"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

zaterdag 23 juli 2022

Mooiste foto's 2020 Deel II

 

Bonte Strandloper

Om een goed overzicht te houden, maak ik ieder jaar een selectie
van de mooiste foto's cq momenten

Hier is Deel II van 2020

Juli

Flamingo's

De maand juli is altijd een betrekkelijk rustige maand qua fotografie.
De eerste helft van juli ben ik zeer druk op het werk
en de tweede helft staat in het teken van de vakantie.
Qua vogels houd het ook niet over.
De broedtijd is voorbij, dus vogels worden minder zichtbaar.

Maar in juli 2020 werd de polder in Amsterdam Noord verrast met een
bezoek van een 7-tal wilde Flamingo's. Eén van de jongen was geringd in
Spanje en dus waren het geen ontsnapte exemplaren.

In de hele vroeg ochtend van 12 juli kon ik
ze mooi in vol tegenlicht met opkomende zon en
een fijn laagje mist fotograferen.

Flamingo's

Niet veel later gingen ze met z'n allen de lucht in en
vlogen een mooi rondje over de plas.
Best moeilijk ivm de lichtomstandigheden, maar
een beetje rommelen in de nabewerking leverde bovenstaande foto op.
Toch best bijzonder voor Amsterdam-Noord.

Augustus

Blauwe Reiger

Reigers zijn echte killers en niets is veilig voor ze.
Minutenlang kunnen ze roerloos staan te turen naar een mogelijke prooi.
Uiteindelijk beweegt komt de prooi wel eens tevoorschijn en dan slaat
de Reiger keihard toe.
Zo ook bij dit arme diertje.
Wat kan zo'n klein knagertje enorm gillen.

Draaihals

Eind augustus waren er 4 zeldzaamheden in de polder te bewonderen op
een een paar verkante kilometer afstand van elkaar.
De jonge Steppekiekdief bleef te ver weg voor een 
acceptabele foto, maar de andere drie kreeg ik
met een hoop geduld wel goed voor de lens.

De Draaihals was nog de makkelijkste van de drie.
Een hele mooie Spechtensoort die steeds vaker in Nederland te bewonderen is.

Graszanger

De Graszanger zorgde duidelijk voor meer problemen.
In de categorie Klein Bruin Vogeltje bleek er nogal eens verwarring te zijn.
Een op dezelfde plek bivakerende Rietzanger zorgde een paar keer
voor een verkeerde eforie-stemming.

Dacht ik de Graszanger te pakken te hebben, terwijl deze vrij in een rietstengel za,
bleek het toch weer die *&$&^$&@^$-Rietzanger te zijn.

Maar de aanhouder wint en kon ik de Graszanger
ook een aantal keren vrij-zittend fotograferen.
Mooi beestje.

Zwarte Ooievaar

De Ooievaar was lange tijd zeer zeldzaam in Nederland,
maar inmiddels zie je op steeds meer plekken exemplaren rondstappen.
Een aantal overwintert ook gewoon in ons land.

Zijn Zwarte neefje daarentegen is nog steeds een bijzondere dwaalgast.
Dit exemplaar verbleef een aantal dagen in Amsterdam-Noord en
na een aantal dagen, kon ik hem eindelijk van redelijk dichtbij fotograferen.

September

Bonte Strandloper

In september ga ik altijd een ochtendje naar de Zuidpier in IJmuiden.
Meestal kom je wel thuis met wat foto's van Strandlopertjes,
maar je bent enorm afhankelijk van de lichtomstandigheden vwb de kwaliteit.

Met deze foto's van de Bonte Strandloper was ik enorm tevreden.
Het vogeltje lekker dichtbij, mooi laag standpunt en diffuus licht.
Daarmee krijg je van die mooie pasteltinten in je foto's.

Bonte Strandloper

Edelhert

Medio september = Edelhertenbronst

Ieder jaar weer een spektakel, maar je moet hopen op een bijzonder plaatje.

Grote Zilverreiger

Op jacht naar de Zeearend maar in plaats daarvan kwam ik
op een mistige ochtende in de Oostvaardersplassen deze jagende Grote Zilverreiger tegen.
Een mooi sereen beeld met het blinkende witvisje in de snavel van de witte jager.

Roodborst

Op 17 september nam ik plaats in een betrekkelijk nieuwe hut.
Meestal ga ik pas naar een hut wanneer deze 
al langere tijd in bedrijf is en zich bewezen heeft.
Maar soms doet zich gewoon de kans voor om eerder te gaan.

Achteraf heb ik de eigenaar een aantal tips gegeven,
hoe ik beplaade dingen aan zou pakken.
Inmiddels is het een hut die prachtige beelden oplevert,
maar dat succes zorgt er helaas ook voor dat ik niet meer zo makkelijk kan boeken.

Tjiftjaf

Hoewel het het bewuste 17de september geen enorm succes was,
kon ik toch een aantal mooie spiegelbeelden vastleggen.
Het licht was in ieder geval erg fraai op die plek.

Oktober

Kleverig Koraalzwammetje

Een weekje weg in oktober werd voornamelijk fotograferen
mer de macro-lens.
Dit overigens vanwege een gebrek aan vogels.

Een Kleverig Koraalzwammetje op een losliggende tak
zorgde voor inspiratie. Na zonsondergang een beetje
expirimenteren met de tak en een zaklampje in de achtergrond
zorgde voor bovenstaand beeld.

