"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

zaterdag 7 januari 2017

Mooiste foto's 2016 Deel I

Jagende Velduil

Om een goed overzicht te houden, maak ik iedere 6 maanden een selectie per maand
van de mooiste foto's cq momenten.

De openingsfoto is voor mij de allermooiste van de eerste 6 maanden van 2016.
Een jagende Velduil zo lekker voor de camera krijgen is natuurlijk fantastisch.

Januari 2016

Baardman

In de eerste maand van 2016 ben ik een paar keer op zoek geweest naar Baardmannen
en Roerdompen. De Roerdomp bleef te ver weg, maar de Baardmannen lieten
zich af en toe mooi zien. Ze wilde alleen net niet even op die plekjes
gaan zitten, waar een mooie rustige achtergrond mogelijk was.
Dan maar eentje in zijn natuurlijke omgeving.

Nonnetje (man)

In de winterperiode ga ik regelmatig naar de waterkant om watervogels te fotograferen.
Zeker met kou is het vaak lastig om geduldig af te wachten.

Nonnetje (vrouw)

Maar geduld wordt toch regelmatig beloond.
Een nonnetje met een mooi stekelbaarsje in de snavel is nog
steeds de wensfoto. Vaak gezien, maar altijd te ver weg.
Misschien in 2017.

Fuut

Midden in de winter zijn de Futen tegenwoordig al in zomerkleed.
De balts wordt al in februari ingezet.
Maar niet iedere Fuut is er snel bij, waardoor er een groot verschil in verenkleed
te zien is bij deze vogels.
Aan een Fuut kun je precies zien, wanneer hij/zij gaat duiken.
De veren gaan plat en de vogel neemt een bepaalde houding aan.
Blijven leuke momenten om vast te leggen.

Februari 2016

Buizerd

Een maand met een forse koude-periode.
Dus weer op jacht naar de Roerdomp, maar ook nu wilde de vogel niet lekker meewerken.
Het was al lastig om hem van afstand te spotten, laat staan fotograferen.
Gelukkig waren er ook vogels die wel wilde poseren.
Zoals bovenstaande Buizerd op het Oostvaardersveld.

Putter

Of deze Putter. 
Een vogeltje dat ik tegenkwam op 1 van mijn 3 tochtjes richting een aantal Velduilen.
Die bleven aldoor maar zitten op de meest afzichtelijke plekken.
Overal zwarte aarde en bijna al die plaatjes zijn de vuilnisbak ingegaan.

Roodborst

Nee, dan dit Roodborstje dat rustig bleef doorhuppelen op een bevroren plasje,
dat kapot gereden was (het plasje dus) door een auto.
Het leverde een foto op, welke foto van de week werd bij Roots Magazine.
Ik was erg blij met dit plaatje, toen ik op mijn schermpje keek.

Roodhalsfuut

Deze maand kwam ik ook een Roodhalsfuut tegen.
De vogel bleef lang op deze plek hangen, maar vertrok helaas net op
het moment dat hij bijna in geheel zomerkleed was.
Zo jammer, want ik ben al een tijdje op zoek naar een Roodhalsfuut in prachtkleed.

Torenvalk

Vaak zie ik Torenvalken bij mij in de polder.
Meestal biddend in de lucht en vaak zittend op een paaltje of verkeersbord.
Maar heel af en toe krijg je er eentje voor je neus, die net een muisje aan het eten is.
Fascinerend om te zien hoe zo'n muisje uit elkaar getrokken word en
met huid en haar wordt opgepeuzeld.

Maart 2016

Grutto

De maand maart staat in het teken van de terugkeer van de weidevogels,
met uiteraard de Grutto als de meest bekende.
De Grutto heeft het zelfs geschopt tot onze Nationale vogel.
Een prachtige vogel die het nog steeds erg lastig heeft in Nederland.

Bruine Kiekendief

Op verschillende plekken kwam ik Bruine Kiekendieven tegen.
Schuwe jongens die ook nog eens sluw zijn.
Ze staan er om bekend dat ze schijnnesten bouwen, 
om jagers om de tuin de leiden.

Sperwer (vrouw)

Op twee plekken midden in Amsterdam, wordt genesteld door Sperwers.
In maart wordt begonnen met de nestbouw en dat is dé tijd om
deze roofvogels te fotograferen.
Geen bladeren aan de bomen en je weet zeker dat ze om
de zoveel tijd terugkomen om weer een stukje aan het nest bij te bouwen.
Als je dan wat grote, dunne takken strategisch neerlegt,
kun je er bijna op vertrouwen dat ze die op komen pikken.
Zo ook hier, al duurde het een uurtje.

