De Kluut en andere Steltlopers

Kluut

Ieder voorjaar kan ik mij weer verheugen op de komst van de steltlopers.

Inmiddels overwinteren er steeds meer soorten vogels in Nederland,

maar de Grutto en de Kluut vertrekken nog steeds 

bijna allemaal ieder najaar richting het zuiden.

In mijn eigen omgeving kom ik Grutto's genoeg tegen en er wordt ook flink

genesteld door Kluten. Altijd op dezelfde plek en ieder jaar hoop ik dat

ze toch eens een keertje dichterbij te bewonderen zijn.

Helaas blijven de Kluten in mijn omgeving dus op afstand en

is dat minder geschikt om te fotograferen.

Gelukkig hebben we Texel nog ;-)

We gaan nu voor de derde keer voor een paar dagen naar Texel

en ook deze keer is het weer uitstekend bevallen.

Voor mij heerlijk om te fotograferen in de hele vroege ochtenduurtjes,

wanneer de rest van de familie nog lekker liggen te snurken.

Het Wagejot is een ideale plek voor vogelfotografie en specifiek voor de Kluut.

In de ochtenduren heb je de zon in je rug en zijn de omstandigheden vaak uitstekend.

Maar de eerste paar dagen van onze vakantie zijn de omstandigheden verre van ideaal. 

Het is koud en zo nu en dan zwaar bewolkt.

In eerste instantie valt mij op dat er zo weinig kluten zijn.

Achteraf blijkt dat de meeste op andere plekken voedsel aan het zoeken waren.

Kluten zijn elegante vogels en zien er een beetje breekbaar uit.

Op dit moment zag ik weinig vogels die nog alleen waren.

Overal zijn paartjes gevormd.

Het ene paartje was nog druk bezig met de balts en andere paartjes zaten al op de eieren.

Nestelende Kluut.

Kluut met Kokmeeuw

Hoewel de kluten er fragiel uitzien, zijn ze uiterst agressief wanneer ze hun

nest moeten verdedigen. Op een klein eilandje waar meerdere soorten vogels broeden,

komen om de haverklap conflicten voor.

Het nest van een Kluut lag op nog geen 2 meter afstand van

een nest van de kokmeeuw.

Om de zoveel tijd was er gelazer in de tent, omdat 1 van tweeën te

dicht bij de ander kwam. Meestal kwam de kluut als winnaar uit de bus.

Op andere plekken zag ik dat kluten allerlei andere vogelsoorten wegjoegen,

waarvan zij vonden dat die te dicht kwamen.

Steenlopertjes, Tureluurs en dat soort werk.

Kluut in de dreighouding

De kluten blijven voor het merendeel op de eilandjes of ze zijn druk met eten zoeken.

Het valt mij op dat de kluten zo nu en dan eventjes wegvliegen

naar een plasje water iets verder in het binnenland.

Het lijkt wel dat ze daar gaan drinken.

Dan zou het Wagejot dus een beetje brak water zijn.

Het geeft wel wat kansen om vliegende kluten vast te leggen.

Zo nu en dan zie ik een paring.

Ik had het liever op een meter of zes gezien, maar de afstand is aldoor minimaal 

een metertje of 30. Ik besluit het te proberen op een iets andere manier.

Ik probeer met het graslandje een beetje een wazig beeld te maken.

Op die manier krijg je een beetje een gluur-effect.

De daadwerkelijke paring zie je al minuten van te voren aankomen.

Het vrouwtje bukt voorover en laat de snavel op het water rusten en

daarmee geeft ze aan dat ze er klaar voor is.

Het mannetje danst er nog een beetje omheen en liefkoost het vrouwtje,

voordat de daadwerkelijke paring plaats vindt.

Een mooi schouwspel.

Buiten de Kluten zijn er nog genoeg grote en kleinere steltlopers te zien.

Lepelaar

Er is een lepelaarskolonie op Texel en zo nu en dan dwaalt er eentje af.

Je kunt ze dus op het hele eiland tegenkomen.

Oeverloper

Terwijl ik rustig op de grond lig om de kluten te fotograferen, zie ik uit

mijn ooghoek iets kleins landen op een meter of 15 van mij vandaan.

Ik wacht rustig af en het vogeltje komt rustig mijn kant op wandelen.