Vliegenzwammen

De moeder aller paddenstoelen was tot mijn verbazing
best veel aanwezig op het huisjespark.
In diverse stadia kon ik ze fotograferen,
waarvan ik bovenstaande foto de leukste vond.

November

Bosuilen

In 't Gooi zat dit paartje in een holte in een loofboom.
Na behoorlijk wat foto's, ging ik zoeken naar een interessanter standpunt.
Door de laatste herfstbladeren heen, kon ik uiteindelijk dit beeld maken.

Grote Bonte Specht

Grote Bonte Spechten zijn vaste gasten bij fotohutten in een bos.
Meestal laat ik ze links liggen, maar soms gaan ze precies 
op de juiste manier op het juiste plekje zitten.

Havik

De Havik is 1 van die vogels waarom ik graag naar fotohutten in het bos ga.
Je hebt alleen niet het moment waarop ze verschijnen in de hand,
als ze überhaupt al op de setting verschijnen.
Tijdens het moment maken van bovenstaande foto was
er eigenlijk te weinig lict.
Met een sluitertijd van 1/40ste bleef de vogel net lang genoeg stilzitten.

Putter

Een enorm grote groep Putters foerageerde constant op een
grtoe hoeveelheid uitgebloeide Zonnebloemen.
De Zonnebloempitten waren zeer aantrekkelijk voor de vogels.
Het viel nog niet mee om ze vast te leggen.
Eind dit jaar nog maar eens een poging wagen.

December

Wilde Zwaan

December is altijd een lastige maand voor mij om te fotograferen.
Grote drukte op het werk maakt het lastig om een dag vrij te nemen.
Dus ben ik meestal afhankelijk van de weekenden en dan moet het weer
het maar net toelaten.
Een ochtendje AWD leverde een paar leuke foto's op,
waaronder deze Wilde Zwaan.
Een echte wintergast.

Eekhoorn

Op dit soort uitstapjes neem ik vaak wat hazelnoten mee.
Soms heb je mazzel.
Dan zie je een Eekhoorn, legt een nootje op een boomstronk
en wacht even af.
Bingo!

Tot de volgende keer,
René

vrijdag 8 juli 2022

De Temmincks strandloper en de Kleine Plevier

 

Kleine Plevier

En hier is dan het vierde en laatste deel van mijn 2 bezoeken aan Gruttoland.
Twee dagen die qua soorten enorm van elkaar verschilden en dat maakt het ook
nog steeds leuk en verrassend. Het was ook volledig anders dan de twee bezoekjes die
ik in het najaar van 2021 bracht.
Toen fotografeerde ik voornamelijk Watersnippen, Oeverlopers en Kieviten
en nu dus Kluten, Kemphanen, Grutto's en wat andere soorten Steltlopers.

Voordat Kees en ik op 2 mei gingen, had ik al begrepen
dat er een paartje Kleine Plevieren aan het broeden was in het gebied.
Dan hoop je dat ze een keertje langskomen, maar we
hebben ze die 2de mei niet gezien.
Het kan ook goed mogelijk zijn dat wij zoveel aandacht hadden
voor de Kemphanen en de Kluten, dat we de Kleine Plevieren
 over het hoofd hebben gezien.

Maar tijdens mijn tweede bezoek op de 10de mei,
waren er geen Kemphanen te zien en de Kluten
liepen ook alleen maar een beetje te foerageren.
Dan krijg je meer aandacht voor de rest van de omgeving.

Al heel vroeg hoorde ik het roepje van een Plevier.

Kleine Plevier

Zoals ik in deel III al vertelde was het zwaarbewolkt in de ochtend en
dat was best een beetje jammer toen de Kleine Plevier voor de hut kwam om 06:40 uur.
Door het iets hogere standpunt, kun je wel een spiegeling krijgen,
Maar zoiets heb je natuurlijk liever met mooi ochtendlicht.

Kuifeend

In het begin van de ochtend was ik teleurgesteld dat er geen Kemphanen
aanwezig waren in het plasdras-gebied. Dat was de reden waarom ik
nog een keertje teruggekomen was en omdat er ook
weinig actie was bij de Kluten, had ik het idee dat ik snel naar huis zou gaan.
Zoals in Deel III te lezen was, zou het toch een heerlijke dag worden.

Maar als je er dan toch bent, dan kun je de focus natuurlijk ook heel goed
leggen op de soorten die wel aanwezig zijn.
Zoals diverse eendensoorten.

Een paartje Kuifeenden en een paartje Krakeenden en 
een Slobeend lieten zich rond de hut zien.

Slobeend

Maar het is leuker dat de Kleine Plevieren constant terugkomen bij de hut.
Vorig jaar waren er bij de derde hut twee mooie, kleine eilandjes
waarop je de steltlopertjes kon fotograferen.

Door de hoge waterstand zijn die helaas weg en dat is
fotografisch gezien echt doodzonde.
Maar bij de eerste hut (waar ik dus voor de 2de keer in zit) hebben ze
een schelpeneilandje gemaakt en daarom heen wat
kleine verhoginkjes waardoor er een paar slikrandjes zichtbaar zijn.

Kleine Plevier

Ideaal voor kleine steltlopertjes en de Kleine Plevier maakt er
constant gebruik van.

