Kleine Vliegenvanger
Medio juni kan ik een dagje vrij nemen.
De vraag is dan weer: Wat of Waar wil ik fotograferen.
Na lang wikken en wegen, besluit ik naar Het Park de Hoge Veluwe te gaan.
Daar zit al een tijdje een zeer zeldzaam en mooi vogeltje.
De Kleine Vliegenvanger.
Nou ben ik niet bepaald iemand die op jacht gaat naar zeldzame soorten,
maar dit vogeltje zit ook nog eens op een ideale plek.
Het park de Hoge Veluwe.
Op het park zijn een aantal leuke vogelhutten, maar
als je de juiste plekken kent, kun je ook Everzwijnen en Edelherten fotograferen.
Dit is de periode van biggetjes en de opbouw van het gewei bij de Edelherten.
Het park herbergt ook nog eens een aantal prachtige vlindersoorten.
De Kleine Vliegenvanger, bezoek aan een vogelhut, Everzwijntjes in streepjes-pyjama,
Bosparelmoervlinder en Edelherten is de gehele lijst.
Ik ben ruim op tijd aanwezig voordat het park opengaat.
Terwijl ik er naartoe rijd, slaat de twijfel toe.
De Kleine Vliegenvanger zit bij de ingang Schaarsbergen, maar
de vogelhut bij Otterlo is ook leuk om mee te beginnen.
Omdat ik niet zolang geleden in een vogelhut in Brabant gezeten heb
en de Kleine Vliegenvanger enorm trekt, neem ik toch ingang Schaarsbergen.
Maar ook daar is een vogelhut en die is pas geleden opgeknapt en
dat wordt mijn eerste stop.
Die Kleine Vliegenvanger kan wel even wachten.
Grote Bonte Spechten (jong en ouder)
De reden dat ik eerst naar de vogelhut ga, is dat er de afgelopen dagen een paar keer
een vossenwelp bij de hut op bezoek geweest is.
Maar het vosje laat zich niet zien en ook de rest valt een beetje tegen.
Een aantal jonge Grote Bonte Spechten, een tweetal volwassen exemplaren,
af en toe een boomklever en wat meesjes zijn de enige bezoekers.
Jonge Grote Bonte Specht
Hoewel ik al heel vaak Grote Bonte Spechten gefotografeerd heb,
blijft het toch een vogel die aan blijft trekken.
Wanneer ik er eentje zo dichtbij zie zitten, dan moet ik hem wel fotograferen.
Iedere keer weer.
Jonge Grote Bonte Specht (links) en Grote Bonte Specht vrouw (rechts)
De jonge Spechten zoeken zelf al naar voedsel, maar worden ook nog regelmatig
gevoerd door de ouders.
Zoals ik al eerder aangaf, was er niet zo heel veel leven rond de hut.
Koolmezen
Een enkele Pimpelmees en een paar Koolmezen lieten zich wel regelmatig zien,
maar het blijft toch lastig om daar nog een origineel plaatje van te maken.
Dan opeens een iets leukere mezensoort op bezoek.
Matkop
Maar het Matkopje bleef maar heel even en was het weer behelpen met algemene soorten.
Merel
Na een tijdje heb ik het wel gezien.
Ik hoef geen spectaculaire dingen te verwachten voor de hut.
Net als ik weg wil gaan, valt mijn oog op een vreemde verschijning.
Zanglijster
Ik had niet eerder een Zanglijster gezien in het park.
Dan blijkt de Zanglijster ook nog eens bezig te zijn met het bouwen van een nest.
Zanglijster met nestmateriaal
Nadat de Zanglijster verdwenen is, pak ik ook mijn spullen bij elkaar.
Next stop: De Kleine Vliegenvanger
Al snel ben ik in het stuk bos waar de Kleine Vliegenvanger al een tijdje verblijft.
Maar zo'n klein vogeltje kan op allerlei plekken zitten.
Ik verken een groot stuk en zie dat er op één plek een paar boomstronkjes
en takken staan. Laat ik het hier maar eens proberen.
Maar eerst haal ik wat stammetjes en takken weg.
Terwijl ik dat doe, zie ik een meelworm op de grond.
Het teken dat dit de juiste plek is.
Kleine Vliegenvlieger
Het duurt niet lang voordat er een vogeltje op de enig overgebleven boomstronk landt.
