"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

zaterdag 14 september 2019

Jong leven 2019

Kievit (25-04-2019)

In het voorjaar ga ik soms gericht op pad om jonge vogels te fotograferen,
maar het gebeurt ook regelmatig dat ik er eentje tegenkom tijdens andere tripjes.

Jonge vogels zijn gewoonlijk minder schuw dan volwassen exemplaren 
en, wat misschien nog belangrijker is, ze zijn vaak erg nieuwsgierig.
Deze combinatie zorgt ervoor dat je, met een beetje geduld, vaak leuke foto's 
van betrekkelijk dichtbij kunt maken.

Bijna alle foto's (behalve uiteraard die op het strand) zijn genomen vanaf de weg.
Je hoeft namelijk helemaal niet een weiland in te lopen om een vogel te fotograferen.
Het is altijd beter om een vogel op je af te laten komen.
Dat levert gewoon mooiere foto's op.
De truc is om een beetje te anticiperen op het gedrag van de vogel.

Een jonge weidevogel loopt vaak,  al zoekend naar insecten, een bepaalde richting op.
Als je in het verlengde van het pad van de vogel gaat liggen of de auto parkeert,
is de kans groot dat ze vlakbij komen en zich niets van je aantrekken.

Kievit (25-04-2019)

In de laatste week van april zie ik een volwassen Kievit zenuwachtig door
een weiland heen banjeren en regelmatig waarschuwende geluidjes maken.

Daar moeten gewoon pulletjes rond hobbelen.
Ik zet de auto een klein stukje verder langs de kant en wacht af.
Het duurt niet lang voordat ik 1 jonkie tevoorschijn zie komen en nog 1 
en dan nog 1 en na een minuutje komt nummer 4 de andere drie gezelschap houden.

Ze zijn nog zo klein en kwetsbaar en hun enige manier van verdedigen,
is zich tegen de grond drukken wanneer er gevaar dreigt.

Wanneer ik zie dat zowel de kleintjes als de twee ouders op hun gemak zijn,
kruip ik uit de auto en ga aan de kant van het weiland liggen.
Het duurt een kwartiertje, maar dan zijn de vier jonkies ook heel dicht in de buurt.

Kievit (25-04-2019)

Heel af en toe kijken ze op wanneer de camera geluid maakt,
maar gaan ze direct weer door met het zoeken naar insecten.
Mijn geluk is dat het gras nog niet zo lang is, zodat de ukkies goed zichtbaar zijn.

Zodra ze een meter of twintig bij mij vandaan zijn,
kan ik mij weer rustig oprichten en in de auto stappen.
Het blijft fantastisch om die kleine weidevogeltjes te fotograferen.

Grutto (26-04-2019)

Een dag later bezoek ik een plek waarvan ik weet dat er een Grutto-familie aanwezig is.
De vraag alleen in deze periode is of er de volgende dag nog steeds jongen rondhuppelen.
Jonge weidevogels leven in een zeer gevaarlijke wereld.
Ieder moment kunnen ze opgevreten worden door allerlei verschillende predatoren.

Zo'n klein Grutto-pulletje tussen de gele bloemen is een prachtige ervaring.
Nu het gras nog niet zo heel lang is, kun je ze mooi bekijken en fotograferen.

Scholekster (20-05-2019)

Weidevogelsoort nummer 3 waarvan ik jongen zag en kon fotograferen is de Scholekster.
Het rare is dat ik van allerlei soorten weidevogels, de meeste paringen zie van Scholeksters,
maar aan de andere kant zie ik van die soort de minste jonkies.
Ik heb werkelijk geen idee hoe dat mogelijk is.

De enige verklaring die ik kan bedenken, is dat de paringen wel
in de weilanden plaats vinden, maar dat de broedplekken ergens anders zijn.

Tureluur (21-06-2019)

Kleine Kievitjes zie ik regelmatig en ook al vroeg in het voorjaar.
Grutto's en Tureluurs wachten normaliter iets langer met het leggen van eieren.
Omdat het gras dan al wat langer is, zijn die jongen lastiger te spotten.

Jonge Tureluurs zie ik sporadisch.
Er zijn genoeg volwassen exemplaren in de polder, dus ik kan geen reden
bedenken waarom er minder jongen zouden zijn.
Ze zijn gewoon lastiger te vinden, ook al omdat de ouders
minder duidelijk laten merken dat er jongen rondlopen.

Ook als ze vliegvlug zijn is het lastig om ze te spotten.
Ze lijken al ontzettend veel op een volwassen vogel en
daarom heb je vaak niet door dat er een jong aanwezig is.


Tureluur (21-06-2019)

Medio mei moest ik voor mijn werk een aantal dagen in Papendal zijn.
Uiteraard heb je dan altijd wat vrije tijd en die vrije tijd 
kon ik mooi benutten door het Park de Hoge Veluwe te bezoeken.

Op het park had een paartje Zwarte Spechten een nesthol gemaakt in
een boom die direct naast de weg stond.
Het hol was weliswaar op zo'n 20 meter hoogte, maar verder zeer goed zichtbaar.

Zwarte Specht (14-05-2019)

Opvallend was dat iedereen op een behoorlijke afstand van de boom
bleef staan om te fotograferen. 

In het nest zaten drie jongen en ze werden met enige regelmaat gevoerd.
Niets leek erop dat de ouders zich iets hebben aangetrokken
van de mensen die stonden te kijken.

Alle drie de jongen zijn een week later ook in goede gezondheid uitgevlogen.

Zwarte Specht (14-05-2019)

Door genoeg afstand te houden kun je dus ook gewoon mooie foto's maken.
Gewoon je gezonde verstand gebruiken en niet alles doen voor het plaatje.
Dichtbij is niet altijd mooier.

Wilde zwijnen (14-05-2019)

Op de Veluwe kwam ik ook nog een grote Wilde Zwijnen-creche tegen.
Altijd leuk om die biggetjes in hun streepjes pyjama te zien rond snuffelen.

In een vorig blog is de Blauwborst al uitvoerig aan bod geweest.
Omdat dit blog over jong leven gaat, krijgt de Blauwborst toch ook nog een plekje.

Blauwborst (11-06-2019)

Ook bij de jonge Blauwborsten was het zo, dat ze uit nieuwsgiergheid vanzelf
dichterbij kwamen. Scheelt het misschien ook wel dat de vader 
van deze twee jonge Blauwborsten niet zo schuw was.

