"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

zondag 18 februari 2018

De Waterspreeuw en de Sneeuwgors

Waterspreeuw

Een week na mijn uitstapje naar de Haarrijnse plas lijkt het weer een
paar dagen mooi weer te worden.
Ik neem twee dagen achter elkaar vrij en heb wel een
aantal wensen op mijn lijstje staan.
Ik wil in ieder geval 1 ochtend doorbrengen aan de waterkant
om Nonnetjes te fotograferen en ik wil proberen om een Strandleeuwerik te vereeuwigen.
Of dat gelukt is, zal in een volgende blog te zien zijn.

Wat ik de andere dag ga doen ligt nog volledig open.

Op dag 1 is het net weer teveel van het goede.
Zonovergoten en dat is wel fijn, maar niet om foto's te maken.
Dag 2 is qua hoeveelheid zonlicht  nog een stukkie "erger".

Al met al twee heerlijke dagen om op het terras te zitten,
maar voor fotograferen dus niet optimaal.
Ik besluit om de tweede dag in het bos door te brengen.
In de AWD zit een Waterspreeuw en door de bomen is er
schaduw genoeg. 

Net voor zonsopkomst rijd ik de parkeerplaats op bij ingang Oase.
Er staat maar 1 andere auto en dat betekent dat het in 
ieder geval rustig is bij de Waterspreeuw.

Waterspreeuw

Het beestje is druk aan het jagen, wanneer ik op de bewuste plek aankom.
Niemand in de buurt en dat is waar ik op gehoopt had.

Waterspreeuwen zijn vaak niet zo heel erg schuw, omdat ze
meestal uit gebieden komen waar niet zoveel mensen rondlopen.
Hoewel de Waterspreeuw meer een dwaalgast is,
zijn ze toch met enige regelmaat te zien in Nederland.

Het is dus geen erg schuwe vogel, maar hoe je het ook wendt of keert,
ook niet schuwe vogels raken opgejaagd wanneer er 
meerdere mensen aanwezig zijn, die allemaal een mooi plaatje willen maken.

Ik moet de kansen dus pakken nu er volledig rust is rond de Waterspreeuw.
Er is nog zeer weinig zonlicht op de plek en de Waterspreeuw is
druk aan het jagen. Het is onmogelijk om een scherpe foto te maken
en ik wacht maar af totdat de vogel eventjes rustig wordt.

Waterspreeuw

Dan komt er een rustmomentje aan voor de Waterspreeuw,
maar hij gaat natuurlijk aan de andere kant van het watertje op de kant zitten.

Toch maar zo snel mogelijk het bruggetje over en languit in het berijpte gras.
Terwijl ik dichterbij kruip, probeer ik ook direct rekening te houden met een mooie achtergrond.

Met een lange sluitertijd, groot diafragma en de ISO op 1600 is het 
ontzettend lastig om een mooie plaat te maken.
Erg frustrerend omdat juist nu het licht zo fijn is en de kleuren mooi zijn.

Waterspreeuw

Maar gelukkig zitten er een aantal goede beelden tussen en 
dat maakt de dag al helemaal goed.

Dan breekt de zon helemaal door en zet de Waterspreeuw volop in het licht.

Waterspreeuw

Tegelijkertijd zie ik andere mensen aankomen en hoop dat het niet te druk gaat worden.
Luid roepend en druk bewegend gaan ze op de vogel af.
Hoewel het dus geen schuwe vogel is, probeert hij toch te ontkomen
aan de drukke fotografen. Hij schuift aldoor een meter of 10 op en
dat spel herhaald zich meerdere malen.

Een stuk of 10 personen lopen achter de Waterspreeuw aan en 
wanneer iedereen weer vlakbij de vogel is, vliegt deze weer op
om 10 meter verder weer te landen.
Ik besluit om even rustig te wachten wat de vogel verder doet.
Hij wordt al een groot aantal dagen constant op dezelfde plek
gemeld op waarneming.nl, dus ik hoop dat hij
snel weer terug zal keren.

Na een kwartiertje zie ik de Waterspreeuw mijn kant opvliegen en hij 
landt op een afstand van 20 meter.