Oeverloper

Pas wanneer de oeverloper op gelijke hoogte is met mij,

merkt hij mij op. I.p.v. vliegend te vluchten, versneld de vogel en rent een andere kant op.

Rosse Grutto

Een Rosse Grutto ben ik nog niet vaak tegen gekomen in het binnenland van Texel.

Dit vrouwtje blijft eventjes mooi poseren.

Grutto

Ook op Texel zijn er al Grutto's die op de uitkijk staan.

Altijd leuk een Grutto op een paaltje en zeker met zulk mooi licht.

Even uitschudden.

Steenloper

Steenlopertjes zijn in grote aantallen in de winter te vinden op de Zuidpier van IJmuiden.

In de zomer zie ik ze echter niet zo vaak en vind ik het best wel leuk om er

eentje in zomerkleed tegen te komen. Maar net als zo vaak, wanneer je 

er eentje ziet, zie je er meerdere. Een groepje van een stuk of twintig vogels

is ter plaatste en dat is toch wel een speciaal gezicht.

Tureluur

Het aantal Tureluurs is naar mijn idee groter dan voorgaande jaren.

Ook bij bij in de buurt van Amsterdam stikt het ervan.

Tureluur

Tijdens het uitje richting de Eidereenden, kwam ik dit exemplaar tegen.

Mooi met de opkomende zon.

Tureluur

Met deze Tureluurs komt er een einde aan de Texelblogjes.

Het was weer fijn toeven op het eiland en een paar dagen,

is eigenlijk veel te kort.

Heel veel gezien in korte tijd, maar de ontmoeting met de Velduil was toch 

het allermooiste moment. Zeker toen de Velduil vlak in mijn buurt,

hangend in de lucht aan het speuren was naar een muis.

Velduil

Tsja, wat kun je nog meer wensen he?

In een volgend blogje o.a. aandacht voor een ontmoeting met een paartje Steltkluten

Steltkluut (man)

Tot de volgende keer,

René

De Eidereend en van alles wat geen steltloper is.

Eidereend

Op Texel zijn behoorlijk wat Eidereenden te zien.

De beste plek om ze behoorlijk dichtbij te bekijken is de Slufter.

Tijdens een wandeling met het hele gezin, zie ik bij hoog water Eidereenden

rondzwemmen en er wordt flink gebaltst.

Maar met hoog water zwemmen ze snel een andere kant op en dus besluit ik

om later tijdens de vakantie met laag water en zo vroeg mogelijk even terug te komen.

De volgende 3 foto's zijn gemaakt tijdens de familiewandeling.

Paartje Eidereenden

Voor mij best een uniek moment om deze Eidereenden zo te kunnen fotograferen.

De rest van de familie snapt dat niet zo goed, want die zien gewoon een witte eend.

Ik wordt dan ook een beetje meewarig aangekeken, wanneer ik in het natte en

modderige zand neer kniel om een lager standpunt te verkrijgen.

Ik zie ze al ongeduldig doorlopen en dus moet ik een ander keertje

maar terugkomen, om dan lekker een uurtje languit in die modder te gaan liggen.

Eidereend (vrouw)

Omdat ik niet zeker weet of ik ze bij een volgend bezoek ook nog kan fotograferen,

probeer ik dus wel om nu een zo'n goed mogelijk plaatje te maken.

Eidereend (man)

Twee dagen later ga ik  om 6 uur 's ochtends weer richting de Slufter.

Lekker zonnetje en weinig wind.

Ideaal om te fotograferen en er is geen mens te bekennen in het gebied.

Een deel is afgesloten ivm het broedseizoen en ik loop naar de afzetting waar

de Eidereenden het dichtsbij te zien zijn.

Een meter of 5 voor de afzetting ga ik languit en het laatste stukje is het kruipen geblazen.

Ik heb al snel door dat ik mijn jas de rest van de vakantie echt niet meer aan kan trekken.

De ondergrond is een soort aarde vermengd met zand. Ik zie er niet uit.

Als ik eenmaal op mijn vooraf bedachte plekje lig en mij verder niet meer beweeg,

zijn de eidereenden snel aan mijn aanwezigheid gewend.

Het is heerlijk om op zo'n vroeg tijdstip midden in een natuurgebied te liggen,

zonder ook maar een ander mens om je heen.

Vissende lepelaars, allerlei soorten steltlopertjes en baltsende eidereenden.

