"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

zondag 4 juli 2021

Jong grut en hun oplettende ouders

Grutto's en Tureluurs

Eind mei en de maand juni ben ik regelmatig de polder in geweest 
om jonge weidevogels te fotograferen.
De ene keer heel leuk en de andere keer zeer frustrerend.
Het frustrerende was dat er wederom veel broedsels verdwenen zijn door het vroegtijdig maaien.
Rond 29 mei brak opeens een langere periode van heel mooi en droog weer aan.
De periode daarvoor was er veel regen en konden de zware machine het land dus niet op.

Terwijl ik meerdere in paniek zijnde Grutto's, Kieviten en Tureluurs 
schreeuwend boven een weiland zag vliegen, ging de boer in volle snelheid 
al maaiend door het weiland heen.
Een uur daarvoor was er nog niets aan de hand en zag ik de ouders
op paaltjes zitten en al roepend hun kroost in de gaten houden.
Een paar uur later was het doodstil op datzelfde stukje grond.
Minimaal 5 broedsels om zeep geholpen.

Omdat wij een zo'n goedkoop mogelijk stukje vlees op ons bord willen hebben,
moet de boer wel maaien zodra het gras op z'n best is,
zodat er genoeg voeding voor de dieren is in de winter.
Als de regering daar nou eens een paar miljoen tegenaan zou gooien
om de boeren wintervoer te laten kopen en daardoor twee weken later pas te maaien.

Grutto's op de uitkijk

Jonge vogels fotograferen is redelijk simpel, maar aan de andere kant ook lastig.
Want hoe krijg je ze nou op de foto, zonder de boel te verstoren?
Recht op ze aflopen zorgt voor paniek bij de kleintjes en bij de ouders.

Vooral jonge weidevogels zijn nogal ondernemend.
Vaak kun je aardig inschatten welke kant ze opgaan tijdens de verkenningstochtjes.
Dan is het niet anders dan de auto ergens verderop in dat pad te parkeren en afwachten.
Als het gebied en de situatie het toelaat, ga ik meestal languit liggen met
de camera op de rijstzak.
Met een beetje geluk komen ze rustig jouw kant op en door in de auto te blijven of
je heel klein te houden, ben je ook geen gevaar voor de ouders.
Zo heb ik weleens meegemaakt dat jonge Kleine Plevieren gewoon
over de achterkant van mijn benen klommen en dat er
een IJsvogel op mijn hoofd kwam zitten.

Scholeksters

Maar hoe weet je nou waar jonge vogels zich bevinden?
Uiteraard wanneer je ze gewoon ergens ziet zitten of scharrelen,
maar als je alleen daarop afgaat mis je een heleboel.

Jonge vogels bedelen constant bij de ouders om voedsel en dat doen
ze meestal zeer luidruchtig.
Jonge futen of meerkoeten kun je bijvoorbeeld op honderd meter afstand al horen.
Jonge (zang)vogels houden zich meestal op in de begroeiing, maar zijn
ook weer aan het luidruchtig gebedel te lokaliseren.
Dan is het hopen en afwachten totdat ze op een mooi takje gaan zitten en
er een voermomentje plaats vindt.

Grote Bonte Spechten

Je kunt echter ook aan het gedrag van de ouders zien, dat er ergens jonge vogels aanwezig zijn.

Een weidevogel staat bv niet voor niets op een paaltje.
De vogel gaat daar staan om een beter overzicht te hebben over de omgeving.
Begint de vogel zenuwachtig te roepen als je dichterbij komt,
dan is dat het teken om snel door te rijden, want dan zijn de kleintjes
zeer dichtbij. Aan verstoren van vogels heb je namelijk helemaal niets.
Een wegvliegende vogel levert geen mooie beelden op en kleintjes
die zich verschuilen ook niet.
Het levert dieren alleen maar een heleboel stress op en als de ouders in
paniek alle kanten op vluchten, krijgen predatoren zoals kraaien en meeuwen
de kans om de kleintjes zo weg te pikken.

Dus zorg dat er meer dan voldoende afstand genomen wordt en wacht af
op wat er komen gaat. Hopelijk komen ze in alle rust jouw kant op en 
anders heb je gewoon pech gehad.

Maar soms gaat het weleens mis.