In Amsterdam-Noord wordt op een aantal plekken gebroed door de Havik.
Eén van die plekken werd bewoond door een niet zo'n heel schuw paartje.
Vlak aan het pad van een best wel druk bezocht natuurgebiedje
was een horst gebouwd. In het voorjaar was de kans groot dat je
er eentje min of meer aardig voor de camera kon krijgen.

Toen de eieren uitgekomen waren, was het nest bijna aan het oog onttrokken
door de bladeren aan de takken.
Op een bepaald moment sloeg het noodlot toe voor dit paartje.
Het vrouwtje werd gewond aan het linkeroog gevonden en op 9-06-2019
overleed de vogel. Dan is het afwachten wat het mannetje doet en
gelukkig heeft hij de twee jongen (er waren al 2 van de 4 jongen overleden)
goed kunnen verzorgen, zodat deze rond de 20ste juni het nest konden verlaten.

Jonge Havik (21-06-2019) met prooi

Toen ik de plek bezocht op 21 juni kon ik beide jongen behoorlijk goed bekijken
en zag ook de vader twee keer een prooi (zo te zien een duif) naar de jongen brengen.
Achteraf heb ik een beetje spijt, dat ik de plek in het voorjaar niet wat vaker bezocht heb.
Ik hoop volgend voorjaar nieuwe kansen te krijgen.

Eind juni moest ik in Lelystad zijn en heb deze kans aangegrepen om
even de Oostvaardersplassen te bezoeken.
Twee plekken stonden op mijn lijstje en 1 daarvan staat bekend 
om de aanwezige Baardmannen in de wintertijd.

Maar die Baardmannen zijn ook wel in het voorjaar op die plek aanwezig,
je ziet ze alleen bijna niet.
De Baardman is een beetje een rare vogel.
Deze vogel eet namelijk ander voedsel in het voorjaar en de zomer dan in de herfst en winter.
De maag van de Baardman past zich aan het soort voedsel aan.

In het voorjaar en zomer worden er insecten gegegeten en dan bevinden de vogels
zich meestal onderin het riet. Erg lastig te fotograferen dus.
Makkelijker is het in de winter/herfst wanneer ze de zaden uit de rietpluimen halen.
Dat is de periode dat de meeste foto's van Baardmannen worden gemaakt.

Baardman (28-06-2019)

Hoewel je de Baardmannen dus meestal niet ziet in het voorjaar,
betekend dus niet dat ze er niet zijn.
De volwassen exemplaren zijn lastig te fotograferen in die periode,
maar het is anders met de jonge Baardmannen.

Die trekken vaak in grotere groepen door een bepaald gebied heen
en dan laten ze zich vaak erg goed zien.
Alle fotografen lopen het gebiedje in en proberen de Baardmannen
vanaf het pad te fotograferen.

Baardman (28-06-2019)

Maar het riet staat langs het pad al erg hoog en dan is het zeer
lastig om de vogels vrij op de foto te krijgen.
Ik loop altijd langs het gebied, omdat de rietkragen daar minder hoog zijn en 
een stuk minder dicht begroeid.

De Baardmannen bevinden zich daar niet altijd,
maar als ze er wel zijn, dan is de kans op een gelukte foto gewoon groter.

Baardman (28-06-2019)

Ik schat de groep jonge Baardmannen op zo'n 30 vogels.
Het valt af en toe niet mee om een keuze te maken, want
meerdere vogels laten zich regelmatig goed bewonderen.

Natuurlijk zijn de mannetjes Baardmannen het meest gewild
om op de foto te zetten, maar de jonkies zien er ook erg fraai uit.

In het gebied bevindt zich ook een kijkhut.
Het blijkt dat deze hut gebruikt wordt door Boerenzwaluwen
als nestlocatie. Ik tel een stuk of 20 paartjes, die in de hut 
een nest gebouwd hebben. Overal liggen uitwerpselen en het gekwetter
van de zwaluwen overstemd alle andere geluiden.

Hoewel de vogels waarschijnlijk aardig gewend zijn aan de bezoekers
 van deze hut, ga ik toch maar snel weer verder.

Boerenzwaluwen (28-06-2019)

Terugkomend vanuit de Flevopolder, rijd ik langs een plekej waar ieder jaar 
Zwarte Roodstaarten hun nest bouwen.
Ik ben benieuwd of er al jongen rondfladderen en ga even snel kijken.

Maar ipv Zwarte Roodstaarten zie ik de mogelijkheid om een Kleine Plevier te fotograferen.
De vogel bevindt zich op een braakliggend bouwterrein,
wat karakteristiek Kleine Plevier-biotoop is.

Ik loop door het gebiedje heen en op een gegeven moment,
landt de Kleine Plevier vlak bij mij op de grond.
Al snel zie ik een tweede exemplaar en beide vogels beginnen te alarmeren.

Dat kan niets anders betekenen dan dat er jongen in de buurt aanwezig zijn 
en ik kan met enige zekerheid zeggen dat ze zeer dichtbij zijn.
Nou zijn jonge Kleine Plevieren heel erg klein en gaan ze bij gevaar
bewegingloos op de grond liggen.
Ze zullen pas weer opstaan wanneer al het gevaar verdwenen is.
Ik ben bang dat ik ze vertrap als ik mij snel uit de voeten maak.

Dus in plaats daarvan ga ik eerst even op mijn knieën zitten en scan
mijn directe omgeving helemaal af.
Omdat de ouders steeds dichterbij komen en blijven roepen,
weet ik 100% zeker dat ze binnen een straal van 10 meter ergens op de grond liggen.

Kleine Plevier (28-06-2019)

Je ziet ze echt zo over het hoofd, want ze blijken nog
dichterbij te liggen dan ik verwacht had.
Ze zijn zo klein en zo goed gecamoufleerd, dat ze bijna onzichtbaar zijn,
 wanneer ze stil blijven liggen.

Nummer twee ligt iets minder goed verstopt, maar ook redelijk dichtbij.
De sufferd is bovenop een steen gaan liggen, maar alsnog lastig te spotten.
Ik had er al een aantal keren zo overheen gekeken.

Kleine Plevier (28-06-2019)

Ik maak snel een paar plaatjes en loop in tegenovergestelde richting weg.
De ouders worden direct rustiger.
Omdat ik wil zien dat er niets aan de kleintjes mankeert,
verstop ik mij achter een berg stenen.
Zodra ik voor ze uit beeld ben, gaan ze weer staan en huppelen vrolijk verder.