Twee mannen en een vrouw

De Eidereenden maken een laag geluid tijdens de balts, wat behoorlijk ver draagt.

Het is een beetje een koerend geluid en klinkt als Ahoe.

Echt zo'n vogelgeluid dat je direct herkent wanneer je het voor een tweede keer hoort.

Hoewel ik de eenden graag in een andere omgeving had willen fotograferen,

moet ik toch genoegen nemen met de resultaten zoals ze zijn.

Texel is een eiland waar je prachtige foto's kunt maken en

schitterende soorten kunt tegenkomen.

Een paar dagen voor vertrek richting Texel houd ik de waarnemingen al een beetje in de gaten

en ik had gezien dat er 5 kraanvogels behoorlijk dichtbij ons huisje zaten.

En dan niet op 100 meter vanaf de weg, maar gewoon op een meter of 20.

Maar dan blijkt dat Texel ook frustrerend kan zijn.

Omdat we nogal vroeg van de boot afkomen en voorlopig het huisje

nog niet in mogen, besluit ik om even langs de plek te rijden waar de kraanvogels zitten.

Anderhalve week zijn ze ter plaatse geweest en een uur voordat ik aankom,

zijn ze heerlijk verder gevlogen richting de broedgebieden.

Aaarggghhhhh.

Twee jaar terug had ik de pech dat er 12 bijeneters bijna naast ons huisje

kwamen logeren, maar natuurlijk pas toen ik al terug was in Amsterdam.

Maar zo'n ontmoeting met een velduil maakt weer een hoop goed.

Mantelmeeuwen

Het vogelfeest begint al op de boot.

We nemen altijd het oude brood van de laatste week mee en

voeren de meevliegende meeuwen op de boot.

Met een groothoeklens kun je dan mooie beelden maken en

de kinderen vinden het ook prachtig.

Af en toe heb je het idee dat je in de film The Birds bent beland.

Iedere keer weer een mooi begin van een paar dagen Texel.

Bergeend (man)

Je kunt op een hoop verschillende plekken fotograferen en vogels kijken,

maar ik beperk mij altijd tot drie gebieden.

Een van die gebieden is het Wagejot.

Een plek waar je de Kluten goed kunt fotograferen

en waar ook andere steltlopers te zien zijn.

De kluten en steltlopers krijgen een apart blogje.

Bruine Kiekendief

De plek waar de velduil jaagt, wordt ook bevolkt door een paartje Bruine Kiekendieven.

Maar dit paartje is behoorlijk schuw en zijn erg lastig te fotograferen.

Gele Kwikstaart

Op de weg richting de Slufter stikt het werkelijk van de gele kwikstaarten.

Als je rustig in de auto blijft zitten wachten, komen ze vanzelf richting de weg vliegen

om daar op jacht te gaan naar insecten in de berm.

Na een kwartiertje observeren weet je al snel de favoriete plekjes en kun je

een beter standpunt innemen. Dan is het een kwestie van geduld.

Gele Kwikstaart

Op het hele eiland is het een grote drukte met gele kwikken.

Zodra je het geluidje van deze vogel eenmaal herkent, hoor je ze echt overal.

Kokmeeuwen

Op de plek van de kluten wordt ook genesteld door kokmeeuwen.

Als je zo'n tijdje langs de waterkant ligt, begin je al snel het patroon ze zien

in het baltsgedrag van deze vogels.

Nooit geweten dat ook de kokmeeuw zijn partner het hof maakt door haar een visje aan te bieden.

Het mannetje komt met een visje in zijn krop aangevlogen.

Als het vrouwtje geïnteresseerd is, wrijft ze met haar snavel tegen zijn snavel aan.

Dat is het teken voor het mannetje om het visje op te hoesten.

Als het vrouwtje het visje accepteert, wordt er direct tot actie overgegaan.

Het hoeft overigens geen visje te zijn.

Ik heb het ook gezien met krabben en met kreeften.

De paring is iets wat niet 1,2,3 voorbij is.

Eerst staat de man een tijdje op de rug van het vrouwtje en

is het best nog lastig voor het mannetje om zijn evenwicht te bewaren.

De daadwerkelijk paring duurt naar mijn beleving ook langer dan bij andere soorten vogels.

Het grappige is dat ik af en toe het idee kreeg, dat andere vogels voyeuristisch

 mee stonden te genieten. Een beetje hijgerig zelfs.

