Das
Toen we begin dit jaar een lang weekend in Twente op vakantie waren,
kreeg ik het idee om een nachtje in de Marterhut van Edo van Uchelen in Vledder
te gaan zitten. De afstand vanaf ons vakantieadres was een stuk korter,
dan wanneer ik vanuit Amsterdam moet komen.
Gelukkig waren er nog wat nachten vrij en was de boeking snel gemaakt.
In 2023 was ik voor het eerst in deze hut en wilde er graag
nog eens een keertje naartoe.
In 2023 ging ik in de zomerperiode en dan is de nacht wat kort.
Daarom wilde ik een volgende keer in de winterperiode gaan,
want een langere nacht betekent meer kansen op Marters.
Nou zijn er meer nachthutten waar je een Das kunt fotograferen en met een
beetje geluk komt er dan ook een Steenmarter langs.
Bij de marterhut van Edo is de kans bijna 100 procent,
dat je ook andere Martersoorten kunt fotograferen.
Het voordeel is ook dat er een bed staat en je dus kunt overnachten
en dan de volgende ochtend redelijk uitgerust naar huis kunt rijden.
Het fijne aan een bezoek in de winterperiode is dat het vroeg donker is.
Na zonsondergang wordt er pas gevoerd, want anders gaan de Kraaien
er met de eendagskuikentjes vandoor.
Steenmarter
Wanneer ik de deur van de hut open en de lichten van de buitenlampen aandoe,
zie ik direct dat er dingen veranderd zijn tov 2023.
De plek wordt anders belicht en ik zie een ontzettend hinderlijk opstaand
stukje boomschors aan het einde van de vijver.
Ik weet nu al dat ik mij daaraan ga ergeren, maar het is expliciet verboden
om 's avonds en 's nachts op de setting te komen.
Marters zijn ontzettend schuw en je verpest het direct voor jezelf en
misschien ook voor anderen.
Wanneer je deze hut boekt, geeft Edo aan wat de beste instellingen zijn
voor je camera om goede nachtelijke opnames te maken.
Nou vond ik dat in 2023 mijn foto's iets te licht met die instellingen,
dus heb ik ze ietsje aangepast.
Achteraf gezien was dat met de nieuwe opstelling van de lichten niet
zo'n heel goed idee. Het is ook erg lastig om op het kleine schermpje van je
camera de resultaten te beoordelen.
Maar ja, nadat er gevoerd is, begint het wachten.
Moest ik in 2023 nog een paar uur wachten voordat de eerste Binzing
zich liet zien, deze keer is de Steenmarter er als de kippen bij.
Steenmarter
Nou liet de Steenmarter zich in 2023 maar 1 keertje heel snel zien en
dat leverde niet op wat ik ervan hoopte.
Dus dat het diertje zich nu al om 20:45 uur twee keer liet zien, was
voor mij een grote verrassing.
Ik hoopte dat het de rest van de avond storm zou lopen met Marters.
Helaas pakte dat anders uit.
De stille periodes duurde af en toe eindeloos.
Heel af en toe een Bunzing die vliegensvlug iets te eten weg haalde en
dat zo snel deed dat het niet goed te fotograferen viel.
Dan eindelijk om 23:40 uur...........
Komt er iets groots uit de struiken waggelen.
Das
Het dier waar ik toch eigenlijk wel voor kom, loopt best snel de setting op
en richting de bak met voer.
Die bak is afgesloten met een klep, want anders eten de ratten alles op.
De klep is voor de Das geen enkel probleem,
want het lid wordt er gewoon afgegooid.
Maar er is iets vreemds aan de hand.
De Das vertrouwd de boel niet en neemt de lucht in zich op en
gaat er als een speer vandoor.
Dat is vette pech, want de Das komt vaak maar 1x langs.
Waarschijnlijk ligt het deksel van de bak eraf en kunnen
de Ratten er nu dus makkelijk bij.