Kievit

Nog een weidevogel die het lastig heeft. De Kievit.
Een vogel die prachtige kleuren laat zien onder de juiste lichtomstandigheden.

Grutto

Nog eentje van de Grutto.
Gewoon omdat het kan en omdat dit plaatje zo mooi is.

Nijlgans

Eén van de eerste vogels die met kleintjes komt, is de Nijlgans.
Een exoot en wel eentje die snel zijn plek veroverd in Nederland.
Zeer agressief zijn de volwassen vogels en niet bepaald mijn favoriete soort.
maar die kleintjes zijn toch zo ontzettend schattig he?

April 2016

Dodaars

Het begin van de paartijd.
Vogels krijgen hun prachtkleed en zingen het hoogste lied.
Ook de Dodaarzen laten zich goed horen en zijn zeer territoriaal.
Het kleinste Fuutje is zeer fel tegen zijn soortgenoten en dat levert mooie taferelen op.

Blauwborst

Als er 1 vogel de lente met zich meedraagt, is het de Blauwborst wel.
Een niet heel algemene vogel, maar als je weet waar je moet zoeken,
gaat het zeker lukken. In deze maand zijn ze vaak luid zingend te vinden
op een rietpluim en met een beetje beleid zeer goed te fotograferen.

Pimpelmees

Bij het wachten op de zingende Blauwborst, kun je vaak leuke bijvangsten verwachten.
Deze Pimpelmees deed zich tegoed aan een Lisdodde, terwijl
de Blauwborst verstoppertje speelde met mij.

Rietgors (vrouw)

Bij een volgend bezoek aan de Blauwborsten, liet deze Rietgors zich als
bijvangst noteren. Het was eventjes listig manoeuvreren voordat het 
best mogelijke plekje was gevonden.

Mei 2016

Eidereend

Mei is toch wel de meest vruchtbare maand voor de vogelfotografie.
Op Texel kwam ik een groepje baltsende Eidereenden tegen.
Het kostte een heel vies pak, maar het was de moeite waard.

Familie Fuut

In Mei leggen alle vogels een ei en sommige doen dat al in het begin van de maand.
Kleine Fuutjes op de rug van de ouders blijft een leuk gezicht.
Ik moet het gewoon fotograferen ;-) Iedere keer weer.

IJsvogel

Inmiddels heb ik al een grote verzameling IJsvogelfoto's.
Maar eentje waarbij een braakbal heel erg langzaam omhoog kwam ontbrak nog.

Paartje Kluten

Op Texel is het vinden van Kluten een koud kunstje.
Helaas geen mooi ochtendlicht tijdens een midweekje.
Iedere ochtend mistig en grijs weer.
Dan maar iets later op pad en zoeken naar een mooie spiegeling. 

Rosse Grutto

Texel is het eiland om vogels te fotograferen.
Het jaar rond zijn er vele soorten te vinden en vaak goed te fotograferen.
Je moet alleen even weten waar je moet zijn en op welke tijdstippen.

Velduil

Zoals bij deze Velduil.
De mooiste ontmoeting tijdens een korte vakantie.
Ook hier bleek dat je het beste een vogel op je af kunt laten komen ipv er achteraan te rennen/rijden.
Dat levert gewoon de mooiste platen en momenten op.

Steltkluut

Een mazzeltje in de polder.
Bijna nooit ga ik kijken bij dit plasdras-gebiedje en als je dan eens gaat is het bingo.
Ook hier weer een kwestie van gaan zitten en wachten totdat het paartje Steltkluten
langs kwam paraderen. Een zeldzaamheid in Nederland.

Juni 2016

Gekraagde Roodstaart (vrouw)

Nadat ik in het voorjaar de Roodhalsfuut gefotografeerd had, hoorde ik op
de terugweg een onbekend geluidje.
Het bleek het geluid van een Zwarte Roodstaart te zijn.
Tijdens het fotograferen van die Zwarte Roodstaart, merkte ik dat er 
ook een paartje Gekraagde Roodstaarten in de buurt was.

Gekraagde Roodstaart (man)

Een mooi buitenkansje om deze ouders te volgen tijdens het
groot brengen van hun kroost.
Daar gaan heel wat insecten door in een dag en ook nog eens een zeer gevarieerd dieet.

