakking en ik was 
ook direct weer wakker. 
Achteraf besef ik mij dat het natuurlijk super geweest was,
wanneer de Havik 1 van de 2 Eenden had geslagen.
Dat zou pas echt een spektakel geweest zijn zeg.

Nu hadden de Eenden al snel door, dat ze niets te duchten hadden van de rover.
De Havik was alleen maar geïnteresseerd in het water en de Eenden
bleven dus ook gewoon in de buurt.
Al deden ze wel een stapje terug en zorgde ze voor een 
min of meer veilige vluchtafstand.

Grote Bonte Specht

Een man en vrouw Grote Bonte Specht zijn bijna de hele dag constant aanwezig.
Ze gunnen elkaar het licht in de ogen niet en ze jagen elkaar aldoor weg.
Dat ze elkaar wegjagen is niet zo'n heel groot probleem,
maar ze jagen ook andere soorten weg.

Nou zijn er een aantal soorten die toch wel weer terugkomen,
maar de Gekraagde Roodstaart liet ze erg intimideren en ook 
een zeldzame soort die later in de middag langskwam werd
hartstochtelijk weggejaagd. Gelukkig kwam die wel even terug.
Maar daarover straks meer.

Appelvink

Het licht verandert constant rond de hut en dat maakt het lastig.
Aan de ene kant zorgt het aldoor voor nieuwe kansen, maar aan
de andere kant ook voor problemen. Nieuwe kansen omdat 
achtergronden steed veranderen en mooie effecten geven,
maar ook problemen omdat fijne plekken ineens volop in de zon komen te liggen.

Jonge Boomklever

Iets voorbij het middaguur begint het kwik op te lopen en wordt
de vijver voor de hut steeds aantrekkelijker voor de vogels.

Gaai

De kleine vogelsoorten badderen allemaal aan de zijkanten van de vijver,
maar de Gaai ploft gewoon in het midden en maakt er een waar spektakel van.

Gaai

Een Appelvink staat erbij en denkt er het zijne van.
Het gespetter van de Gaai zorgt voor een grappig effect rondom de Appelvink.

Appelvink


Zwartkop (vrouw)

Het paartje Zwarkoppen komt meerdere malen op bezoek.
Het vrouwtje laat zich een paar keer aardig zien, maar het mannetje
is een stuk lastiger om op de foto te krijgen.
Tussen de takken en op een plek naast de hut weet ik hem 
eindelijk op de foto te krijgen. Hij heeft echter dit blog niet gehaald.

Zanglijster

Sijs

In november 2019 had ik bij een andere hut nog een enorme grote groep
Sijsjes kunnen fotograferen, vandaag zie ik er maar twee.
Hoe verrassend: Een mannetje en een vrouwtje.

Een ander paartje wat verschillende keren langskwam om te drinken en te badderen:

Bonte Vliegenvanger (man)

De Bonte Vliegenvangers. 
Toch ook een soort welke je niet iedere dag voor de lens krijgt.
Op de momenten dat ze langs kwamen, kreeg ik toch een beetje spijt dat 
ik niet verder was gegaan met het voeren van meelwormen.

Nu bleven ze rond de rand van de vijver hangen, 
terwijl het mannetje aldoor in het water zat.

Bonte Vliegenvanger (vrouw)

Rond het middaguur dacht ik in de verte iets blauws voorbij te zien vliegen.
Dan gaat mijn gedachte meteen uit naar een IJsvogel,
maar op deze plek kan dat toch niet?

Ik was het eigenlijk al vergeten, totdat ik opeens denk dat ik de roep hoor van de IJsvogel.
Heb ik dat nou goed gehoord? Ik ben toch niet gek?

IJsvogel

En ja hoor, rond 14:30 uur opeens toch een heuse IJsvogel voor de hut.
Tsja, dan besef je eigenlijk dat het sober houden van de setting ook 
zo zijn nadelen heeft. Normaal gesproken zou er een tak langs
de vijverrand staan, waarop de IJsvogel zou kunnen gaan zitten.

