"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

woensdag 3 juli 2024

De Geelgors en de Zomertortel

Zomertortel

Vorig jaar heb ik een bezoekje gebracht aan de HJ Vogelkijkhutten in Emmen.
In twee hele grote volières vliegen allerlei prachtige vogelsoorten rond en
een aantal maanden geleden kreeg ik te horen dat ze er in 2024 mee stoppen.
Dus in 2024 de laatste kans om deze plek te bezoeken.

Emmen ligt nou niet bepaald naast de deur en omdat ik al vroeg in de ochtend
wil beginnen met fotograferen, zou ik dus ontzettend vroeg op moeten staan
om rond 06:30 uur te beginnen.
Dus plan ik er een overnachting bij.
Maar ja, dan komt het volgende probleem.
Het is een beetje zonde om dan pas laat op de dag aan te komen
en dan direct naar de B&B te gaan om vervolgens een beetje tv te kijken.

Nou weet ik dat je bij HJ Vogelkijkhutten ook een normale vogelhut kunt huren
en dat voor best een heel schappelijke prijs.
En ik weet ook dat daar weer hele andere soorten komen,
dan in bv de provincie Noord-Brabant.
Dus gauw kijken of ik twee dagen achter elkaar kan boeken en
dan dag1 in de normale hut en de volgende dag in de Bijeneterhut.
Nadat dit gelukt is, ga ik op de bewuste zondag van 06:30 uur richting Emmen.
Eerst even naar de B&B om eten en drinken in de koelkast te doen
en daarna naar de gewone vogelhut.
Om 09:30 uur ben ik volledig geïnstalleerd en kan een ontspannen dagje beginnen.

Goudvink

Bijna direct landt er een Goudvink voor de hut.
Het is de opmaat naar een heerlijke dag met veel verschillende vogelsoorten.

In mijn omgeving zie en hoor ik af en toe een Goudvink,
maar om ze te fotograferen, moet ik toch echt naar bijvoorbeeld Brabant.
En als er daar al eentje mooi voor de lens komt, dan blijft de
Goudvink meestal maar een paar tellen zitten om iets te drinken en
is dan direct weer foetsie.

Maar deze dag is de Goudvink een vaste gast en is ook zijn vrouw
met grote regelmaat voor de hut aanwezig.
Wat later op de dag komt er zelfs een tweede paartje langs en
dan heb ik zoveel Goudvinken gezien,
dat ik het eigenlijk wel een keertje genoeg vind.

Appelvink

Ik had de hut gehuurd om de dag op een relaxte manier door te brengen,
maar ook voor de soorten die hier gefotografeerd worden.
En dan specifiek voor de Geelgors.

Een soort die in het westen bijna niet voorkomt en tot een aantal jaren terug,
toch behoorlijk algemeen was in Drenthe.
Maar ook daar komt de klad er een beetje in en nemen de aantallen af.

Ik had van te voren gehoopt op meerdere kansen op de Geelgors,
maar hoe goed ik ook constant de boel in de gaten hield:
Geen geel vogeltje te bekennen.

Wel constant aanwezig waren de Vinken.
De Goudvink en gewone Vink heb ik de hele dag gezien,
de Appelvink en de Groenling kwamen sporadisch langs.

Groenling.

Hoewel de Appelvink zich af en toe liet zien,
was het toch erg lastig om hem fraai op de foto te krijgen.
Iedere keer bleef hij bij aankomst maar 2 tellen op een fraai plekje zitten,
waarna hij zich direct op het voer stortte.

Dus snel reageren en natuurlijk 4 van de 5 x net te laat.
Maar die ene die dan wel lukt, is dan wel extra lekker.

Appelvink

Huismus

Het aantal Huismussen viel een beetje tegen.
Rondom deze plek zijn meer dan genoeg nest-mogelijkheden,
maar waarschijnlijk is er in de omgeving meer dan genoeg te vinden.