Kleine Plevier

Nou wist ik dat er 1 paartje aan het nestelen was, maar later bleek
dat er ook een tweede paartje een nest had.
Omdat ik regelmatig twee Kleine Plevieren op het verhoogde schelpeneilandje
naast de hut heb gezien, vermoed ik dat daar het tweede nest was.

Kleine Plevier 

Dat schelpeneilandje ligt wat meer op ooghoogte, maar is inmiddels ook wat begroeid met gras.
Dat maakt het lastig om ze vrijstaand in beeld te krijgen.
Leuk detail aan bovenstaande foto vond ik de vliegende zaden aan de rechterkant.

Maar niet alleen het hele kleine spul komt op die slikrandjes af.

Grutto

Af en toe komt er een Grutto buurten en die komen dan zo dichtbij,
dat ik alleen een portretje kan maken en dan moet ik ook 
al een stukje naar achteren, want anders kan de camera niet scherpstellen.

Tureluur

Een aantal Tureluurs hebben ook constant interesse in dit stukje land.
Maar dat zijn toch een beetje de soorten, die ik vaker fotografeer en
zoals ik in Deel III vertelde, begint dan de verveling soms toe te slaan.

Dan maar een beetje rommelen met de belichting en 
eerder liet ik daarvan een foto zien van een Kluut.

Maar de Kleine Plevieren lenen zich ook prima voor dat experiment.

Kleine Plevier in high-key

De één vindt het mooi, dan ander vind het niets.
Ik vind het in ieder geval leuk om af en toe een beetje aan te klooien.

Soms pakt dat enorm verkeerd uit overigens.
Een jaar of 7 terug was ik baltsende IJsvogels aan het fotograferen en
die zaten zolang om elkaar heen te draaien,
dat ik besloot om daar een filmpje van te maken.

Natuurlijk net op dat moment besluiten ze te gaan paren en
toen ik eenmaal weer zover was om te fotograferen,
was het moment over.

Probeer dan nog maar eens op 5 meer afstand een
paartje parende IJsvogels te fotograferen he.

Kleine Plevier in high-key

Maar in de middag gebeurt er opeens van alles.
Parende en vechtende Grutto's, het bezoek van Zwarte Ruiters,
maar ook nog een andere grote verrassing.

Opeens zie ik een klein steltlopertje op een meter of 30 afstand.
Ik dacht een Oeverloper te zien, maar wanneer ik beter kijk,
zie ik dat deze vogel kleiner is dan een Oeverloper.
Een Bonte Strandloper misschien?
Nee, daarvoor kloppen de kleuren niet.

Nou had ik vorig jaar hier een Temmincks Strandloper gefotografeerd
en daar denk ik nu direct aan.

Temmincks Strandloper

Ik ben er toch niet helemaal zeker van en stuur een foto naar
mijn alwetende hulplijn.
Als zij ook met Temmincks Strandloper komt,
weet ik het zeker.

Een mooie vangst want het is nou niet bepaald een alledaagse verschijning.

Temmincks Strandloper

Het vogeltje foerageert eerst op een afstandje van een meter of 15,
maar komt aldoor een stukje dichterbij.
Zo op de foto lijkt het nog heel wat, maar het is echt een klein beestje.

Temmincks Strandloper

Het is nou ook niet bepaald een spectaculair gekleurde vogel,
maar meer de zeldzaamheid die mij een beetje doet jubelen.

Altijd leuk om speciale soorten voor je lens te krijgen.

Temmincks Strandloper

Terwijl het vogeltje steeds dichterbij komt,
moet ik opletten dat ik hem nog wel helemaal in mijn zoeker krijg.
Op een bepaald moment kan ik hem bijna aanraken en
lukt fotograferen echt niet meer.

Temmincks Strandloper

Hij rommelt bijna een uur lang aan de rechterkant van de hut en
geeft mij alle kans om hem goed te fotograferen.

Nou heb ik al vaker gezegd, dat ik niet echt een vogelaar ben.
Ik ben niet iemand die achter allerlei zeldzaamheden aanjaagt en aansluit
bij tientallen of honderden anderen om een zo'n vogel te zien/te fotograferen.
Maar het is natuurlijk wel superleuk wanneer een niet zoveel voorkomende vogel
op je pad komt, want dat maakt dagen zoals dit natuurlijk extra spannend.

Temmincks Strandloper

Na een klein uurtje vind het Strandlopertje het wel genoeg en gaat er vandoor.
Tenminste, dat dacht ik.
Later op de dag zie ik hem nog regelmatig terug in de directe omgeving
van de hut, maar het levert geen betere beelden op.

Na de Zwarte Ruiters en de Temmincks Strandloper is mijn geluk
wel zo'n beetje op vwb echt bijzondere soorten.

Kemphaan

Heel af en toe komt er nog een Kemphaan een bad nemen,
maar het zijn enkelingen.
Het blijft wel mooi om dit soort vogels te bekijken.
Geweldig hoe een vogel zo'n transformatie door kan maken.

Grutto

Inmiddels komen er steeds meer Grutto's een bad nemen.
Niet te vergelijken met de ochtend, want toen zag ik er maar een handvol.