Tijdens mijn vakantie in Frankrijk ben ik er maar een paar keer op uitgetrokken
om vogels te fotograferen. Op 1 van die weinige tripjes ging ik op jacht naar de Hop,
maar als er dan wat jonge vogels op een aardig plekje gaan zitten,
kan ik daar natuurlijk niet aan voorbij lopen.

Grauwe Vliegenvanger (1-08-2019)

In het park bevind zich een gebiedje waar een aantal behoorlijk lange, brede repen
grond ingezaaid zijn met allerlei wilde bloemen.
Dat trekt uiteraard allerlei soorten vogels aan en 
ik zie oa Putters, Bonte en Grauwe Vliegenvangers.

Grauwe Vliegenvangers zie ik niet zo heel vaak, dus dat was wel een leuke
verrassing dat ik ze daar tegenkwam.

Eind augustus ging ik een ochtendje naar de Zuidpier in IJmuiden.
Er waren niet veel spectaculaire soorten te zien,
maar er waren opvallend veel jonge vogels aanwezig.

Bontbekplevier (21-08-2019)

Een groepje Bontbekplevieren liet zich lastig fotograferen.
Maar met een beetje volharding lukte het uiteindelijk toch om
ze betrekkelijk dichtbij vast te leggen.

Drieteenstrandloper (21-08-2019)

Er waren niet alleen veel jonge Bontbekplevieren op het strand,
maar ook verrassend veel jonge Drieteenstrandlopertjes.
Die waren een stuk minder schuw dan de Bontbekplevieren, maar die Drieteentjes
zijn vanwege hun snelheid weer lastiger te fotograferen.

Gelukkig zijn ze wel heel voorspelbaar in hun gedrag.
Wanneer je kijkt welke kant ze oplopen, dan een meter of 20 verderop
languit in het zand gaan liggen en wachten totdat ze jouw kant opkomen.
Je moet echter geen bezwaar hebben om nat en vies te worden.

Goudvink (10-09-2019)

Anders is het wanneer je in een fotohut zit.
Dan wordt je weliswaar niet vies of nat, maar kan je geduld wel zeer
op proef gesteld worden. Op 10 september ging ik een dagje naar het Park de Hoge Veluwe
met als hoofddoel het fotograferen van de Edelhertenbronst.

Maar als je er toch bent, dan ga ik natuurlijk ook even langs bij de vogelhutten.
Sinds er eigenlijk niet meer gevoerd mag worden bij deze hutten,
is het qua vogels een heel stuk rustiger.
Soms heb je mazzel dat je ergens op het juiste moment bent.
Ik kreeg een aantal hele mooie soorten voor de lens,
maar voor dit blog komen alleen de jonge Goudvink 
en de jonge Grote Bonte Specht in aanmerking.

De rest van die dag komen later in een ander blog aan bod.

Grote Bonte Specht (10-09-2019)

Al met al is het best een aardige verzameling geworden en dan heb
ik de foto's met jonge eendjes, meerkoeten, waterhoenen, zwanen,
eksters, kauwen en meeuwen maar achterwege gelaten.

In een volgend blog aandacht voor een ochtendje fotograferen aan het strand met oa deze:

Bonte Strandloper

Tot de volgende keer,
René

woensdag 4 september 2019

Project Blauwborst

Blauwborst

Naast het langdurig en uitgebreid volgen van de Grutto's, heb ik mij dit
voorjaar ook bezig gehouden met de Blauwborst.
Een paar jaar terug ontdekte ik een klein gebied met een aantal rietvelden.
Deze rietvelden worden vanaf medio maart bevolkt door allerlei soorten rietvogels.
Blauwborsten, Kneuen, Rietzangers, Rietgorzen (maar die kun je er het gehele jaar tegen komen)
en iets later in het voorjaar Kleine Karekieten. 
In de trekperiodes zijn er Paapjes en Tapuiten. 
Baardmannen zijn zo nu en dan ook hier te bewonderen.

Twee jaar terug zag ik toevallig dat er jonge Blauwborsten gevoerd werden op
een plek waar het relatief makkelijk te fotograferen is.
Vorig jaar kon ik door tijdgebrek daar niets mee doen,
maar dit jaar had ik mij voorgenomen om er wel aandacht aan te besteden.

In dit blog een verslag van een Blauwborstfamilie.
Helaas zitten er geen voedingsmomentjes bij.
In de periode dat dit buiten het nest gebeurde, was ik te druk
met mijn werk en in de twee weekenden was het baggerweer.
Ook het broeden en een foto van de eieren in het nest ontbreken in dit blog.
Hoewel ik de waarschijnlijke nestplaats gevonden heb,
ben ik daar ver van verwijderd gebleven.

Blauwborst (24-03-2019)


Medio maart is mijn eerste verkenningsrondje door het gebied.
Ik kom 4 verschillende mannelijke Blauwborsten tegen,
maar ze zijn nog betrekkelijk rustig.
Heel af en toe wordt er een beetje gezongen en voor de rest wordt er
achter elkaar aangejaagd, wanneer er een onzichtbare grens overschreden wordt.

Een week later is de situatie al heel anders.
De grenzen zijn duidelijk vastgelegd en ik constateer 4 veschillende territoria.
Maar de ene Blauwborst is de andere niet en dat is duidelijk te merken
qua benaderbaarheid. Kan ik de ene vogel op een paar meter benaderen,
de andere gaat er al vandoor zodra ik binnen een straal van 30 meter kom.

Met weinig wind zitten de Blauwborsten vaker op hun zangplek.
Iedere Blauwborst heeft in het voorjaar een aantal vaste plekken
waar vanaf luid gezongen wordt.
Het lied van de Blauwborst is van grote afstand herkenbaar,
maar de Blauwborst kan je af en toe ook flink in de war brengen.

Blauwborst (4-04-2019)

Blauwborsten kunnen namelijk uitstekend imiteren.
Door die imitaties kan ik ook met zekerheid zeggen,
dat in ieder geval 2 van de 4 Blauwborsten hier jaarlijks terug komen.
De meest in het gehoor springende imitaties zijn die van:
Een Fazant, een IJsvogel en een groepje Baardmannen.
Dat laatste klinkt misschien raar, maar het is wel degelijk zo.

Ik hoef dus alleen maar op die geluiden en die van de Blauwborst zelf uiteraard,
af te gaan en dan heb ik ze in een mum van tijd gevonden.
Een enkele keer wordt je dan verrast, wanneer je opeens
een echt groepje Baardmannen tegenkomt.