Scholekster

Op een strook bouwgrond dat grenst aan een stukje plasdras,
scharrelen drie bijna vliegvlugge jonge Scholeksters rond.
Overigens was het opvallend dat ik op 5 verschillende plekken in de polder
zo'n familie aantrof. Twee volwassen vogels en drie grote jongen.
Zeker voor de Scholekster zeer positief nieuws, want daar gaat het niet zo heel goed mee.

Maar ik lag al een tijdje op de grond en kon op een meter of veertig afstand
heel mooi de drie jongen bekijken en fotograferen.

Tureluur (vrouw)

Behalve de Scholeksters waren er ook jonge Tureluurs aanwezig.
Deze jongen kon ik niet zien, omdat ze zich ophielden in het plasdras-gedeelte.
De ouders liepen rustig een beetje heen en weer en hielden hun kroost van een afstandje in de gaten.
Pas toen er een Zilvermeeuw overvloog, kon ik echt merken dat er kleintjes in de buurt waren.
Beide ouders sloegen direct aan en lieten druk roepend weten, 
dat de jongen in de dekking moesten gaan.

Tureluur (man)

Nadat de meeuw uit het zicht verdwenen was, keerde de rust ook weer direct terug.

Hopend dat de kleintjes een keertje uit de dekking komen,
blijf ik rustig liggen en wacht af.

Totdat er opeens een Scholekster-ouder schreeuwend mijn kant uitkomt.

Scholekster

Ik snap eigenlijk niet zo goed wat er nou gebeurt.
De jongen bevinden zich op dat moment op meer dan 30 meter afstand en
tot dat moment hadden de Scholeksters geen enkele moeite met mijn aanwezigheid.

Maar opeens is er dus iets anders en begint de vogel te schreeuwen en te dreigen.

Scholekster

Dan beginnen ook de Tureluurs zenuwachtig aan te slaan.

Tureluurs

Ik kijk even in de lucht, maar zie geen enkele roofvogel in de buurt.
Ook geen Reigers in het plasdras-gedeelte en ik begin hevig aan mijzelf te twijfelen.

Scholekster

De Scholekster kijkt weer heel smerig mijn kant op en begint al schreeuwend
weer iets dichterbij te komen.

Scholekster

Tsja, dan maar rustig achteruit kruipen en de plek verlaten.
Terwijl ik achteruit kruip, komt de aap uit de mouw.

Als je ergens languit ligt met een camera, dan wekt dat nieuwsgierigheid op
bij andere mensen. Er was dus doodleuk iemand anders achter mij
gaan staan om ook wat foto's te maken.

Als je dan rechtop blijft staan, dan is het niet gek dat de vogels
verschrikt beginnen te reageren.
Ik bedank degene achter mij even heel sarcastisch en
zeg hem ook dat ik nou weet waarom de vogels zo reageren.
Ik denk dat de boodschap wel aangekomen is.

Wanner ik weer in de auto zit en verder wil rijden,
zie ik direct de volgende Tureluurs die zeker een jong in de buurt hebben.

Weidevogels met jongen staan vaak een stukje uit elkaar en
roepen af en toe. Dan kun je er zeker van zijn dat de jongen
zich ergens tussen hun in bevinden en dat ze dmv
de korte roepjes contact met elkaar houden.

Jonge Tureluur

Hoewel ik weet waar de jongen zich ongeveer moeten bevinden, is het toch altijd even goed zoeken.
Gelukkig bewegen de ondernemende jongen nogal veel en dat maakt het wat makkelijker.

Ik zie een jong op een meter of 10 lekker lopen te scharrelen en zoeken naar insecten.

Tureluurs

Een tweede jong loopt vlakbij de moeder.
De twee jongen zijn al iets groter en hopelijk redden ze het allebei.

Tureluur

Ik wacht rustig af en de jonge Tureluurs gaan rustig door met het zoeken naar insecten,
terwijl de ouders de boel een beetje in de gaten houden.
Eén van de jongen komt rustig mijn kant op wandelen en
trekt zich werkelijk helemaal nergens iets van aan.

Een volgende dag ga ik op zoek naar jonge Baardmannen.

Terwijl ik bijna bij het gebied ben waar ze zich zouden kunnen bevinden,
zie ik een Zanglijster rondscharrelen.

Zanglijster

Zo'n kans krijg je toch ook niet iedere dag en ik probeer in te schatten welke kant
de Zanglijster op zal gaan.

Klein stukje doorrijden, snel de auto uit en afwachten.

Zanglijster

Dan is het altijd leuk wanneer zo'n vogel ook exact jouw kant opkomt.