Grutto

Wat erg opvallend was dat ik op beide dagen geen enkele roofvogel heb gezien.
Je zou toch wel wat Bruine Kiekendieven mogen verwachten,
maar helemaal niets.
Wat ook opviel was het gebrek aan Kieviten.
Toen ik hier in het najaar van 2021 was,
kwamen ze met honderden tegelijk een bad nemen.
Het scheen dat er 1 Kievitsnest op Gruttoland was geteld.
Echt heel magertjes.

Kleine Plevier

Gelukkig zijn daar nog de Kleine Plevieren.
Toch ook een soort die je niet zo heel vaak ziet en 
zeker niet op afstanden van een meter of 8. 

Kleine Plevier

En ze kunnen je ook zo lekker smerig aankijken.
Wanneer dit soort vogeltjes langdurig dichtbij rondwandelen,
kun je ze ook mooi observeren.

Kleine Plevier

De Kleine Plevier heeft een hele specifieke jaagtecniek.

Eerst staat de vogel stil en trilt dat ene pootje razendsnel.
De trillingen verstoren de kleine insecten en wanneer die bewegen,
zie je de Kleine Plevier opeens een kant oprennen 
om de prooi te grazen te nemen.

Blijkbaar een zeer succesvolle techniek, want hij doet het constant.
Nou zie ik wel vaker Kleine Plevieren, maar meestal is dat op plekken
waar ook wat lichte begroeiing is.
Die begroeiing verbergt juist dat trillende pootje,
wat ik nu dus zo goed kan waarnemen.

Dan komt het moment om de spullen in te pakken en 
terug te reizen naar Amsterdam.
Maar net op dat moment hoor ik een opgewonden Tureluur.

Baltsende Tureluurs

Wanneer je dat een keer gehoord hebt, dan herken je dat geluid direct.
Het speelt zich af aan de andere kant van het water,
maar ik zet de camera toch weer snel terug op het statief.

Baltsende Tureluurs

Gelukkig zijn Tureluurs niet de snelste wanneer het aankomt op paren.
Het mannetje staat altijd eerst behoorlijk lang met zijn vleugels te wapperen
en te schreeuwen. Het vrouwtje staat geduldig te wchten en
ik heb eigenlijk geen idee wat het beslissende moment is,
waarop het mannetje besluit op te stijgen en te landen op de rug van het vrouwtje.

Parende Tureluurs

Uiteraard heb ik ook hier een hele reeks foto's van,
maar omdat het toch betrekkelijk ver weg was,
vind ik deze drie foto's wel genoeg.

De weg naar Amsterdam wordt ingezet en ik ben stomverbaasd wanneer
ik richting de Afsluitdijk rijd,
Het is dan 10 mei en Gruttoland lijkt een groot succes qua broedparen en nesten.
Maar als ik terug rjjd en links en rechts de weilanden zie,
dan springen bij wijze van spreken de tranen mij in de ogen.
Meer dan 95% van de weilanden is gewoon gemaaid.
Het is dus dweilen met de kraan open voor het behoud van de weidevogels.

"Gelukkig hebben we de foto's nog"; zei hij cynisch,
wanneer er in de nabije toekomst geen weidevogel meer broedt in ons land.
Dan staan er 100 man de zeer zeldzame Grutto te fotograferen,
wanneer die een keertje als dwaalgast te zien is in Nederland.


Hiermee eindigt het vierluik over twee dagen fotograferen in Gruttoland.
Vele mooie momenten en hoogtepuntenheeft het opgeleverd.

In een volgend blog aandacht voor:

De Zwarte Stern

Tot de volgende keer,
René

zaterdag 25 juni 2022

Drie dagen Texel

 

Jonge Kluut

Ieder jaar is het weer een geworstel met het bedenken van verjaardagcadeaus.
Ik probeer altijd iets kleins te verzinnen voor mijn fotografiehobby zoals:
Geheugenkaartje, een nieuwe rijstzak, heuptasje etc.
Maar ja, op een bepaald moment is alles wel een keertje aanwezig en
wordt het dus lastig.
Mijn vrouw kwam op het prachtige idee om mij
twee overnachtingen op Texel te geven.

Dat betekent dus drie hele dagen in m'n eentje op Texel,
waar ik dan iedere dag bezig kan zijn met fotograferen.

Maar dan komt de keuzestress.
Wanneer zal ik gaan, is de eerste vraag.

Nou wilde ik al graag eens hele jonge Kluutjes fotograferen en
het blijkt dat deze in de laatste twee weken van mei 
en eerste week van juni rondhuppelen.
Nog even snel mijn alwetende hulplijn Maria ingeschakeld
en ook daar vandaan kwam eind mei als beste periode.

Grutto

Dan is de periode  gekozen en het doel,
maar dan moeten de dagen nog bepaald worden en waar ik ga overnachten.
In eerste instantie kies ik maandag 22 mei als startdag.
Het liefst ga ik doordeweeks, want dan is het rustiger.
De weersvooruitzichten zijn erg wisselend en ik wacht en wacht nog wat langer
om een overnachtingsplek te reserveren.
De voorspelling wordt met de dag slechter en ga ik het uitstellen tot
Hemelvaartsdag, Maar dan wordt het te zonnig en is het natuurlijk
ook erg druk op Texel. Uiteindelijk wordt het maandag 29 mei tot en met woensdag 31 mei.
Een annulering in een hele goede B&B lost ook mijn overnachtingsprobleem op.