Behalve het fotograferen van een voedseloverdracht, wilde ik dit jaar ook
graag de ultieme Blauwborstfoto maken.
Dat is luid zingend op een rietpluim met de staartveren geheel gespreid.
En dan moet die staart zo goed als helemaal vrij te zien zijn.
Uiteraard met een mooie achtergrond.

Door de jaren heen heb ik aardig wat van dat soort foto's gemaakt,
maar nog nooit met een egale achtergrond en met mooi licht.
Ook dit jaar is het niet gelukt.
Vaak bijna, maar aldoor net niet....

Zingende Blauwborst (7-04-2019)

Wanneer je langere tijd met 1 soort bezig bent, zijn er dingen die je op gaan vallen.
De verschillende manieren waar het zingen voor gebruikt wordt bijvoorbeeld.

Blauwborst (20-04-2019)

Eind april is normaal gesproken het baltsen afgelopen en zijn de paartjes gevormd.
De lichaamstaal van het mannetje is dan tijdens het zingen heel anders
dan in de periode dat de paartjes gevormd worden en het territorium geclaimd.

In deze periode laten ze volgens mij meer blijken dat dit hun gebied is
en hebben ze een min of meer relaxte houding.

Blauwborst (20-04-2019)

Het wordt pas anders wanneer er een ander mannetje het territorium binnen komt.
Dan wordt vaak de staart gespreid en lijkt de zang wat agressiever.
Kunnen ze de concurrent niet wegjagen met uiterlijk vertoon, dan wordt
de aanval ingezet en wordt de indringer uit het territorium gejaagd.

Heel anders is het in de periode dat de paartjes gevormd worden en de territoria
worden ingenomen. Dan is het uiterlijk vertoon groter en indrukwekkender.
In die periode is ook de kans op een foto van een zingende Blauwborst 
met gespreide staart een heel stuk groter.

Blauwborst (7-04-2019)

Eind maart, begin april is de lichaamstaal van de mannelijke Blauwborst anders.
Op 7 april zie ik dit mannetje heel stoer en druk zingend bovenin een boompje.
De staart helemaal omhoog en zo nu en dan druk wapperend met 
zijn vleugels (zie foto hieronder) probeert de Blauwborst veel indruk te maken.

Nou was er nog een ander mannetje in de buurt, maar er was 
ook een Blauwborstvrouw in de directe omgeving.

Omdat er zowel een ander mannetje als een vrouwtje aanwezig was,
weet ik niet zeker of dit nu baltsgedrag tegenover het vrouwtje is
of dreigend gedrag tegenover het andere mannetje.

Blauwborst (7-04-2019)

En niet alleen vanaf de zangplek wordt de spierballen getoond.
Ook op de grond is er veel uiterlijk vertoon.

Blauwborst (7-04-2019)

Borst vooruit en kop omhoog.
Het mannetje maakt zich groot en toont zijn mooie blauwe borst.
Maar is dit nou tegenover een concurrent of tegenover een vrouwtje?

Blauwborsten (7-04-2019)

Op de achtergrond een tweede Blauwborst en deze vogel veroorzaakt alle
drukte bij de vaste bewoner van deze plek.
De volgende foto is de oorzaak van mijn twijfels of het allemaal 
uitsloverig gedrag voor een vrouw of haantjesgedrag tov een concurrent.

Blauwborst (7-4-2019)

Blauwborst nummer 2 laat zich even goed zien en doet mij de wenkbrauwen fronsen.
Is dit een anders gekleurd vrouwtje?
Ik dacht altijd dat blauw en oranje op de borst en keel helemaal ontbrak bij een vrouwtje
en dat de borst bruin/zwart gekleurd is.
Maar ik weet niet beter dat een volwassen mannetje altijd een volledig
felblauwe borst heeft en zeker niet zo raar gekleurd
als de vogel hierboven.
Het nestmateriaal in de snavel doet mij toch vermoeden dat het hier om een vrouwtje gaat.
Wie het zeker weet mag het zeggen ;-)

Omdat ik denk dat de kans op de ideale Blauwborstfoto nog steeds aanwezig is,
ga ik een paar dagen later weer naar dezelfde plek.

Blauwborst (12-04-2019)

Ik wandel 's ochtends vroeg door het gebiedje heen en hoor overal vogels zingen.
Rietzangers, Rietgorzen, Kneutjes en Blauwborsten proberen elkaar
te overtreffen qua geluid. Als je dan door zo'n gebied loopt,
is het lastig om keuzes te maken.

Maar de Blauwborsten trekken toch het meest en ik probeer ze zo goed mogelijk
vast te leggen. Alle Blauwborsten vertikken het echter om met gespreide staartveren
bovenop een rietpluim te gaan zitten.

Dan maar naar de plek waar de minst schuwe Blauwborst zit.
Met een beetje hulp kan ik steeds iets dichterbij komen
en lijkt de Blauwborst meer aan mij te wennen.

De weken hierna is het vaak slecht weer wanneer ik op pad ga.
Aldoor te harde wind en dan blijven de Blauwborsten en andere rietvogels
laag in het riet. In die dagen heb ik mij dan maar op de Grutto's gericht.

Mijn verwachting is dat er eind april/begin mei gebroed gaat worden en
dat ergens in de derde week van mei de kans aanwezig is
om net uitgevlogen Blauwborsten buiten het nest gevoerd te zien worden.

Jonge Blauwborst (26-05-2019)

Ergens midden in het gebied zie ik tot mijn verbazing 4 al wat oudere, jonge Blauwborsten.
Ik besef mij dat ik te laat ben.
De jongen zijn al zo groot, dat ze niet meer door de ouders gevoerd worden.
Het hulpeloze is er ook al lang vanaf, want ze vliegen van hot naar her.
Deze jongen zijn toch al minimaal 1 volle week uit het nest.

Eentje is nog niet zo heel ver qua groei en laat zich wel even fotograferen.

Na deze ontmoeting haast ik mij naar de plek waar ik
beter evetuele jongen Blauwborsten kan fotograferen.
Maar het is er erg stil.

Ik blijf een uurtje rondhangen, maar ik zie alleen maar af en toe het mannetje
in het riet zitten. Geen kleintjes te bekennen en ik
denk dat ik te laat ben en weer een jaar moet wachten.

Op 11 juni ga ik na het avondeten eventjes in het gebiedje kijken.
Gewoon om te proberen om een Kleine Karekiet of Rietzanger met
mooi avondlicht op de plaat te zetten.

