De Waterspreeuw en de Blauwborst

Waterspreeuw

Eind maart kan ik weer een dagje vrij nemen.

Alleen komt dan weer de vraag: "Waar zal ik naartoe gaan?"

Ik moet 's ochtends eerst mijn vrouw naar haar werk brengen en omdat

dit in de richting is van de Amsterdamse Waterleidingduinen ga

ik op internet eerst eens kijken of daar iets te zien valt.

Groot is mijn verrassing dat er een Waterspreeuw wordt gemeld.

Nou doen die wel eens vaker Nederland aan, maar dan alleen in hartje winter.

Eind maart is echt een uitzondering en het kan niet anders dan een doortrekker zijn.

Daar moet je dus snel bij zijn en ik plan mijn vrije dag zo snel mogelijk.

Dus ga ik op 28 maart rond 08:45 uur de AWD binnen.

De Waterspreeuw is op twee plekken gezien en natuurlijk kies ik

net de verkeerde plek om eerst naar toe te lopen.

Van plek 1 naar plek 2 is ongeveer 20 minuten lopen.

Iets voorbij de helft kom ik Kees (http://dommelvos.blogspot.nl/) tegen.

De vogel zou mijn kant op gevlogen moeten zijn, maar ik heb hem niet gezien.

Hij zal toch al niet gevlogen zijn he?

Samen lopen we dan maar richting plek 2 en gelukkig komen we 

de Waterspreeuw betrekkelijk snel tegen.

Waterspreeuw

Hoewel de vogel niet echt schuw is, is hij ook niet echt tam te noemen.

Een iets te wilde benadering en de Waterspreeuw vliegt gewoon 10 meter verder.

Dus rustig een stukje dichterbij kruipen en dan blijft de vogel

gelukkig wel zitten waar hij zat.

Waterspreeuw

De Waterspreeuw foerageert langs een betonnen kanaaltje en dat maakt het lastig

om een laag standpunt in te nemen. Ik schuif zover mogelijk naar de waterkant

en daarbij ga ik net even te ver. Een voet in het water is het resultaat en de rest van de dag

wordt het dus wandelen met een natte sok. 

Waterspreeuw

De zijkanten van het kanaaltje zijn bespoten met kalk en samen met de

strakke waterspiegeling geeft het een winters effect.

Sneeuw en ijs eind maart in de AWD ;-)

Hierbij komt het bovendeel van de Waterspreeuw net in het zonlicht,

maar voor de rest kiest de vogel er voor om in de schaduw te blijven.

Dat maakt het nog lastiger, want ik moet het doen met maar 1/250 ste of minder als sluitertijd.

Hoewel de Waterspreeuw een zeldzame verschijning is in Nederland,

trekt deze vogel toch erg weinig kijkers.

Er komen zo maar honderd mensen op een groep pestvogels af (en die zie je toch vaker

in Nederland), terwijl Kees en ik nu in betrekkelijke rust kunnen fotograferen..  

Heerlijk om je eigen gang te kunnen gaan en alleen rekening 

met de vogel te hoeven houden.

Heel af en toe blijft de Waterspreeuw voor langere tijd 

op dezelfde plek zitten, maar vaker verhuist de vogel na een paar minuten 

naar een volgende plek.

Dus lig je eindelijk in de juiste positie, gaat de vogel weer een paar meter

verderop zoeken naar eten.

Dat zoeken naar eten blijft een fascinerend gezicht bij de Waterspreeuw.

Gewoon staand met zijn kop onder water of af en toe

snel zwemmend achter een prooi aan.

Het gebrek aan belangstelling voor de Waterspreeuw ligt misschien

wel aan de kleuren van deze vogel.

Zwart, bruin en wit is waarschijnlijk niet zo aantrekkelijk.

De Waterspreeuw vindt het op een bepaald moment wel mooi geweest

en vliegt richting de plek waar ik in de ochtend begonnen was.

Kees vindt het wel mooi geweest en gaat wat anders doen.