Waterspreeuw

En precies op een plekje waar de zon niet kan komen.
Een stukje kruipen en tijgeren en dan maar afwachten.

Waterspreeuw

Als je maar rustig blijft en klein maakt, dan is een dier vaak minder bang 
en gaat sneller door met de normale bezigheden.
Ook nu is dat het geval, want de vogel komt op op zijn dooie gemakkie 
mijn richting opgewandeld.

Waterspreeuw

Een mooie afsluiting van mijn bezoekje aan de Waterspreeuw en terwijl
er weer verse vogelaars en fotografen aankomen, loop ik terug naar
ingang Oase. Omdat ik niet zo vaak in de AWD kom, besluit ik om door te rijden naar
ingang Panneland en op zoek te gaan naar Grote Zaagbekken.

Hoewel ik een flinke wandeling maak, kom ik betrekkelijk weinig
fotografeerbaars tegen.  Omdat ik nog een paar uurtjes over heb,
probeer ik nog iets leuks te bedenken.

Een week eerder reed ik over een drukke weg in de buurt van Marken en
vanuit een ooghoek zag ik een vreemd vogeltje langs de weg.
Een meter of honderd verder realiseerde ik mij dat het wel eens
een Sneeuwgors geweest kon zijn.
Zeer zeldzaam in de regio Amsterdam en zodra ik kan,
draai ik om en ga op onderzoek uit.
Niets te vinden meer natuurlijk, maar wanneer ik
's avonds op waarneming.nl kijk, zie ik dat de vogel ook door anderen is gezien.

De daarop volgende dagen zie ik regelmatig meldingen voorbij komen
en deze middag is een mooi moment om de Sneeuwgors op te zoeken.

Sneeuwgors

De Sneeuwgors is snel gevonden.
Hij zoekt zijn voedsel langs een drukke weg, maar zo midden op de dag
is het gelukkig betrekkelijk rustig.
Je voelt gewoon de mensen kijken in de auto's die voorbij rijden.
Zal ook best een raar gezicht zijn, wanneer je naast een autoweg
(er zit nog een klein bermpje en een smal fietspad tussen)
iemand op de grond ziet liggen.
Wat zullen ze allemaal wel niet denken op dat moment ;-)

Sneeuwgors

Net als bij de Waterspreeuw merk je aan het vogeltje, dat hij gewoon zijn
gang blijft gaan wanneer je als mens rustig aandoet.
Geen drukke bewegingen maken en afwachten wat er gaat gebeuren.

Sneeuwgors

Je merkt ook direct dat het veel makkelijker is om zo'n éénling te fotograferen,
ipv Sneeuwgorzen die zich in een groepje bevinden, zoals ik
een week eerder op het strand had ondervonden.

Sneeuwgors

Een paar dagen later blijkt dat er een nog een Sneeuwgors
op deze plek aanwezig was. Vast een paartje maar het
tweede vogeltje heb ik in ieder geval niet gezien.

Maar goed ook, want je raakt toch snel afgeleidt wanneer er
meerdere exemplaren aanwezig zijn.

Sneeuwgors

Je moet toch iedere keer weer een keuze maken, op welk
vogeltje je dan je focus legt.

Hoewel je dus betrekkelijk makkelijk een Sneeuwgors kunt fotograferen
in de winter in ons land, blijft het altijd leuk om zo'n soort in
je eigen woonomgeving te zien en vast te leggen.

Een mooi slot van een dagje fotograferen.

In een volgend blog oa aandacht voor:

Nonnetje

Tot de volgende keer,
René




maandag 12 februari 2018

De Haarrijnse Plas en de Zuidpier

Drieteenstrandlopers (Zuidpier)

Na lange tijd kan ik eindelijk weer eens een blogje plaatsen.
Kapotte laptop, drukke werkzaamheden en gebrek aan behoorlijk fotoweer zijn
de redenen voor een lange afwezigheid.
Op 30 januari is het dan zover.
De weersvoorspellingen zijn goed en ik kan een dag vrij nemen.
Nu nog een mooi onderwerp uitkiezen.

Mijn keuze valt op de Haarrijnse Plas in Vleuten.
Daar zwemt al een tijdje een IJseend rond.
Maar behalve een IJseend, zwemt er ook een Kuifduiker en een aantal Geoorde Futen.