Leuk werd het toen, bij uitzondering, een jong met de volwassen vogels meekwam.
Vaak blijven jongen in de dekking zitten en worden ze daar ook gevoerd.
Ik hoorde vorige week, dat jonge mussen voornamelijk met insecten gevoerd worden
en pas na verloop van tijd overgaan op een dieet van zaden.

Zoals ik wel vaker vermeld heb, boek ik dit soort hutten
het liefst zo kort mogelijk van te voren.
Ook deze keer heb ik dat gedaan, omdat ik dan
een klein beetje rekening kan houden met de weersomstandigheden.

Wanneer het zonnig en warm is,
heeft het aanwezige vijvertje vaak een grote aantrekkingskracht.

Zanglijster

De eerste die uitgebreid in bad gaat is een Zanglijster.
Meestal duurt een badsessie 30 seconden tot een minuut,
maar deze Zanglijster deed er wel 10 minuten over.

Vele vogels zouden deze Zanglijster gedurende de middag nog volgen.
Omdat de meeste zolang in het water bleven zitten,
rees bij mj al het vermoeden, dat de kans op een Sperwer of Havik niet zo groot zou zijn.

Maar ja, wie maalt daarom wanneer er meer dan genoeg te zien is?

Boompieper

In de omgeving van de hut nestelen Boompiepers.
Omdat dit deel van Nederland wat hoger gelegen is,
is het hier ook een stuk droger.
Dan zijn dit soort vijvertjes voor veel vogels een echte oase.

Inmiddels begint de spanning een beetje op te lopen.
Rond de hut hoor ik verschillende Wielewalen en ook een Koekoek.
Deze Wielewalen schijnen rondtrekkende, éénjarige mannen te zijn,
die een eigen plekje aan het zoeken zijn.

Iedere keer wanneer het kenmerkende geluid van ergens dichtbij de hut komt,
wurm ik mij in allerlei bochten om de gehele omgeving af te scannen.

Goudvink

Maar de Wielewalen blijven net buiten beeld en dus
richt ik mijn aandacht maar op de constant aanwezige Goudvinken.

Normaliter zit ik op het puntje van mijn stoel wanneer
ik een Goudvink aan hoor komen, maar nu gaat
het speciale er na een aantal uren wel vanaf.
Een luxe-probleem.

Goudvink

In een ver verlden moet iemand toch wel heel erg in de war geweest zijn,
toen de Nederlandse vogelnamen uitgedeeld werden.
Eigenlijk zou de Appelvink als Goudvink aangemerkt moeten worden,
want aan de vogel hierboven is weinig van een gouden kleur te ontdekken
Nee, dan is de Engelse naam in dit geval een stuk beter: "Stier-vink" vanwege die dikke nek.

Dan dient de volgende leuke soort zich aan.
In de verte zie ik een vogeltje op een tak zitten,
die ik niet zo snel op naam kan brengen.

Maar het vogeltje komt al snel richting het vijvertje en plonst het water in.

Gekraagde Roodstaart

Dan zie ik direct wat het is.
Tenminste, ik zie wat de achternaam is van de vogel.
Een Roodstaart.
Maar is het nou een Zwarte of een Gekraagde?

Het antwoord laat niet lang op zich wachten,
want het mannetje komt ook richting de vijver.

Gekraagde Roodstaart

Zodra het vrouwtje het water verlaat,
duikt het mannetje er direct in.
Nu ik het mannetje zie, is het helemaal duidelijk.
Een paartje Gekraagde Roodstaarten.

In een paar uurtjes zijn dat toch een aantal hele leuke soorten,
maar de koek was nog lang niet op.

Zwartkop

De Gekraagde Roodstaart is nog niet weg of
een mannetje Zwartkop laat zich zien.
Eerst heel kort want het vogeltje schrikt ergens van,
maar een paar minuten later is hij weer terug.

Zwartkop

Het water heeft een te grote aantrekkingskracht en het is waarschijnlijk 
het enige watertje dat geschikt is om in te badderende in de omtrek.

