"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

zondag 3 oktober 2021

De Visarend en de Lepelaar

 

Visarend

Iedereen heeft wel soorten of situaties op een lijstje staan,
maar vaak zijn dat lastig weg te strepen gevallen.
Zo staat de Das al jarenlang bij mij op 1 en
heb ik diverse pogingen (zonder resultaat) ondernomen.
Maar pogingen om een wenssoort te fotograferen zijn niet altijd vruchtenloos.

Zo verblijft er al jaren een Visarend in het havengebied van Amsterdam.
Maar de Visarend is daar alleen 1 of 2 weken in het voor- en najaar,
wanneer de vogel aan het doortrekken is.
De Visarend komt altijd op ongeveer dezelfde plek terug en
normaliter zit de vogel dan net op een plek waar je niet met de auto mag komen.
Dus kun je het wel vergeten om dichtbij te komen.
Toch ben ik er ik in de afgelopen jaren af en toe langs gegaan,
maar de vogel zat dan nooit op de plek, waar hij regelmatig gezien werd.

Maar dit jaar was het anders.
De Visarend werd regelmatig gezien op een plek,
waar ik wel met de auto mocht komen.
Dat verandert natuurlijk de zaak en maakte mij toch wel hebberig.

Tapuit

Nou ligt de plek waar de Visarend zich zou moeten bevinden op
de route wanneer ik naar de Zuidpier in IJmuiden ga.
Daar ben ik eind augustus/begin september een paar keer geweest en
iedere keer reed ik op de terugweg even een klein stukje om,
in de hoop dat de Visarend op zijn plekkie zou zitten.
Omdat ik veel meldingen van de vogel voorbij zag komen,
dacht ik dat het wel een makkie zou zijn om het ff snel te fotograferen.

Vergeet het maar he.....

De eerste keer dat ik terug kwam van de Zuidpier,
heb ik een half uurtje gepost op de plek waar de vogel gezien werd.
Zo'n eerste bezoekje is altijd nuttig om wat kennis te vergaren.
Waar kan ik staan met de auto, hoe is het licht, is het er druk etc.

Geen Visarend die eerste keer, 
maar wel een paar Tapuiten die lastig te benaderen waren.

Na een paar keer wist ik hoe ver ik kon gaan en
lukte het om er wat foto's van te maken.

Tapuit

Maar geen Visarend dus.
Nou ligt de plek net even te ver van mijn huis,
om er regelmatig langs te rijden, 
maar ga ik de dagen na mijn eerste poging toch een 
paar keer in de avond langs om mijn geluk te proberen.

Geen succes.
De vogel is aldoor weg wanneer ik ter plaatste ben.

Wanneer ik weer een ochtendje Zuidpier ga doen,
rijd ik op de terugweg weer door de Havens heen.
Het gaat hem gewoon niet worden.

Bij toeval hoor ik iets over een klein polderachtig gebiedje
dat niet ver van de Visarend-plek ligt.
Omdat het in de periode augustus/september altijd
een beetje lastig is om leuke onderwerpen te vinden,
kan ik mooi dat gebiedje verkennen en tegelijkertijd
wat regelmatiger langs de Visarend-plek gaan.

Lepelaars, Grutto's en Kluut

Wanneer ik het nieuwe gebiedje even snel wil verkennen,
rijd ik dus eerst weer door het haven-gebied.
Weer geen Visarend.

Het nieuwe gebiedje verrast mij enorm.
Op een aantal plekken kom ik allerlei soorten Steltlopertjes tegen.
Maar niet alleen dat.
Ook Dodaarzen, Buizerds, Bruine Kiekendief, Puttertjes en Kwikstaarten
zijn vogels die ik daar tegenkom.
Maar al dat spul zit te ver weg om leuk te fotograferen.
Prachtige plek voor de vogelaar dus,
maar nou niet direct om vogels te fotograferen.

Totdat ik bij een plas kom waar een hele grote groep Lepelaars zich laat zien.
Het gebiedje ligt niet heel ver van de broedkolonie in de Haarlemmerliede af,
dus ik vermoed dat het deze vogels zijn, die nu op deze plek aansterken
om straks de lange reis te gaan maken.

In de grote groep Lepelaars zie ik ook diverse Kluten, Kemphanen
en Grutto's. De afstand tussen de weg en de plas is wat ver en
het landschap verhinderd dat ik van een lager standpunt kan fotograferen.