Omdat mijn auto bij Pannenland staat, moet ik toch de kant

op waar de Waterspreeuw naar toe vloog

Tijdens mijn wandeltochtje zie ik de Waterspreeuw nog regelmatig

ergens zitten. Dan is het natuurlijk wel leuk om wat andersoortige plaatjes te schieten.

Grappig is dat de vogel constant even stopt bij de kleine bruggetjes 

in het betonnen kanaaltje. Daar zullen ongetwijfeld de meeste

prooidiertjes rond zwemmen.

Maar mooie foto's van een Waterspreeuw in een leuk stroomversnellinkje

zitten er in de AWD helaas niet in.

Misschien deze zomer in Frankrijk dan maar.

Inmiddels is het 11:15 uur en probeer iets te bedenken voor de rest van de dag.

Boomleeuwerik

Op weg naar de uitgang kom ik nog een Boomleeuwerik tegen en terwijl ik

deze probeer te fotograferen, vliegt er een Lepelaar over.

Nu ik toch in de buurt ben, kan ik wel even bij

de Lepelaarskolonie kijken.

Het ligt ook nog eens op mijn route richting Amsterdam.

Paartje Lepelaars

Ik weet wel dat het op dit tijdstip onmogelijk is om een echt mooie foto te maken,

maar het kijken naar de Lepelaars is al erg leuk.

Ik heb het idee dat het er meer zijn dan voorgaande jaren.

Toch opvallend dat deze vogels zo dicht bij de snelweg broeden en dat al

jaren achtereen.  Het is helaas net even te ver om

er een keertje in de avond naartoe te rijden, op een tijdstip

dat je geen last van tegenlicht hebt.

Vanwege het slechte licht heeft het geen zin om hier langer te blijven hangen.

Eind maart is de tijd dat de Blauwborsten terugkeren naar Nederland en

dat lijkt mij een leuk uitje voor de rest van de dag.

Er zijn een aantal plekken in en rond Amsterdam waar Blauwborsten

al jaren te zien zijn en ook nestelen.

Ik kies er eentje uit en op weg daar naar toe,

kom ik nog een paartje Grutto's tegen.

Grutto (man)

Wanneer ik een Grutto op een mooi plekje zie staan,

dan moet ik gewoon even stoppen en er wat foto's van maken.

Prachtige, sierlijke vogels zijn het en het zou toch eeuwig zonde zijn,

wanneer deze vogel niet meer in Nederland te zien zou zijn.

Grutto (vrouw)

Aangekomen op de uitgekozen plek is het even zoeken, maar op

een bepaald moment hoor ik dan toch een aarzelende gezang van een Blauwborst.

Ze hebben duidelijk nog niet de zomer in hun bol.

Blauwborst

Ik vind twee Blauwborsten in het gebiedje en de ene is beter benaderbaar dan de ander.

De ene blijft betrekkelijk rustig zitten wanneer hij begint te zingen,

terwijl de ander al op de vlucht gaat wanneer je met je ogen knippert.

Wat niet veel mensen weten, is dat de Blauwborst een uitstekende imitator is.

Deze Blauwborsten weten mij in eerste instantie behoorlijk in de maling te nemen.

In de tijd dat ik in het gebied ben, hoor ik de imitaties van

een Baardman, een IJsvogel en een Fazant.

Het is echt net of die vogels aanwezig zijn, maar

het is duidelijk dat de Blauwborsten dit geluid maken. 

Blauwborst

Maar zingen kunnen ze als de beste en je pikt ze er zo tussenuit.

Ze zijn nog niet zover dat ze constant vanaf een vaste zangplek te bewonderen zijn.

Meestal blijven ze nog laag in het riet en komen ze heel af en toe even vrij.

Blauwborst

Maar deze plek belooft nog wat voor de komende tijd.

Een plek waar niet alleen de Blauwborst te zien is, maar ook

genoeg andere vogelsoorten.

Blauwborst zingend op de brugleuning

Een volgend blog zal gewijd zijn aan de vogels in dit gebiedje.