Met een beetje geluk gaat hij misschien dan ook nog vissen op
kikkers of salamanders en wie weet wat er allemaal in die vijver zit.

Jammer genoeg blijft de IJsvogel in de boom zitten en dan ook nog eens tussen de bladeren.
Het is niet anders, maar wel een leuke soort om te zien en te noteren.
Ik moet zeggen dat ik de foto ook wel iets vind hebben.
Weer eens iets anders en een leuke extra verrassing op zo'n mooie dag.

Maar de koek was nog niet op.

Een specht landt op 1 van de stronken en direct wordt de vogel
aangevallen door 1 van de Grote Bonte Spechten.
Omdat ik dacht dat de vogel een rare kleur had,
blijf ik hem volgen en kijk waar hij naartoe vliegt.

Middelste Bonte Specht

Via een doorkijkje kan ik de vogel zien en maak een paar foto's.
Eerst denk ik aan een jonge Grote Bonte Specht die door 1 van de ouders werd weggejaagd,
maar als ik goed kijk zie ik dat het een Middelste Bonte Specht is.

Ik hoop dat de aantrekkingskracht van gratis eten en drinken groot genoeg is
voor de vogel en dat hij snel terug komt.

Middelste Bonte Specht

Bijna direct wordt mijn wens vervuld en komt hij mijn kant op.
Bovendien landt de Specht ook nog eens op een mooie plek in de schaduw.
Ik kan snel een paar foto's maken, voordat hij wederom
wordt weggejaagd door een Grote Bonte Specht.

Ik kijk snel op mijn schermpje en zie in ieder geval 1 goed gelukte plaat,
maar ik zie ook een hele rare kleur.
De vogel heeft gedeeltelijke bruine veren ipv zwarte.
Een heel raar gezicht en ik weet eigenlik niet of dit voor altijd zijn kleur zal zijn
of dat hij straks na de rui gewoon weer zwarte veren heeft.

Hoewel ik tevreden ben met de foto's die ik nu heb,
hoop ik toch nog op een herkansing.
Zo vaak zie ik een Middelste Bonte Specht namelijk niet.

Middelste Bonte Specht

Een kwartiertje later, wanneer de Grote Bonte Spechten even weg zijn, 
is daar opeens weer de Middelste Bonte Specht.
Voor iemand die niets met vogels heeft zal het waarschijnlijk
een worst zijn of het nou een Grote Bonte of 
een Middelste Bonte Specht is, maar voor mij geeft het wel een kick.
Ik heb al vaker gezegd dat ik niet echt een soortenjager ben,
maar het is wel leuk om zoveel mogelijk Nederlandse vogelsoorten
mooi op de foto te krijgen.

En nog was de koek niet op, hoewel......

In de verte zie ik iets door het bos wandelen.
Het is zo ver weg, dat ik zelfs met het uitvergroten van een snel genomen foto
niet kan zien wat het is. Ik zag wat grijze tinten en ik begon heel stiekem te hopen op een Das.
Het zal toch niet waar zijn, dacht ik nog.

Konijn

Na een kwartiertje in spanning afwachten, wordt het mysterie eindelijk opgelost.
Twee Konijnen huppelen mijn kant op en beginnen aan een feestmaal.
Het vogelvoer wordt vakkundig weggewerkt.

Waar is de Havik als je hem nodig hebt?

Konijn

Omdat het inmiddels bijna 17:00 uur is, besluit ik om het voer niet meer aan te vullen.
Op dit soort plekken is het belangrijk om zo weinig mogelijk
onrust te veroorzaken, want de hele schuwe vogels houden de boel 
altijd zeer goed in de gaten.

Wilde Eend

En dat is waarschijnlijk ook maar goed dat ik in de hut gebleven ben,
want een half uurtje later komt de Havik weer langs om te drinken.
In totaal bleef de Havik iets langer dan een half uur voor de hut.