Maandag de 29ste zit ik op de eerste boot naar Texel en........... het regent.
Maar het zou in de loop van de ochtend droog worden en 
op dinsdag zou het mooi weer worden.

Vanuit de boot direct naar mijn eerste foto-object.
Al ruim een week is er een Vale Gier aanwezig op Texel.
De Vale Gier bevond zich al die tijd in de buurt van de Cocksdorp,
dus daar gaat direct de autorit naartoe.
Ik zie meerdere mensen zoeken naar de vogel, maar geen succes.

Dan maar op naar de volgende plek.

Grutto

Texel is een geweldig eiland om vogels te kijken,
maar ze fotograferen is een ander verhaal.
Ja, bewijsplaatjes maken is natuurlijk geen enkel probleem,
maar daar kom ik niet voor.

Op veel plekken kun je van alles zien, maar wel allemaal op (grote) afstand.
Gebieden zijn afgezet en onmogelijk te betreden.
Dat is natuurlijk maar goed ook, anders zou er een enorme verstoring plaats vinden.

Het maken van lekkere platen wordt wel een lastig verhaal.
Gelukkig zijn er een aantal plekken waar je wel wat dichterbij kunt komen en
één van die plekken is de Staart.

Daar kom ik deze Grutto tegen, die vlak langs de weg op een paaltje staat.
Duidelijk is dat er jongen aanwezig zijn in het stuk land naast de weg,
want regelmatig alarmeert de Grutto en hij houdt de omgeving goed in de gaten.



Grutto

Ik had al gezien dat de Grutto aldoor op dezelfde plek terug kwam en
had mij met de auto strategisch opgesteld.
Een wandelaar komt te dicht bij de vogel en de Grutto gaat er vandoor.

De wandelaar loopt door en ik wacht rustig af.
En ja hoor, daar komt de vogel alweer aanvliegen.
Ipv dat de Grutto op een normaal paaltje landt,
gaat hij het proberen op een puntig gedeelte van het hek.

Het wordt een hele balanceer-act en dat levert leuke beelden op.
Helaas sta ik net iets te dichtbij.

Er valt best een hoop te zien op deze plek,
maar geen dingen die ik niet in mijn eigen polder kan zien.
Dus op zoek naar jonge Kluutjes.

Scholekster

Een ander gebied waar je wat dichter bij de vogels kunt komen is het Wagejot 
en dat is ook de plek waar ik de kleine Kluutje verwacht te fotograferen.
Maar in eerste instantie zie ik nergens jonge Kluten rondwandelen en
alleen maar Kluten en Visdiefjes die nog op het nest zitten.

Ik rijd wat heen en weer en zie dan een Scholekster een bad nemen
in een ondergelopen kuil naast de weg.
Ik stop een meter of 10 verder, kruip uit de wagen
en ga met camera op de weg liggen.

Scholekster

Jammer genoeg is de vogel net klaar met badderen,
maar ipv dat de Scholekster in de dekking loopt,
gaat deze zich lopen uitschudden op de weg.

Ik kijk even snel achterom of er in de verte geen auto aankomt,
maar alles is rustig en ik kan met gerust hart blijven liggen.

Scholekster

Heel leuk om de Scholekster eens op zo'n manier te fotograferen.

Wanneer de Scholekster alsnog de dekking inloopt,
ga ik verder op zoek naar de jonge Kluten.

Opeens zie ik een paartje Kluten alarmerend in het water.
Ik stop direct en speur de omgeving af en
daar zie ik waar ik naar op zoek ben.

Kluten

Voorzichtig ga ik naar de waterkant en kan wat foto's nemen.
Helaas is er nog maar 1 jong over van dit paar en dan ook nog eens
op een fotografisch gezien ongunstig punt.

En deze Kluten zijn best wel schuw en bij het minste geringste
leiden ze het jong achter de verhoging.

Nee, dat gaat het niet worden hier.
Ik moet een ander plekje zoeken,
want de kans dat ik de boel verstoor is te groot.

Wanneer ik in de auto stap en op waarneming.nl voor Texel kijk,
zie ik dat de Vale Gier gespot is.
Toen ik de richting van de melding opreed,
zag ik ver van te voren al aan de vele in de berm geparkeerde
wagens, waar ik moest zijn.

Vale Gier

Op Texel worden regelmatig dwaalgasten gezien en
van te voren had ik gehoopt op Bijeneters.
Helaas geen Bijeneters tijdens mijn bezoek en ik was nog niet thuis of
er werd een Roodmus gezien en gefotografeerd op het eiland/

De dwaalgast waar ik het mee moest doen,
was een uitgeputte Vale Gier.
De mensen van Texel hebben de Gier bijgevoerd met
dode Hazen die in het weiland gegooid werden.
Dat is de redding van deze vogel geweest.

Vale Gier

Het is toch wel bijzonder om zo'n Gier te zien zitten in een weiland,
terwijl de Kieviten hem proberen te verjagen.

Een paar dagen na mijn vertrek werd de wind gunstig en was
de vogel sterk genoeg om met de juiste thermiek weg te vliegen.

Vale Gier

De Gier vloog regelmatig een stukje, maar aldoor wanneer ik
de vogel opzocht in de drie dagen dat ik er was,
duurde het erg lang voordat hij opvloog.

En natuurlijk vloog de vogel constant van ons af,
want waarom de drukte opzoeken.

