"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

donderdag 9 mei 2019

De Kuifduiker en andere leden van de Futenfamilie

Kuifduiker

Er zijn een aantal vogels die op allerlei verlanglijstjes staan en die o zo lastig 
te fotograferen zijn in Nederland.
Op dat lijstje staat een futensoort, die in de winterkleed met een beetje moeite
nog wel is te fotograferen in ons land.
In zomerkleed is echter een heel ander verhaal.
Meestal zijn ze naar de broedgebieden vertrokken voordat ze
in volledig zomerkleed zijn.
Vorig jaar bleef er eentje heel lang op het IJmeer hangen, 
maar zwom de vogel meestal te ver weg voor echt mooie foto's.

Dit jaar verbleef er een exemplaar op de Haarrijnseplas in Vleuten.
Nauwlettend hield ik de waarnemingen in de gaten van 
en regelmatig kreeg ik een appje over het kleed van de vogel.

Op 9 april is de vogel bijna in volledig zomerkleed en heb ik de mogelijkheid
om af te kunnen reizen naar Vleuten.
Maar ik twijfel of ik zal gaan en ga in eerste instantie 
Grutto's en Blauwborsten fotograferen in de polder..
Dan zie ik een melding van Maria op waarneming.nl en
begrijp dat de vogel erg dichtbij was.
Dus hup.... snel richting Vleuten.

Bij aankomst zoek ik de vogel aan de verkeerde kant van de plas.

Geoorde Fuut

Dan zie ik een goede gegadigde.
Er zwemmen echter ook een viertal Geoorde Futen rond en dat
is dan ook de soort die ik nu voor de lens krijg.
Best een mooie vogel, maar niet hetgeen waar ik voor kom.

Dan zie ik een gegadigde aan de andere kant van de weg.
En ja hoor, het is de Kuifduiker.

Maar de Kuifduiker wordt aldoor weggejaagd door een paartje gewone Futen
en door een Meerkoet.
Heel af en toe kan ik wat foto's maken wanneer de vogel op een beetje
behoorlijke afstand is.

Kuifduiker

De plek waar de vogel zwemt is ook nog eens erg lastig qua licht.
In de ochtend is er vol tegenlicht en tot vroeg in de middag heb je de zon van opzij.
Dus met zonnig weer zijn de omstandigheden verre van ideaal.
Maar ja, je weet nooit wanneer de Kuifduiker weer vertrekt en
moet je dus het ijzer smeden wanneer het heet is.

Eigenlijk staan er teveel mensen te kijken naar de Kuifduiker en
samen met de Futen en de vijandige Meerkoet vormt dit
een te grote bedreiging voor de vogel.
Hij komt gewoon niet dichterbij, maar zwemt steeds verder weg.

Wanneer de Kuifduiker helemaal uit beeld is, richt ik mijn aandacht op het paartje Futen.
Die hebben duidelijk het voorjaar in de bol en beginnen uitbundig te baltsen.

Nou kwam ik voor de Kuifduiker, maar dit is natuurlijk een leuk alternatief.

Fuut

Omdat de Kuifduiker uit het zicht is verdwenen, vertrekken de andere belangstellenden.
Niet dat de gewone Futen zich ook maar iets aantrekken van mensen op de weg,
maar het geeft altijd wat meer bewegingsvrijheid wanneer je ergens alleen bent.

De Futen komen meermaals lekker dichtbij en dat terwijl de plas erg groot is.
Ze hebben alle ruimte om iets verder van de kant af te zwemmen,
maar verkiezen toch de kant van de plas waar waarschijnlijk ook
het paarnest ergens zal zijn.

Fuut

Hoewel ik de Futen aldoor best mooi in beeld krijg,
zorgt het harde licht voor problemen.
Het is enorm lastig om de witte delen een beetje onder controle te houden
en zelfs in de nabewerking kreeg ik het niet helemaal goed.

Met teveel zonlicht krijg je stukken uitgebeten wit en
het is onmogelijk om alle details in het wit terug te krijgen.

Niet fotografisch ideaal, maar ja.....

