"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

maandag 19 mei 2025

Gruttoland April 2025 Deel I

 

Grutto

Gruttoland is een project in Friesland waar het boerenbedrijf volledig rekening
houdt met de weidevogels. Alles staat in het teken van het behoud van de weidevogels.
De voor het grote publiek meest zichtbare maatregel is een enorme plasdras
met een viertal grote hutten.
De plasdras is ongeveer zo groot als twee achter elkaar liggende voetbalvelden
en de hutten zijn in twee soorten onder te verdelen.
Twee hutten voor de fotografie en twee hutten voor het kijken van vogels.

Het is een geweldig gebied en iedere dag weer anders.
In het voor- en najaar kun je hier zeer verrassende doortrekkers
voor de camera krijgen en is het dus altijd goed opletten.

In september kun je hier tientallen Watersnippen van dichtbij fotograferen
en in de maande april is het een makkie om parende Kluten te fotograferen.
Maar eind april heeft deze plek nog een enorme publiekstrekker:

Kemphanen.

Sommige jaren zitten er wel een paar honderd en een groot deel
bestaat uit mannetjes.
Eind april is de periode dat ze hun volledige baltskleed hebben
en dus enorm fotogeniek zijn.
Dit is ook de enige hut die ik ver van te voren reserveer,
want anders kun je een plekje wel vergeten.

Ik heb deze keer twee dagen gereserveerd.
Op 23 april ga ik naar de hut de Skries en
op zondag 27 april naar de hut de Hoants.

De bouw van de hutten zijn gelijk, maar de ligging
is compleet anders.
De Hoants-hut ligt wat dichterbij de oever aan de overkant en
is het voor de hut  een stuk ondieper en dus de kans
op kleine Steltlopers voor de hut een stuk groter.

Kluut

Op 23 april zit ik in de eerste hut aan de plasdras. De Skries.
Hoewel de andere hut interessanter is omdat de vogels vaak dichterbij komen,
is deze hut geweldig voor zonsopkomst-foto's.
Ik heb hier prachtige foto's met schitterend licht kunnen maken,
maar je bent dan wel afhankelijk dat er net wat vogels in dat licht staan.

Maar tijdens de heenreis weet ik al dat dit soort beelden er vanfaag niet inzitten.
Het is enorm mistig en op de snelweg zie ik meestal niet verder dan 75 meter.
Balen dus.

Iets na zes uur zit ik in de hut en het blauwe uurtje loopt op zijn eind.

Richting zonsopkomst wordt het steeds mistiger op de plasdras.

Kluten

Het valt een beetje tegen met de drukte op de plas.
Wel behoorlijk wat Kluten en er wordt regelmatig gebaltst en gepaard.
Verder veel soorten eenden maar daar hout het wel mee op.

Nou kom ik hier wel vaker en het is meestal in de ochtend wat rustig.
In de middag komen vogels vaak badderen en foerageren.
In het najaar zie je dan regelmatig grote groepen Kieviten en Goudplevieren.
Een machtig gezicht om honderd vogels tegelijk in bad te zien gaan.

Maar in zo eind april kom ik dus echt voor de Kemphanen en
mijn hoop was om dan op de eerste dag in de Skries ook prachtig weer te hebben,
zodat ik mooie zonsopkomst foto's kon maken en dan op de 27ste
echt voor de Kemphanen te gaan.

Een paar jaar geleden zat ik in de Skries met Kees en
werden we getrakteerd op 50 a 60 Kemphanen die
erg dichtbij de hut kwamen en flink aan het baltsen en vechten waren.
Kees zou eigenlijk ook deze dag aanwezig zijn,
maar een lekke band gooide roet in het eten.

Kuifeend

Rond 08:30 uur begint eindelijk de mist op te trekken,
maar blijft het behelpen met het aantal vogels op de plasdras.
Er steekt ook een behoorlijk windje op en dat maakt het koud in de hut.

Kluten

De enige soort die zich leuk laat zien is de Kluut.
Regelmatig een paring, maar ook regelmatig een territorium-geschil.

Kluten

Zeer luidruchtig lopen ze dan op elkaar af en meestal blijft het bij dreigen,
totdat één paartje er vandoor gaat.
Maar heel af en toe komt het tot een iets heftigere confrontatie,
maar ook dat ziet er niet heel erg vervaarlijk uit.

Kluten

Wanneer de paring afgerond is, volgt altijd een liefdevol tafereel.
Het mannetje slaat zijn vleugel over het vrouwtje heen en
met de snavels gekruist lopen ze weg.
Enorm lastig om te fotograferen, want het gaat behoorlijk snel en
je krijgt bijna nooit de juiste hoek.

Grutto

Er zijn bijna geen Grutto's te zien voor de hutten.
Ze zijn druk met broeden of het verzorgen van de jongen.
Bij de eerste telling werden er 45 nesten van de Grutto geteld en daar zouden
er best nog wel een paar bij kunnen komen.
Dat keer 4 eieren per nest.

De dagen dat ik er ben wordt er in ieder geval zeer druk gealarmeerd\
door vele Grutto's wanneer er een vijand over komt vliegen.
Het "grutto, grutto, grutto" klinkt dan overal.
Een heerlijk geluid en ik kan mij niet voorstellen,
dat we het misschien zonder dat geluid moeten doen in de toekomst.

Inmiddels is het al een tijdje erg droog en dat is niet gunstig voor de weidevogels.
Ik verwacht dan ook het ergste voor dit broedseizoen.