Putter

De erg vliegerige puttertjes wilden maar niet mooi poseren op de distels.

Dan maar op een schutting en een paal.

Rotganzen

Erg opvallend waren de grote groepen rotganzen.

Het bleek dat er ook een aantal speciale soorten rotganzen aanwezig waren.

Toen ik vanuit de auto probeerde om vliegbeelden te maken, werd er

opeens op het andere raam getikt. Een jochie van een jaar of 13 stond met zijn verrekijker

 in de hand en wilde van mij weten of ik al de Witbuikrotgans en de Zwarte Rotgans had gezien.

Prachtig als zo'n kind al met het vogelvirus is besmet toch?

Helaas moest ik bekennen dat ik niet wist of ze in de buurt zaten.

Typisch zo'n gevalletje van "een Rotgans is toch een Rotgans" voor mij.

Grote Stern

De Grote Sterns vlogen af en aan met visjes, maar waar ik ook ging staan,

ze namen aldoor een afslag te vroeg. Ik heb het op een bepaald moment

maar opgegeven, want er valt nog veel meer te zien op het eiland.

Visdiefje

Terwijl de grote sterns al af en aan vlogen met visjes voor het nageslacht,

waren de visdiefjes pas een klein beetje bezig met baltsen.

Jammer, want de echte balts van de visdiefjes is prachtig om te zien.

Erg leuk hoe ze langs elkaar heen kunnen dansen.

Het laatste Texelblog staat in het teken van de Steltlopers,

zoals deze Kluut.

Kluut

Tot de volgende keer,

René

De Velduil

Velduil (dit is bijna het hele beeld)

Al een aantal jaren probeer ik de Velduil mooi in beeld te krijgen.

Ik wil alleen niet achter de grote hordes aanlopen en dus zocht ik plekjes op, die minder

bekend waren bij het grote publiek. Tijdens al die bezoekjes heb ik vele velduilen gezien,

maar nooit op de manier zoals ik dat graag wilde.

Maar tijdens dat soort tripjes leer je wel veel over de leefwijze van de velduil en

dat blijkt dan later weer van pas te komen.

We zijn met z'n viertjes lekker 5 dagen naar Texel.

Voor mij betekent dat iedere ochtend om 6 uur op en er lekker op uit trekken.

De rest ligt dan nog uit te slapen en kan ik dus in alle rust fotograferen.

Op een bepaald moment wil mijn jongste dochter ook wel even mee om

wat foto's te maken. Het is inmiddels 4 uur en ik besluit om met haar naar een gebiedje

te gaan, waar je allerlei soorten kunt fotograferen.

Ze vermaakt zich uitstekend met de Tureluur en een Gele Kwikstaart.

Om half zes vind we het mooi geweest en willen weer naar het huisje rijden.

Maar dan zie ik het direct.

Een vliegende Velduil.

Inmiddels heb ik er zoveel gezien, dat het silhouet en de wijze van vliegen onmiskenbaar is.

Als een speer rij ik naar de plek, waar ik de uil verwacht en 

hij komt inderdaad prachtig langs vliegen (zie eerste foto).

Velduil

De uil landt een stukje verder in de berm en rustig rijd ik er naartoe.

Hij blijft prachtig zitten en kijkt mij indringend aan.

Mijn jongste dochter zit achterin en blijft maar fotograferen met haar eigen camera.

Ik vertel haar dat dit een heel bijzondere ontmoeting is en

dat ik hier heel erg lang op heb moeten wachten.

In alle rust kan ik de velduil bekijken.

Geen hordes opdringende fotografen die de uil opjagen.

Gewoon lekker met z'n tweetjes en de Velduil.

De uil vliegt weer op en begint te jagen in de slootkanten.

Geruisloos vliegt en glijdt de uil voor mij uit en ik rij langzaam op gepaste afstand

achter de jagende uil aan.

Af en toe duikt de uil het gras in, maar aldoor zonder resultaat.

Ik hoop dat de uil een muis vangt en al zittend op een paal, deze op gaat zitten peuzelen.

Het eerste gebeurt wel, maar het tweede helaas niet.

De uil landt jammer genoeg net op een plekje waar ik last heb van het zonlicht.

Hij had ook wel ietsje dichterbij mogen gaan zitten.