Fuut

Er staan een aantal kleinere rietkragen langs de oever en gelukkig kiezen
de Futen aldoor plekjes uit, waar ik toch nog een behoorlijk goed zicht heb
en langs het riet heen kan fotograferen.

Fuut

Gelukkig zwemmen ze op een bepaald moment meer naar de linkerkant van de plas en 
zodoende krijg ik de felle zon ietsje meer in mijn rug.

Baltsende Futen

Ik heb hierdoor minder last van het harde licht, 
maar voor de witte delen in de vogels is het nog steeds funest.
Ach, soms is het gewoon even niet anders en moet je maar genoegen
nemen met de omstandigheden.

Ik heb tegenwoordig wel steeds meer, dat ik met echt zonnige dagen
niet eens meer op pad ga om te fotograferen.
Het is heerlijk om in de stralende zon te wandelen of te relaxen,
maar de foto's worden er niet mooier van.

Baltsende Futen

Nadat de Futen gestopt zijn met baltsen, probeer ik om de Kuifduiker te spotten.
In de omgeving van de weg die de plassen doormidden deelt is de vogel niet te zien.

Ik stap in de auto en rijd naar een ander deel, maar ook daar geen Kuifduiker.
Voordat ik naar huis ga, besluit ik om toch nog even te kijken of de Kuifduiker
weer op zijn vaste plekkie is.

En ja hoor. Het kleine Fuutje is weer terug.
Maar weer blijft de vogel te ver weg.
Op dat moment komt Maria ook nog even langs en maakt mij jaloers
met foto's die zij die ochtend had gemaakt.
Toen kwam de vogel natuurlijk wel lekker dichtbij.

Erg leuk om een keertje kennis te maken met iemand waar je via internet
al jarenlang contact mee hebt.
De vogel verdwijnt weer uit beeld en op een bepaald moment geef ik het maar op.
Het zit er vandaag gewoonweg niet in.

In de winter kwam ik op een vaste stek van mij een onverwachte gast tegen.

Dodaars (in winterkleed)

De Dodaars is het kleinste lid van de Futenfamilie en een ontzettend lastig vogeltje
om goed voor de lens te krijgen.
Hoewel ik onzichtbaar ben voor de Dodaars, weet de vogel dat er iets niet in de haak is.
Helaas blijft het vogeltje deze keer op een iets grotere afstand.
Later in de winterperiode kwam hij een aantal keren wat dichterbij,
maar dat komt in een ander blogje aan bod.

Dodaars (in zomerkleed)

In zomerkleed is het een heel andere vogel.
Dat is 1 van de redenen waarom ik het zo leuk vind om vogels te fotograferen.
Het is bijna nooit hetzelfde en het blijft uitdagend om iedere keer
weer een nieuw soort beeld te kunnen maken.

Omdat dit een blogje over allerlei soorten Futen is geworden,
verdient de Dodaars ook een plaatsje.

Een paar dagen later (12 april) heb ik weer de mogelijkheid om een dagje te fotograferen.
Omdat ik de Kuifduiker in zomerkleed nog steeds erg hoog op mijn lijstje heb staan,
is dat de eerste optie die ik bekijk.
Maria is zo vriendelijk geweest om de vogel aldoor te melden op waarneming.nl,
maar ik weet niet of de Kuifduiker nu nog steeds aanwezig is.

Omdat er in de ochtend toch niet goed te fotograferen is op die plek ivm vol tegenlicht,
ga ik eerst iets anders doen. Een paar uur later meldt Maria de Kuifduiker wederom.
Ik reis direct af richting Vleuten en hoop om de vogel deze keer
iets dichterbij te kunnen zien.

Aangekomen bij de Haarrijnse plas zie ik de vogel direct.
Maar weer net te ver weg en wederom is het te zonnig.
Volgens het weerbericht wordt het later op de dag wat meer bewolkt
en daar richt ik mij dan maar op.

Zingende Rietgors in tegenlicht

Jammer genoeg zwemt de Kuifduiker richting het zonlicht,
maar ik volg hem toch maar.
De Futen en de Meerkoet hebben deze keer geen enkele interesse in de Kuifduiker
en dat geeft mij goede hoop dat hij dichterbij zal komen.