Bruine Kiekendief

Eindelijk lukte het in deze maand om een jagende Bruine Kiekendief
van dichtbij te volgen en te fotograferen.
Soms duurt het gewoon eventjes voordat je een kans krijgt.

Jonge Dodaars

Het doel van deze maand was om een jonge Dodaars op de rug van een ouder
vast te kunnen leggen. Ik was net een paar dagen te laat, want de jongen zijn
snel te groot om op de rug mee te blijven liften.

Familie Dodaars

Gele Kwikstaart

Een paar avonden achter elkaar heb ik geprobeerd om een in de lucht hangende
Gele Kwikstaart te fotograferen.
Vele foto's later kwam dit plaatje uit de camera rollen.
Dit jaar nog maar eens in de herhaling en kijken of het beter kan.

Een lange reeks foto's, maar voor mij allemaal hoogtepunten van
de eerste zes maanden van 2017.
Meestal neem ik een soort niet dubbel op,
maar daar heb ik deze keer ook maar een uitzondering op gemaakt.

Tot de volgende keer,
René

zaterdag 31 december 2016

De 12 van 2016

Dodaarzen-familie (juni 2016)

Ieder jaar wordt afgesloten met de mooiste 12 foto's van dat jaar 
en deze keer was het eigenlijk een makkie.
Tuurlijk heb ik wat keuzes moeten maken, maar alleen in juni had ik het echt moeilijk.

Dus heb ik 1 van de 2 foto's welke ik voor juni had geselecteerd,
maar als openingsfoto gebruikt.
I.pv. de mooiste 12 zijn het eigenlijk de 13 mooiste ;-)

Januari 2016

Nonnetje

In de winter mag ik graag aan de waterkant vertoeven.
Eén van de mooiste wintergasten zijn de Nonnetjes wat mij betreft.
Prachtig om te fotograferen, maar o zo schuw.
Hoewel ik voor deze maand ook een Baardman op de nominatie
had staan, heeft dit mannelijke Nonnetje toch de voorkeur gekregen.

Februari 2016

Roodborst

Tijdens een vorstperiode kwam ik dit Roodborstje tegen.
Zonder twijfel mijn keuze voor deze maand.

Maart 2016

Grutto

In deze maand had ik een mooie ontmoeting met een Sperwer,
maar maakte ik ook veel foto's van de in Nederland teruggekeerde Grutto's.
Twee Grutto-foto's bleven over en bovenstaande
 ging uiteindelijk met de eer strijken.
Het mist-effect zorgt voor een mooie koude sfeer in de foto.

April 2016

Blauwborst

De ultieme lentevogel is voor mij de Blauwborst.
Het prachtige lied herken je uit duizenden en terwijl de Blauwborst zingt,
zijn ze meestal goed te benaderen.
De concurrentie bestond uit een Roodhalsfuut en een Dodaars.

Mei 2016

Velduil

Al heel lang wilde ik een jagende Velduil op deze wijze vastleggen.
In de afgelopen 5 jaar heb ik behoorlijk wat Velduilen gezien.
Zittend op een paaltje, vliegend, zittend op de grond,
maar nooit stil hangend in de lucht.
Tijdens een midweekje Texel kwam ik deze Velduil tegen.
Na een uurtje of 3 observeren wist ik welke routes hij volgde.
De volgende dag heb ik mij strategisch opgesteld en kon deze foto maken.
Heerlijke momenten voor een vogelfotograaf.

Juni 2016

Bruine Kiekendief

Maandenlang heb ik een aantal Bruine Kiekendieven in de gaten gehouden.
Kijken waar ze jagen en welke routes ze volgen.
Op een mooie avond was het raak en bleef deze Bruine Kiekendief
minutenlang jagen boven een rietkraag.
Tientallen goed gelukte foto's, waarvan deze mij het meest aanspreekt.
Hoewel ik in deze maand ook prachtige foto's heb kunnen maken van
een paartje Gekraagde Roodstaarten en vliegende Gele Kwikstaarten,
is de jagende Bruine Kiekendief toch de favoriet.

Juli 2016

Koningspage

Tijdens mijn vakantie in Frankrijk kon ik weer aardig wat vogelsoorten op de plaat zetten.
Toch gaat een vlinder er met de eer vandoor.
Een Koninginnenpage stond bovenaan het lijstje,
maar van deze Koningspage werd ik ook erg blij.