Havik

Meer hierover in Deel I

Niet lang nadat de Havik verdween heb ik de spullen maar ingepakt.
Het was een enorm lange dag, maar ik heb mij zeer goed vermaakt.
Een aantal hele mooie soorten en vooral het feit dat
er de hele dag iets te zien was voor de hut, maakte de dag zeer geslaagd.

Ik zal zeker nog een keertje terug komen.

In een volgend blog aandacht voor:

De Bruine Kiekendief

Tot de volgende keer,
René

maandag 29 juni 2020

De Roodhalsfuut en de Zwarte Roodstaart

Roodhalsfuut

Vorig jaar kreeg ik de kans om een Kuifduiker in zomerkleed te fotograferen
op de Haarrijnseplas. Een prachtig gebied waar vaker mooie soorten
te zien zijn. Het is echter ook een lastig gebied, want de plas is erg groot.
Gelukkig is de plas min of meer door midden gedeeld door een autoweg
en vanaf die autoweg kun je beide delen bekijken.

Dit voorjaar vereerde een andere zeldzame soort de plas met een langdurig bezoek.
Een Roodhalsfuut verbleef er wekenlang en deed mij twijfelen 
of ik er een keertje langs zou gaan.
Maar ja, druk op het werk en in die periode zijn er ook zoveel andere mooie
vogelsoorten te fotograferen.

Totdat mijn vaste tipgever voor deze plek foto's liet zien en mij eigenlijk
over de streep trok om er toch een keertje langs te gaan.
Maria is een vaste bezoeker van deze plas en is zo aardig om
mij op de hoogte te houden als er dit soort vogels aanwezig zijn.
Ik ben er enorm blij mee, helemaal omdat ze mij ook nog eens
laat weten wat de beste plek is om de soort te fotograferen.

Op 31 mei ben ik rond zonsopgang bij de plas en ga op zoek naar de Roodhalsfuut.
Maar hoe goed ik ook zoek en van de ene naar de andere plek wandel,
geen Roodhalsfuut te zien en dat terwijl de vogel al lange tijd
constant op dezelfde plek te zien was.

Roodhalsfuut

Ik had gehoopt om de Fuut al heel vroeg te kunnen fotograferen, omdat 
de plek qua zonlicht nogal lastig is.
De zon staat er schuin op en omdat het een stralende dag wordt,
schijnt de zon ook nog eens uitbundig en zorgt al snel voor keihard licht.

Omdat ik de situatie rondom de plas inmiddels een beetje ken en
weet dat het lastig is om op een aantal plekken een laag standpunt in te nemen, 
had ik lieslaarzen aangetrokken, zodat ik met de camera 
op het statief in het water kon gaan staan.

Tsja, dan sta je in het water, camera op statief en dan zak je door je knieën 
en dan besef je dat je geen waadpak aanhebt maar alleen lieslaarzen.
En hoe besef je dat dan???
Natuurlijk omdat je opeens een natte kont hebt.
Gelukkig was de temperatuur behoorlijk aangenaam, dus kon ik gewoon doorgaan.

Roodhalsfuut

De Roodhalsfuut laat zich mooi zien,
maar het licht is erg lastig.
Ik probeer er nog iets van te maken, door iets verder het water in te lopen
op de momenten dat de Roodhalsfuut onder water is, om zodoende het
harde zonlicht wat meer in mijn rug te krijgen.
Het is eigenlijk tegen beter weten in en op het moment dat de vogel
iets verder de plas op zwemt, geef ik het maar op.
Ik heb hem er best wel aardig op, maar het zal vandaag niet beter worden.
Helaas.