Blauwborst vrouw (11-06-2019)

Maar ik zal het gedeelte waar de Kleine Karakieten zitten niet bereiken.
Ik zie namelijk in de verte een vrouwelijke Blauwborst en dat is een buitenkansje.
Vrouwelijke Blauwborsten zijn enorm heimelijke vogels.
Ze leven altijd in de anonimiteit en laten zich eigenlijk alleen maar zien,
wanneer jongen buiten het nest gevoerd worden.

Al kruipend probeer ik dichterbij te komen en met een hoop geduld lukt dat aardig.
Terwijl ik dat doe, zie ik een andere vogel wegschieten.
Ik moet het even tot mij door laten dringen, maar besef dan
dat het een jonge Blauwborst is.

Met een beetje magische hulp komt het jong uit de dekking.

Jonge Blauwborst (11-06-2019)

Ik ben blij verrast dat ik hier dan toch nog een jonge Blauwborst tegenkom.
Tegelijkertijd besef ik ook dat ik ruim een week te laat ben.
Als ik hier begin juni was geweest, dan had ik misschien wel
die voedingsmomentjes kunnen fotograferen.
Nou moet ik weer een jaar wachten.

Jonge Blauwborst (11-06-2019)

Maar dat maakt het niet minder leuk.
Jonge vogels zijn altijd iets minder schuw en zolang ik
rustig languit blijf liggen, gaat de vogel zijn gangetje.

Buiten dat ze minder schuw zijn, zijn jonge vogels ook vaak nieuwsgierig.
Zien ze iets ongewoons, zoals een mens die languit ligt, dan willen
ze nog weleens een kijkje komen nemen.

Blauwborst met jong (11-06-2019)

Het jong is nog dicht in de buurt van het ouderlijk nest,
maar dat zal niet lang meer duren.
Zo nu en dan is er een soort van confrontatie met de vader,
waaruit blijkt dat het jong eerdaags zichzelf zal moeten zien te redden.

Ik kijk toevallig even over mijn schouder en zie ook een tweede jong.
Ik probeer mij behoedzaam om te draaien,
zodat ik ook het tweede jong kan fotograferen.
Qua uiterlijk maakt het niets uit, 
maar het tweede jong zit zo lekker in het avondzonnetje.

Blauwborstjong no.2 (11-06-2019)

Net als bij de jonge Blauwborsten die ik eind mei zag, zie ik bij deze twee jongen,
dat alleen het mannetje zich nog bekommerd om het nageslacht.
Het vrouwtje zie ik heel af en toe in de verte een beetje rondscharrelen,
maar omkijken naar de twee jongen doet ze echt niet meer.

Het mannetje daarentegen gedraagt zich als een soort chaperonne.

Blauwborst man (11-06-2019)

Dan is hij weer vlak in de buurt van het ene jong en het volgende
moment zie je hem bij het andere jong.
Overigens hoor je het mannetje bijna helemaal niet meer in deze periode.

Af en toe maakt hij een beetje piepend geluid, waarmee hij contact houdt met de jongen.
Heel soms wil hij nog een riedeltje zingen, maar dat gaat niet enthousiast.

Uiteraard zijn er uitzonderingen.
Mannetjes die nog geen vrouwtje gevonden hadden in de lente of
mannetjes die aan een tweede legsel denken.

Bij deze Blauwborstman leeft de gedachte voor een tweede broedsel
in ieder geval nog niet.

Blauwborst man (11-06-2019)

Bovenstaande foto is de laatste die ik dit jaar nam van de Blauwborst.
Uit fotografisch oogpunt zijn de foto's waar je een mannetje zingend
op een rietpluim zit het mooist om te zien.

Na een tijdje begint dat echter te "vervelen".
Niet alleen omdat je dan zelf vaak dezelfde soort plaatjes maakt,
maar ook al omdat iedereen dat soort foto's maakt en laat zien.

Dus ga je op zoek naar iets anders en dan is het een buitenkans
wanneer je een plek weet te vinden, waar je
de Blauwborst op een andere manier kunt fotograferen.

Ik heb geprobeerd om ze op een voor mij zo'n gunstige mogelijke
plek te krijgen en die plek ook een beetje op te ruimen.
Halve rietstengels (zoals bv in foto 10) verwijderen en dergelijke,
maar helaas gaan ze niet altijd op de juiste plek zitten.

Volgend jaar nog maar eens proberen om de jongen
te fotograferen terwijl ze buiten het nest gevoerd worden.

In een volgend blog aandacht voor andere jonge vogels zoals deze:

Jonge Baardman

Tot de volgende keer,
René

dinsdag 13 augustus 2019

Project Grutto

Grutto

Vorig jaar had ik mij voorgenomen om in 2019 te proberen het leven
van de Grutto in een beeldverhaal vast te leggen.
In dit blog volgt een verslag van 17-03-2019 tot en met 28-05-2019.
De foto's staan in chronologische volgorde en geven een beeld
van het leven van de Grutto in de polder vanaf het moment dat
ze hun plek innemen in de broedgebieden.

Een belangrijke vraag die tevens speelt is of er hoop is voor de Grutto en andere weidevogels.

Om met dat laatste te beginnen:
Daar kan ik na dit jaar volmondig JA op zeggen.
Het besef begint duidelijk door te dringen dat er dingen moeten veranderen
in de Nederlandse weidegebieden, willen de weidevogels een toekomst hebben.
Was hier vorig jaar al iets van te merken in "mijn" polders,
dit jaar was het overduidelijk te zien dat er een grote omslag heeft plaats gevonden.

Het maaibeleid is drastisch omgegooid.
Bijna alle bermen werden tot eind juni met rust gelaten.
Ipv bruine, kale bermen zoals ik voorgaande jaren zag, 
was er nu een welige begroeiing langs de wegen.
Overal bloemen, hoog gras en kruiden waardoor de polder er
veel mooier en aantrekkelijker uitzag.
Niet alleen de ongemaaide bermen zorgde voor een overvloed aan insecten,
ook een aantal boeren hebben duidelijk hun maaibeleid aangepast.
Tevens zijn er stukken land overgegaan in de handen van andere eigenaren,
die ook een beter (voor de natuur) maaibeleid voeren.

Het was zeer duidelijk te merken dat de weidevogels er profijt van hebben gehad.
Ik zag dit jaar veeeeel meer alarmerende vogels wanneer er weer
eens een kraai of meeuw over kwam vliegen.
Ik heb begrepen dat het broedsucces in bv de Eempolders sinds tijden
niet zo hoog geweest was.
Schattingen gingen uit van 500 broedparen op een betrekkelijk klein gebied.
Een heel groot succes voor de beheerders, die zelf spreken over
een "monsterachtig" succes.