En ja hoor, iedere keer wanneer de Kuifduiker onder water gaat,
komt hij ietsje dichterbij de kant weer omhoog.


Kuifduiker

Dan komt het moment dat hij echt binnen een acceptabele afstand komt
en kan het fotograferen beginnen.
Alleen dat verrekte harde tegenlicht..........

Het blijkt een kwestie van geduld te worden voordat de Kuifduiker op de juiste plek
terecht komt en dat er een wolkje voor de zon gaat schuiven.

Kuifduiker

Rond 14:10 uur wordt het ideaal en dan is de Kuifduiker ook nog eens
zo vriendelijk om steeds dichterbij te komen.

De grond langs het water is een beetje zompig en ik begin aardig nat te worden,
maar het is nu geen moment om op te staan.

Kuifduiker

Op zo'n grote plas blijft het altijd een beetje een gok, wanneer je je op 1 onderwerp richt.
Je weet nooit of de vogel een beetje in de buurt zal zijn en
al helemaal niet of deze ook een beetje op behoorlijke afstand te zien is.

Vorig jaar ging ik op dezelfde plek daarmee een keer de mist in met een IJseend.
Die bleef maar op minimaal 50 meter afstand en dan probeer ik het fotograferen meestal niet eens.

Kuifduiker

Maar de Kuifduiker is gelukkig helemaal in zijn element en ik ook.
Niemand om mij heen en de vogel wordt verder door niets of niemand verstoord.

Kuifduiker

De Haarrijnseplas is sowieso een aardig natuurgebied waar veel te zien is.
Regelmatig zijn er leuke dwaalgasten te zien zoals deze Kuifduiker, maar
ook verschillende soorten Duikers zijn hier soms goed te fotograferen.

Buiten dat is er een wand voor oeverzwaluwen en staat er een vogelhut vlakbij.
Diverse soorten Zang- en Rietvogels zijn hier goed te fotograferen.

Kuifduiker

Maar de Kuifduiker in volledig zomerkleed is de vogel waar ik
nu voor de tweede maal hier naartoe ben gereden en ik
wordt op mijn wenken bediend.

De zon is nu helemaal verdwenen achter de wolken en daarmee
is het harde licht ook geen probleem meer.
Als ik dan toch nog iets te wensen had, dan was het dat ik liever sluierbewolking 
had gezien, maar dat zat er dus helaas net niet in.

Kuifduiker

De Kuifduiker duikt weer onder water en verwijderd zich steeds verder van de kant.
Voor mij het sein om in te pakken, want beter gaat het niet meer worden.
Een foto met een visje in de bek zat er helaas niet in.
Ik vermoed dat alle prooien onder water al ingeslikt werden,
want hoe goed ik ook opgelet heb, er was geen enkele keer 
een visje te zien wanneer de Kuifduiker weer boven water kwam.

Een paar dagen later blijkt de Kuifduiker vertrokken te zijn naar zijn broedgebied.

Een mooie streep op mijn lijstje in ieder geval:
Kuifduiker in zomerkleed

Een volgende keer aandacht voor diverse vogelsoorten in de polder.
Zoals oa deze:

Grote Zilverreiger

Tot de volgende keer,
René

zondag 28 april 2019

In Vogelvlucht

Knobbelzwanen

De afgelopen tijd heb ik veel tijd doorgebracht in de polder,
waarbij ik mij gefocust heb op een aantal onderwerpen namelijk
Blauwborsten, Grutto's en Bruine Kiekendieven.
Terwijl ik met die onderwerpen bezig ben, zijn er
altijd momenten dat ik afgeleid word door iets anders.
Dan kan een vogel die langs vliegt zijn,
maar op de plek waar ik de Bruine Kiekendieven fotografeerde, was het
een Rietzanger die heel regelmatig baltsvluchten maakte.

Bruine Kiekendief

Diverse Bruine Kiekendieven strijden om hetzelfde territorium.
Ik denk dat ik drie verschillende mannen en twee verschillende vrouwen heb gezien.
Om de Bruine Kiekendieven te fotograferen kies ik een zo'n goed mogelijke plek tov de zon
uit om de auto langs de weg te zetten. Bruine Kiekendieven zijn nogal schuw en
je kunt ze het beste fotograferen door op een voor hun veilige afstand af te wachten.