Nadat de Zanglijster met de snavel vol voedsel richting het nest is gevlogen,
vervolg ik mijn weg richting het gebied waar ik Baardmannen hoop te vinden.

Na een uurtje rondwandelen hoor ik eindelijk het geluid van een Baardman.
Maar ze zitten aan de andere kant van het water en om daar te komen,
moet ik toch een behoorlijk stuk omlopen.

Ik besluit om toch maar om te lopen en te hopen dat ze niet
lekker het water oversteken, wnneer ik omgelopen ben.

Jonge Baardmannen

Eénmaal aan de overkant van het water, is het weer even zoeken.
Ze zullen toch niet naar de overkant gevlogen zijn he?

Na een kwartiertje zoeken, hoor ik dan eindelijk weer het bekende Baardmannen-geluid.

Jonge Baardman

Een groepje van zo'n tien jonge exemplaren vliegen rond en doen zich tegoed 
aan de zaadjes in de rietpluimen.
Of zijn ze op zoek naar insecten in die zelfde pluimen?

Het maakt niet zoveel uit voor mij wat ze eten op dat moment.

Jonge Baardmannen

Dan gebeurt toch nog waar ik zo bang voor was.
Ze vliegen naar de overkant van het water en ik twijfel of ik er nog achteraan moet gaan.

Ik scroll eerst even door de foto's en ben best tevreden met de resultaten.
Omdat ik geen zin heb om om te lopen, ga ik richting de auto en
besluit om nog een keertje een rondje in de polder te maken.

In eerste instantie ben ik op zoek naaral wat grotere jongen vogels,
maar als ik in de verte een grote groep Spreeuwen neer zie
dalen vlak langs de weg op een gemaaid weiland, laat ik dat maar even varen

Spreeuwen

In de groep bevinden zich heel veel jonge exemplaren.
Terwijl de ouders in het gemaaide gras naar voedsel zoeken,
lopen de jongen luid bedelend om ze heen.

Bij iedere prooi zijn de jongen er als de kippen bij en
de grootste schreeuwerd krijgt het eten.

Spreeuwen

Het is best leuk om dat een tijdje van dichtbij te bekijken,
want overal gebeurt wel wat.
Ik heb dit ook nog nooit van zo dchtbij kunnen bekijken en zou
het ook graag vanuit een lager standpunt willen fotograferen.

Spreeuwen

Voorzichtig open ik de autodeur en terwijl ik de auto zo soepel mogelijk
uit probeer te glijden, besluiten de Spreeuwen om ergens anders te gaan foerageren.
Het kan niet altijd feest zijn, zullen we maar zeggen.

Dan maar op zoek naar jonge weidevogels die al wat groter zijn.

Tureluur

Als eerste kom ik een tweetal jonge Tureluurs tegen.
Deze twee zullen het wel redden, want deze worden in ieder geval niet
meer te grazen genomen door een Mantelmeeuw of een Kraai.

Alleen een Kiekendief of Vos kan hier nog roet in het eten gooien.

Tureluur

De jonge Tureluurs weten inmiddels ook al aardig wat eten te vinden,
dus dat gaat wel goed komen.

Ik rij een stukje verder en zie verderop een Grutto in de lucht hangen.

Grutto

Er moet iets op de grond rondscharrelen waar deze Grutto zijn jongen
nu voor waarschuwt. Door boven het gevaar in de lucht te hangen,
kan de Grutto mooi het overzicht houden.

Even later zie ik een Hermelijn door het gras huppelen.
Het ging te snel om een foto te maken.

Omdat ik weet dat er jongen in de buurt moeten zijn, wacht ik iets verderop
of ik ze te zien ga krijgen.
Als de rust weergekeerd is, zie ik het jong.

Jonge Grutto

Deze is inmiddels al zo groot, dat we hier wel kunnen spreken van een succesvol broedsel.
Maar eigenlijk moet ieder Grutto-paar twee jongen per jaar grootbrengen om
de populatie op peil te houden.
Dit ene jong is dus te weinig en ik heb ook maar weinig jongen
in dit stadium gezien dit jaar.

Jonge Grutto

Als pa en moe wegvliegen naar het volgende weiland, vliegt het jong gewoon met ze mee.
Mooi zo.

Als toetje een tweetal foto's van vorig jaar augustus, die ik nog net eerder heb geplaatst.