Ik informeer bij Maria (http://6mb22va.blogspot.nl/) waar ik precies moet zijn
en terwijl het nog donker is, ga ik op weg richting Vleuten.

Aangekomen bij de plas zie ik direct een groepje van 4 Geoorde Futen.
In zomerkleed een prachtige vogel, maar in winterkleed een beetje gewoontjes.
Wat direct opvalt bij deze vogelsoort zijn de rode oogjes.
Tenminste, ik dacht altijd dat de ogen van de Geoorde Fuut altijd rood zijn.
Nu kom ik tot de ontdekking dat ze ook oranje ogen kunnen hebben.
Nooit geweten.

Geoorde Futen

De Haarrijnse Plassen blijken een lastige plek te zijn om te fotograferen.
Het is helemaal jammer dat er net met zwaar materieel gewerkt wordt
in de buurt waar de Geoorde Futen zich bevinden.
Ik nestel mij aan de waterkant en wacht op wat er komen gaat.
De zon is net opgekomen en de hoeveelheid licht is nog beperkt.

Geoorde Fuut

Al jagend verdwijnen de Geoorde Futen langzaam uit beeld.
Ik heb nog steeds geen idee waarom ik nu oranje oogjes zie ipv rode.

Geoorde Futen

Een van de Geoorde Futen zondert zich helemaal af van het groepje
en zwemt een hele andere kant op.
Net nu het licht beter wordt en ik hoopte dat de fuutjes mooi in beeld
zouden komen, wordt de afstand tot de vogels te groot.

Ik besluit maar op zoek te gaan naar de IJseend en de Kuifduker en
laat de Geoorde Futen links liggen.

Kuifeend

De ochtend blijkt niet het beste moment om op zoek te gaan naar de IJseend.
De plek waar deze vogel zich meestal ophoudt ligt dan vol in het tegenlicht.
Maar nu ik er toch ben, wil ik hem natuurlijk wel op de foto zetten.
Hoe goed ik ook zoek, geen IJseend te bekennen.

Wel een ronddobberend Kuifeendje en een Tafeleend.
Ook leuk, maar daar heb ik niet een half uur voor gereden.

Tafeleend

Tafeleend

Op diverse plekken maak ik een wandelingetje, maar nergens is de IJseend te vinden.
De afgelopen weken heb ik regelmatig foto's van deze dwaalgast voorbij
zien komen en daaruit bleek al dat ik mazzel moest hebben om hem mooi op de foto te krijgen.

Soms zat hij lekker dichtbij, maar meestal toch wel net te ver weg.

Aan de plas ligt ook een restaurantje met een strandje erbij en
dat is de laatste plek waar ik mijn geluk probeer.

Al snel zie ik de Kuifduiker op deze plek.
De vogel is aan het jagen en dan hoop je dat zo'n vogel langzaam dichterbij komt.
Liggend in het zand wacht ik op wat er komen gaat,
maar ipv naar mij toe, zwemt de Kuifduiker steeds verder weg.

Scholekster

Een groepje Scholeksters en een paar Aalscholvers in broedkleed zorgen
nog voor wat afleiding, voordat mijn oog valt op
een grote groep Kwikstaarten.
Het merendeel zijn Witte Kwikstaarten, maar ik zie er ook een tweetal Gele tussen.

Witte Kwikstaart

De Gele Kwikstaarten zijn net even te schuw, maar een Witte is
wel benaderbaar. Een hond maakt een einde aan de fotosessie en
ik speur de plas weer af naar de IJseend.

Na een half uurtje geef ik het op en rijd nog even langs de Geoorde Futen 
voordat ik naar een andere plek ga.

Geoorde Fuut

Inmiddels ben ik niet meer de enige die een foto wil maken van
de Geoorde Futen en vanwege de "drukte" blijven de fuutjes iets verder weg.
Nu er meer licht is, krijgt het verenkleed van de Geoorde Futen ook een andere kleur.
Nu zie ik ook een rood oogje bij de Geoorde Fuut.
Zou het dan de invloed zijn van het zonlicht dat de iris zijn rode kleur geeft?
Het lijkt er wel op in ieder geval.