Augustus 2016

Boerenzwaluwen

Een wegvliegend Lieveheersbeerstje en een Boomkikker of toch de Boernzwaluwen?
De eerste twee waren mooi, maar de moeilijkheidsgraad van
deze Boerenzwaluwen gaf de doorslag.

September 2016 

Bandheidelibel

Een ochtendje les krijgen in macro-fotografie van Loes Belovics was een hoogtepunt
in de maand september. Met een paar gerichte en zeer handige tips en aanwijzingen,
kwam ik direct een stuk verder. De bedauwde Bandheidelibellen waren
een schitterend onderwerp. Heerlijke ochtend en veel geleerd.

Oktober 2016

Drieteenstrandloper

In de maand oktober breng ik altijd 1 of 2 keer een bezoekje aan de Zuidpier in IJmuiden.
Altijd wel goed voor leuke plaatjes, maar je krijgt het vaak niet cadeau.
Tijgeren door het natte zand is niet mijn favoriete bezigheid,
maar je moet er iets voor over hebben nietwaar.
De foto van een Witgatje was trouwens de tweede gegadigde voor de oktoberplek.

November 2016

Pestvogel

Een slechte maand voor de vogelfotografie.
Gelukkig was er dit jaar een kleine Pestvogel-invasie in Nederland.
Een lastige soort om goed op de foto te krijgen.
Niet omdat ze ze schuw zijn, integendeel zelfs, maar omdat er
zoveel mensen op af komen, dat men elkaar in de weg loopt
en de vogels opjaagt.

December 2016

Grote Gele Kwikstaart

Een bezoekje aan de AWD leverde een heerlijke plaat op.
Met afstand dé foto van de maand december.
Een foto met een prachtige sfeer.
De rijp, het rimpelloze water, het laagje mist en het geel van de Kwikstaart.
Alles werkt mee en versterkt elkaar.
Het was allesbehalve een "even-snel-een-kiekje-maken-foto",
maar het resultaat vergoedt de inspanningen.

Zo, dit waren mijn fotografische hoogtepunten van 2016.
Een meer uitgebreide versie van de mooiste foto's van 2016 volgt nog.

Vanaf deze plek wens ik iedereen een fantastisch 2017.

Tot de volgende keer,
René

vrijdag 23 december 2016

Een dagje naar de Amsterdamse Waterleidingduinen

Grote Gele Kwikstaart

Even een kleine intermezzo en de watervogels moeten dus een weekje wachten.
De laatste vrije dag van 2016 moet nog opgenomen worden en
dinsdag 20 december lijkt een prachtige dag te worden.
De avond van te voren maak ik alle spullen klaar en begin te bedenken waar
ik naartoe wil gaan. Tsja, het is meer de vraag van wat ik graag zou willen fotograferen.

Brilduikers en Grote Zaagbekken zet ik bovenaan mijn lijstje en 
begin dan een beetje te kijken waar ze het best te fotograferen zijn.

De Amsterdamse Waterleidingduinen is het gebied waar ze allebei
voorkomen in de winter, maar het nadeel is dat het zo'n groot gebied is.
Ik ben nou ook niet echt een liefhebber van lange wandelingen en
uit ervaring weet ik dat wandelen en vogels fotograferen geen goede combinatie is.

De volgende ochtend gaat de wekker vroeg, maar nog steeds is er grote twijfel
over waar ik naartoe moet gaan.
Om kwart voor negen besluit ik toch maar om naar de AWD te gaan.
Even snel een camouflagenetje en het statief gepakt en op weg naar Vogelenzang.

Ik kan vast verklappen, dat ik natuurlijk geen enkele Grote Zaagbek gezien heb
en dat de mannelijke Brilduikers ook verstek lieten gaan.
Eén vrouwelijke Brilduiker kwam ik tegen, maar dat 
leverde niet de platen op die ik graag wilde maken.

Gelukkig valt er nog genoeg te zien in de AWD en de 
resultaten laat ik in chronologische volgorde de revue passeren.

Grote Gele Kwikstaart

In tegenstelling tot een heleboel andere bloggers, ken ik de weg niet zo
heel erg goed in de Amsterdamse Waterleidingduinen.
Daarom loop ik meestal dezelfde route, zo ook vandaag.

Terwijl ik langs een kanaaltje loop, zie ik een Grote Gele Kwikstaart langs 
de kant van het water naar eten zoeken.
Het is nog een beetje mistig en de rijp is nog aanwezig op de begroeiing.
Die combinatie moet toch een mooi plaatje op kunnen leveren.