Tot de volgende keer,

René

Dodaarzen

Dodaars

In mijn vorige blog deed ik verslag van de middag van het dagje fotograferen.

In dit blog komen de foto's van de ochtend.

Met waadpak aan ga ik op zoek naar de Dodaars.

Een schuw vogeltje en alleen goed te fotograferen vanuit een gecamoufleerde plek.

Ik heb er drie plekjes voor, maar het hutje van Ton is de meest ideale plek.

Op die plek huizen namelijk meerdere Dodaarzen.

In totaal 5 paartjes hebben daar een territorium,

terwijl op de andere plekken maar twee of drie exemplaren rondzwemmen.

Zittend tot mijn middel in het koude water is het even rustig afwachten.

In eerste instantie wil het niet zo lukken,

De Dodaarzen blijven te ver weg en zijn ook nog eens niet zo heel actief.

Meerkoet

Een drietal Meerkoeten zorgen voor afleiding.

Een paartje en een enkel mannetje zwemmen in de rondte.

Met enige regelmaat komt het tot een confrontatie tussen de twee mannetjes.

Het zijn kortstondige gevechtjes en het lukt niet om het echt fraai op de foto te krijgen.

Meerkoet

Maar een paar plaatje met het aannemen van een driegende houding is ook wel aardig

en helemaal wanneer dat rode oogje zo mooi afsteekt tegen het zwart en wit.

Maar de Dodaarzen zijn toch net wat leuker en uitdagender.

Paartje Dodaarzen

Maar als je lang genoeg wacht komen ze altijd wel een keertje iets dichterbij.

Alleen de afstand blijft voorlopig wel een probleem.

Niet dat ze niet af en toe dichtbij komen, maar dan komen ze zo

dichtbij dat ik niet eens kan scherpstellen.

Dan duiken ze ineens vlak voor mijn neus op en dan bedoel ik ook vlak voor mijn neus.

Dodaars

Eindelijk komt er dan toch een Dodaars op de juiste afstand.

Het vogeltje blijft ook nog even rustig dobberen.

Maar meer dan een beetje dobberen zit er ook niet in.

Dodaars

Een andere Dodaars heeft er wel meer zin in en komt langzaam maar zeker dichterbij.

Het zonnetje verdwijnt een beetje en dat lijkt het sein voor de andere vogels 

om toch iets actiever te worden.

Dodaars

Hoewel de territoria verdeeld zijn, worden er nu toch wat verkenningstochtjes uitgevoerd.

Soms door 1 vogel en soms door een paartje.

Het zorgt wel voor wat spanningen en af en toe rent er een Dodaars

over het water om een ander exemplaar te verjagen.

De momenten voor de mooie actiefoto, maar het gaat altijd

te snel voor mijn camera en lens.

Tientallen "net niet"-foto's heb ik ervan, maar dan is het opspattende water

scherp en de Dodaars net niet.

Zoals ik al eerder schreef, als je maar lang genoeg wacht, komt er

altijd wel eentje precies op de juiste afstand.

Een hoop vogels kunnen je lokken, maar met Dodaarzen is dat een stuk lastiger.

Hoewel ik een waadpak aan heb, is het toch erg koud.

Toch probeer ik net zolang vol te houden, totdat ik in ieder geval 

een paar echt lekkere plaatjes heb kunnen maken.

Eindelijk komt er dan toch eentje precies op de gewilde afstand.

Zachtjes zeg ik dat hij nu ver genoeg is en dat hij mag gaan jagen of poetsen.

Mooi niet, denkt het kleine fuutje en zwemt nog een stukkie door.

Tsja, dan zit er niets anders op dan maar een portretje te maken.

Ik vraag nog heel zachtjes of hij/zij een metertje terug wil zwemmen,

maar ipv afstand te nemen, besluit het vogeltje lekker

vlak voor mijn neus op jacht te gaan.

Omdat er verder toch niet zo heel veel gebeurt, besluit ik om maar

iets anders te gaan doen.