Wanneer ik weer in de auto zit, probeer ik een keuze te maken
waar ik nu heen zal gaan.
De Waterspreeuw in de AWD, Pestvogels in Noord-Holland of 
gewoon een beetje op goed geluk rondrijden door de polder?

Ik besluit om naar de Zuidpier te gaan.
Daar bevindt zich een grote grote groep Sneeuwgorzen en
dat zijn altijd zeer fotogenieke vogeltjes.
Maar zo laat op de dag zijn er ook veel honden en veel honden betekent 
meestal dat er weinig vogels zijn.

Wanneer ik op het strand aankom, wordt ik direct
verwelkomt door de Sneeuwgorzen.

Sneeuwgorzen

Het groepje Sneeuwgorzen bestaat uit een stuk of 20 exemplaren.
Leuke vogeltjes zijn het en ik hoop er nog eens eentje
in zomerkleed te fotograferen in Nederland.

Sneeuwgorzen

Maar zo'n groepje maakt het wel lastig om mooie foto's te maken.
Daarvoor zijn ze met teveel en dan is het lastig om er eentje te isoleren.

Sneeuwgorzen

Hoewel ze niet erg schuw zijn, gaan ze toch regelmatig op de wieken
omdat er eentje ergens van schrikt.
Ze komen gelukkig iedere keer op ongeveer dezelfde plek terug.

Sneeuwgors

Al foeragerend komt er altijd wel eentje even vrij van de groep.
Maar dan moet je wel net de goede kant opkijken en ook in de juiste positie liggen.

Sneeuwgors

Een week later kwam ik een Sneeuwgors vlakbij huis tegen.
Dan is het toch een stuk makkelijker om er iets van te maken.
Maar daarover meer in een volgend blog.

Sneeuwgors

De Sneeuwgorzen zoeken de bescherming van de duintjes op en dat
is voor mij het sein om even verder te kijken.

Drieteenstrandloper

Er zijn grote groepen Drieteenstrandlopers aanwezig, maar ook hier geldt dat 
het lastig is om een loslopend exemplaar te vinden.
Ook is het een probleem om zo'n groep dichtbij te naderen.
Er is altijd wel 1 schrikachtig Drieteentje, die dan de hele groep de lucht in jaagt.

Drieteenstrandloper (in Z/W)

Maar met een beetje geduld is er altijd wel een éénling te vinden.
Omdat de zon wel erg fel is gaan schijnen, is het lastig om zo'n wit vogeltje
goed te kunnen belichten. Achteraf bleken de instellingen toch niet optimaal te zijn
en heb ik er dus maar een Z/W-versie van gemaakt ;-)

Ik beproef mijn geluk op de pier, maar behalve wat meeuwen is
daar verder niets te zien.
Omdat er ook steeds meer honden op het strand komen,
is het beter om te vertrekken en dan nog een rondje door de polder te doen.

Wanneer ik bijna bij het einde van de pier ben, zie ik een Aalscholver
vlakbij de waterlijn landen.

Omdat de eerste hond ongeveer 500 meter verder op het strand loopt,
wil ik wel eventjes proberen om de Aalscholver te fotograferen.
Met een kleine omtrekkende beweging weet ik aardig dichtbij te komen.
Het laatste stukje wordt kruipend en tijgerend afgelegd.
Wat kun je dan smerig worden in een paar minuutjes zeg.

Aalscholver

In eerste instantie is de Aalscholver op zijn hoede, maar al snel
heeft de vogel door dat er geen gevaar dreigt en ontspant hij.

Aalscholver

De Aalscholver blijft rustig op zijn plekje staan en begint
zijn vleugels droog te wapperen.
Jammer van die pier op de achtergrond, maar het is niet anders.

Aalscholver

De zee besluit ook nog even mee te werken en komt iets verder het strand op.
Ik merk het oprukkende water eigenlijk te laat op,
maar ik blijf gelukkig net droog.
De Aalscholver vindt het nu waarschijnlijk minder prettig,
want hij gaat er direct vandoor.
Toch een leuke afsluiter van deze middag.