Jonge Fazanten

Vroeg in de avond reed ik op een stille weg in de polder, toen ik in de verte
een drietal jonge Fazanten zag scharrelen in de berm.

Heel rustig ben ik verder gereden en ze benaderd in de auto tot op een meter of 15.
Snel de auto uit en gelegen naast de auto een aantal foto's kunnen maken.
Helaas voor mij stopte er een auto en de bestuurster vroeg ongerust aan mij
of alles wel goed was. Natuurlijk is het goed dat mensen opletten,
maar de Fazanten vonden het minder leuk en verdwenen de begroeiing in.

Toch nog een paar leuke foto's aan overgehouden.

Jonge Fazanten

Een tweede toetje zijn wat foto's van jonge bosvogels.

Jonge Boomklever

Medio juni kon ik een dagje vrij nemen en kon toen wat leuke foto's maken van 
allerlei soorten jonge vogels. Jonge Roodborstjes die vrolijk rondhuppelde,
maar die in de struiken ook nog door de ouders werden gevoerd.

Jonge Roodborst

Meerdere jonge Grote Bonte Spechten zorgde voor veel leuke momentjes,
maar het blijft lastig om twee vogels tegelijkertijd goed op de foto te krijgen.
Soms werken ze mee en gaan ze evenwijdig aan elkaar ergens zitten en
daardoor bevinden beide zich in hetzelfde scherpstelgebied.

Grote Bonte Spechten

Maar de klapper van de dag was een jonge Havik.

Havik

Een prachtige vogel die ik langdurig kon bekijken en fotograferen.
Volwassen Haviken heb ik regelmatig kunnen fotograferen en een paar jaar geleden
ook hele jonge vogels die nog op het nest zaten.
Echter een wat grotere jonge Havik stond nog steeds op mijn wensenlijstje en
was ook de doelsoort van deze dag.
Heerlijk als dat dan ook lukt.

In een volgende blog meer aandacht voor deze vogel,
maar ook voor oa deze:

Vos

Tot de volgende keer,
René

zondag 20 juni 2021

Hoe later op de avond, hoe schoner het licht

 

Grutto

"Hoe later op de avond, hoe schoner het licht" is een zinnetje dat ik een aantal
jaren geleden hoorde en nooit meer vergeten ben.

Tussen medio mei en begin juni zijn er een aantal hele mooie avonden 
en zijn er bijna geen wolken aan de lucht te bekennen.
Ideale omstandigheden om vogels met een ondergaande zon te fotograferen.
Deze omstandigheden hebben we niet zo vaak in het voorjaar,
want meestal neemt de bewolking toe zodra de zon onder begint te gaan.

Zonder direct zonlicht krijg je niet van die mooie tegenlicht-opnames.
Dus op een aantal avonden raap ik na het eten snel de spulletjes bij elkaar
en rijd richting de polder.

Eigenlijk hoef je pas rond 21:00 uur ter plaatste te zijn,
want dan pas staat de zon zo laag, dat het licht prachtig wordt.

Maar ja, je weet natuurlijk nooit of je nog iets leks tegenkomt,
dus ben ik al rond 19:30 uur in de polder.



Grutto

Rond die tijd staat de zon nog zo hoog, dat het onderwerp bij tegenlicht
een zwart silhouet gaat vormen.
Ook best mooi, maar niet hetgeen naar waar ik op zoek ben.

Al een aantal jaren probeer ik om een Grutto op een paaltje in een ondergaande zon te fotograferen.
Nou lijkt dat betrekkelijk simpel, maar ik kan je vertellen dat het allesbehalve makkelijk is.
Je moet uiteraard een wolkeloze lucht hebben en daarnaast is het
zeker niet onbelangrijk om een Grutto op een paaltje te vinden.
Beide onderdelen apart zijn nog wel makkelijk.
Het wordt lastiger om ze tegelijkertijd te vinden en dan ook nog eens
dat je een standpunt in kunt nemen om die Grutto in die ondergaande zon te plaatsen.
En let wel, de tijdspanne is maar een paar minuten he!

Maar ja, daar later meer over.

Graspieper

Ik rij meestal dezelfde route door de polder. Niet omdat ik anders verdwaal,
maar meer omdat ik dan langs plekken rij waar weinig tot geen raaigras te vinden is
en waar diverse soorten gebiedjes zijn.
Weidegebieden, rietlanden, wat grotere wateroppervlaktes en gebieden
die met rust gelaten worden en waar dus van alles bloeit en groeit.