De Gele Kwikstaart is echter niet van plan om zich heel simpel te laten verschalken.
Dus is het zaak om een beetje strategisch te werk te gaan en ervoor
te zorgen dat de Kwikstaart mijn kant opkomt.

Op drie verschillende plekken lukt het om de vogel op de foto te krijgen,
waarvan de bovenste twee de fraaiste zijn in mijn ogen.
Het kleine stukje land, de berijpte begroeiing en het strakke water zorgen voor de ideale setting.
 Wanneer ik op mijn schermpje kijk, heb ik het idee dat ik alweer naar huis toe kan.
Beter dan dit gaat het niet worden ;-)

Damhert

Terwijl ik de Grote Gele Kwikstaart aan het fotograferen ben,
zie ik uit een ooghoek iets op mij afkomen.
Een Damhert komt al grazend mijn kant op.
Een schitterende bok kijkt mij opeens vreemd aan.
Hij houdt even stil en gaat dan rustig verder met waar hij mee bezig was.

Nou kom ik hooguit twee keer per jaar in de AWD, maar de hoeveelheid
damherten die ik vandaag tegen kom is verbazingwekkend.
Ik denk dat ik er meer dan 300 gezien heb in 4 uur tijd.

Ik vervolg mijn weg richting de plek waar ik de doelsoorten hoop aan te treffen
en wordt toch nog verleid tot het maken van een paar plaatjes
van een jong damhertje aan de kant van het water.




Een stukje verder een Buizerd op een stokkie.
Eigenlijk te ver weg, maar toch een leuk beeld.


Terwijl ik de Buizerd fotografeer, zie ik aan de overkant van het water een vos 
mijn richting opkomen. 
Net op het moment dat ik denk dat de vos op een prachtig
plekje gaat poseren, schiet er een konijn door het beeld heen.


De Vos veranderd helaas direct van richting, maar blijkt toch niet zo heel hongerig te zijn.
De achtervolging wordt namelijk stapvoets ingezet, dus ook een mooi
jachttafereel zit er niet in.


De Vos geeft het al snel op en wandelt een beetje doelloos verder.



Het lijkt er nog even op dat het dier alsnog mijn richting opkomt,
maar nadat ik gespot wordt, verdwijnt hij/zij snel in de begroeiing.

Een stukje verder wordt ik verrast door roepende Dodaarzen.
Op een plek waar ik ze nog nooit eerder gezien heb,
maar wel een plek met mogelijkheden om in het broedseizoen
nog eens te bekijken.

Paartje Dodaarzen in winterkleed

Ik wil er niet teveel tijd insteken, want het kost toch al gauw een uurtje
om ze echt mooi op de foto te krijgen.
Toch een aardig sfeerbeeld met het laagje mist op het water.

Even verderop wordt mijn weg versperd door een groot hek en een hijskraan.
Dan maar direct linksaf en groot is mijn verbazing dat het kanaal
dat ik hier verwachtte helemaal droog is gevallen.

Balen, want dit is de plek waar ik de Brilduikers hoopte te zien.
Terwijl ik dan maar verder loop, hoor ik het kenmerkende geluid van Wilde Zwanen.

Voorzichtig blijf ik in de dekking van de struiken en kan zodoende op
een meter of 15 afstand van het water komen.
Het laatste gedeelte wordt tijgeren, maar dan lig ik wel in een mooie positie.

Wilde Zwanen

Maar ik ben niet de enige die de vogels gezien heeft,
want twee mensen komen van de andere kant aangelopen
en ook zij hebben de 20 Wilde Zwanen in het vizier.

Maar als je rechtop lopend, direct in de richting van de vogels wandelt,
gaan ze er uiteraard vandoor.


Toch jammer, want als je even stil blijft staan, kun je er even langer van genieten.
De Wilde Zwaan is tenslotte een vogelsoort die je niet vaak tegenkomt.

Wilde Zwaan in vlucht

Dus maar verder wandelen en hopen op kanaaltjes en plassen,
waar dan de gewilde doelsoorten zich misschien bevinden.
Ik weet dat ze te zien zijn in het Zwanenmeer,
maar ik heb geen idee hoe ik daar moet komen.

Het voordeel dat je hebt wanneer je niet zo bekend bent in een gebied,
is dat je zonder dat je er erg in hebt ergens loopt, waar het eigenlijk niet mag.
Dieren voelen zich daar toch meer op hun gemak en zijn makkelijker te benaderen.