Het daarop volgende rondje door de polder leverde niet zoveel op,
maar wel wat nuttige informatie voor een volgend uitstapje.

In een volgend blog aandacht voor:

De Waterspreeuw

Tot de volgende keer,
René







zondag 31 december 2017

De 12 van 2017

Januari 2017

Baardman

Het gebeurt niet vaak dat je een keuze moet maken welke Baardmanfoto je
moet plaatsen in zo'n verzamelblog.
Medio 2017 kon ik een mooie serie maken van jonge Baardmannen en
vlak na de zomer een serie van een paartje foeragerend op de grond.
Maar de winnaar werd toch de Baardman die ik in Januari kon fotograferen.
Hij hangend boven het ijs en ik liggend op het ijs.
Mooier dan dit wordt het gewoon niet.

Februari 2017

Dodaars

Het kleinste Fuutje van Nederland en vooral in zomerkleed schitterend om te zien.
Maar ook in winterkleed een mooi, maar lastig fotomodel.
Een zeer schuwe vogel en daarom is de voldoening zeer
groot wanneer je ze op deze manier op de foto kunt krijgen.

Maart 2017

Waterspreeuw

Een wintergast die een paar dagen in de AWD logeerde.
Fascinerend om te zien hoe deze vogel zijn eten bij elkaar scharrelt.
Jammer genoeg deed deze Waterspreeuw dat in een betonnen kanaaltje
en dat zorgt bepaald niet voor mooie totaalplaatjes.
Niet dat de vogel hierboven in een natuurlijke setting poseert,
maar de achtergrond zorgt wel voor een heerlijke foto.

April 2017

Kuifduiker

In de maand April had een Kuifduiker mijn achtertuin uitgekozen
als tijdelijk verblijf. In een paar weken tijd zag ik het verenkleed
steeds meer richting prachtkleed gaan.
Een Kuifduiker in zomerkleed was een echte wenssoort van mij en na een 
aantal keren proberen, was het op 22 april eindelijk raak.
Helaas met hard licht, maar binnen is binnen.

Mei 2017

Velduil

Door de jaren heen heb ik op diverse plekken in Nederland 
Velduilen gezien en gefotografeerd, maar nimmer kon ik 
er eentje platen die op een paaltje zat.
Die stond al een tijdje op mijn lijstje en in mei was het eindelijk raak.

Juni 2017

Kruisbek

Nog zo'n wenssoort van mij en ook eentje die je bijna nooit tegenkomt.
In de vernieuwde vogelhut op de Veluwe kreeg ik eindelijk een familie Kruisbek
voor de lens. Vader, moeder, zoon en dochter.
Hoewel ik moeder, zoon en dochter mooi kon fotograferen,
zat ik in opperste spanning af te wachten of het mannetje 
misschien op een mooi plekje ging zitten.
Wanneer dat dan eindelijk gebeurt en je kunt de camera zo draaien dat
de achtergrond ook nog eens mooi egaal wordt, dan is de dag geslaagd.

Juli 2017

Koereiger

Op vakantie in Frankrijk kon ik diverse leuke soorten fotograferen.
De Grauwe Klauwier was er eentje van, maar de Koereiger was ook
op een aantal plekken aanwezig.
Lastig kiezen, maar ik vond deze foto van de Koereiger de mooiste.

Augustus 2017

Bontbekplevier

Welke vogel de maand Augustus mocht vertegenwoordigen, was ook een 
kwestie van wikken en wegen.
Ik heb hele mooie foto's kunnen maken van voedermomentjes
bij de Boerenzwaluwen, maar de foto's die ik op het
strand kon maken van de Bontbekpleviertjes leverden mooiere totaalplaatjes op.

September 2017

Goudplevier

Ook in September ging ik een ochtendje fotograferen op het strand.
Drie Goudplevieren in mooi goud ochtendlicht zorgde voor een jubel-momentje.
Als er dan toch iets te zeuren moet zijn: Jammer dat er geen mannetje Goudplevier
in zomerkleed aanwezig was.