Lepelaars

Dan maar vanuit de auto en ook dat levert leuke plaatjes op.
Omdat ik het in eerste instantie als een verkenningstochtje zag,
was ik iets later van huis gegaan en stond de zon al wat hoger.

Vooral met witte vogels levert dat al snel problemen op,
maar met de computer valt er nog wel wat te corrigeren.

Jonge Boerenzwaluw

Tijdens 1 van mijn bezoekjes kwam ik ook nog een paar jonge Boerenzwaluwen tegen
die nog gevoerd werden.
Helaas maar even kunnen genieten van de voermomentjes en
maar een foto is het waard om getoond te worden.

Boerenzwaluwen

Een mooi plekje om te onthouden om volgend voorjaar de zwaluwen te fotograferen.

De volgende ochtend ben ik al vroeg wakker en als ik naar buiten kijk,
zie ik de sterren aan de hemel staan. Dan kan ik mooi even een paar uurtjes naar
het nieuw ontdekte gebiedje gaan om te kijken of ik een ander
fotomoment van mijn lijstje kan strepen.

Ik probeer al lang om een Lepelaar te fotograferen,
die een visje opgooit. Ik heb dat moment al eens van veraf gefotografeerd,
maar wil het graag beter op de foto hebben.

En er zitten genoeg Lepelaars in het gebiedje, dus is de kans groot
op zo'n soort moment.

Ik ben vroeg in het gebied en zie 6 of 7 auto's staan op een
plek waar ik eerst wat putters wil fotograferen.
Koffiedrinkende mensen staan langs de aknt van de weg,
dus dan kan ik de Putters wel vergeten.
Dan maar snel doorrijden naar de jonge Boerenzwaluwen en de Lepelaars.

Aangekomen op de plek waar de Lepelaars verblijven,
hoor ik een raar piepend, bedelend geluid.

Lepelaars

In de grote groep Lepelaars lopen veel eerstejaars vogels.
Er zijn echter ook nog een paar vogels die een stuk later uit het ei gekomen zijn
en die worden nog deels gevoerd door de ouders.

Lepelaars

Hoewel de ouder-vogel duidelijk laat merken, dat de jongen nu weleens
voor zichzelf mogen gaan zorgen, geeft het na een lange achtervolging
en veel gezeur van de jongen dan toch toe aan het gebedel.

Best leuk om dit eens buiten het nest te zien.

Lepelaars

Door het zonnige weer is het wel lastig om detail in het verenkleed te krijgen,
dus ook hier heb ik behoorlijk wat moeten rommelen in de nabewerking.

Wanneer ik terug rijd kom ik de auto's tegen die ik eerder geparkeerd had zien staan.
Een cameraman steekt uit 1 van de auto's en filmt het gebied.
Het kwartje begint bij mij te vallen en ik vermoed dat het team
van Vroege Vogels een item aan het maken is.

Waneer ik nogmaals heen en weer rijd, kom ik inderdaad de 
natuurfilmer van het programma tegen en vertel hem van de bedelende
jonge Lepelaars die verderop zitten.
Ik ben benieuwd of hij het gefilmd heeft en als ik het goed begrepen heb,
gaat het om een uitzending van eind oktober.

Ietsje verderop kom ik de rst van het team tegen.

Team van Vroege Vogels

Op de terugweg naar huis reed ik weer door de Havens en eindelijk zat hij daar.

De Visarend!!

Langzaam rijd ik dichterbij, want ik heb geen idee hoe benaderbaar de vogel is.
Zodra je wat dichterbij komt, zie je pas hoe groot zo'n Visarend is.

Maar de plek waar de Visarend verblijft ligt aan een weg, waar veel werkverkeer 
doorheen rijdt. Rustig zet ik de auto in de juiste positie en op het moment
dat ik met mijn oog door de zoeker wil gaan kijken,
komt er werkverkeer langs en laat daar nou net de grappenmaker van de maand inzitten.

Leuk ff keihard toeteren om de boel te verstieren.
Visarend foetsie en ik natuurlijk pislink.

Maar ik heb mijn lesje geleerd en weet nu dat ik hier alleen
in de avond of in het weekend naartoe moet gaan.