En de volgende badgast komt op bezoek.

Fitis

Eerst even zenuwachtig de kat uit de boom kijken en dan
en snelle duik en direct er weer vandoor.

Dan kun je op je vingers na tellen, dat hij waarschijnlijk snel terugkomt.

Fitis

Nog geen minuut later is hij terug, stapt voorzichtig weer het water in
en durft zich dan volledig onder te dompelen.

Goudvink

En altijd zijn daar weer de Goudvinken,
maar nu laat het vrouwtje zich ook fijn fotograferen.

Goudvink

Terwijl ik het mannetje dan maar weer op de foto zet,
zie ik in mijn ooghoek opeens iets geels.


Geelgors

En ja hoor, in het gras zie ik een Geelgors scharrelen.
Eindelijk daar is hij dan.
Zo in het gras is leuk voor een normale foto,
maar ik wil hem graag op een mooi dun takje.

Geelgors

Voorlopig zit dat er echter niet in en moet ik het stellen
met een Geelgors op een steen.
Ook leuk natuurlijk.

Geelgors

De Geelgors blijft op de grond scharrelen en doet zich tegoed
aan de zaadjes die op de grond gevallen zijn.

Geelgors

Ik blijf hoop houden op een Geelgors op een stokje,
maar de volgende gast gooit roet in het eten.

Buizerd

Een vogel waar ik nou net niet op zat te wachten.
Een Buizerd.
Angstaanjagend genoeg om de Geelgors te verjagen en
die liet zich de rest van de dag mooi niet meer zien.
Grrrrrrrrrr.

Als het nou nog een Havik of een Sperwer was geweest,
maar helaas is het maar een lompe Buizerd.

Door de jaren heen ben ik gewoon teveel verwend geraakt.

Gelukkig is de prooi niet zo groot en is
de Buizerd weer snel vertrokken.
Voor mij het teken om snel een beetje bij te voeren
en af te wachten of er nog meer verrassingen komen.

Gekraagde Roodstaart

Het paartje Gekraagde Roodstaarten komt als eerste tevoorschijn.
Op zo'n dag als deze verbaas ik mij toch constant
over al die mooie vogels die wij toch hebben in Nederland.

Gekraagde Roodstaart

Het is toch eeuwig zonde dat we hier met z'n allen
niet beter mee omgaan.

Gekraagde Roodstaart

Appelvink

De temperatuur gaat inmiddels richting de 26 graden en dat is
duidelijk te merken aan het aantal badgasten.
Overal gespetter en doorweekte vogeltjes.

Inmiddels gaat de klok richting 17:00 uur en begin ik trek te krijgen.
Ik twijfel om de spullen in te pakken en besluit nog een
half uurtje te wachten.
Ik hoop nog steeds op die Geelgors op een takje.
Maar ipv de Geelgors verschijnt er een zeldzaamheid.

Zomertortel

Een Zomertortel is een echte Zeldzaamheid geworden in ons land en
het is opwindend om er eentje in het wild voor de camera te krijgen.

Dan ben je toch even blij, dat de spullen nog niet in de tas zitten.

Zomertortel

De Zomertortel is allesbehalve schuw en gaat rustig zijn gangetje.
Ik besluit om te wachten totdat de Zomertortel vertrokken is,
want hoe vaak zal ik zo'n vogel nog in het wild zien?

Maar de afsluiter is een echte "klapper".

Raaf????

Opeens een grote zwarte vogel.
Geruisloos komt hij aanzweven, glanzende veren en
het is echt een knoeperd.
Formaatje Buizerd, die nog niet zolang gelden op dezelfde plek zat.

Ik kijk even snel op mijn schermpje naar de snavel en
vooral de bevedering daatop.
Dat is toch een Raaf???