Hoewel de vogel imposant is om zo in het wild te zien,
is het toch behoorlijk saai.
Hij zii daar maar een beetje te zitten en dan ook nog eens ver weg.

Omdat ik weet dat het de volgende dag stralend weer wordt,
wil ik toch wel graag een mooie plek vinden met jonge Kluutjes.

Maar eerst langs de B&B om mijn spullen neer te zetten.
Nadat ik mijn spullen naar mijn prachtige kamer heb gebracht.
ga ik verder met verkennen.

Eerst naar de Horstmeertjes en in die omgeving zoeken naar
mooie plekjes en fijne soorten.
Maar alles zit te ver weg en je kunt nergens dichterbij komen.
Dus dan maar weer richting het Wagejot.

Kluut met jongen

Terwijl ik naar een jonge Lepelaar sta te kijken,
zie ik opeens een klein Kluutje lopen.
Ik loop richting de waterkant en zie een Kluut met 6 poten.

Het kleine Kluutje dat ik eerder zag,
loopt op z'n dooie akkertje naar eten te zoeken.

Het is niet heel warm en de twee andere kleintjes zijn zich
even aan het opwarmen onder het verendek van de oudervogel.

De volwassen Kluten hebben geen enkele moeite
met mijn aanwezigheid en even later lopen
3 jonge Kluutjes op een meter of 10 afstand heen en weer te banjeren.

Jonge Kluut

En als je dan rustig blijft liggen en zo min mogelijk beweegt,
zijn ze helemaal snel aan je gewend en komen ze steeds dichterbij.

Eén van e ouders staat de boel in de gaten te houden op een meter of 15 afstand en
de andere ouder loopt op een meter of 4 afstand te foerageren.

Jonge Kluut

Het voordeel van zo'n maandag rond 18:00 uur is dat er geen enkel ander
persoon in de buurt is. Geen enkele last van fotograferende mensen
die op de waterkant af komen denderen en dan verbaasd staan
te kijken wanneer de vogels er vandoor gaan.

Ik merk dat dit de laatste tijd steeds vaker gebeurt.
Dan doe ik enorm veel moeite om een mooi standpunt te verkrijgen
en gaat alles in alle rust lekker z'n gangetje en dan komt
er iemand heel lomp aanlopen, die denkt dat hij/zij
in een dierentuin is en de vogels niet weg kunnen vliegen.
En de verbazing wanneer ze dan wel wegvliegen ..........

Jonge Lepelaar

Terwijl ik de kleine Kluutjes lig te fotograferen,
wordt ik heel "hinderlijk lastig" gevallen door een jonge Lepelaar ;-)

Het jonge dier trekt zich nergens iets van aan en is alles behalve schuw.

Jonge Lepelaar

Omdat ik nu weet waar ik moet zijn voor het fotograferen van jonge Kluutjes
en ik weet dat de volgende dag onbewolkt weer wordt, richt ik mij even
op de jonge Lepelaar.

Het zal heel vroeg opstaan worden de volgende dag,
zodat ik optimaal gebruik kan maken van mooi ochtendlicht.

Kluten

Het licht begint nu echt minder te worden en na een paar laatste plaatjes
van ouder en kind, ga ik nogmaals langs het gebied de Staart.
Zeker als het wat later op de avond wordt, is de kans op een uil
misschien wel aanwezig.

Genoeg vogels daar te zien, maar alleen een Grutto zit lekker dichtbij
op een mooie plek voor wat foto's.

Na een lange eerste dag begint mijn maag te rommelen en
wordt het tijd voor de snackbar in de Koog.
Daarna naar mijn kamer, snel even door de foto's heen scrollen
met een wijntje erbij.
Dat was een vruchtbare eerste dag.

De volgende ochtend komt de zon al om 05:30 uur op en
dat betekent zeer vroeg opstaan.
Ik ben op tijd bij het Wagejot en ga direct naar de plek
waar ik de drie kleine Kluutjes had gefotografeerd.

Jonge Kluten

Rond 06:30 uur komt eindelijk het zonnetje boven de dijk achter mij gluren.
De jonge Kluten bevinden zich nog net even te ver weg, maar komen 
langzaam maar zeker mijn kant op wandelen.

Het is windstil en het gladde wateroppervlak zorgt voor een mooie spiegeling.

Jonge Kluut

Regelmatig komen ze zo dichtbij, dat ik de spiegeling er niet
eens helemaal op kan krijgen.
Best leuk natuurlijk om zo'n kleintje dichtbij te hebben,
maar liever iets meer afstand voor de mooiere plaatjes.

Jonge Kluut

Rond 07:00 uur komt alles echt bij elkaar.
Mooi licht, geen wind en een Kluutje op precies de juiste plek.
Nog steeds geen mens te bekennen en ik kan nog even rustig doorgaan.

Jonge Kluut

Het is toch wel fijn, dat alles dat je vooraf in je hoofd hebt zitten,
ook daadwerkelijk terug te zien is op een foto.
Het nadeel is dat ik na deze ochtend wel klaar ben
met wat ik van te voren graag voor elkaar wilde krijgen.

Jonge Kluut

Rond 07:10 uur stopt er een wagen op de dijk en weet ik dat het gedaan is met de pret.
Ik sta maar vast op, haal mijn statief uit het water en wandel richting mijn auto.