Mijn ervaringen in de polders waar ik altijd kom, waren ongeveer hetzelfde.

Grutto (17-03-2019)

Begin februari komen de eerste Grutto's druppelsgewijs ons land binnen.
Eerst moeten ze ervoor zorgen dat ze hun lichaamsgewicht op peil brengen,
want de lange reis vreet energie.

Omdat er steeds minder gebieden zijn, waar de Grutto's kunnen herstellen 
van de lange reis, zijn er boeren en natuurverenigingen die de
vogels een helpende hand toesteken.
Boer Geijsel in Oudekerk aan de Amstel zet al jarenlang een groot stuk land onder water.
Dit zorgt voor een bron aan voedsel voor de terugkerende vogels en
kunnen ze snel weer op krachten komen.

Nadat ze hersteld zijn van de jaarlijkse trektocht, vliegen ze door naar
hun broedgebieden. Dit jaar hoor ik in begin maart voor het eerst in 2019
de herkenbare roep van de Grutto.

Medio maart zie ik op de voor mij bekende plekken,
de eerste Grutto's verschijnen. 

Grutto (17-03-2019)

Ieder jaar is het weer een fijn geluid om de roep van de Grutto voor de eerste keer te horen.
Het betekent het begin van een fotografisch zeer interessante periode.
Want in het kielzog van de Grutto komen nog een heleboel andere soorten weer
terug naar ons land om hier te broeden.

Gruttopaar (31-03-2019)

In deze periode is het nog betrekkelijk rustig in de Gruttowereld.
De meeste Grutto's zijn nog druk bezig met eten en de rest interesseert ze nu even niet.
Op sommige plekken is inmiddels de paarvorming al achter de rug.
Er zijn nou eenmaal exemplaren die er al snel bij zijn.

Grutto met prooi (1-04-2019)

Met de lange snavel wordt er druk in de grond geprikt en dan is het fijn
wanneer de grond een beetje drassig is. Regenwormen zitten dan dicht bij de oppervlakte
en dat maakt het leven van de Grutto een stuk éénvoudiger.

Grutto (1-04-2019)

Het verhogen van het waterpeil is één van de belangrijke dingen om de
leefomstandigheden van de Grutto te verbeteren.
Daar moet dan wel een verstandig mestbeleid aan toegevoegt worden.
Het schijnt dat het injecteren van mest erg slecht is voor de bodem,
omdat daardoor de bovenlaag constant zwaar beschadigd wordt.
Het uitrijden van ruige mest is wat dat betreft een heel stuk beter.

Grutto (3-04-2019)

Gelukkig is er ook genoeg water in de buurt en daar is het, in geval van
iets te droge grond, vaak nog wel makkelijk om de snavel ver genoeg in de bodem te krijgen.

Grutto (3-04-2019)

Als het dan ook bijna windstil is, kun je aardige spiegelbeelden op de foto krijgen.
Het was wel even geduld hebben, totdat deze Grutto mijn kant op kwam en
op de juiste plek naar eten begon te zoeken.

Alles lijkt nog rustig in Gruttoland, maar schijn bedriegt.
Als je de Grutto's al een aantal jaren volgt en fotografeert,
krijg je al snel door wanneer er gebroed wordt of dat er jongen aanwezig zijn.

Wegvliegende Grutto (9-04-2019)

Een Grutto op een paaltje is vaak een teken aan de wand.
Een paaltje wordt namelijk meestal gebruikt als uitkijkpunt en
dat heb je alleen nodig wanneer er iets te beschermen valt.

Grutto op de uitkijk (15-04-2019)

Een kleine week later zie ik ook op een aantal andere plekken al Grutto's op de uitkijk.
Als ik naar de weilanden kijk, zie ik de mislukkingen al opdoemen.
Het gras is nog veel te kort voor eventuele jonge weidevogels.

Grutto jaagt haas weg (18-04-2019)

Een paar dagen later volgt de echte bevestiging.
Een Gruttoman zit weer op de uitkijk op een paal en wordt agressief
wanneer een Haas te dicht in de buurt komt.

Het kan gewoon niet anders dan dat er al kuikens rondwandelen.
Ik ga er eens goed voor zitten en probeer de net uit het ei gekropen jongen te lokaliseren.
Het zou toch niet zo moeilijk moeten zijn met dat hele korte gras,
maar hoe ik mijn best ook doe, ik zie geen enkel kuiken rondwandelen.

Na een minuut of 15 turen, zie ik opeens iets bewegen op een plek
waar eigenlijk niets hoort te bewegen.
En ja hoor, daar zie ik het eerste kleine Gruttootje van 2019.

Dit soort vogels drukken zich stijf tegen de grond aan,
wanneer er gevaar dreigt.
Wat er dan ook gebeurt, ze blijven doodstil liggen.

Nadat ik de eerste gespot heb, zie ik al snel de andere drie kuikentjes.
Ik weet nu al dat dit broedsel gedoemd is om te mislukken.
Er is simpelweg te weinig plek om te schuilen.
Een mislukt broedjaar dus voor dit paar, want de Grutto legt maar
1x per jaar 4 eieren. Er zal geen tweede broedsel volgen, nadat een eerste mislukt is. 

Grutto-kuiken (19-04-2019)

De volgende dag ga ik weer kijken.
Hopelijk komen ze een beetje dichtbij en kan ik nog een leuk plaatje schieten.
Al snel zie ik de oudervogels en de jongen moeten daar in de buurt zijn.
Maar hoe goed ik ook rondkijk, ik kan er nog maar eentje terugvinden.

Drie jongen foetsie in 1 nacht. Ik weet wel dat het gebeurt,
maar het is zo zonde bij een soort die toch al enorm onder druk staat.

Ik parkeer de auto op een iets ander plekje en wacht rustig af.
Zodra je gewoon rustig blijft zitten, is een vogel al snel aan jouw aanwezigheid gewend.
Vertrouwen ze de boel niet, dan komen ze echt niet jouw richting op.
In dit geval zie ik na een half uurtje wachten, de vogels mijn kant opkomen.

Zo'n kleintje is toch een prachtig gezicht, maar ik kan dan
al met enige zekerheid zeggen, dat dit jong niet veel groter zal worden.