Ik denk eerst nog dat het een Roodborstje is, maar na een paar seconden
is die gedachte al verdwenen. Dit vogeltje is duidelijk kleiner en heeft
een heel ander verenkleed.
Had ik nou maar een iets fotogenieker takje gebruikt!!!
Als de Kleine Vliegenvanger doorheeft dat ik geen meelwormen
bij mij heb (stom, stom, stom), vertrekt hij en laat zich
de daaropvolgende 30 minuten niet meer zien.
Na dat half uur richt ik mijn aandacht op een andere plek een meter of 75 verderop.
Ook daar had ik iets gezien dat leek op een opgebouwde plek om
de Kleine Vliegenvanger te fotograferen.
En ook hier ruim ik eerst een beetje op.
Sommige fotografen zetten wel 10 verschillende takken neer en dat werkt niet prettig.
Ik ga op zoek in de omgeving naar een beetje aardig uitziende tak.
Omdat het hier wat donkerder is, zet ik mijn statief klaar, camera erop
en dan is het wederom wachten geblazen.
Kleine Vliegenvanger
Al snel blijkt dat ik goed gegokt heb en landt het vogeltje op de geplaatste tak.
Na een paar opnames merk ik dat de stok niet op de meest ideale plek staat.
De achtergrond is te dichtbij en te donker.
Ook ben ik niet helemaal tevreden met de geplaatste tak.
Die is eigenlijk te grof voor het kleine vogeltje,
maar ik zie gewoon niets beters in de directe omgeving.
Als het vogeltje voor even een boom opzoekt, richt ik snel de plek opnieuw in.
Het duurt niet lang of het nieuwsgierige Vliegenvangertje komt terug.
Kleine Vliegenvanger
De setting is nu beter, maar ik ben nog niet helemaal tevreden.
Kleine Vliegenvanger
Langzaam maar zeker komen er steeds meer mensen bij.
Als iedereen gewoon gaat zitten, zou er niets aan de hand zijn.
Maar de mensen blijven rechtop staan en bewegen teveel,
daardoor voelt het vogeltje zich niet meer veilig en verdwijnt.
Ik weet dat het beter moet kunnen, maar ik moet het er maar mee doen voorlopig.
Ik heb tenslotte de hele dag en kom later gewoon nog een keertje terug
wanneer het weer wat rustiger is.
Op naar de volgende op het wensenlijstje:
De Bosparelmoervlinder
Ik had een tip gekregen waar deze zich zou moeten bevinden en
die plek was snel gevonden.
Maar hoe goed ik ook zoek, nergens een Bosparelmoervlinder te bekennen.
Dikkopje
Wel een aantal Dikkopjes en die zijn ook wel leuk om te fotograferen.
Het is een soort die ik nou niet bepaald vaak zie rond Amsterdam.
Na een uurtje vind ik het mooi geweest en besluit even naar
de vogelhut bij Otterlo te gaan.
Het zal daar wel megadruk zijn, maar ik probeer het gewoon even.
Daar aangekomen blijkt de hut bijna leeg te zijn.
Maar 1 persoon zit er, terwijl anders de hut volgepakt is.
Al snel blijkt waarom het zo rustig is.
Bijna geen vogel te bekennen.
Af en toe een Grote Bonte Specht en 1 keertje een vrouwelijke Appelvink.
Boomklever
Na anderhalf uur wachten op iets bijzonders, vind ik het mooi geweest.
Ik besluit nogmaals op zoek te gaan naar de vlinder en eventueel nog even naar de Vliegenvanger.
Bij de vlinderplek aangekomen zie ik direct dat er meer soorten rondvliegen
dan tijdens mijn eerste bezoekje.
Maar het is inmiddels een uur of twee en de vlinders zijn enorm bewegelijk.
Wat ik ook probeer, het lukt gewoon niet om een behoorlijke foto te maken.
Tsja, wat dan?
Eerst nog maar even naar de Kleine Vliegenvanger dan maar.
Op die plek is de rust volledig weergekeerd.
In eerste instantie is het weer even zoeken,
waar het vogeltje zich bevindt.
Gelukkig is de Kleine Vliegenvanger vrolijk gestemd en zingt hij volop.
Al snel heb ik hem in het vizier en zie ik hem zitten in een naaldboompje.