Maar ieder nadeel heeft zijn voordeel, want de geopende bak
blijkt ook erg aantrekkelijk voor de andere Marters.
Nadat de Das verdwenen is, wordt mijn geduld enorm op de proef gesteld.
Het duurt aldoor een half uur tot een uur voordat er weer een Marter te zien is.
Eerst een Steenmarter die een ei op komt halen, dan een paar keer een Bunzing
die een flitsbezoekje brengt.
Boommarter
Maar om 02:00 uur dient de volgende hoofdgast zich aan:
De Boommarter.
Een stuk groter dan de Steenmarter en de Bunzing en
voor mijn gevoel net iets fotogenieker.
Dan valt de blik van de Boommarter op het fruit dat in de bak voor de Das ligt.
Op zijn gemak hobbelt de Boommarter mijn richting op en begnt van het fruit te eten.
Boommarter
Boommarter
En u is dan ook duidelijk het nadeel te zien van dat opstaande stukje boomschors
dat de etensbak voor de Das buiten beeld moet houden.
De onderkant van de Boommarter is daardoor niet meer te zien en je krijgt
op deze wijze geen spiegelbeeld in de vijver te zien.
Een half uurtje later komt ook de Steenmarter eventjes eten van de fruitresten
en dan wordt het weer stil.
Het is inmiddels 03:00 uur en ik begin aardig moe te worden.
Het wordt tijd voor een dutje.
Ik besluit nog een kwartiertje te wachten en dat blijkt een gelukkige ingeving te zijn.
Das
Opeens is daar de Das namelijk weer.
Die weet namelijk erg goed dat er nog eten moet liggen en dus
komt hij terug voor een tweede ronde.
Met de belichting ietsje anders is nu nog beter te zien,
dat het opstaande randje een negatief effect heeft.
Nadat de Das vertrokken is, duik ik het bed in en vertrek de volgende ochtend
voordat de zon opkomt.
Terwijl ik de volgende dag op mijn vakantieadres de foto's bekijk,
vind ik toch dat ik Edo op de hoogte moet stellen van mijn "negatieve" ervaringen.
Er ontstaat een emailcorrespondentie en ik leg hem uit wat ik als nadeel zie en
bewijs het met mijn foto's.
Na wat heen en weer ge-email denkt hij een oplossing te hebben en
biedt hij mij aan om eens terug te komen, wanneer de veranderingen
in de setting aangebracht zijn.
Maar dat kan even duren, want eerst gaat ook hij op vakantie.
In de meivakantie gaan we een weekje met de caravan naar de Noord-Veluwe.
Dan ben ik al mooi half op weg naar Vledder en laat Edo weten dat ik
graag op 28 april langskom om te zien hoe de veranderingen invloed hebben op de foto's
Bonte Vliegenvanger
Een dag van te voren krijg ik een appje met de mededeling dat zowel Edo als zijn vrouw
niet aanwezig zijn om te voeren en of ik dat zelf kan doen.
Uiteraard kan ik dat zelf prima en ik krijg instructies waar ik bepaald soort voedsel
neer moet leggen etc. Natuurlijk trek ik mij daar niet helemaal iets van aan,
want ik weet het natuurlijk altijd beter hahahaha.
Deze keer stel ik wel beide camera's in naar het advies van Edo.
M-stand een groot diafragma, sluitertijd van 1/250ste.
Ik zet het F getal op 3.2 op beide camera's omdat de lenzen op 2.8 niet optimaal
presteren. De ISO zo hoog mogelijk.
Nou presteren de allernieuwste camera's uitstekend met hele hoge ISO,
maar mijn Sony A77II verliezen al detail en geven aardig wat ruis bij ISO 800.
Uit noodzaak zet ik de iso op 3200 en hoop op het beste.