Om de zoveel tijd kun je de Bruine Kiekendief dan voor de lens krijgen.
Omdat ze echt alles zien, is het beste om je rustig te houden en niet met je lens
te zwaaien. Dan moet je natuurlijk ook een beetje mazzel hebben,
dat ze mooi dichtbij komen.

Bruine Kiekendief

Tijdens het wachten vermaak ik mij met een paar Rietzangers.
Eén van die vogels maakt zeer regelmatig een baltsvlucht.

Rietzanger

Hoewel de Rietzanger bijna aldoor dezelfde route volgt met de baltsvluchten,
valt het zeker niet mee om hem goed op de foto te krijgen.
Het gaat vaak zo snel, dat mijn lens moeite heeft om de focus op hem te houden.

Maar af en toe lukt het toch om de vogel goed in beeld te krijgen.

Rietzanger

Het lijkt zo een eitje, maar mijn prullenbak is goed gevuld geraakt met 
onscherpe beelden of gewoon foto's van alleen maar lucht.

Rietzanger

Het is makkelijker om ze te fotograferen op de momenten dat ze hun zangplaats verlaten.
Het lastigste is om het moment te bepalen, dat de Rietzanger weg gaat vliegen.

Rietzanger

Als je goed oplet, kun je dat moment herkennen.
Maar dan nog is het een mazzelmomentje om precies op het juiste moment af te drukken.
Het is leuk om te doen, maar kan enorm frustrerend zijn wanneer iedere poging mislukt.

Bruine Kiekendieven zijn echte rietvogels en wanneer je in zo'n omgeving fotografeert,
kun je andere watervogels als bijvangst verwachten.

Grauwe Ganzen

Grauwe Ganzen maken het de fotograaf gelukkig behoorlijk makkelijk om er 
een vluchtfoto van te maken. Je hoort ze al van verre aankomen en daardoor
kun je je voorbereiden op het maken van een foto.

Grauwe Gans

Omdat ze ook nog eens groot zijn, is het redelijk simpel om ze scherp in beeld te krijgen.

Anders is het met eendensoorten.
Meestal laten ze zich niet horen en zijn ze ook nog eens een stuk sneller 
en bewegelijker dan Ganzen. Komt er ook nog eens bij dat
ze een stuk kleiner zijn dan Ganzen en dat maakt het dus
een heel stuk lastiger om ze echt goed in beeld te krijgen.

Krakeenden

Maar in het voorjaar krijg je genoeg kansen, omdat de mannetjes constant
achter de vrouwen aanjagen en dat zorgt er vaak voor dat
de vrouwen op de wieken gaan met de mannen er achteraan.

Krakeenden

De Bruine Kiekendieven en de Rietzangers zullen verder in een ander blog verder aan bod komen.

Een andere vogel die ik dit voorjaar veel gevolgd heb is de Grutto.
Als je een bepaalde soort langdurig volgt, ga je al snel de diverse gewoontes herkennen.
Wanneer komt er een paring aan, wanneer zijn er jongen in het spel, wanneer
gaat er gevochten worden en wanneer vliegt een vogel weg.

Ik heb inmiddels al een hoop mooie beelden kunnen maken,
alleen de paring heb ik nog niet van dichtbij mogen fotograferen.
Ook wil ik graag een grote groep vliegende Grutto's fotograferen en
dan het liefst met de rugkant naar mij toe.
Een paar keer was het bijna raak, maar bleven de vogels helaas te ver weg.

Grutto

Maar ook van éénlingen is het leuk om vluchtbeelden te maken.
Er komt echter altijd een percentage geluk bij kijken om een vliegende Grutto te fotograferen.

Grutto

Maar ook hier is het een kwestie van het leren herkennen van de kansen.
Grutto's die rustig in de grond lopen te pikken op zoek naar voedsel, zullen niet
snel opvliegen. Zijn er echter meerdere mannen in een klein gebied,
dan is die kans al vele malen groter.
Een gebied met Grutto's waar ook regelmatig kraaien en/of meeuwen te vinden zijn,
zorgen er ook voor dat Grutto's de lucht ingaan.