Een stel stapt uit de andere auto en de man neemt heel rustig mijn plekje in.
Het stel is twee weken op Texel om ook lekker te fotograferen en
komen dagelijks naar het Wagejot.
Ik klets een kwartiertje met de vrouw van het stel,
terwijl de man op dezelfde wijze verder gaat, als waarmee ik geëindigd was.
Het mooie licht is alleen inmiddels verdwenen.

Maar nu ik dus klaar ben met het maken van een mooie foto van een hele jonge Kluut,
heb ik nog bijna een hele dag over en natuurlijk ook nog de hele volgende dag.
Wat nu......?

Ik kijk op waarneming.nl voor Texel en zie dat er een paartje Geoorde Futen
in de Horstmeertjes aanwezig is. Maar ja, daar kun je niet mooi dichtbij komen,
dus dat valt al snel af.
De Slufter is een prachtig gebied, maar als ik kijk naar de vogels die 
daar de afgelopen dagen gemeld zijn, dan is dat ook niet hoopvol.
Geen Strandleeuweriken daar en de Morinelplevieren zijn
ook al een tijdje niet gezien op Texel.
Maria had mij een aantal mooie plekjes doorgegeven,
maar daar stond het riet en gras inmiddels zo hoog,
dat er niet viel te fotograferen.

Ik besluit in de duinen te gaan kijken en rij richting een plek
waar ik ooit eens toevallig terecht was gekomen.
Het blijkt een gouden keuze te zijn.

Boompieper

Kneutjes, Piepers en ander grut zitten in de toppen van de struiken.
Leuk om te fotograferen, maar niet waar ik naar op zoek ben.
Aan het einde van de weg is een parkeerplaats en vanaf daar
ben je bijna direct het strand op.

Als ik op de parkeerplaats kom, zie ik dat dit echt zo'n plekje is voor de Kleine Plevier.
Het is rustig op de parkeerplaats en ik rij stapvoets een rondje met beide ramen geopend.
Vaak hoor je vogels eerder dan je ze ziet en dat is ook deze keer het geval.

Ik hoor een alarmroepje en dat moet van een Plevier zijn.
Maar welke?

Bontbekplevier

Dan zie ik hem: Een Bontbekplevier.
Ik rijd wat dichterbij, glij de auto uit en languit liggend op de parkeerplaats
kan ik wat foto's maken.
De Bontbekplevier blijft op zijn plek en laat af en toe een roepje horen.

Dat betekent dat er of een nest in de buurt is of dat er kleintjes rondwandelen.
Ik ga gauw in de auto zitten en rij heel voorzichtig een stukje achteruit.
Op een afstandje hou ik de vogel in de gaten en wacht af.

Er gebeurt verder niets en ik dacht dat ik mij vergist had.
Dan vliegt de vogel weg en landt een meter of 40 verder.

Heel rustig rij ik ook die kant op en van een veilige afstand hou ik de boel in de gaten.

Dan zie ik iets bewegen...........
En ja hoor, een minivogeltje loopt heel snel heen en weer en
een stukje verder zie ik nog zo'n bolletje gaan.
Wat een feest!

Jonge Bontbekplevier

Twee Bontbekpleviertje die net uit het ei gekomen zijn
op een vrijwel verlaten en afgelegen parkeerplaats.
Ik weet meteen wat ik de resterende tijd op Texel kan doen.

Jonge Bontbekplevier

Eerst kijk in eventjes welke kant ze op bewegen en
in het verlengde van dat pad ga ik liggen met de camera op de rijstzak
en zodanig dat ik zeker een mooie achtergrond kan krijgen.
En dan gewoon afwachten wat er komen gaat.

Jonge vogels kennen meestal nog geen angst voor de mens
en als je dus ergens rustig gaat liggen en je zo min mogelijk beweegt,
komen ze vaak onderzoekend op je af.

Als je achter ze aan gaat lopen, dan slaan de ouders alarm en
kun je het verder wel vergeten.
Geduld is het devies en stel vooral de ouder(s) op hun gemak.

Inmiddels wordt het tijd om iets te gaan eten,
want ik ben al een aantal uurtjes bezig.

Na het eten direct weer terug en dan is het eerst weer zoeken.

Bontbekplevier

Ik rij de hele parkeerplaats over, maar kan ze niet vinden
Totdat ik op een bepaald moment iets vreemds zie op de weg.
Daar ligt de Bontbekplevier.

Ik rij voorzichtig wat dichterbij en de vogel blijft gewoon liggen.
Ik zet de auto zodanig neer, dat de vogel mij niet heel duidelijk
uit ziet stappen en maak weer wat foto's.
De kleintjes moeten wel onder de veren van de ouder zitten
en ik hoop dat ze zo heel rustig omhoog komt en
ik de kleintjes onder de moeder kan fotograferen.

Maar opeens is het "Floep" en nog een keertje "Floep".
Voordat ik kan afdrukken, zijn de kleintjes weer aan het rennen.

Jonge Bontbekplevier

Het valt echt niet mee om zo'n pluizig knikkertje goed op de foto te krijgen.
Allereerst staan ze bijna niet stil en als ze stil staan, dan moet er niet net een
grassprietje voor het vogeltje staan.

Ze zijn namelijk zo ontzettend klein, dat het dan erg lastig is om scherp te stellen.