Op zaterdag 4 september heb ik wat tijd over in de namiddag en
het is ook nog eens mooi weer.
Eigenlijk iets te mooi weer, want het is bijna onbewolkt.
Maar ik ga toch maar een kijkje nemen bij de Visarend.

Als ik op de plek in de haven aankom, zie ik in de verte een grote vogel op een lantaarnpaal.
Er is geen enkel werkverkeer in de omgeving en ook geen enkele andere fotograaf.
Ik heb het hele gebied voor mij alleen.

Ik maak van grote afstand een foto en zie dat ik beet heb.
Het is de Visarend!!
Eindelijk.

Visarend

Tsja, de Visarend zit op een waardeloze plek natuurlijk,
maar dat heb je nou eenmaal niet in de hand.

Ik maak wat foto's en zie al snel dat de zon eigenlijk niet zo gunstig staat.
Het wit van de Visarend wordt overbelicht, terwijl ik de belichting 
probeer te verbeteren, besluit de vogel dat er ook gegeten moet worden en
verdwijnt volledig uit het beeld.

Dan maar naar het nieuwe gebiedje.

Jonge Lepelaar

Terwijl ik door het gebiedje rijd, zie ik in de verte een foeragerende Lepelaar.
Voorzichtig rijd ik dichterbij. De vogel kijkt op en ik stop direct.
Wanneer de Lepelaar verder gaat met het zoeken naar voedsel,
rijd ik heel langzaam verder totdat ik op de juiste afstand ben.

Snel de camera op de rijstzak en afwachten.

Jonge Lepelaar

De jonge Lepelaar vangt van alles, maar helaas geen visjes.
De plek waar de Lepelaar foerageert is naar mijn mening ook geen plek
waar veel vis te verwachten is en moet de vogel het dus hebben van slakjes en dergelijke.

Jonge Lepelaar

Leuke momenten, maar net niet hetgeen ik graag op de foto wil zetten.

Wanneer de jonge Lepelaar het genoeg vindt en op de kant begint met niets doen,
is dat voor mij het sein om in de eerst van het gebied te kijken.
Er valt verder niet zoveel te zien, dus ga ik mijn geluk nog
maar een keertje proberen bij de Visarend.

Vanuit de verte zie ik hem al weer zitten op het vertrouwde plekje
Ik draai vast het raampje open en leg de rijstzak neer en daarop
alvast de camera. Rustig rij ik dichterbij.

Eerst wat plaatjes op veilige afstand en dan rustig dichterbij zien te komen.

Dat is het voordeel wanneer je alleen in zo'n situatie bent.
Met meerdere personen een vogel benaderen is nooit zo'n goed idee,
want dat zorgt bijna altijd voor onrust.

Nu is het een stukje dichterbij rijden, goed kijken hoe de Visarend reageert,
paar foto's nemen en nog een stukje dichterbij.

Visarend

Totdat ik op het punt gekomen, dat nog dichterbij een verkeerd standpunt op gaat leveren.
Dus een klein stukje achteruit en fotograferen maar.

De zon schijnt nog steeds uitbundig, maar niet meer rechtstreeks op 
de voorkant van de Visarend.

Visarend

De Visarend is echt een prachtige vogel,
wanneer je hem van zo dchtbij kunt bekijken.

Visarend

De Visarend vindt mijn aanwezigheid verder wel prima, 
maar kijkt mij af en toe wel heel smerig aan.

Ondertussen maak ik natuurlijk best een hoop foto's, maar
het is wel allemaal een beetje van hetzelfde.
Een imposante vogel die op een onogenlijke lantaarnpaal zit.

Ik hoop dat de vogel een rondje vliegt,
maar dat zit er gewoon niet in.
Hij blijft zitten waar hij zit.

Toch wel tevreden met de opbrengst ga ik richting huis.
De Visarend krijgt een half streepje door zijn naam.
Ik heb hem van mooi dichtbij,
maar het kan altijd beter natuurlijk.
In dit geval mooier.

Terwijl ik richitng huis wil gaan rijden,
zie ik vanuit mijn ooghoek een klein vogeltje zitten.
Zal wel weer een Tapuit zijn denk ik,
maar ik stop toch maar even en bekijk hem wat beter.

Paapje

Het blijkt toch geen Tapuit te zijn maar een Paapje.
Toch nog een leuke vangst zo op het einde van de dag en
ik pak hem nog even snel mee.