Maar drie dagen later begint het toch te kriebelen.
Ik wil graag voor een herkansing en kijk of de vogel nog aanwezig is op de plas.
Maar hij is al twee dagen niet meer gemeld en ik vrees dat hij vertrokken is.
Ik vraag aan Maria of zij weet of de vogel er nog is, 
maar ook zij weet het niet.
Ze schakelt een andere hulplijn is, maar voordat daar een antwoord van komt,
zie ik op waarneming.nl dat de Roodhalsfuut gezien is.

Het voordeel van thuiswerken is dat je in de hele vroege ochtend
effe snel op pad kan gaan om te fotograferen.
Dus ga ik op 3 juni voor de herkansing.

Roodhalsfuut

Wederom ben ik iets na zonsopkomst aanwezig en deze keer ben ik beter voorbereid.
Ik heb mijn waadpak aangetrokken, zodat in ieder geval mijn kont droog blijft.
Er is nog een heel klein beetje mist op het water wanneer ik
de Roodhalsfuut na een kwartiertje zoeken eindelijk ontdek.

Ik stap voorzichtig het water in en begin met fotograferen.
Ik dacht lekker droog te blijven in mijn waadpak,
maar voel opeens mijn been nat worden.
Blijken er een paar gaatjes in 1 van de pijpen te zitten.
Lekker dan!
Het voordeel was dan wel weer dat ik direct iets wist voor vaderdag ;-)

Roodhalsfuut

De Roodhalsfuut houdt zich graag op in een kom van de plas en het is dan niet mogelijk 
om een zodanig standppunt in te nemen, waardoor er een rustige achtergrond ontstaat.
Soms is het gewoon niet anders en moet je roeien met de riemen die je hebt.

Roodhalsfuut

Roodhalsfuut

Inmiddels is het kleine beetje mist, dat nog aanwezig was, verdwenen en
merk ik dat het zonlicht niet zo fel is als een paar dagen terug.
Af en toe is er een hele lichte sluiterbewolking, die het licht iets minder scherp maakt.
Helaas is het inderdaad maar af en toe en zie ik achteraf veel beelden
de vuilnisbak in verdwijnen omdat er te harde schaduwen zijn. 

Roodhalsfuut

Gelukkig is deze vogel behoorlijk mobiel en blijft hij niet lang op 1 plek hangen.
Al jagend zoekt de Roodhalsfuut het open water op en dat geeft
kansen op een egale achtergrond.
Maar met het felle zonlicht van opzij, krijg je dan weer last van diepe schaduwpartijen.
Ik begin steeds meer te merken dat mijn lens toch wel moeite heeft
met direct zonlicht van de zijkant.

Roodhalsfuut

Zo vroeg in de ochtend is het nog bijna windstil en daardoor
is het wateroppervlak mooi glad.
Met het volle zonlicht direct op de rechterzijkant,
is het een kwestie van geluk dat de vogel net even in de juiste hoek gaat liggen.

Dan is er met wat nabewerking nog een hoop te corrigeren.

Roodhalsfuut

Bij bovenstaande foto heb ik enorm moeten corrigeren en diverse
stukken van de vogel 1 voor 1 op proberen te lichten.
Ik vond de foto op zich mooi genoeg om er wat extra werk in te steken.
De foto zal niet aan mijn muur komen te hangen,
maar ik ben nog best tevreden met het resultaat.

Photobomb door jonge Meerkoeten

Terwijl de Roodhalsfuut weer terug zwemt naar zijn poetsplek,
besluit een groepje jonge Meerkoeten om een geintje met mij uit te halen.
Ze zwemmen lekker tussen mij en de Fuut  door en kijken mij bevreemd aan.

Roodhalsfuut

De Roodhalsfuut besluit dat het even tijd is voor een korte rustperiode en
steekt zijn kop in de veren en begint te dobberen.
Omdat dit verder geen spannende beelden oplevert,
ga ik op zoek naar iets anders.

Knobbelzwaan

Een groepje Knobbelzwanen komt dichterbij en kijken mij in eerste instantie vreemd aan.
Blijkbaar vorm ik geen gevaar nu ik tot mijn middel in het water sta en
ze gaan gewoon lekker hun gangetje.