Maar hij zit op een nogal nare plek en hoe goed ik ook probeer om een
goed standpunt in te nemen, het lukt gewoon niet.
Dan is het niets anders dan rustig afwachten en maar hopen.
Na een minuut of 5 komt er beweging in de vogel en begint deze
zich door het naaldboompje te verplaatsen.
Bingo!!
Hij komt aardig vrij te zitten en fantastisch op ooghoogte!
Kleine Vliegenvanger
Het vogeltje blijft rustig zitten, terwijl ik heel voorzichtig een
zo'n goed mogelijk standpunt probeer in te nemen.
Kleine Vliegenvanger
Omdat het vogeltje lang blijft zitten, krijg ik alleen maar dezelfde soort foto's.
Ik ga op zoek naar iets anders en neem aldoor een stapje naar rechts
en draai op die manier om het boompje heen.
Kleine Vliegenvanger
Met iedere stap wordt de compositie anders en hoe verder ik naar rechts ga,
hoe beter het beeld mij bevalt.
Omdat de tak waarop de vogel zit nu in de voorgrond terecht komt,
krijg ik wat meer onscherpte in diezelfde voorgrond.
De weersvoorspellingen hadden het erover dat het deze dag overwegend zonnig zou zijn,
maar op dit moment is het behoorlijk bewolkt.
Precies goed om te fotograferen, alleen moet de ISO-waarde behoorlijk omhoog.
Mijn nieuwe lens is behoorlijk lichtsterk, maar om een sluitertijd van 1/500ste
te verkrijgen op F5, moet de ISO wel naar 2000.
Kleine Vliegenvanger
Nog een klein stapje naar rechts en nog niet helemaal tevreden.
Met het laatste kleine stapje zie ik het beeld ontstaan,
dat ik in gedachte had.
Kleine Vliegenvager
De Kleine Vliegenvanger mooi in beeld en een fraaie onscherpte in de
voor- en achtergrond. Het boomstammetje staat nu ook op de juiste plek.
Omdat de zon opeens doorbreekt en het licht te hard wordt,
verdwijnt het mooie beeld direct.
De Vliegenvanger vindt het ook wel mooi geweest en zoekt weer een ander plekje op.
Voor mij het sein om op pad te gaan naar het volgende onderwerp.
Nogmaals de Bosparelmoervlinder proberen te fotograferen.
Bij het veldje aangekomen verdwijnt de zon weer net achter een paar wolkjes.
Terwijl ik richting de bloemen loop, zie ik een oranje-achtige vlinder vliegen.
In eerste instantie denk ik dat het een Keizersmantel is,
maar wanneer ik dichterbij kom lijkt het erop dat het de Bosparelmoervlinder is.
Wanneer de vlinder op een bloem gaat zitten en de vleugels dicht doet,
zie ik de parelmoer-actige vlekken en weet dat ik mijn volgende onderwerp te pakken heb.
Bosparelmoervlinder
Een aantal keren blijft de vlinder net lang genoeg zitten voor een paar foto's.
Ik had mij nog zo voorgenomen om foto's proberen te maken van de vlinder
met een hoop leefomgeving erbij.
Maar voordat ik er erg in heb, ben ik alweer bezig er zo dicht mogelijk op te kruipen.
Bosparelmoervlinder
Nadat ik mij dat realiseer, probeer ik wat afstand te nemen en een mooie
compositie te vinden. Het veldje leent zich daar niet echt voor.
Het licht is eigenlijk iets te hard en de vlinders zijn te bewegelijk.
Het tijdstip is gewoon verkeerd.
Iedere keer wanneer ik denk dat ik het heb, denkt de vlinder daar geheel anders over.
Voordat ik af wil drukken, gaat de vlinder doodleuk een ander plekkie uitzoeken
en huppakee, ik sjouw er wel weer achteraan.
Het maken van dit soort opnames is meer iets voor de vroege ochtend,
wanneer de vlinders nog niet opgewarmd zijn en braaf stil blijven zitten.
Bosparelmoervlinder
Dus probeer ik de vlinder maar zo mooi mogelijk op de foto te krijgen.
Weer een vinkje op mijn daglijstje erbij.
Op bepaalde plekken in het park weet je waar je sommige diersoorten op
bepaalde tijdstippen te zien kunt krijgen.