De tijd begint te dringen, want ik moet nog wat boodschappen doen.
Mijn kamer in de B&B bevat een klein keukentje dus
kan ik zelf iets maken.

Grutto

Uiteraard rij ik via de Staart, want dat is toch dichtbij en
zie mijn vriend de Grutto weer staan.
Kop in de veren en de omgeving goed in de gaten houden.

Na het avondeten de resultaten bekijken, zodat ik weet 
wat ik de volgende dag kan gaan doen. 

De foto's van de Kluutjes zijn goed gelukt zie ik,
maar van de kleine Bontbekjes gaat er toch veel het prullenbakje in.

Dus na een korte nachtrust maar weer naar de parkeerplaats.
Om 10:30 uur moet ik de kamer leeg achterlaten,
dus ik heb wel een paar uurtjes om te Bontbekjes te fotograferen.

Op de parkeerplaats aangekomen hoor ik direct het roepje
van de Bontbekplevier.
Ik rij de juiste kant op, maar kan de vogel niet vinden.
Een Zilvermeeuw helpt mij een handje.
want de Meeuw wordt direct weggejaagd door het 
veel kleinere Bontbekpleviertje.

Onverschrokken wordt overigens iedere Zilver-,
Mantelmeeuw of Kraai verjaagd.

Wulp en Nijlgans op de uitkijk

Ik kan niet zien waar de Bontbekplevier weer geland is en 
ik speur geconcentreerd de hele omgeving af.
Op een bepaald moment zie ik dan toch de oudervogel staan.
Ik zet de wagen stil en het grote spieden begint.
Hoe goed ik ook in de rondte kijk, ik kan de kleintjes niet vinden.

In de duinen rondom de parkeerplaats bevind zich volgens mij
een broedkolonie Wulpen. Ik hoor regelmatig het jodelen
van de Wulp en zie ze ook constant Meeuwen wegjagen.
Op een aantal plekken staat een wachtpost opgesteld
en ik richt mij daar dan maar op.

Dan zie ik opeens vanuit mijn ooghoek vlak naast de auto iets bewegen.

Zitten die minivogeltjes dus waarschijnlijk al die tijd
al in mijn directe omgeving.

Jonge Bontbekplevier

De Bontbekpleviertjes gaan als de brandweer en ik verlies ze regelmatig uit het oog.
Dan is het weer zoeken, maar inmiddels weet ik een beetje 
wat de favoriete plekjes zijn op de parkeerplaats.

Jonge Bontbekplevier

Iedere keer is het weer hetzelfde ritueel.
Gewoon op een strategische plek met goed uitzicht
gaan liggen en gewoon afwachten. Soms nemen ze een andere afslag
en dan moet ik verhuizen.

Maar regelmatig komen ze ook lekker dichtbij en
soms zo dichtbij dat ik niet eens kan scherpstellen.
Heel erg grappig om mee te maken.

Tussendoor even snel naar de B&B en mijn spullen in de auto laden
en weer als een speer terug naar de Bontbekplevieren.

Bontbekplevieren

En als je ze dan toch helemaal uit het oog verloren bent,
dan zoek je de volassen Plevier op en moeten de kleintjes wel in de buurt zijn.
Constant op een zodanige afstand, dat de oudervogel niet ongerust wordt.

Maar soms is die oudervogel ook erg lastig te vinden en
dan zocht ik op een viertal verschillende plekken,
waar de oudervogel regelmatig ging zitten.

Ook nu moesten de kleintjes even uitrusten of opwarmen.

Jonge Bontbekplevier

Op een paar plekje staan Boterbloempjes en ik probeer vanaf het begin om
een foto te maken van zo'n kleintje tussen dat gele spul.

Na lang wachten gaat er eindelijk eentje heel even stilstaan en
nadat ik het schermpje check, weet ik dat het nu wel mooi geweest is.

De tijd begint te dringen.
Ik moet nog naar de boot rijden en dan nog ruim een uur rijden
naar Amsterdam.
Maar voordat ik richting de pont ga, rijd ik toch nog
even naar de Staart.
Dat is echt zo'n gebiedje waar je leuk verrast kunt worden
met mooie soorten.

Lepelaar en Blauwe Reiger

De Staart is een lange weg met aan de linker- en rechterkant
graslanden en plasdrasstukken. Ideaal voor weidevogels,
maar ook voor water- en roofvogels.

Terwijl ik over die weg rijd, zie ik in mijn ooghoeken
iets bewegen aan de rechterkant van de weg in een zijslootje.
Ik stop en rij achteruit een stuk terug.

Een Lepelaar is aan het foerageren en een Blauwe Reiger
probeert mee te liften op de verstoringstechnieken van de Lepelaar..
Hij staat gewoon over de schouder mee te loeren en
te wachten totdat er iets wegschiet.
Heel grappig om gade te slaan

Lepelaar

Er komen ook nog twee Tureluurs bij en met z'n viertjes 
gaan ze naar eten zoeken.
Terwijl de Blauwe Reiger en de Tureluurs het opgeven,
gaat de Lepelaar stug door.

Een leuke afsluiter van drie heerlijke dagen op Texel.
Ik weet al wat ik volgend jaar voor mijn verjaardag vraag.

In het volgende blog alsnog het 4de deel van Gruttoland of
eerst aandacht voor de Zwarte Stern-kolonie.....

Zwarte Sternen

Tot de volgende keer,
René

http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html