Maar ja, ik heb de vogel niet gehoord en een Raaf
laat zich niet snel fotograferen op deze afstand.
De volgende dag bekijk ik de foto's thuis op de computer en
de twijgfel wordt groter en groter.
De staart duidt niet echt op een Raaf en de keelveren ontbreken ook.
Gauw advies gevraagd in een determinatie-groep en
de algemene mening is dat het een Zwarte Kraai is.
Helaas moet ik daar in meegaan.

Appelvink

Vlak voor het opruimen nog even een Appelvink op een mooi plekje meepikken
en daarna op naar de B&B.
Alhoewel, eerst ff langs de gele M.

Appelvink

De Hoogveenhut is eentje om aan te raden.
Een grote ingegraven container met genoeg ruimte voor 3 personen.
Niet een hut die je moet bezoeken met onbewolkt weer,
want de setting is een grote open plek.
Maar ja, dat heb je niet altijd voor het uitzoeken he.
Ik had zo'n 25 soorten voor de hut.
Niet alleen maar Kool- en Pimpelmezen, Vinken en Grote Bonte Spechten,
maar de iets specialere soorten zoals hierboven afgebeeld.
Een topplek!

In het volgende blog komen de vogels aan de beurt die
rondvliegen in de Bijeneter- en Themahut zoals Kleine Bonte Specht,
Bijeneter, Pestvogel en Wielewaal.

Tot de volgende keer,
René

zondag 9 juni 2024

De Kemphaan

 

Kemphanen

In mijn vorige bericht besteden ik aandacht aan de Grutto's en Kluten die
druk bezig waren met het zorgen voor een nieuwe generatie.
Maar eigenlijk was ik speciaal voor de Kemphanen afgereisd naar Gruttoland in Friesland.
Eind april zijn daar vaak grote groepen Kemphanen te zien voordat\ze verder trekken
 naar hun broedgebieden. Eerst komen de mannen ter plaatse en later volgen de dames.

Natuurlijk zijn ze er al eerder, maar eind april zijn er meestal
een behoorlijk aantal mannen in hun prachtkleed.
De transformatie van de Kemphaan-man is één van 
de meest opvallende en verbazingwekkende in de vogelwereld.
Van grijsachtige, onopvallende vogel naar een soort drag queen,
compleet met boa en make-up.

Maar aanwezig zijn op de plek waar ze voorkomen
en ze daadwerkelijk goed voor de lens krijgen,
zijn twee heel verschillende dingen.

Het begon allemaal 's ochtends heel vroeg op 29 april 2024.

Zoals ik in mijn vorige bericht schreef, opende ik ruim voor zonsopgang
de deur van vogelhut de Skries op Gruttoland.
De eerste keer dat ik hier kwam in 2022,
liep ik als een olifant in een porseleinkast de hut binnen
en vlogen de Watersnippen in paniek weg.

Zwarte Ruiter

Ik heb net de spullen klaar gezet en er landt een Zwarte Ruiter naast de hut.
Niet heel dichtbij en helaas is er nog erg weinig licht,
maar ik kan er toch een allerzins mooie foto van maken.
De dag begint dus uitstekend en hopelijk gaat dat zo door.

Gedurende de ochtend kan ik best mooie foto's maken,
maar de Kemphanen vertikken het om dichtbij te komen.
Ik had al een paar keer jaloers naar de andere hut gekeken,
want daar zaten een stuk of 40 Kemphanen in het water
en ook nog eens lekker dichtbij.
Mooie Kemphaan-mannen in prachtkleed en lekker actief ook.

Maar die hut ligt zo'n 100 meter verder en dus is
het geen optie om er vanuit mijn positie foto's van te maken.
Ik kan niet anders dan afwachten, totdat ze mijn kant opkomen.
Ik hoop constant op een overvliegende Kiekendief,
want dan vliegen ze wel op met z'n allen.

Maar tot die tijd focus ik mij op hetgeen er wel te fotograferen valt.

Bergeenden

De Bergeendmannen zijn allemaal op zoek naar een partner en
de paar vrouwtjes die aanwezig zijn, krijgen volop aandacht.