Een week later hoor ik toevallig over het feit dat er drie
Visarenden bij de Bovenmeent in Bussum gezien zijn.
Nou is dat een plek waar ik regelmatig kwam, toen ik daar vlakbij 
nog op de camping Het Fransche Kamp stond.
Daar zijn we inmiddels al een jaar of 7 weg en 
sinds die tijd ben ik ook niet meer in de Bovenmeent geweest.

Maar drie Visarenden die daar jagen is iets dat zeer aantrekkelijk klinkt.
Ik kijk wanneer het weerbericht een beetje gunstig is en zet de
avond daarvoor de fietsendrager vast op de trekhaak.
De volgende ochtend vroeg op en op pad.
Vanaf de parkeerplaats naar de plek waar de Visarenden jagen,
is nog zo'n 3 kilometer. Dus het laatste stuk wordt per fiets afgelegd.
Het weerbericht laat mij weer eens in de steek, 
want het is echt prutweer.
Tegen beter weten in, fiets ik door en verblijf twee uurtjes 
op de plek waar de vogels te zien zouden moeten zijn.
Het weer is gewoon te slecht, maar ik heb wel ondertussen gezien
wat de beste omstandigheden zijn om een vissende Visarend te fotograferen.

Visarenden bidden net als Torenvalken en doen dan bij voorkeur met 
wind tegen. Dus weet ik van mijn mislukte bezoekje,
dat de beste kans op goede foto's is tijdens Oosterwind.

Een paar dagen later is het dan zover.
Mooi weer en de wind uit het oosten.
Wederom de fiets op de drager achter de auto en vroeg op pad.

Ik ben vroeg bij het kijkscherm in de Bovenmeent en al snel
heb ik een Visarend in het oog.
Eerst op grote afstand, maar de vogel komt snel dichterbij.
Spannend.

Visarend met prooi

Helaas voor mij vangt de Visarend op een te grote afstand een vis en gaat er vandoor.
Dat is een tegenvaller.
Maar ik zie ook dat de gevangen vis niet zo heel groot is,
dus hopelijk komt de vogel snel terug.

Na zo'n 3 kwartier zie ik in de verte weer een grote vogel opdoemen.
Een Visarend!
Is het dezelfde of is dit er 1 van de andere 2?

Deze vogel komt ietsje dichterbij en maakt zich klaar om een vis te pakken.

Visarend

Buiten beeld knalt de Arend in het water en al snel blijkt
dat de vogel de prooi gemist heeft.

Jammer voor de Visarend, maar gelukkig voor mij.
De vogel komt steeds dichterbij en dan blijkt ook dat ik
de juiste dag heb uitgekozen qua windrichting.

Visarend

Op korte afstand hangt de Visarend stil in de lucht met zijn kop in de wind.
Het is waarschijnlijk een jonge vogel.
Je kunt nog wat bruin zien aan de onderkant van de vleugels en
de ogen zijn nog niet zo geel gekleurd als bij de volwassen exemplaren.

Visarend

Jammer dat de gele ogen er nu niet uitspringen op de foto's, maar dat is natuurlijk een detail.

Wat heel jammer is, is dat het riet voor het kijkscherm niet goed gesnoeid wordt.
Dan zetten ze een mooi kijkscherm neer en dan onderhouden ze het uitzicht niet.
Gelukkig waren er andere mensen die een stuk van de retkraag verwijdert hadden,
waardoor ik alsnog een aanrdig uitzicht op het meer had.
Maar omdat niet de hele rietkraag weggehaald was,
miste ik een stuk uitzicht en laat de Visarend nou net 
op die plekken aldoor in het water duiken.
Tsja, shit happens zullen we maar zeggen.

Maar de jonge Visarend is nog erg onervaren en mist iedere keer zijn prooi.
Dat zorgt voor mij weer voor meer mogelijkheden op actitefoto's.

Dan komt de volgende duik van de Visarend,
maar dit is wel een stuk verder weg voor mijn apparatuur.

Visarend

Het is prachtig om te zien hoe de Visarend de aanval inzet.

Visarend

De vogel kan exact inschatten wanneer het de vleugels naar
achteren moet vouwen en de poten helemaal naar voren te richten.