De volgende dag ga ik weer even kijken en ik zie direct dat het foute boel is.
De ouders staan op grote afstand van elkaar in de grond te pikken en
hebben geen enkel moment oog voor de wereld om zich heen.
Het laatste jong is in geen velden of wegen te bekennen.
Ik denk dat ik al snel weet wie de boosdoener is.
Een Hermelijn huppelt gelukzalig door het weiland heen.
Een prachtig dier om te zien en te fotograferen,
maar wel een grote bedreiging voor de weidevogels.

Vechtende Grutto's (22-04-2019)

Inmiddels loopt het tegen eind april en komt het broedseizoen goed op gang.
Laat gearriveerde mannen proberen de plek in te nemen van
de al aanwezige mannen en dat resulteert in behoorlijk harde confrontaties.

Vechtende Grutto's (22-04-2019)

De ene keer zijn ze kort en hevig en geeft 1 van de 2 het al snel op.
Maar het gebeurt ook dat beide mannetjes volhardend zijn en 
net zolang doorgaan totdat er echt eentje wegvliegt.

Dit zijn de gevechten die te maken hebben met het innemen van het territorium
van een andere vogel of het proberen in te pikken van het wijfje van een rivaal.
Dit zijn de gevechten tussen mannetjes, maar er zijn ook gevechten waarbij
het vrouwtje een prominente rol speelt.

Dat is wanneer een paartje jongen heeft en er een andere Grutto te dicht in de buurt komt.
Dan kan zowel het mannetje als het vrouwtje de confrontatie aangaan.

Jonge Grutto op jacht (24-04-2019)

Jonge Grutto's doen niets anders dan zoeken naar insecten.
Daarom is het zo belangrijk dat de landbouwgrond minder intensief gebruikt zou
moeten worden. Tot een paar jaar geleden werd er op veel weilanden alleen nog maar
Engels Raaigras gekweekt. Dit gras groeit enorm snel en kan vaker gemaaid worden.
De ellende is dat er verder niets meer groeit en de gebieden dus min of meer 
onbewoonbaar worden voor allerlei diersoorten.
De enige dieren die je dan nog in dat soort polders ziet,
zijn runderen, schapen en paarden.

Gelukkig is daar dus de omslag en wordt er minder snel gemaaid, mogen er
weer meer kruiden groeien en wordt er randen ingezaaid met allerlei soorten wilde bloemen.
Hierdoor neemt het aantal  insecten toe en is er meer plaats om te schuilen voor de
jonge weidevogels. Hierdoor wordt de kans op overleven en het vliegvlug worden
van de jonge weidevogels een heel stuk groter.

Op 24 april zie ik op een andere plek een paartje Grutto's zich zodanig
gedragen, dat het mij duidelijk is dat er jongen rondlopen.
Doordat er flink wat regenbuien zijn geweest, staat het gras een heel stuk hoger 
en schieten kruiden de grond uit.

Geduldig wacht ik af totdat er eentje mooi in beeld komt.
Het wordt zelfs nog beter, wanneer 1 van de jongen een prooi in beeld krijgt.
Bovenop een spriet ziet de kleine Grutto een vliegje zitten. (zie foto hierboven).

Jonge Grutto op jacht (24-04-2019)

De jonge Grutto schat de afstand in en schiet de lucht in.
Het maakt best een hoge sprong en doet op het juiste moment zijn bekkie dicht.

Jonge Grutto op jacht (24-04-2019)

De jonge Grutto heeft het insect bij zijn vleugels te pakken en het insect 
blijft dapper het uiteinde van de spriet vasthouden en laat niet los. 
Het is best een koddig gezicht en je ziet het vogeltje
nadenken. Hoe kan dat nou.....??
Uiteindelijk laat het insect de spriet los en en kan de kleine Grutto 
verder op zoek gaan naar een volgend slachtoffer.

Grutto op een paaltje (24-04-2019)

De aantallen Grutto's op een paaltje worden talrijker en het aantal gevechten ook.

Vechtende Grutto's (25-04-2019)

Het is enorm lastig om de ideale vechtfoto te maken.
Bijna altijd zit er wel een vleugel in de weg, zijn ze net van je afgekeerd
of verdwijnt er eentje net uit het scherptegebied.

Of je hebt te weinig licht tot je beschikking en dan is er teveel onscherpte in de vogels.

Vechtende Grutto's (25-04-2019)

Hopelijk kan ik volgend jaar de ultieme vechtfoto maken.

Paring Grutto's (26-04-2019)

Waar het ene paartje al jongen heeft, moeten
andere paartjes nog helemaal beginnen.
Sommige Grutto's komen wat later aan in Nederland en wordt de 
paarvorming dus uitgesteld.
Ik heb best wel wat paringen kunnen aanschouwen,
maar allemaal waren ze veel te ver weg.
Maar op 26 april zie ik dat er een paring aan zit te komen
op een redelijke afstand van waar ik de auto kan parkeren.
Voor het echt mooie nog steeds te ver weg, maar
dichtbij genoeg voor plaatjes om dit blog compleet te maken.

Paring Grutto's (26-04-2019)

Bij steltvogels zoals de Grutto, Kluut, Scholekster en Tureluur zie je 
ver van te voren dat er een paring aan zit te komen.
Bij de Grutto's zie je dat ze elkaar opzoeken, stoppen met eten zoeken,
het vrouwtje eerst haar verenkleed op orde brengt en 
dan een beetje doelloos stil blijft staan, terwijl het mannetje
zenuwachtig aan zijn veren blijft plukken.

Dan stijgt het mannetje langzaam op en benaderd al vliegend heel voorzichtig het vrouwtje.
Al vleugelklappend landt hij op de rug van het vrouwtje en
probeert zijn balans te bewaren. Lukt dat laatste niet (en dat gebeurt regelmatig),
dan wordt de poging afgebroken en duurt het best wel een tijdje
voordat het opnieuw geprobeerd wordt.
Het ligt dus aan de ervaring van het mannetje of iedere paring succesvol verloopt.

Paring Grutto's (26-04-2019)

Helaas stappen ze een soort kuil in wanneer de paring daadwerkelijk plaats vindt.
Alles bij elkaar duurt zo'n paring best wel lang.
Het voorspel kan zo maar 5 minuten in beslag nemen en vanaf het moment van opstijgen
totdat het mannetje weer op de grond staat duurt zomaar meer dan een minuut.

Jonge Grutto (26-04-2019)

Zo eind april, begin mei zie ik opvallend veel alarmerende Grutto's
wanneer er een meeuw, kraai of reiger overvliegt.
Veel meer dan in voorgaande jaren en ook op plekken
waar voorgaande jaren geen Grutto te bekennen was.