Oktober 2017

Aalscholver

Sinds hele lange tijd bracht ik weer eens een bezoekje aan de Starrevaart.
Een heerlijke hut om vogels te kijken, maar waardeloos om foto's te maken.
De hut staat te hoog boven het water.
Maar met een beetje geluk kun je er wel prachtige vluchtfoto's maken.
De vroege ochtend levert ook nog wel eens mooie plaatje op,
omdat de opkomende zon schuin achter de hut, voor heerlijk licht kan zorgen.
Dan moet er bv wel een Aalscholver op 1 van de paaltjes gaan poseren.

November 2017

IJsvogel

In 2017 heb ik weinig IJsvogels gefotografeerd, maar begin November kwam 
ik nog een jong vrouwtje tegen. Op dezelfde plek kwam ik een paar jaar terug
ook in die periode zo'n jonge vogel tegen.
Leuk om te zien dat dit bijna gelijksoortige foto's oplevert.

December 2017

Waterral

Eindelijk weer eens een mooi pak sneeuw in Nederland.
Dat witte spul zorgt altijd voor mooie omstandigheden.

Iedereen een gezond en gelukkig 2018 toegewenst!

Tot de volgende keer,
René












zondag 17 december 2017

Spiegelbeeld.............. Een dagje Vogelhut

Pimpelmees

De beste manier om vogels te fotograferen is vanuit een schuilplek,
zodat ze heerlijk ontspannen naar jou toekomen.
Vogels die op hun gemak zijn en normaal gedrag vertonen,
zorgen nou eenmaal voor mooiere foto's
De laatste jaren schieten de commerciële fotohutten uit de grond en dat zorgt voor een 
beetje gemengde gevoelens bij mij.
Het fotograferen van een havik is tegenwoordig een fluitje van een cent
en moest ik jaren terug uren in een sloot liggen om de voedseloverdrachten
bij de IJsvogels te fotograferen, maar nu ga je gewoon naar 
Han, Glen, Arjan of Martijn en je kunt IJsvogels op alle manieren fotograferen.
Ik kwam overigens jaren terug al in de, toen nog volledig gratis, ijsvogelhut in Amsterdam
en weet dus uit ervaring hoe fijn het is om dit soort vogels te fotograferen
vanuit een schuilhut en je krijgt de vogels ook nog eens op een presenteerblaadje.

Het fijne is dat het dus bereikbaar is voor iedereen,
maar het haalt het speciale er wel een beetje vanaf.
Het grote nadeel is ook dat je een enorme hoeveelheid foto's ziet
die op elkaar lijken. De tak van de boom naast de IJsvogelhut in Amsterdam 
is bijna net zo herkenbaar geworden als de tak die vroeger 
voor de Poelruiter in de OVP stond.

Wanneer ik een dagje vrij kan nemen en niet weet wat ik kan gaan doen,
kijk ik eens of er misschien ergens een fotohut vrij is.
Een paar dagen later rijd ik richting Noord-Brabant om in
een moderne vogelkijkhut plaats te nemen.

Mooi vijvertje voor de hut en heerlijk comfortabel.
Hoewel de hut op een open plek in het bos staat is het toch
een stuk donkerder dan ik verwacht had.
Hoge ISO dus en daardoor meer ruis in de foto's.

Buizerd

Het is lastig om niet de geijkte vogelhutfoto's te maken en ik kan vast
verklappen dat mij dat niet gelukt is.
Zo'n plek met een waterpartij op ooghoogte nodigt
nou eenmaal uit om foto's met spiegelbeelden te maken.

In de ochtend is het lastig om met het weinige licht om te gaan en is het meer
genieten van de omgeving en de vogels.
Met enige regelmaat zie ik zelfs een reegeit langs schuifelen in de verte.

Ook probeer ik in te schatten wat de mooie plekjes zijn wanneer er meer 
licht op de plek gaat komen.

Koolmezen

Dan moet je natuurlijk ook wel de vogels op de juiste plek krijgen.
Als dat dan lukt en de achtergrond werkt mee, zoals hier bij de koolmezen, 
dan maakt de soort die er opstaat niet zoveel uit. 

Gaai

In vakantieparken is het betrekkelijk makkelijk om een Gaai te fotograferen.
Leg wat pinda's neer en ze komen snel op bezoek. Die vogels zijn zo aan mensen gewend,
dat het altijd wel lukt. In een bos is het een stuk lastiger.
Echte wilde Gaaien zijn erg schuw en lastig te fotograferen.