Een andere vogelsoort die voor "makkelijke" vluchtbeelden kan zorgen is de Reiger.

Blauwe Reiger

Ze zijn niet alleen groot, maar vliegen ook nog eens betrekkelijk langzaam,
waardoor ze makkelijk te volgen zijn.

Grote Zilverreiger (07:50 uur)

Een Grote Zilverreiger is dan misschien wel groot en log in de vlucht,
ze zorgen wel voor een belichtings nachtmerrie.
Een nachtmerrie die je kunt voorkomen door in het eerste of laatste licht van de dag te fotograferen.

Grote Zilverreiger (17:00 uur)

Fotografeer je een Zilverreiger op een moment van de dag dat de zon hoog staat,
dan is het veel lastiger om het wit onder controle te houden.
Uitgebeten stukken wit zijn dan eigenlijk onvermijdelijk.
Zeker wanneer er bijna of geen bewolking is.

Als laatste in dit blog komt de Boerenzwaluw aan bod.
Met mijn camera en lens is het bijna ondoenlijk om deze soort in vlucht te fotograferen.
Maar op de momenten dat een Boerenzwaluw een schuur of iets dergelijks invliegt,
waarin de nesten gebouwd worden, dan remt de vogel af en blijft af en toe in de lucht hangen.

Boerenzwaluw

Maar dan nog ben ik blij wanneer 1 op de 100 er een beetje goed uitziet.
Jammer genoeg is de weg waar ik deze foto's maakte alweer afgesloten
ivm het broedseizoen en krijg ik geen nieuwe kansen.

Boerenzwaluw

Helaas heb ik de laatste tijd wat minder tijd om blogjes te maken en te plaatsen.
Al mijn schaarse vrije tijd gaat zitten in het fotograferen.
Het bewerken van foto's duurt allemaal wat langer.

In een volgende blog aandacht voor watervogels en oa deze

Kuifduiker

Tot de volgende keer,
René

zondag 10 maart 2019

Fotohutten

Eekhoorn

In mijn vorige bericht liet ik de foto's van vogels en Eekhoorns zien, 
waar het licht de belangrijkste rol speelde.
Ik maak niet snel reclame ergens voor, maar vanuit deze hut kun
je echt heerlijke foto's maken met prachtige lichteffecten.
Het gaat om een hut van Gerwin Kieboom in Drunen.

Maar de kwaliteit van je camera en lens, en dan vooral de lichtsterkte,
 zijn wel belangrijk vwb het slagingspercentage.

In dit blog zullen vooral de foto's aan bod komen, die toch wel
duidelijk de signatuur hebben van een fotohut.
Maar de ene fotohut is wat dat betreft niet de andere fotohut. 
Er zijn ook fotohutten waar je duidelijk kunt zien, dat het belangrijker
is om gewoon vogels te fotograferen, dan om mooie totaalplaatjes te maken.
Ook niets mis mee natuurlijk.

Eind vorig jaar kon ik ook op het allerlaatse moment in een hut terecht
en dat was echt een hut voor mensen die net beginnen met 
het fotograferen van vogels. Ik weet nog dat ik de eerste keer in zo'n hutje
terecht kwam en alles fotografeerde wat bewoog.
Het maakte niet uit wat het was of waar het zat.

Toch blijven dat soort plekjes ook nog steeds leuk om te bezoeken
en ook daar kun je natuurlijk leuke plaatjes maken.
De volgende foto's zijn gemaakt in die hut (dus niet de fotohut in Drunen)

Konijn

Helemaal wanneer er onverwachte bezoekers langskomen.
Ik zie iets bewegen in de achtergrond en zit ingespannen af te wachten wat het is.
Zie ik het nou goed? Is dat een Konijn?

En ja hoor....... het zijn twee Konijnen die langzaam maar zeker dichterbij komen.

Konijn

Het bljkt dat zij het vogelvoer erg lekker vinden.
Beide vreten binnen no time twee bakjes met voer leeg.
Toch een zeer verrassende diersoort bij een fotohut in een stukje bos.