Maar ja, een velduil met muis op 20 meter afstand en dan nog klagen.....

Dan zie ik iets opvallends en dat was mij ook al eens opgevallen bij een torenvalk.

Om de muis te doden, wordt gewoon de kop eraf getrokken.

Dan denk je dat de uil begint te eten, maar mooi niet.

Hij begint rustig de omgeving in zich op te nemen en maakt helemaal geen haast.

Na een minuutje wordt de hoofdloze muis dan toch in een paar happen naar binnen gewerkt.

Een overvliegende buizerd wordt gevolgd, maar deze vogel schenkt geen aandacht aan de uil.

De uil kijkt mij nog eens indringend aan en vliegt langzaam weg.

Een prachtige ontmoeting maar tegelijkertijd realiseer ik mij, dat

ik waarschijnlijk nog meer kansen ga krijgen.

Ik ben nog twee dagen op Texel en door alle opgedane kennis over 

de Velduil in de afgelopen jaren, weet ik gewoon dat ik waarschijnlijk 

wel betere platen kan maken.

Velduilen overwinteren normaal gesproken alleen maar in Nederland.

Er zijn wel wat broedparen, maar die zijn dun gezaaid.

Een Velduil op dit moment in Nederland, duidt op een waarschijnlijk broedgeval en

dat dit dus zijn territorium is.

Nu ik dus weet waar hij zich bevindt, waar hij jaagt en hoe laat hij daarmee begint,

kan ik mij de komende dagen rond dat tijdstip op een mooi plekje installeren en

dan is het afwachten geblazen.

Tsja en dan regent en het waait het erg hard de volgende dag rond half zes.

Helaas dus, maar misschien de volgende dag nog een kans.

En ja hoor, dinsdag is het mooi weer en heel weinig wind.

Ideaal weer voor de Velduil.

Ik kies een mooi plekje uit op een kruispunt, zodat ik snel met de auto eventueel

ergens anders naartoe kan rijden, zonder dat ik eerst hoef te keren en dergelijke.

Ik ga op de kop van een slootkant zitten en dan is het afwachten.

Om kwart voor zes zie ik de uil aankomen en hij vliegt precies naar de overkant van het kruispunt,

waar ik mij geïnstalleerd had. Perfect.

Als de uil een muis ziet duikt hij of direct de berm in of

hij blijft biddend op de plek hangen.

Zittend in de berm en met de camera op mijn krukje vergeet ik gewoon af en toe af te drukken.

Een jagende Velduil op zo'n kleine afstand is een fantastisch gezicht.

Als de uil wegdraait om ergens zijn geluk te proberen,

bekijk ik even snel de gemaakte beelden.

Zo jammer dat hij op de laatste foto net het vlies voor de ogen heeft.

Maar ja, je kan nou eenmaal niet alles hebben.

Ik kijk hoe laat het is en ik besef dat ik zo aan tafel moet om te gaan eten.

Maar dit is de laatste dag op Texel en zo'n kans krijg ik misschien nooit meer.

Ik stuur een berichtje dat het ietsje later wordt en ik ga zoek een iets ander plekje.

Tijdens de afgelopen ontmoetingen heb ik toch een beetje zijn

favoriete plekjes kunnen ontdekken.

Dan is het afwachten geblazen.......

Spannend.

Het duurt eventjes, maar dan zie ik de uil weer aan komen glijden.

Het nieuw gekozen plekje is een schot in de roos.

Het is exact de plek waar de uil direct op jacht gaat.

De foto die ik in gedachten had, wordt (bijna) gemaakt.

Eigenlijk zou hij ietsje meer mijn kant op gedraaid moeten zijn,

maar vooraf had ik hiervoor getekend.

De uil stort zich in het hoge gras, maar mist de prooi.

De Velduil vervolgt zijn strooptocht in een ander deel van zijn territorium en

dat is het sein voor mij om als de bliksem richting het huisje te gaan.

Soms moet alles wijken voor de hobby.

Zeker met zo'n onderwerp.

De komende blogjes zullen in het teken staan van Texel.

Uiteraard zullen de kluten aan bod komen, maar ook andere steltlopers zoals 

het witgatje en de rosse grutto. Maar ook de gele kwikstaart en parende kokmeeuwen

zullen de revu passeren. Maar eerst aandacht voor de Eidereend.

Eidereenden

Tot de volgende keer,

René