Al die verschillende gebieden herbergen verschillende soorten.
Het fijne is dat je zo vanuit de ene gebiedssoort de andere inrijdt.

Op één plek kun je relatief makkelijk Graspiepers en Gele Kwikstaarten fotograferen.

Gele Kwikstaart

Met de auto zijn de Gele Kwikstaarten tot op een paar meter te benaderen.
Dan moet je wel de laatste 10 meter heel langzaam dichterbij komen.
Maar doe je rustig aan, dan kijken ze je even aan en gaan dan verder 
met waar ze mee bezig waren.

Dat verschilt van een beetje zitten en de omgeving in de gaten houden,
tot een beetje poetsen of loeren en jagen op insecten.

Gele Kwikstaart

Als er muggen langs vliegen, dan zie je de Gele Kwikstaart gewoon loeren
en zijn kansen inschatten. Als je dan te dichtbij staat met de auto is
het onmogelijk om actiefoto's te maken.
Hier stond ik net ietsje verder weg, maar werkte de vogel net niet lekker mee.

Gele Kwikstaart

Het liefst fotografeer ik ze in de begroeiing, maar met een beetje wind
hebben de Gele Kwikken toch duidelijk een voorkeur voor de paaltjes.

Grutto

In de latere avonduren kan het licht zeer snel veranderen.
Deze twee foto's van de Grutto zijn op bijna exact dezelfde plek gemaakt.
De enige twee verschillen zijn, dat ik bij de onderste foto een lager standpunt heb gekozen
en dat de tijd tussen de twee foto's een minuut of 15 is.

Dus met recht: Hoe later op de avond, hoe schoner het licht.

Grutto

In de polder wordt hard gewerkt aan verbreding van de weg en dat schept kansen
voor de fotografie. De brede, nieuwe zandlaag ligt vlak langs een plasdrasgebiedje en
dat heeft aantrekkingskracht op vogels.

Scholekster

De jongen schuilen en foerageren in het plasdrasgebiedje en de ouders
houden de boel in de gaten vanaf de iets hoger gelegen zandvlakte.
Dat geeft mooie kansen en dus tijger ik op 9 juni om 21:30 een stukje door het zand
om wat foto's te maken van Tureluurs en Scholeksters.
Geen vuiltje aan de lucht totdat er een reiger aankomt wandelen.
De Scholekster slaat direct aan en gaat luid schreeuwend richting de Blauwe Reiger.
Omdat het al laat is en ik nog wil proberen om een Grutto op een paaltje in
de ondergaande zon te fotograferen, ga ik op mijn knieën zitten en 
jaag daardoor de Blauwe Reiger weg van de jongen.

Ik kruip een stukje achteruit om de Scholekster niet verder te verontrusten
en zoek snel de auto op.
Een kleine 300 meter verderop is een mooie kans om Grutto's
op een paaltje te fotograferen met de ondergaande zon in de achtergrond.

Ik rij een stukje de dijk op, zodat ik goed kan zien of in de verte
er een Grutto op een paaltje zit.
Precies op het hek/paaltje dat goed staat tov de zon,
zie ik twee soorten vogels.

Tureluur

Om 21:48 uur begint de zon in de jusite positie te komen.
Nu kun je prachtige tegenlicht opnames maken en krijg je 
zo'n mooie gouden gloed in je foto's.

De tweede soort was helaas geen Grutto.
De Grutto's zaten net te ver weg op een paaltje en dat leverde verder niets op.
Nee, de tweede soort was een Scholekster.
Een paartje was de boel goed in de gaten aan het houden.

Scholekster

Het is nu 21:54 uur en bijna staat de zon in de juiste positie achter de Scholekster.
Terwijl ik de Scholekster op de foto zet, vliegt een tweede Tureluur
langs mij en neemt plaats op het hek naast de Scholekster.

Scholekster en Tureluur

Het is 21:55 uur en nou gaat het echt spannend worden.
De Tureluur krijg ik waarschijnlijk niet in de ondergaande zon,
maar de Scholekster moet wel lukken.
Dan moet hij echter wel blijven zitten natuurlijk.

Het moment surpreme nadert met rasse schreden.
De zon daalt nu snel en zal weldra achter de Scholekster terecht komen.