Ik ga richting de polder om eens te kijken of de Grutto's

hun broedplekken al ingenomen hebben.

Wanneer ik daar aankom, zie ik een dode gans liggen in een weiland.

Niet echt op een ideale plek, maar ik blijf toch maar even wachten.

Ik weet dat hier zowel een Buizerd als een Torenvalk een territorium heeft.

Duiven

Als je niet zeker weet of er een bepaalde soort komt waar je hem wilt hebben,

is het lastig om geduldig te zijn.

Maar ik moet tenslotte ook eten en dat combineer ik dan maar.

Een overvliegende groep Duiven en even later een groep Ganzen

vormen nog een leuke afleiding, maar de dode gans blijft onaangeroerd,

Vlucht Ganzen

Dan maar even een een verkenningstochtje tussendoor en later nog een keertje proberen.

In deze polder wordt enorm veel gedaan aan natuurbeheer.

Op diverse plekken worden broedhopen aangelegd voor de Ringslangen.

Ik ga even kijken of er al slangen te zien zijn, want dat blijft

toch ook iedere keer weer leuk

Maar de slangen laten zich nog niet zien of ze zijn al zodanig opgewarmd,

dat ze inmiddels al aan het jagen zijn.

Dan maar weer een kijkje nemen bij de dode gans.

En ja hoor, bingo!

Buizerd

Een Buizerd heeft de dode gans gevonden en begint deze te plukken en

gelijktijdig neemt hij ook af en toe een hapje.

Helaas blijft dit tafereel niet onopgemerkt.

Ik zie dat de Buizerd ergens op reageert en zie iemand van een fiets afstappen.

Buizerd

De Buizerd neemt nog een hap en ik heb de hoop dat de afgestapte fietser

een beetje een snugger persoon is en begrijpt dat je zo'n

vogel heel rustig moet benaderen of gewoon op afstand blijven.

Maar nee hoor, de persoon gaat met grote stappen op de Buizerd af

en voordat hij de camera ook maar kan richten is de vogel gevlogen.

Ik bedank de man heel subtiel en zie dat de Buizerd 100 meter verder

op een paaltje gaat zitten.

Ik heb hem niet meer terug gezien bij de dode gans.

De rest van deze dag stond beschreven in mij vorige blog.

In een volgende blog wederom een verslag van een volledige dag

op pad met de camera.

Dan oa aandacht voor:

Waterspreeuw

Tot de volgende keer,

René

Lente in de polder

Winterkoning

Eindelijk heb ik weer eens tijd om er een dagje op uit te trekken.

De drukte op het werk is afgenomen en wanneer het weerbericht er

goed uitziet, is het opnemen van een vrije dag snel gedaan.

Maar dan moeten er nog belangrijke keuzes gemaakt worden.

Waar ga ik naar toe?

Ik deel de dag in drieën.

Vroeg in de ochtend naar het hutje van Ton ( foto's daarvan komen later),

daarna de polder in en later in de middag op zoek naar velduilen.

In de polders is de komst van de lente duidelijk merkbaar.

Zomergasten komen terug, wintergasten vertrekken langzaam maar zeker,

de vogelmannen beginnen al zingend de vrouwen te lokken etc. etc.

En de Grutto's nemen inmiddels de broedplaatsen in en

de paartjes worden weer compleet gemaakt.

Grutto

De aankomst van de Grutto's is voor mij het teken dat het nieuwe

vogelseizoen gaat beginnen.

Zodra de Grutto's aankomen, duurt het niet lang voordat er ook andere

mooie soorten weer terugkeren.

De Tureluurs, Kleine Plevieren, Gele Kwikstaarten, Kluten en de Blauwborsten oa.

Paartje Grutto's

Hoewel ik ze inmiddels allemaal vele malen gefotografeerd heb,

blijft de aantrekkingskracht van deze soorten groot.

Het paartje hierboven kom ik al jaren op dezelfde plek tegen.