Vooral aan dat laatste merk je dat er meer succesvolle broedparen zijn.
De minder goede gebieden worden nu ook bevolkt en omdat er
minder snel gemaaid wordt, zijn de overlevenings-omstandigheden
gewoon vele malen beter.

Jonge Grutto (26-04-2019)

Moest ik voorgaande jaren echt naar een aantal bepaalde stukken
rijden om kans te hebben om jonge Grutto's te zien,
dit jaar kan ik ze bijna overal in de polder tegenkomen.

Jonge Grutto met ouder (26-04-2019)

Met jonge vogels moet je altijd opletten voor verstoring.
Wanneer een Grutto luid schreeuwend en zenuwachtig fladderend op je afvliegt
en/of boven je blijft hangen, betekent dit dat je te dichtbij bent.
De Grutto blijft daar niet hangen om jou een mooie foto te laten nemen,
maar om je weg te jagen.
Neem dan ook gewoon afstand, want de oudervogels hebben al hun energie
nodig om de jongen te beschermen.

Wanneer je jonge weidevogels in de verte ziet, kun je het beste gewoon rustig afwachten.
Storm in ieder geval niet op ze af, want dat is vragen om problemen.
Dit soort vogels drukt zich namelijk tegen de grond wanneer er gevaar dreigt.
Het is dan bijna onmogelijk om ze nog te onderscheiden en
is de kans dat je ongemerkt op ze gaat staan erg groot.

Gewoon afwachten of ze naar je toekomen.
Het duurt vaak erg lang en meestal wacht je voor Jan met de korte achternaam,
maar als ze uiteindelijk wel een keertje rustig jouw kant opkomen,
kun je prachtige foto's maken van de jonge dieren.

Vier oudere Grutto-kuikens (9-05-2019)

Hierboven een foto van 4 al wat oudere jonge Grutto's. Het vierde jong staat ietsje links
van de drie duidelijk zichtbare jongen.
Grutto's leggen 4 eieren en het is uitzonderlijk dat ze alle vier nog in leven zijn
nadat ze al wat langer geleden uit het ei gekropen zijn.
Ik schat deze jongen op anderhalf a 2 weken oud.
Na iets minder dan 4 weken zijn ze vliegvlug en is de overlevingskans erg groot.

Nooit eerder heb ik zoiets gezien en hieruit blijkt dat de omstandigheden
enorm verbeterd zijn. Begroeiing zoals op de foto hierboven was dit jaar
dan ook op heel veel plekken in de polder te zien.

Grutto (22-05-2019)

Voorgaande jaren moest je medio mei met een vergrootglas zoeken naar ongemaaide
stukken land. Alleen die stukken land die beheerd werden door bv natuurmonumenten,
biologische boeren of boeren met veel liefde voor de weidevogels waren dan
nog geschikt voor de weidevogels. Veel te weinig natuurlijk.

Grutto op paaltje (26-05-2019)

Een Grutto op een paaltje was in die periode dan ook bijna niet te vinden.
Dit jaar is dat dus beduidend anders.
Zelfs eind mei zie ik nog op heel veel plekken Grutto's op uitkijkpunten.
Wanneer je te dichtbij komt, alarmeren de vogels direct.
Dat duidt er dus op dat er jongen aanwezig zijn en
dankzij het lange gras voldoende dekking en eten hebben.
Zeer bemoedigend en hopelijk is dit beleid blijvend en breidt het zich nog verder uit.

Jonge Grutto maakt de oversteek (26-05-2019)

Dit voorjaar zie ik ook veel meer jonge grutto's van 3 weken oud.
Ook een teken dat de overlevingskans enorm is gestegen.
Dat je eind april, begin mei in het verleden alarmerende Grutto's zag
was niet zo verwonderlijk. Dat was de periode dat de meeste jongen uit het ei kwamen.
Dat je eind mei nog zoveel alarmerende Grutto's ziet, is wel uitzonderlijk.
Dat betekent namelijk dat er veel jongen rondlopen van 3 tot 4 weken oud.

Jongen die nog niet kunnen vliegen, moeten de grote oversteek maken
wanneer ze van het ene weilend naar het andere moeten.
De ouders staan te roepen aan de overkant en de jongen
staan angstvallig aan de andere kant te wachten.
Wanneer de dapperste het voortouw neemt, volgt de rest al snel.
Het is een koddig gezicht wanneer ze oversteken.

Bijna vliegvlugge Grutto (26-05-2019)

Op een andere plek zie ik drie al wat oudere jongen door het gras struinen.
Nog een paar dagen en deze jonge Grutto's kunnen ook vliegen.
De zoveelste keer dat ik jongen uit 1 nest van meerdere weken oud bij elkaar zag.
Ook hier was het lang wachten totdat ze ietsje dichterbij kwamen.
Helaas niet met z'n drietjes tegelijk.

Jonge Grutto (28-05-2019)

Als laatste een foto van een jonge Grutto van een week of 5 oud.
Van grotere afstand al bijna niet meer te onderscheiden van een volwassen exemplaar.
Pas wat dichterbij zie je nog wat donsveren, de kortere snavel en
het anders gekleurde verenkleed.
Dit jong kan al prima voor zichzelf zorgen, maar werd op afstand nog wel in
de gaten gehouden door de ouders.
Nog een kleine week en dan moet deze vogel zich helemaal zelf zien te redden.

Zo, dat is alles bij elkaar een flink blog geworden.
Misschien iets te lang, maar zo'n langere periode met iets bezig zijn,
levert nou eenmaal een hoop stof op.

Ik hoop dat ik met dit blog het leven van de Grutto een beetje inzichtelijk
heb kunnen maken en dat het tevens duidelijk is, dat er hoop is voor de Grutto
en voor alle andere weidevogels.
Het besef dat er iets wezenlijk anders gedaan moet worden, is eindelijk ingedaald.
Hopelijk wordt hier de komende jaren een vervolg aan gegeven,
want wat is er nou mooier dan door een polder te lopen, fietsen of rijden waar
het wemelt van dieren?
Het is toch genieten van vlinders, zingende vogels en bloeiende bloemen?
Laten we zuinig zijn op hetgeen we nog hebben en
daar zo goed mogelijk mee om gaan.

Een volgende keer volop aandacht voor:

 De Blauwborst (vrouw)

Tot de volgende keer,
René
http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html