Scholekster

Dan eindelijk om 22:00 staat de zon zoals ik het graag wil hebben
en merk ik dat ik net niet goed geparkeerd sta.
Het scheelt maar een heel klein stukje,
maar ik moet toch echt de auto een stukje verplaatsen.
De hoeveelheid licht die in mijn camera komt is enorm en de camera kan 
onmogelijk focussen, ook al leg ik het scherpstelpunt op de paal waar de vogel op staat.

Overschakelen naar spotmeting en eindelijk kan ik foto's maken.
Eigenlijk net een minuut te laat, want de Scholekster staat al niet
meer volledig in de ondergaande zon.
Helaas kan ik de auto ook niet verder verzetten om weer in de juiste positie te komen.

Scholekster

Om 22:03 uur is de zon alweer zover gezakt, dat een gedeelte achter een boerderij verdwijnt.
Al met al is het dus een kwestie van een paar minuten om het beeld te maken,
dat je graag wilt maken. Voor een volgende keer weet ik nu exact hoe ik mijn positie moet kiezen.

Als de zon helemaal uit beeld verdwenen is, krijg je weer een heel andere lichtsituatie.

Scholekster

Om 22:06 is de bovenstaande foto genomen en de onderstaande een minuut later.
De vogels zaten op een paar meter afstand van elkaar.
Omdat de zon veel meer invloed had op de achtergrond van de Scholekster,
werd de sluitertijd van beide momenten erg verschillend om toch tot een goede belichting te komen.

Tureluur

Al met al een heerlijk avondje fotograferen,
maar het doel om een Grutto in de ondergaande zon te fotograferen was dus niet gelukt.
Daarom ga ik weer iets terug in de tijd.
Op de 27ste mei ging ik met datzelfde doel de polder in.
Een prachtige wolkeloze avond en ik voelde dat het vanavond zou gaan lukken.

Op 1 van mijn vaste plekken, had ik een ideaal standpunt gevonden.
Een mooie paal middenin een gebied waar diverse Grutto's kleintjes hadden
en waar dus om de haverklap een volwassen exemplaar op de bewuste paal ging zitten.

Rond 21:47 uur zou de zon op het juiste punt moeten staan en
was ik ruim voor die tijd aanwezig in de omgeving.
Er was genoeg te zien en te horen, maar de focus lag op een paar paaltjes.

En ja hoor, een Grutto gaat op 1 van de bewuste paaltjes zitten,
maar het is toch echt nog te vroeg.
Hij moet minimaal nog 25 minuten blijven zitten voor de perfecte foto.

Grutto

Wat kan de tijd dat tergend langzaam gaan.
Na iets meer dan tien minuten wachten, vindt de Grutto het mooi geweest en besluit te vertrekken.
Pfffffffff, wat een teleurstelling dan.

Ik wacht nog 10 minuten, maar geen Grutto meer te bekennen natuurlijk.

De volgende avond wederom perfect weer en weer zit ik bijtijds op de eerste rang
en weer landt er een Grutto op 1 van de ideale paaltjes.

Grutto

In spanning wacht ik af, want ik moet nog een minuut of 10 geduld hebben.
Een auto die iets te hard langs komt rijden. gooit deze keer roet in het eten.
Weer balen natuurlijk.

Op de terugweg, als de zon al onder is, kan ik nog even dit Torenvalkje scoren.

Torenvalk

In mooi avondlicht zit de Torenvalk geduldig te wachten totdat er 
een muisje onvoorzichtig langs komt huppelen.

Torenvalk

Nu de zon helemaal uit beeld verdwenen is en het snel
echt donker zal worden, komt voor mij weer het moment om richting huis te gaan.

De volgende dag (het is nu 29 mei) is het wederom een prachtige avond en
ik besluit om het nog 1 keertje te proberen.
Weer naar dezelfde plek, maar als ik aankom zie ik dat er gemaaid is.
Geen Grutto meer te bekennen op die plek en ik hoop maar dat
de kleintjes groot genoeg waren om de scherpe messen te ontlopen.

De zon komt precies mooi achter het paaltje en ik besluit om er een paar foto's van te maken.
Daarna thuis maar even knutselen met photoshop om het
beeld te creeëren dat ik in mijn hoofd had en dat bijna gelukt was.

Grutto

Hopelijk krijgen we volgend voorjaar weer van dit soort avonden en
ga ik nogmaals proberen om de foto echt te maken.

In een volgend blog aandacht voor jong grut en hun oplettende ouders
zoals deze:

Jonge Baardmannen

Tot de volgende keer,
René


http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html