De komende weken zal ik genoeg paartjes terug zien keren op

de voor mij bekende plekken.

Hopelijk wordt het dit voorjaar niet zo heel nat en 

kunnen de weidevogels voor genoeg nageslacht gaan zorgen.

Grutto (vrouw)

Hoewel boeren vaak de schuld krijgen dat ze door te vroeg maaien een

hoop nageslacht om zeep helpen, blijkt het niet alleen daar aan te liggen.

Er zijn namelijk rovers welke voor een veel grotere slachting zorgen.

De Kleine Mantelmeeuwen schijnen namelijk enorm veel weidevogelkuikens

op te vreten en zou daar dus eigenlijk iets aan gedaan moeten worden. 

Grutto (man)

Maar voor dit moment eerst maar weer eens genieten van het geluid

van de Grutto's, dat weer overal in de polder weerklinkt.

Tureluur

Opvallend vind ik de grote aantallen Tureluurs die ik tegenkom.

Volgens mij zag ik die vorig jaar allemaal een stuk later dan nu.

Paartje Tureluurs

Ik zie niet alleen veel Tureluurs, maar het zijn ook nog eens bijna allemaal paartjes.

Ze zitten nog niet op de meest ideale plekjes, maar met een beetje manoeuvreren

lukt het wel om een acceptabel standpunt te vinden.

Wat mij ook opvalt zijn de grote hoeveelheden weilanden of

delen van weilanden welke onder water staan.

De weidevogels krijgen alle hulp om weer op krachten te komen.

Een initiatief waar Boer Geijsel een voortrekkersrol in vervulde en

dat dus inmiddels behoorlijk wat navolging krijgt.

Nu maar hopen dat er ook een beter maaibeleid gevolgd gaat worden.

In een artikel in de krant stond echter dat er steeds minder

boeren gebruik maken van de subsidies om meer rekening

te houden met de weidevogels.

Duimen maar dat er dit jaar weer eens goed nieuws te melden valt en

er voldoende nakomelingen vliegvlug worden.

Meerkoet

Meerkoet

Ook bij de Meerkoeten is het duidelijk dat de lente is begonnen.

De territoria zijn verdeeld en worden keihard verdedigd.

Soms is het een gevecht van paartje tegen paartje, maar meestal

moet er 1 enkele binnendringer weggejaagd worden.

Vaak denk ik dat er dan eentje verzopen wordt,

maar het loopt iedere keer weer goed af.

Scholeksters

De eerste paringen bij de Scholeksters heb ik ook al weer gezien.

Helaas een beetje te ver weg, maar er word al aan het eerste legsel gewerkt.

Scholekster

Tijdens een eerder tochtje was ik een nieuwe bewoner in de polder tegengekomen.

Steenuiltje

Ik ben benieuwd of er een partner gaat komen voor dit uiltje.

Een hele leuke aanvulling voor het gebied.

Niet alleen de steenuil is hier te bewonderen, maar ook de Ransuil en Kerkuil

broeden hier. Ook de Velduil is een soort die hier regelmatig

wordt waargenomen, maar niet in een echt goed toegankelijk gebied.

Torenvalk (vrouw)

Prooien genoeg in de polder, want dat is te zien aan het aantal roofvogels.

Op diverse plekken is de torenvalk te bewonderen en met de juiste windrichting

vaak uitstekend te fotograferen.

Torenvalk (man)

Fuut

Langs de waterkant valt niet veel meer te beleven.

Nonnetjes zijn verdwenen en Slobeenden en Smienten hebben andere plekken opgezocht.

Af en toe zwemt er een Fuut langs, maar daar blijft het dan ook bij.

Ik geef het snel op en maak nog 1 tussenstop voordat ik richting de Velduilen ga.

Op de tussenstop hoor ik een Winterkoning zingen.

Ik zie hem zitten in het riet, maar dat is nou niet de plek voor een mooie plaat.

Gauw een beetje een aardig stokje gezocht en op een leuk plekje neergezet.