Bergeenden

Maar er zijn duidelijk nog een aantal jonge, onervaren mannen en
die worden keihard aangepakt door de grote baas.
Het leuke is dat de pubers het blijven proberen
en er dus regelmatig schermutselingen zijn.

Dan zie ik vanaf links een groepje vogels mijn kant opkomen.
Dat kunnen niets anders zijn dan Kemphanen.
Op dit moment verwacht ik namelijk geen andere soorten vogels,
die in een groep samen over komen vliegen.

Kemphanen

De groep landt aan de overkant op de oever.
Nou is dat voor mijn spullen net te ver om echt fijne beelden te maken.
Ik probeer het wel, want ik heb meer dan genoeg sluitertijd,
maar op zo'n afstand zorgt de kleinste beweging voor onscherpte.
Dan heb ik het nog niet eens over het gemis aan details van het verenkleed.

Dus tegen beter weten in maak ik wat foto's en er zitten er achteraf nog een paar aardige bij ook.

Kemphanen

Er komen ook nog een paar nakomertjes bij en dan begint het wachten.
Hopen dat ze het water in gaan en een stuk dichterbij komen.
Maar door de vele regen staat het water net iets te hoog voor deze hut
en blijkbaar is dat dus net een centimeter of 2 a 3 teveel voor de Kemphanen.

Ik kijk nog eens naar links en zie in de verte nog steeds
dat groepje mooi voor de hut in het water staan.
Zo frustrerend.

Kemphanen

Dit is wel de ondergrond waar ik ze graag wil fotograferen.
Het gras en de bloemen maken het toch een aantrekkelijker beeld,
dan wanneer de Kemphanen tot ruim de helft van hun poten in het water staan.

Kemphanen

Het groepje verplaatst zich langzaam naar de rechterkant en dan besluiten ze
om helemaal aan de rechterkant lekker in het water te gaan staan.
Pffffff en natuurlijk weer veel te ver weg voor mij.

Gelukkig is er genoeg te zien en te fotograferen.

Slobeend

De Slobeenden zijn ook druk bezig met baltsen.

Slobeend

De mannetjes maken dan een knorrend geluid en hun kop gaat op en neer.
Een vreemd schouwspel en hiermee proberen ze zowel
op de vrouwen indruk te maken, maar hiermee schrikken ze ook concurrenten af.

Slobeend

Slobeenden zoeken hun voedsel met de snavel geheel onder water.
Twee foto's hierboven kun je mooi de snavel van deze soort bekijken
en zie je de zeeffunctie van de snavel.

Terwijl de Slobeend naar eten zoekt, houdt de eend zeer goed de omgeving in de gaten.
Het gele oogje icm met de groen/paars/blauwe kopveren 
maken de mannetjes slobeend een mooi fotomodel.

Slobeend

Maar dan moet je wel net genoeg zonlicht hebben.
Net genoeg om de kopveren mooi te laten schitteren,
maar niet teveel want dan verlies je de details in de witte delen.

Ook de Visdiefjes zijn druk met het zoeken van een partner.
Dit s ook weer zo'n lastig te fotograferen vogel vanwege 
het grotendeels witte verenkleed.

Wat het extra lastig maakt, is de zwarte kap.
Eigenlijk moet het licht net goed vallen, zodat er 
een klein lichtpuntje in het oog komt.
Dan is het oog goed te zien en oogt het dier minder doods.
In onderstaande foto is dat lichtpuntje eigenlijk net te klein.

Visdiefje

Inmiddels is het bijna 1 uur in de middag.
Wanneer je een hut huurt op Gruttoland,
dan huur je deze van 06:00 tot 14:00 uur.
Na 14:00 uur mogen de vrijwilligers dan de hutten in
en kunnen de rest van de dag fotograferen.
Een beetje een rare regeling om dit dus iedere dag
zo te doen, maar het staat duidelijk aangegeven wanneer je boekt.
Het is dus niet anders.