Knobbelzwaan

De Roodhalsfuut besluit om een ommetje te maken en zwemt naar een ander deel van de plas.
Het is nog vroeg en omdat ik nog geen foto heb van de vogel met een prooi,
klim ik maar uit het water en wandel in de richting waarin de vogel is verdwenen.

Maar hoe ik ook zoek, de Roodhalsfuut is verdwenen.
Nou was mij al opgevallen dat deze vogel erg lang onder water kan blijven
en ik vermoed dat ik hem daarom gemist heb tijdens het zoeken.

Dan maar terug naar zijn vaste plek en ja hoor.....

Roodhalsfuut

Hij ligt lekker te poetsen en ik wandel maar weer langzaam en rustig het water in.

Roodhalsfuut

Na een paar minuten vindt de Roodhalsfuut het genoeg geweest en zwemt nu 
verder de plas op. Het licht wordt te hard en ik besluit er mee te stoppen.

Terwijl ik de kant op klim, zie ik dat mijn tipgever ook even een kijkje komt nemen.
Altijd leuk om elkaar weer eens te zien, ook al is het een korte ontmoeting.
Ik ben benieuwd met welke vogelsoort ze mij de volgende keer kan verrassen.

Omdat het nog redelijk vroeg is, krijg ik het idee om via een plek terug rijden
waar een paartje Zwarte Roodstaarten hun territorium hebben.
De onderstaande foto's zijn op verschillende dagen gemaakt.

Zwarte Roodstaart

Ik kom inmiddels al een tijdje op deze plek en het mannetje weet altijd direct dat ik er ben.
Wanneer ik met de auto arriveer, kan ik op mijn vingers na tellen 
dat het mannetje binnen een oogwenk op zijn favoriete plekje zit.

Hij herkent de auto en weet dat er een lekker hapje voor hem aankomt.
Inmiddels kan ik de vogel ook al tot een paar meter benaderen,
omdat hij weet dat ik geen gevaar vorm.
Een paar jaar terug is iemand anders met af en toe voeren begonnen en
dat heb ik vorig jaar een beetje overgenomen.

Zwarte Roodstaart

In ruil voor een meelwormpje, mag ik hem regelmatig fotograferen.
Dat betekent niet dat ik zomaar van alles kan doen.
Ik moet mij gewoon rustig gedragen en dan gaat de Zwarte Roodstaart zijn gangetje.

Zwarte Roodstaart

Zwarte Roodstaart

Soms kruipen de meelwormen mijn kant op en dan wandelt
de Zwarte Roodstaart bijna mijn lens in.

Zwarte Roodstaart

Inmiddels heb ik de Zwarte Roodstaart aardig wat keren op de foto gezet,
maar de bedoeling was om dit jaar ook de jongen te fotograferen,
terwijl ze gevoerd worden.

In de periode dat de jongen uit het ei zijn, komt ook het vrouwtje op
de meelwormen af. Voor die tijd laat zij zich eigenlijk nooit zien.

Zwarte Roodstaart

Jammer genoeg lieten de jongen zich niet zien dit jaar.
Ze bleven verscholen tussen de bladeren en werden daar door de ouders gevoerd.
Ze waren luid en duidelijk te horen, maar daar bleef het bij.

Volgend jaar nieuwe kansen zal ik maar zeggen en
zal ik ook weer regelmatig het mannetje op de foto zetten.

Zwarte Roodstaart

Twee dagen terug ben ik voor de laatste keer langs geweest,
maar de vogels lieten zich niet meer zien.
Wordt volgend jaar vervolgd.

In een volgend blog weer aandacht voor mijn dag in de fotohut in Drunen.
In deel II komt oa deze vogel aan bod:

Middelste Bonte Specht met kleurafwijking

Tot de volgende keer,
René

http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html