De nieuwe zangplek valt in de smaak van het vogeltje,

want al snel gaat hij op het stokje zitten.

Winterkoning

Het winterkoninkje heeft duidelijk de zomer in zijn bol en

laat duidelijk horen dat hij er zin in heeft.

Er komt toch een behoorlijk geluid uit zo'n klein vogeltje,

want ze zijn al van verre te horen.

Winterkoning

Winterkoninkjes bouwen vaak meerdere nesten en dan kan een vrouwtje een

geschikte uitzoeken. Ook nu zie ik het vogeltje constant met nestmateriaal in

zijn snavel, maar het wordt naar verschillende plekjes gebracht.

Het vogeltje heeft duidelijk voorkeur voor een aantal plekken.

Zodra dat eenmaal duidelijk is, kun je makkelijker een goed standpunt uitkiezen.

Gewoon een kwestie van eerst even goed opletten en dan pas beginnen met fotograferen.

Dan klinkt er een bekend geluid.

Het pingping van de Baardman is in de verte hoorbaar en komt

langzaam mijn kant op.

Twee vogeltjes zijn het.

Een mannetje en een vrouwtje.

Baardman

Hoewel ze net even te ver weg zitten (aan de overkant van een sloot),

lukt het toch om een paar leuke plaatjes te maken.

Baardman

De acrobaat blijft niet lang rondhangen en nadat het paartje vertrokken is,

besluit ik richting de Velduilen te gaan.

Velduilen zijn lastige klanten om te fotograferen.

Meestal worden ze pas actief vlak voordat het begint te schemeren.

Helaas is mijn lens niet lichtsterk genoeg om dan nog scherpe foto's te maken,

dus moet ik het hebben van de momentjes dat de Velduil overdag op jacht gaat.

Ik ben om 15:30 uur ter plaatse en verken het gebiedje een beetje.

Geen Velduil te zien, maar wel een Torenvalkje dat niet zo schuw is.

Torenvalk (vrouw)

Het Torenvalkje is duidelijk gewend aan mensen en zodra je

door krijgt wat de acceptabele afstand is voor deze vogel,

blijft de vogel gewoon zitten waar zij zit.

Torenvalk (vrouw)

Inmiddels komen er meer mensen die geïnteresseerd zijn in de uilen en

ik zie dat ze allemaal naar ongeveer dezelfde plek gaan.

Ik hobbel ook die kant maar op en wacht op wat er komen gaat.

Rond 18:00 uur laat zich eindelijk een Velduil zien.

Velduil

Nog te ver weg, maar het bewijsplaatje is er in ieder geval ;-)

Het blijft rustig en de Velduil heeft nog helemaal geen zin om te gaan jagen.

Tsja, dan maar proberen om van die ene Velduil een mooiere

foto te maken. Ik doe drie stappen naar voren en er vliegen vijf Velduilen op.

Twee daarvan zaten aldoor op nog geen 5 meter afstand van mij en

ik heb ze volledig over het hoofd gezien.

Doordat ik per ongeluk deze vogels opstoot, worden er nog eens een stuk of 

vier exemplaren zenuwachtig en ook die vliegen op.

Negen Velduilen op een heel klein stukje grond.

De vogels blijken ook in geen geval in paniek te zijn en

landen gewoon een stukje verder weer in het gras.

Zoek de derde Velduil ;-)

Helaas blijven de Velduilen ver weg en wachten ze met de start van de jacht.

Ik kan nog een plaatje maken met drie exemplaren.

Hoe vaak krijg je daar nou de kans voor?

Maar ja, de topplaten van de Velduil zullen vandaag niet gemaakt worden.

Terwijl het licht afneemt, loop ik richting de auto.

Jagende velduil in tegenlicht

Net op dat moment besluit een uil om op jacht te gaan en kan ik nog

net een aardige tegenlichtopname maken.

Een andere keer maar opnieuw proberen.

In een volgend blog komt de ochtendsessie aan bod met oa deze Dodaars

Dodaars

Tot de volgende keer,

René