Maar het is altijd afwachten en hopen dat ze op een mooi plekje en
op een leuke manier in beeld komen.
Everzwijnen
Ik heb mazzel. Net op het moment dat ik aankom op de plek,
zie ik verderop een Zwijn uit het bos komen.
In het voetspoor van het Everzwijn een aantal hele kleine biggetjes in streepjes pyjama.
De frislingen zijn nog erg jong en blijven aldoor in de buurt van de moeder.
Ze zoeken zelf al naar eten, maar af en toe wordt er ook nog melk gedronken bij mama.
Everzwijnen
Hoewel ze niet op de mooiste plek naar voedsel zoeken, probeer ik toch een
zo'n goed mogelijk standpunt te zoeken.
In eerste instantie liggend, maar dan komt er teveel rommel in het richtveld
en heb ik moeite om scherp te stellen.
Dan maar zittend en ondertussen probeer ik ietsje dichterbij te komen.
De zeug reageert direct en laat merken dmv geluid en houding,
dat ik uit moet kijken.
Jonge Everzwijnen
Snel ga ik weer een meter of twee achteruit en keert de rust terug.
Inmiddels komen er nog een paar zeugen uit het bos en zijn de
kleine zwijntjes niet meer te tellen.
Ik schat dat er een stuk of 25 biggetjes rondhangen op de plek.
Een prachtig gezicht.
Jonge Everzwijnen
Maar zo'n groot aantal maakt het weer lastig om keuzes te maken.
Ook de houding van de dieren maakt het lastig.
Het merendeel van de tijd lopen ze met hun kop naar beneden en de snuit in de aarde
naar voedsel te zoeken.
Jonge Everzwijnen
Soms is het gewoon niet anders en moet je tevreden zijn met wat je voorgeschoteld krijgt.
Het maken van DE foto is ook niet altijd alles.
Zo nu en dan moet je ook gewoon de camera even laten voor wat het is en
gewoon genieten van wat er zich vlak voor je neus afspeelt.
Zeker nu er meerdere zeugen rondlopen en je duidelijk een hiërarchie kunt waarnemen.
Dat levert af en toe leuke momenten op, wanneer ze elkaar opjagen en
proberen te verdrijven of uit de buurt van hun kinderen te houden.
Omdat het gebeurt op plekken die te donker zijn, zijn de beelden hiervan
de prullenbak in gegaan.
Everzwijnen
Inmiddels begint het drukker te worden en voor mij weer het sein om naar
het laatste onderwerp op mijn lijstje te zoeken.
Edelherten met een bastgewei.
Ook deze zijn regelmatig te zien op dezelfde plekken in het park op bepaalde tijdstippen.
Wanneer het tijdstip van de schemering dichterbij komt, zoeken de Edelherten
vaak de grote weides uit om te grazen.
Edelherten
Een groot deel van het jaar zijn de mannelijke Edelherten bij elkaar in een grote groep.
Pas wanneer de bronst begint te naderen, worden het concurrenten en valt de groep uiteen.
Op de plek waar ik nu ben is het lastig fotograferen.
De herten zijn ver weg en zonlicht valt ook nog eens slecht.
Edelherten
Wanner ze volledig uit de dekking zijn, staan ze vol in het zonlicht.
Jammer natuurlijk en ik hoop dat ze mooi in beeld komen, zodra ze
een meer schaduwrijke plek opzoeken.
Edelherten
Het levert niet echt de beelden op die ik gehoopt had.
Ik wissel wat van standpunt en van plek, maar de herten blijven ver weg
en ook bijna aldoor met de kop naar beneden gericht.
Edelherten
Richting sluitingstijd van het park vinden de herten het wel mooi geweest
en zoeken een lekker plekje in de schaduw uit om te gaan liggen herkauwen.
Voor mij het teken om na een lange dag in het park de Hoge Veluwe
terug te keren naar Amsterdam.
Ik kom niet vaak in het park, maar het blijft wel een prachtige plek.
Mits je weet waar je moet zijn.
In mijn vorige blog sloot ik af met een foto van een jonge Kievit met
de bedoeling om in het eerstvolgende blog o.a. foto's te laten zien van jonge weidevogels.
Dat moet dan maar gebeuren in het komende blog,
waarin ook aandacht voor:
Jonge Tureluurs
Tot de volgende keer,
René