Bruine Ratten
Tijdens het neerleggen van het voer, zie ik dat het opstaande stuk schors weg is en er een nieuwe bak
is ingegraven met een deksel dat de Das weg moet schuiven. Dat schijnt geen probleem
te zijn voor de Das. Ik ben benieuwd.
Voor 80% volg ik de aanwijzingen op van Edo.
Maar ik leg wat eendagskuikens op fotogenieke plekken en smeer ook
een paar flinke klodders aangemaakte pindakaas op leuke plekken.
De eerste bezoeker van de setting, nadat ik klaar ben met voeren,
is een Bonte Vliegenvanger. Die is nog laat wakker.
Niet veel later merk ik een verschil met de vorige keer dat ik hier was.
De Ratten hebben doorgekregen waar het voedsel voor de Marters verstopt ligt.
De eendagskuikentjes worden 1 voor 1 uit een boomstronk gevist en
naar hun eigen hol gebracht. Dat betekent een stuk minder lokvoer voor de Marters.
Slecht nieuws dus.
Dan vinden ze ook de plekken met pindakaas en vreten ook dat op.
Bruine Rat
Zo blijft er niet veel over en zullen de Marters geen reden hebben om te komen.
Ik app Edo dat hij een probleem erbij heeft en hij beaamt dat de Ratten
de laatste weken inderdaad alle prooien weghalen.
Hij gaat proberen om de ratten weg te vangen en ze ergens anders uit te zetten.
Hoop voor hem dat het lukt.
Dus terwijl de Ratten mijn humeur steeds meer aan het verpesten zijn,
stijgt evenredig de twijfel of ik vanavond wel Marters ga zien.
Gelukkig krijgen de Ratten de voerbak van de Das niet open.
Dan om 21:55 is daar opeens de Das.
Die had ik nog niet verwacht, want het is eigenlijk net pas helemaal donker.
Das
De geur van de aangemaakte pindakaas is erg aantrekkelijk voor de Das
en gelukkig hebben de Ratten wat restjes overgelaten.
Vanaf het moment dat ik begon met natuurfotografie stond de Das bovenaan mijn lijstjes.
Ik heb op allerlei plekken gezocht naar plekken waar ze te zien zijn.
Op campings, huisjesparken en bekende burchten.
Urenlang heb ik op plekken gezeten, maar nooit een enkele zicht waarneming.
Totdat ik dus hier voor de eerste keer kwam in 2023.
Hoe vaak je dit dier ook ziet, het verveelt nooit.
Echt prachtig.
Das
En ik word enorm verwend, want de Das blijft lang
voor de hut heen en weer scharrelen.
Das
Nadat alle pindakaas verwijderd is van de stronk, gaat de Das rustig op zoek naar meer voedsel.
Das
Beetje snuffelen om te bepalen waar die lekkere lucht nou vandaan komt.
Das
Omdat de Das langer op de achterkant van de setting blijft (dat ligt iets hoger dan bij de vijver),
krijg k het dier mooier en in zijn geheel in beeld.
Af en toe laat ik de camera even met rust en geniet van het uitzicht.
Wanneer je alleen maar door de zoeker van je camera kijkt,
mis je toch het totaalbeeld.
Het mooie aan deze hut is dat over de gehele lengte spiegelglas van hoge kwaliteit is
gebruikt en dat betekent geen onderbrekingen in het overzicht en
krijg je dus een prachtig panorama voorgeschoteld.
Ook de nachtelijke omstandigheden zorgen voor extra beleving.
Het maakt het geheel een stuk mysterieuzer.
Das
De verborgen bak met eten voor de Das is dan eindelijk gevonden.
Das
Speciaal voor dit soort werk heb ik een paar jaar terug een 70-200mm F2.8 lens gekocht.
Deze is van Sony, maar ik ben er niet helemaal tevreden over qua snelheid en scherpte.
Maar ja, ik ben nu wel in de gelegenheid om grotere dieren, die dichtbij zitten,
in zijn geheel in beeld te brengen en daar ging het mij om.