Visarend

Dit had ik graag op een meter of 25 vast willen leggen,
maar het was zo'n 100 meter verder dan dat.
De plons in het water heb ik nog behoorlijk goed op de foto staan,
maar daarna raakte de camera de focus kwijt.

Het moment dat de Visarend uit het water kwam,
staat er dus niet goed op.

Mijn geluk was dat de jonge Visarend weer misgreep
en dus doorging met jagen.
Dat was ook het moment dat Visarend nummer 2 aan kwam vliegen.

Visarend

Ze lijken elkaar af te lossen, maar dan komt de eerste Visarend ook weer terug.

Visarend

Het is een geweldig gezicht om beide vogels van zo dichtbij te kunnen bekijken.
Het blijft alleen jammer van die rietkragen.
Want iedere keer wanneer er een duik ingezet wordt,
knallen ze achter de rietkragen in het water.

Als je dan van die kijkschermen of hutten neerzet,
dan moet er natuurlijk wel een goed uitzicht zijn.

Bruine Kiekendief

Een jonge Bruine Kiekendief begint zich er ook mee te bemoeien en
dat zorgt voor wat verwarring bij de Visarenden.
De twee Visarenden besluiten om hun geluk elders te proberen en 
verdwijnen jammer genoeg uit beeld.
Het was geweldig om mee te maken, kan ik je vertellen.

Blauwe Reiger

Ik wacht nog even af of de Visarenden misschien nog terug komen,
maar het enige dat nog voor het scherm verschijnt is een Blauwe Reiger.
De tijd begint inmiddels ook voor mij te dringen, want ik moet nog aan het werk.

Op naar huis dan maar.
Ik wordt echter nog twee keer opgehouden tijdens de terugweg.

Tapuit

Een tweetal Tapuiten bevinden zich vlakbij de plek van het kijkscherm.
Nu ik met de fiets ben, moet ik de vogels nog iets behoedzamer benaderen,
dan wanneer ik met de auto ben.

Iedere keer wanneer ik mijn statief neerzet en een foto wil nemen,
vliegt de Tapuit twee paaltjes verder.
Ik maak nu eerst op wat grotere afstand een foto,
schuif heel langzaam een metertje dichterbij en maak weer een foto.

Op deze manier kan ik de Tapuit benaderen tot een meter of 5
en dan blijft het vogeltje nog steeeds zitten.

Buizerd

Op de terugweg zet ik toch nog een keertje de fiets aan de kant,
om een Buizerd op een paaltje nog ff mee te nemen.
Daarmee eindigt een heerlijke ochtend.

In een volgend blog komen de foto's van een plasdras in Friesland
met oa deze:

Watersnip

Tot de volgende keer,
René

donderdag 23 september 2021

Mooiste foto's 2020 Deel I

 

Zwarte Stern

Om een goed overzicht te houden, maak ik ieder jaar een selectie
van de mooiste foto's qc momenten.

Hier is Deel I van 2020.

Januari

Sneeuwgors

Deel II van 2019 eindigde met een Sneeuwgors en Deel I van 2020 begint ermee.
In de Amsterdamse wijk IJburg was een behoorlijk groot groepje Sneeuwgorzen
neergestreken en ze verbleven daar een aantal weken.
Lekker dichtbij voor mij, Normaal gesproken moet ik naar IJmuiden voor deze soort.

Buidelmees

Buidelmezen zijn betrekkelijk zeldzaam in Nederland,
dus iedere keer wanneer ik een kans krijg om er eentje te fotograferen,
pak ik deze met beide handen aan.
In Zuid-Holland waren er drie neergestreken.
Op een mooie ochtend in Januari moest ik lang wachten voordat
ze zich uiteindelijk lieten bewonderen.

Kokardezaagbek

Niet de allerbeste foto, maar wel een hele mooie soort om
in Nederland te kunnen fotograferen.
De meeste Kokardezaagbekken die je in Nederland ziet zijn
ontsnapte siervogels.
Deze vogel was ongeringd en dus een dwaalgast.

Februari

Baardman

De winter is de ideale periode om Baardmannen te fotograferen.
Dan foerageren deze vogels op de rietpluimen en
zijn ze betrekkelijk makkelijk te fotograferen.
Je moet alleen even weten in welk gebied ze zitten.
De Baardman is typisch zo'n vogel welke je het beste op gehoor kunt vinden.