Damhert

Dit Damhert vertrok geen spier, terwijl ik toch behoorlijk dichtbij kwam.
Dat er een watertje tussen ons in lag, zal ook wel mee geholpen hebben ;-)

Terwijl ik langs het water loop, begin mij toch te realiseren dat
ik mij in verboden gebied bevindt.
Gauw terug naar de weg dan maar.

Dan zie ik een bekende.
Het is Ghita (http://ghita-carpediem.blogspot.nl/) en zij kan mij ongeveer 
vertellen hoe ik moet lopen en zij vertelt mij dat er inderdaad Brilduikertjes zijn.

Vol goede moed ga ik weer op pad.

Het Zwanenmeer blijkt iets verder weg dan ik dacht,
maar ik heb het gevonden.
Jammer genoeg zwemmen de Brilduikertjes te ver weg en 
is het ook nog eens erg lastig om hier een mooi standpunt in te nemen.
Inmiddels heb ik eigenlijk ook niet meer zo'n zin
om daar erg veel moeite voor te doen.

Dan maar richting de auto, maar ik weet niet hoe ik naar de uitgang moet komen.
Gelukkig heb ik altijd een goede GPS bij mij en die
geeft de juiste richting aan.

Ik cross dwars door het gebied heen, maar houd ondertussen wel de waterpartijen in de gaten.

Brilduiker (vrouw)

In 1 van de wat bredere kanalen zie ik een vrouwelijke Brilduiker.
Ik heb wel wat plaatjes gemaakt, maar meer dan bewijsplaatjes zijn het niet geworden.

Maar terwijl ik hier zit, hoor ik constant het geluid van een IJsvogel.
Een aantal jaren terug een zeldzame verschijning in de AWD,
maar tijdens mijn wandeling heb ik er 7 gezien of (voornamelijk) gehoord.

De Brilduiker gaat geen succes worden en ik sta op om verder te lopen.
Het is tenslotte nog een best stukkie lopen naar de uitgang.
Terwijl ik opsta, komt de IJsvogel recht op mij afvliegen en zie ik verderop 
ook nog eens een andere bijzondere vogel zwemmen.

Maar die IJsvogel is ook wel interessant.
Die komt vast wel terug, gok ik zo.
Ik zoek een mooi plekje uit, plant een tak in het water en hang mijn camouflagenetje op.
Dan eerst achter de verrassende zeldzame verschijning aan.

IJseend

De vogel zwemt nou net op een plek, die zeer lastig te benaderen is.
Teveel ondoordringbare begroeiing.
Ik probeer het wel, maar beter dan bovenstaande foto wordt het niet.
Toch best grappig dat hier een IJseend rondzwemt.
Een zeer zeldzame wintergast in Nederland, dus leuk om even mee te pikken.
Na een kwartiertje proberen, geef ik het op.
De IJseend bevindt zich in een groepje Kuifeenden en
die zijn toch wel schrikkerig.
De Kuifeenden zwemmen constant weg en nemen de IJseend in hun kielzog mee.

Dan nog maar even terug naar de in het water geplaatste tak.
Voorzichtig loop ik het laatste stukje en vanuit de dekking kijk ik naar de geplaatste tak
En ja hoor, Bingo!

IJsvogel

Boven verwachting is de IJsvogel op de tak gaan zitten.
In mijn haast heb ik helaas te weinig rekening gehouden met de zon en
heb eigenlijk iets teveel tegenlicht.
En hoe kom ik ongezien bij mijn camouflagenetje?

Ik moet een behoorlijk stukje omlopen en met grote spoed
leg ik de omweg af.
Altijd spannend of de vogel er dan nog zit.

Ik bereik het netje en de vogel ziet nog op dezelfde plek.
Na een paar foto's vind de IJsvogel het genoeg en vertrekt.
Ik wacht nog een half uurtje, maar de vogel komt niet terug.

Achteraf besef ik mij, dat ik de coördinaten van de plek even vast had moeten leggen.

Op weg naar de uitgang kom ik nog een biddende Torenvalk tegen.

Torenvalk

Ook net even iets te ongunstig ten opzichte van de zon,
maar na een beetje rommelen met de belichting lukt het toch.

De Brilduiker (man) en Grote Zaagbek zijn dan wel niet gescoord,
maar er blijft gelukkig nog genoeg anders moois te zien in de AWD.
Toch een hoop mooie vogelsoorten gezien en vastgelegd.

Nou, de volgende keer dan maar aandacht voor de watervogels.


Zoals deze Smient

Tot de volgende keer,
René
http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html