Das
De laatste twee foto's laten ook mooi zien, hoe goed de wijziging van de setting heeft uitgepakt.
Nu het opstaande randje van schors aan het eind van de vijver weg is,
krijg ik de onderkant van de Das beter in beeld en je ziet een mooie spiegeling ontstaan.
Das
Met de 300mm F2.8 lens krijg ik wel een rustigere achtergrond,
maar krijg ik de Das alleen maar helemaal in beeld wanneer hij naar mij toe staat.
Das
Anders worden het dus halve portretjes.
Omdat ik weet hoe de setting er uitziet, heb ik mijn 400mm lens niet eens meegenomen.
Das
De Das blijft ongeveer 15 minuten en gaat er dan opeens in een drafje vandoor.
Geen idee wat de onrust heeft veroorzaakt, want ik zit op privé terrein en er
komen hier geen mensen. De Das heeft ook niet veel natuurlijke vijanden.
Een Wolf verwacht ik hier niet en hoewel hier natuurlijk wel huiskatten
rondzwerven, denk ik niet dat een Das daarvan schrikt.
Om 20:45 uur begon ik met het klaar leggen van het voer en het is nu pas 22:15 uur.
Alle eendagskuikens die laag bij de grond verstopt liggen, zijn buit gemaakt
door de Ratten net als de meeste pindakaas.
Op een hoog gelegen tak liggen nog 5 kuikentjes en een paar flinke klodders pindakaas.
Er is dus nog hoop op een Boommarter.
Maar die hoop wordt snel de grond ingeslagen.
Steenmarter
Een Steenmarter rooft, in twee bezoekjes, heel snel de 5 eendagskuikentjes van de grote tak af.
Niet veel later komt het diertje nog een keertje terug om het laatste ei
uit de boomstronk te halen.
Er ligt nu alleen nog een flinke klodder pindakaas op de hoog boven de grond
overhangende boomtak.
Bunzing
Ik zie de bladeren van een struik hevig bewegen en het kan niet anders zijn
dan dat er een Marter omhoog aan het klimmen is naar de overhangende tak.
Ik hoop op de Boommarter, maar het blijkt dat de Bunzing ook
weet dat daar iets te halen valt.
Bunzing
Omdat ik weet dat al het lokvoer nu wel verdwenen zal zijn,
is mijn veronderstelling dat het nu wel over is met bezoekjes van diverse Marters.
Het is bijna 1 uur en omdat ik hier voor zonsopkomst weg moet zijn,
heb ik nog zo'n 5 uurtjes om wat te slapen.
Ik besluit nog 15 minuten te wachten en er dan mee te stoppen.
Het blijkt een gelukkige keuze, want opeens zie ik de Das
weer tevoorschijn komen en ben ik weer klaar wakker.
Das
Op een tweede stronk, waar ik ook pindakaas had opgesmeerd, is nog restje pindakaas
dat overgeslagen is door de Ratten.
Het is een beetje rekken en strekken voor de Das, maar met wat inspanning
kan hij toch bij de pindakaas komen.
Das
Snel is ook dit kleine restje weggewerkt en maakt de Das nog
een rondje over de setting om de laatste restjes naar binnen te werken.
Das
Das
Wanneer duidelijk is dat echt alles op is,
verdwijnt de Das uit beeld en doe ik de lichten uit.
Even een paar uurtjes slapen en dan 's ochtends vroeg terug naar de camping.
Want ook daar viel genoeg te fotograferen.
Ik ontdekte een paartje Zwarte Roodstaarten en nadat ik bij een
dierenwinkel Meelwormen op de kop getikt had, kon ik
de Zwarte Roodstaarten een beetje sturen en fotograferen.
Daarover later meer, maar eerst een tweede deel van de plasdras
met oa deze:
Grutto
Tot de volgende keer,
René
Geen opmerkingen:
Een reactie posten