Gaai

De Gaai is ook een beetje ondergewaardeerde vogel om te fotograferen.
Maar de tekening en het verenkleed zijn prachtig met als kers op
de taart de blauwe veertjes. Als ik veertjes vind, kan ik ze nooit toewijzen aan
een bepaalde vogelsoort, behalve dus die blauwe veertjes.
Geen enkele andere vogel in Nederland heeft zulke veertjes.

Winterkoning

Behalve een hoop kool- en pimpelmezen komt er ook af en toe een
Winterkoning en een Heggenmus op bezoek.
De Heggenmus zit iedere keer op een afstandje van een meter of 2,
maar de Winterkoning kiest de mooiere plekjes uit.

Winterkoning

Boomklever

Opvallend weinig Boomklevers zie ik hier en bovenstaand plaatje was
een twijfel geval om te plaatsen in dit blog.
Maar het totaalplaatje qua kleuren vond ik wel aardig.

Grote Bonte Specht

De Grote Bonte Specht vindt altijd snel de weg naar dit soort fotohutten,
omdat er veel gevoerd wordt. Hoewel het dus een vogel is die
simpel te fotograferen valt op dit soort plekken, is het natuurlijk wel een
zeer fotogenieke soort.

Koolmees

Als je naar zo'n plek gaat hoop je altijd op spectaculaire soorten.
Maar de Kool- en Pimpelmezen voeren wel de boventoon.
Dan kun je een spelletje gaan doen op je telefoon of
er toch maar proberen het beste van te maken.

Pimpelmees

Maar een gewoon algemeen vogeltje kan ook zorgen ook voor mooie plaatjes.

Pimpelmees

Dan hoor ik een knal en schrik me rot.
Ik vermoed dat er een vogel tegen het spiegelglas is aangevlogen en
zie opeens het slachtoffer.

Jonge IJsvogel

Een jonge IJsvogel gaat een beetje versuft op een tak zitten en moet duidelijk
bijkomen van de klap. Maar al snel komt hij weer bij en ben ik blij dat er 
verder niets aan de hand is. Toch opvallend zo'n soort vogel midden in een bos.

Grote Bonte Specht

Zoals ik al in het begin zei, is zo'n hut met vijver op ooghoogte
ideaal voor het maken van foto's met spiegelbeeld.

Grote Bonte Specht

De Specht komt zo af en toe een slokje halen, maar het zijn
vooral de Pimpelmezen die flink blijven drinken en badderen.

Koolmees en Pimpelmees

Pimpelmees

De foto's met een badderende Mees zal ik hier niet plaatsen,
maar de best gelukte spiegelfoto's wel.

Pimpelmees

Bij een hoop fotohutten wordt niet alleen voer gestrooid voor de kleine vogels,
maar er wordt ook gevoerd voor de roofvogels.
Mits je ervoor betaald natuurlijk.

De verhuurder van de hut gaf mij 95% garantie op minimaal 1 roofvogel.
Zangvogeltjes fotograferen is leuk,
maar een mooie Havik is het doel.
Maar geen Havik te zien deze dag,maar wel 2 buizerds.
Omdat ik de foto's van een Buizerd op een vastgemaakte duif
wel erg nep vindt, plaats ik ook deze foto's maar niet.

Pimpelmees

Hoewel de gewone Pimpelmezen de hoofdmoot vormen,
waren er toch aardig wat soorten te zien.
Maar de meeste kwamen alleen maar eventjes buurten en
dan ook nog eens in de vroege ochtend toen er heel weinig licht was.

Zwarte Mees

Een Zwarte Mees bracht een heel kort bezoekje en ook een Goudvink man
was heel kort ter plaatse.

Goudvink

Vooral het Goudvink mannetje is een prachtige vogel en die had ik graag 
wat langer voor de hut gehad.
Maar je hebt het niet voor het zeggen.
Het was een leuke dag in de hut, maar
ik ben er nog niet helemaal uit of het de prijs waard was.

In een volgend blog aandacht voor:

Deze Torenvalk met prooi

Tot de volgende keer,
René









http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html