Maar............................ ik kom hier al een tijdje en de vrijwilligers
staan nooit stipt om 14:00 uur voor de deur en soms komt er
ook niemand of is het maar 1 of 2 personen en
die vinden het vaak ook niet erg wanneer je ietsje langer blijft zitten.

Ik hoop dus dat de personen in die andere hut dit niet weten en
dat ze om 14:00 vertrekken en dat ik dan nog ff een half uurtje
gebruik kan maken van die hut en de Kemphanen fotograferen.

Dan is het 14:00 uur, maar ze maken nog geen aanstalten om te vertrekken.
Het wordt kwart over twee en nog steeds wordt er niet ingepakt.

En ja hoor, om 14:30 zie ik ze gaan inpakken.
Dus ik ook snel mijn spullen bij elkaar geraapt en richting de andere hut.
Onderweg komen we elkaar tegen en wordt aan mij gevraagd of
na 14:00 de vrijwilligers kosteloos mogen fotograferen.
Ik antwoord bevestigend en vertel ze dat het onderhoud best een hoop
tijd en moeite kost en de vrijwilligers op deze manier bedankt worden.

Ze denken dat ik 1 van die vrijwilligers ben en
waarom zou ik ze uit die droom helpen he?
Ik sta tenslotte nergens over te liegen.

Snel de hut in en ik zie direct de Kemphanen in het water 
staan op een meter of 15 afstand. 
Geweldig.

Kemphaan

De Kemphanen staan dicht op elkaar en dat  zorgt voor wat rommelige foto's.
Maar dan kan ik er eentje een beetje geïsoleerd op de plaat krijgen.
Het is een kwestie van constant de boel bekijken en je kansen pakken.

Het licht is eigenlijk te hard, maar dat neem ik maar op de koop toe.

Kemphaan

Mooi hoor zo'n enorme nekkraag, maar met tegenwind zie je geen hand voor ogen.

Ik merk wel dat de mannen een beetje uitgeblust zijn
en hun energie al eerdere op de dag verspeelt hebben.
Er is dus niet heel veel actie van mannen onder elkaar.
Het aantal vrouwtjes is ook nog niet zo groot,
die komen namelijk meestal iets later aan dan de mannen.

Toch zijn er een aantal vrouwtjes aanwezig en die krijgen een hoop aandacht.

Kemphanen

Zodra er een vrouwtje in de buurt komt, doet het mannetje zijn kop naar beneden,
zet zijn kraag en hoofdtooi op en laat ook af en toe
zijn achterkant zien.
Dit doen ze overigens ook wanneer er een concurrent in de buurt is
en dus is het een ritueel om indruk te maken.

Het echte strijdgewoel barst pas los op de broedplaatsen.
Hier zie je alleen wat schermutselingen en wat indruk maken op de vrouwen.

Het unieke aan het prachtkleed van de Kemphaan is,
is dat ze allemaal uniek zijn qua uiterlijk.
Natuurlijk is dat bij de meeste vogels het geval, maar dan zijn het kleine
nuances in de tekening en is het moeilijk herkenbaar.

Kemphaan

Dat is bij de Kemphaan dus zeker niet het geval.
Heel duidelijk zijn ze uit elkaar te houden. Wanneer de kleur van de hoofdtooi
al eens overeenkomt, dan verschillen de kragen weer of
de kleine "wratten" rondom de snavel hebben een andere kleur.

Alle mannen zien er echt anders uit.
Geen idee of dit uniek is in het dierenrijk, maar ik weet niet
zo gauw geen andere diersoort die dit ook heeft.

En dan is er ook nog een duidelijke rangorde bij de mannen.