Roodborst

Toch kun je bijna overal een mooi plaatje maken.
Op een bepaalde plek is de afstand van een voerplek tot
de herfstbladeren er achter net groot genoeg voor een mooie achtergrond.

Dus daar richt ik mij maar op en met wat voer op de juiste plek,
komt er altijd wel een vogel langs huppelen.

Een Roodborstje kleurt prachtig met de herfstkleuren op achtergrond.

Keep

Verrast ben ik, wanneer er opeens een Keep op het plekje verschijnt.
Ik zie ze deze herfst en winter op veel plekken opduiken.
Veel meer dan voorgaande jaren en regelmatig lees ik dat er
1 of meerdere Kepen op de voerhuisjes in een tuin afkomen.
En dat gewoon op diverse plekken midden in Amsterdam.

Grote Bonte Specht

Grote Bonte Spechten zijn bijna bij iedere fotohut te vinden.
Dit exemplaar legt een wintervoorraadje aan in 1 van de bomen.

Als laatste uit deze hut een plaatje van 1 van de kleinste vogeltjes van Nederland.

Winterkoning

Echt een fotohut-plaatje. Al dat mos rondom het vijvertje.
Zo jammer van de storende voorgrond.

Maar nu over naar de rest van de foto's gemaakt in de fotohut in Drunen.

Grote Bonte Specht

Ook deze hut wordt bezocht door een paartje Grote Bonte Spechten.
Dat levert uiteraard veel standaardplaatjes op, maar
bovenstaande foto vond ik nog wel apart genoeg om hier te plaatsen.
Zwart/Wit vond ik in dit geval nog beter uitkomen dan kleur.

Boomklever

En natuurlijk ook bij deze fotohut een aantal Boomklevers.
Een soort die bij iedere in een bos gelegen hut te zien zal zijn.
Meestal lastige rakkers om te fotograferen en als je ze al eens
goed op de foto krijgt, dan hebben ze meestal voer in hun snavel.
Maar nu tref ik een Boomklever die een
paar keer rustig poseert.

Pimpelmees

Tijdens zo'n dagje fotohut kun je altijd wel rekenen op een aantal vaste soorten.
De Pimpel- en Koolmezen zijn altijd het meest vertegenwoordigd en
iedere keer probeer ik toch een aardig plaatje te maken van deze twee soorten.

Koolmees

Een paar keer brengt een Kuifmees een flitsbezoekje.
Het zijn zulke snelle bezoekjes dat een foto maken onmogelijk is.
Jammer, want de Kuifmees is zo'n soort waarom ik
graag naar dit soort hutten ga.

Sijs (man)

Behalve de Mezenfamilie is er nog een familie waarvan een hoop
verschillende leden de vijver voor de hut bezoeken.
De Sijs is ook een lid van die familie.
Een viertal Sijsjes komen regelmatig terug, maar alleen maar om te drinken.

Sijs (vrouw)

Het zijn twee paartjes en ik vind het opvallend dat ze elkaar tolereren en
broederlijk naast elkaar aan de waterkant zitten.

Het is sowieso opvallend dat ik van veel soorten paartjes zie.
Tenminste, ik denk dat het paartjes zijn.
Het kan natuurlijk ook gewoon zo zijn, dat het losse mannetjes en vrouwtjes zijn.

Vink (man)

De familie waar het om gaat is die van de Vinkachtigen.
Een groep die behoord bij de zangvogels en herkenbaar aan korte, dikke snavels
waarmee ze voornamelijk zaden eten.

De gewone Vink is de meest herkenbare voor de meeste mensen en
zoals bij de meeste vogels, is het mannetje mooier gekleurd dan het vrouwtje.
Dit is vooral bij de gewone Vink zeer duidelijk en 
maakt het mannetje een mooi onderwerp.

Vink (vrouw)

De Vink is het hele jaar aanwezig in Nederland.
Een andere lid van de familie der Vinkachtigen zie je meestal alleen in de winter. 

Keep (vrouw)

De Keep is een familielid die in Nederland op de rode lijst staat.
In de winter komen ze vanuit Scandinavië en trekken ze vaak
 op met de gewone Vinken. Daardoor vallen ze dus niet zo snel op.