Baardman

De mannen zijn het meest fotogeniek met die karakteristieke kop,
maar de Baardmanvrouwen mogen er ook best zijn.
Een beetje 50 kleuren bruin.

Fuut

In de winter mag ik graag aan de waterkant bivakkeren om watervogels te fotograferen.
Futen komen dan met enige regelmaat voorbij zwemmen.
Met het juiste licht is een Fuut in winterkleed ook zeker fotogeniek.

Maart

Grutto

De maand maart staat in het teken van de terugkeer van een heleboel vogelsoorten.
Voor mij begint het feest pas echt wanneer ik de eerste Grutto's
tegenkom in de polder. Heerlijk om dat geluid weer voor het eerst te horen.

Hazen

In de maanden Februari en Maart is de kans groot om rammelende Hazen 
te zien in de polder. Het is een prachtig gezicht om diverse Hazen achter elkaar
aan te zien rennen. Soms dreigt de boel op elkaar te klappen en
dan maken ze rare sprongen.
Spectaculair, vooral van dichtbij.

Koereiger

De Koereiger is steeds vaker te bewonderen in Nederland.
Eén van de weinige voordelen van klimaatverandering.
In de winter van 2020 verbleven er twee bijna de gehele winter in de polder.
Vaste prik om ze te vinden bij de schapen met hun dikke wintervacht.

April

Bruine Kiekendief (man)

Al jaren broedt een paar Bruine Kiekendieven in een klein rietveld in de polder.
Bruine Kiekendiefmannen kunnen meerdere vrouwtjes hebben en dan
liggen de nesten dichtbij elkaar.  Volgens mij was dat dit jaar het geval,
want ik werd meerdere malen op het verkeerde been gezet door de vogels.

Bruine Kiekendief (vrouw)

Het was aldoor gokken op welke plek de één van de vogels in het riet
zou afdalen. Meestal zijn mannelijke vogels mooier dan de vrouwelijke,
maar bij de Bruine Kiekendief is dat wat mij betreft andersom.

Grauwe ganzen

Eén van de foto's die ik ingestuurd had voor de Roots fotowedstrijd.
Leuk dat deze foto opgenomen is in de agenda van 2022,
maar nog leuker dat het 1 van de 6 ansichtkaarten is geworden,
die meegeleverd worden bij de agenda.

Grutto's

In Mei leggen alle vogels een ei,
maar dan moet er wel eerst iets anders gebeuren.
Meestal gebeurt dat ver weg in het weiland,
maar soms heb je de mazzel dat je op de eerste rang zit.

Rosse Grutto

Er wordt weleens aan mij gevraagd wat ik nou zo leuk vind aan het fotograferen van vogels.
Omdat vogels zoveel variatie opleveren zeg ik dan meestal.
Door het jaar heen heb je verschillende soorten in Nederland en die verchillende soorten
hebben ook regelmatig een ander winterkleed dan het zomerkleed.
Zoals bij de Rosse Grutto.
In het winterkleed een beetje een kleurloze vogel,
maar de kleuren van het zomerkleed zijn fantastisch.
Ook nog eens een niet zo'n alledaagse vogel in het voorjaar en de zomer.

Rosse Grutto's

Rotganzen

Wanneer je op het strand fotografeert dan kom je nogal eens een verrassing tegen.
Een grote groep langs vliegende Rotganzen in IJmuiden is ook 
niet echt iets dat je met enige regelmaar ziet.
Ja, ver op zee, maar bijna nooit zo dicht langs het strand.

Spreeuw

Spreeuwen worden vaak overgeslagen door fotografen,
omdat ze nogal gewoontjes zijn.
Behalve wanneer ze grote wolken vormen en allerlei figuren
in de lucht maken.
Maar een Spreeuw in prachtikleed is een echte bezienswaardigheid,
mits het zonnetje op de jusite manier schijnt.
Dan blijkt de Spreeuw opeens fabelhafitg mooi te zijn.

Mei

Appelvink

De maand Mei levert bij mij altijd een stortvloed aan beelden op.
Helemaal wanneer je naar 1 van de mooiste vogelhutten van Nederland gaat.
Het vogelhuis in Drunen is door een echte vogelfotograaf opgezet.
Een hele grote waterpartij voor de hut en daarachter een beukenhaag zorgen
het hele jaar door voor mooie omstandigheden.