Kemphanen

In het gebied waar de balts plaats vindt hebben de honkmannen een vaste plek
veroverd en die vierkante meter wordt keihard verdedigd.
De sateliet-mannen worden door de honkmannen toegestaan en
die bewegen zich vrij door het baltsgebied heen.
Ik heb begrepen dat deze mannen meestal een witte hoofdtooi en
een witte kraag hebben.
Dan zijn er de randmannen en zoals de naam al zegt houden die
zich op aan de randen van het gebied.
Deze worden direct verjaagd door de honkmannen,
wanneer ze toch proberen in het gebied te komen.
Verdwijnt 1 van de honkmannen van het toneel,
dan neemt een randman die plek over.

De honkmannen zijn n ieder geval de eerste die paren.
Het recht van de sterkste in de natuur.

Kemphanen

En dan zijn er nog de stiekemerds.
De Faren.
Deze mannetjes zijn niet fraai uitgedost, maar zien er uit als een vrouwtje.
Ze zijn de meest zeldzame van alle mannen en
ze gebruiken hun camouflage om rustig door het gebied te lopen
en wanneer ze de kans krijgen, proberen ze te paren.
Het nadeel van eruit zien als een vrouw,
is dat ze zelf ook regelmatig besprongen worden door de andere mannen.

Kemphaan

Ik weet soms niet waar ik mijn lens op moet richten,
want er staan inmiddels zo'n 50 vogels tussen de 10 en 20 meter van de hut.

En dan heb ik het nog niet eens over een stuk of 30 exemplaren 
die op 40 meter afstand op de oever staan.

Kemphanen

Ik probeer de vrouwtjes in het oog te houden,
want waar de vrouwen zijn is meestal ook de actie.

Kemphanen

Maar ja, dan gaan er opeens ook een aantal badderen en
op het eind van dat ritueel komen ze altijd een stukje omhoog vliegen.

Ik probeer overal op te letten en de camera maakt overuren.

Kemphanen

Kemphanen

Het is net een muts van een stierenvechter he?
Ben benieuwd of dat hoofddeksel hier ook ook van afgeleid is.

Kemphanen

En die arme mannen maar constant bezig zijn om aandacht te krijgen
en die vrouwen die alleen maar bezig zijn met badderen en eten.
Die zijn nog helemaal niet bezig met voortplanten.

Kemphaan

Inmiddels is het 15:15 en hoor ik iemand aankomen lopen.
Zijn het meerdere mensen dan is de kans groot dat het er voor mij opzit.

Het is echter maar 1 persoon en het lijkt erop dat hij
er geen enkel probleem mee heeft, dat ik wat langer blijf zitten.

Kemphanen

We vermaken ons uitstekend met het groepje Kemphanen en
twee camera's schieten de ene foto na de andere.
Maar goed dat het digitale fotografie is.

Kemphanen

De Kemphanen verhuizen opeens naar de rechterkant van de hut en dat zorgt toch 
weer voor andere omstandigheen.

Kemphanen

Maar de vorstelling blijft hetzelfde.
De mannen blijven zich uitsloven voor de vrouwen en af en toe komt het tot 
een kort gevecht.

Nou ben ik een jaar of 10 getuigen geweest van echt baltsgedrag
op een plek waar ook gepaard werd en dus ook keihard gevochten.

Maar toen had ik nog niet de apparatuur die ik nu heb en
had ik ook niet goed door hoe speciaal dat wel niet was.
Als ik toen wist wat ik nu weet, had ik daar uren langer doorgebracht.

Maar ja, dat heb ik wel met meer dingen.

Kemphanen

Kemphanen

Wanneer de Kemphanen weer verhuizen naar de plek voor de hut,
merk ik al snel dat het vuur gedoofd is.
De vogel hebben meer aandacht voor een bad en de meeste steken
de kop in de veren om even een tukkie te doen.
Voor mij het teken om dan toch maar op te stappen en 
om 16:15 uur loop ik met mijn spullen naar de auto.
Volgend jaar nieuwe kansen.

In een volgend blog een reportage van twee dagen Emmen.
Eén dag in een gewone vogelhut en één dag in de voliere-vogelhut
 met oa deze:

Kleine Bonte Spechten

Tot de volgende keer,
René

http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html