Keep (vrouw); Vink (man) op de achtergrond

Maar als je ze bij elkaar ziet, zijn de verschillen duidelijk.
Toch moest ik even goed kijken, toen deze dag er voor
de eerste keer een Keep even langs kwam.

Keep (man)

Is het bij de vrouwtjes Keep nog niet zo vreemd,
dat je deze verward met de gewone Vink.
Bij het mannetje ligt dat anders.
Het mannetje is duidelijk donkerder gekleurd 
en de kleur van de kop steekt zeker af.

Keep (man)

De Keep is een vogeltje welke ik wel eens eerder voor de lens had gekregen,
maar niet zo mooi als bij deze hut.
Zoals ik al eerder zei, lijkt het erop dat er dit jaar meer Kepen in Nederland
overwinteren dan normaal het geval is.

Keep

Helaas ging de mooist gekleurde Keep op het minst fotogenieke plekje zitten.

Putter of Distelvink

Vinkachtigen zijn best wel vaak bontgekleurd.
Een ander voorbeeld daarvan is de Putter of Distelvink.
De gele accenten op de vleugel en de prachtige diep-rode voorkant van de kop
zijn mooie blikvangers en maken dit vogeltje tot een gewild fotomodel.
Een soort die ik niet in dit bos verwacht had.

Barmsijs

Nog een soort die ik helemaal niet verwacht had en 
ook een lid van de Vinkachtigen is de Barmsijs.
Ook deze soort komt in principe alleen in de wintermaanden in Nederland voor.

Een bonussoort voor mij.
De Barmsijs had ik namelijk niet eerder gezien, laat staan gefotografeerd.

Ik had gehoopt op de Middelste Bonte Specht als nieuwe soort,
maar het werd dus de Barmsijs.
Ook leuk.

Tijdens zo'n dagje fotohut komen er aardig wat vogels langs,
maar als je kijkt naar het aantal verschillende soorten ziet het er anders uit.
Deze dag was het:
Merel, Vink, Sijs, Koolmees, Pimpelmees, Kuifmees, Barmsijs, Keep, WInterkoning,
Roodborst, Grote Bonte Specht, Boomklever, Putter en natuurlijk de Eekhoorns.

Als ik kijk wat mensen 1 of 2 dagen later gefotografeerd hebben,
dan komt bij deze hut ook: Appelvink, Sperwer, Middelste Bonte Specht, 
Goudhaan, Boomkruiper en Heggenmus.

Eekhoorn

Maar de grote publiekstrekkers hier zijn, behalve de Middelste Bonte Specht en de Sperwer,
de vier aanwezige Eekhoorns. Deze dieren waren (gelukkig) niet de hele dag aanwezig.
In de ochtend waren ze er als de kippen bij en schoven snel aan voor het ontbijt.
Tussen 11:00 uur en 15:00 uur heb ik ze niet gezien en kon ik mij
volledig concentreren op de vogels.
Want hoe je het wend of keert, de Eekhoorns zijn zo aanwezig dat 
je ze wel aandacht moet geven.

Eekhoorn

Het leveren natuurlijk ook wel hele leuke plaatjes op.
Deze eigenwijze diertjes zijn zeer fotogeniek, het is alleen
erg lastig om ze van dichtbij goed vast te leggen.
Zeker wanneer ze elkaar achterna zitten of over het water springen.

Eekhoorn

Toen ze in de namiddag weer langskwamen, was dat niet om te snacken.
Bijna alle noten weerden meegenomen en vlakbij begraven.
Het kan niet anders zijn dan dat er kilo's Hazelnoten in de nabije omgeving
van de hut ingegraven zijn.

Eekhoorn

Het was een heerlijke dag in deze hut.
Omdat er een kacheltje aanwezig is, is het in deze hut
zeer goed uit te houden in de winter.
Het nadeel vind ik dat er van achter glas gefotografeerd moet worden.
Maar het is nou eenmaal niet anders.

In een volgend blog een overzicht van twee ochtendjes aan de waterkant
met oa deze:

Dodaars

Tot de volgende keer,
René

http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html