Eekhoorns

In Mei 2020 werd ik verrast door een paar hele jonge Eekhoorntjes.
Als ze elkaar dan begroeten en je krijgt de kans op 1 foto, dan ben je
enorm blij wanneer die ene foto ook gelukt is.
Jammer dat de linker Eekhoorn er niet helemaal opstaat,
maar dat zorgt wel voor extra dynamiek in de foto.

Havik

In Drunen worden geen roofvogels gelokt met prooien.
De roofvogels die langskomen, doen dit om te drinken of te badderen.
Je moet dus geluk hebben, dat er eentje langs komt.
Als dat dan gebeurt, dan moet je even heel rustig blijven zitten
en wachten met fotograferen totdat de vogel op zijn gemak is.
Enorm genieten wanneer je dan verrast wordt met een machtige Havik.

Roodborsttapuit

In het voorjaar mag ik graag een dagje naar de duinen gaan in de richting van Schagen.
Ik weet daar een plek, waar je rustig vanuit de auto allerlei vogels kunt fotografern.
Diverse paartjes Roodborsttapuiten hebben daar een territorium.
Vooral het mannetje is prachtig gekleurd en een mooi fotomodel.

Roodkopklauwier

Maar ik ging die bewuste dag op pad, omdat er een zeldzame dwaalgast was gezien.
Een Roodkopklauwier.
Deze vogel liet zich lastig benaderen, maar na een tijdje observeren had ik door
waar de vogel graag ging zitten.
Dus de auto vlakbij de bewuste plek geparkeerd en afwachten maar.
De voldoening is groot wanneer het plannetje dan ook daadwerkelijk lukt.

Roodkopklauwier

Omdat het zo'n zeldazme verschijning is, mag de Roodkopklauwier met
twee foto's in het overzicht staan.

Tureluurs

Parende Tureluurs fotograferen is relatief simpel.
Je ziet en hoort al ver van te voren dat er een paring aan zit te komen.
Het mannetje blijft opgewonden piepen en met zijn vleugels wapperen.
Je moet alleen mazzel hebben, dat de paring ook dichtbij gebeurt.
Ook hier hoorde en zag ik het aankomen en kon vliegsvlug uit de auto glijden
om een laag standpunt in te nemen.
Jammer dat ze het asfalt uitkozen als plek, maar dat is nou eenmaal niet anders.

Juni

Boerenzwaluwen

En dan komen de eieren uit en wordt het jonge vogels fotograferen.
Vaste prik is het fotograferen van jonge Boerenzwaluwen die gevoerd worden.
Het lastige hiervan is, dat er meestal meerdere jongen naast elkaar zitten en
het dus afwachten is welk jong gevoerd gaat worden.
Ze schreeuwen namelijk allemaal even hard en sperren allemaal hun bekkie wagenwijd open.
Het is dus een kwestie van goed opletten en dan kun je een beetje bedenken
welke jong er als volgende aan de beurt.

Roodhalsfuut

Tot een jaar of 2 a 3 geleden was het met een beetje inspanning mogelijk om 
bepaalde soorten zeldzame doortrekkers in winterkleed te fotograferen.
De laatste paar jaren lijkt het wel dat diezelfde soorten langer in ons land verblijven
en je ze dus ook in zomerkleed op de plaat kunt krijgen.
De Kuifduiker is daar een goed voorbeeld van, maar de Roodhalsfuut is 
er ook eentje van dat kaliber. Deze zat in de Haarrijnseplas en dagelijks hield ik
in de gaten of hij al in volledig zomerkleed was.
Gelukkig had ik een spion ter plaatste (https://6mb22va.blogspot.com/).

Zwarte Roodstaart

Niet ver bij mijn huis vandaan broedt al jaren een paartje Zwarte Roodstaarten.
Geweldig mooie vogeltjes en vooral het mannetje in zomerkleed is 
een echte bezienswaardigheid. 

Zwarte Sternen

In Juni zijn de jonge Zwarte Sterntjes in de kolonie te bewonderen.
De voedermomentjes zijn prachtig om vast teleggen (zie openingsfoto),
maar het moment voordat de oudervogel de prooi overdraagt is
misschien nog wel mooier. Dan staan de kleintjes met opengesperde snaveltjes
om het hards te schreeuwen. Geweldig om hier een paar uurtjes rustig van te genieten.

Tot de volgende keer,
René

http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html