Kluut

De hutten zijn open en dat betekent dat je goed zichtbaar bent voor de vogels,
wanneer je de camera op de vensterbank legt en dus direct voor de opening gaat zitten.
Ik ga meestal een metertje naar achteren en gebruik een tripod.
Vooral de zeldzamere en schuwere soorten laten zich nogal snel verjagen,
wanneer ze een lens heen en weer zien zwaaien.
Laten ze zich niet verjagen, dan komen ze in ieder geval niet dichterbij.

Kluten daarentegen hebben weinig angst en lopen regelmatig
heel dicht langs de hutten.
Ook andere soorten komen vaak dichtbij, maar dan moet je niet teveel bewegen.
Maar de beste manier is dus om iets afstand van de opening te nemen,
zodat je minder goed zichtbaar bent.

Kuifeend

En dan zijn er ook nog vogels die daar een beetje tussen inzitten.
Deze Kuifeend bijvoorbeeld komt in eerste instantie rustig aanzwemmen,
maar wanneer hij langs de hut zwemt, merkt hij dat er iets niet klopt.

Kuifeend

Hij neemt de situatie in zich op en schat in hoe gevaarlijk ik ben.
Omdat ik niet heel goed zichtbaar ben, raakt de vogel niet direct in paniek
en slaat niet direct op de vlucht.
De situatie is wel zo onzeker, dat hij toch maar snel voorbij zwemt
en 30 meter verderop rustig gaat liggen dobberen.

Dan eindelijk de vogels waar ik voor gekomen ben.

Kemphanen

Een klein groepje Kemphanen landt op de oever aan de overkant en
die afstand is nog best groot.
Een paar vogels zijn al in bijna volledig baltskleed,
maar de meeste hebben nog wat tijd nodig.

Dit is dus het nadeel van deze hut.
De afstand naar de oever is behoorlijk groot en het is minder ondiep
op een meter of 20 voor de hut, dan bij de andere hut.

Sommige Kemphaantjes gaan wel het water is, maar heel dichtbij de kant.
Helaas.

Hopelijk komt er in de middag een grotere groep en verspreiden die zich meer rondom de hut.

Dan opeens blijkt weer de magie van Gruttoland.

Paartje Steltkluten

In de verte, vlakbij de andere hut, zie ik twee vreemde vogels.
Ik vermoed direct dat het Steltkluten zijn en na het uitvergroten
van een foto blijkt dat inderdaad het geval.
Omdat er zo'n koude wind stond, hadden de mensen in die hut,
de plastic schermen naar beneden gedaan en sloegen
geen enkele acht op wat er zich rechts van de hut afspeelde.
Ze hebben de Steltkluten nooit gezien.
Zonde.

Uit bovenstaande foto kun je ook zien dat er zo'n 50 cm 
boven waterniveau gefotografeerd wordt.
Eigenlijk te hoog naar mijn mening, maar het is niet anders.
De hut is zodanig groot, dat je er makkelijk met 8 personen gebruik van kunt maken.

Maar ja, na een kortstondige lunch vertrekken de Steltkluten weer en
laten mij de rest van de middag hopen dat ze nog een keertje langskomen.

Kleine Plevieren

Een paartje Kleine Plevieren landt links naast de hut.
Op de foto zie je in de achtergrond het wazige beeld van het vrouwtje..
Het blijkt dat er twee paartjes broeden op Gruttoland en
één daarvan op een dak van 1 van de hutten.

Grutto

Inmiddels is het 12:30 uur en verschijnen er steeds meet Grutto's om een bad te nemen.
Ze doen dit wel op gepaste afstand van elkaar, want de territoriumdrift is enorm.
Zodra 2 Grutto's binnen 25 meter van elkaar komen is het hommeles
Tot gevechten komt het niet. Ze verjagen elkaar alleen maar.

Kluten

Ondertussen blijven de Kluten regelmatig paren

Kluten

En iedere keer hetzelfde ritueel.
Zowel voor de daadwerkelijke paring als de afsluiting.

Kluten

Hoewel de meeste nesten op Gruttoland van de Grutto's zijn,
zullen er straks ook genoeg kleine Kluutjes rondwandelen.

Het aantal Kievit- en Scholeksternesten lijken tegen te vallen,
maar misschien wordt daar nog aan gewerkt.

Tureluurs

Net als bij de Tureluurs.
Helaas is de paring van de Tureluurs aan de overkant van de plas,
dus geen hoogstaande foto's hiervan.

Grutto

Niet echt helemaal lekker scherp op de kop,
maar ik vind foto's van vliegende vogels,
waar je de beweging in de vleugels ziet altijd wel leuk.

Tureluur

Een Tureluur scharrelt langdurig rond aan de linkerkant van de hut.
Een Tureluur maakt vaak een rondje tijdens het foerageren en
komt dan dus uiteindelijk vaak wel wat dichterbij.

In de middag was half bewolkt weer voorspeld, maar de bewolking nam alleen maar toe.
Niet echt het weer waar ik op gehoopt had, maar voor 1 ding is het wel gunstig.
In principe mag je van 06:00 uur tot 14:00 uur in de hut blijven.
Na14:00 uur mogen de vrijwilligers gebruik maken van de hutten.
Echter met wat slechter weer is de animo bij een hoop mensen wat minder
en dat betekent dat ik wat langer kan blijven zitten.

Inmiddels had ik ook al gezien dat de Kemphaantjes redelijk dichtbij kwamen
bij de andere hut en ik zit dus in spanning af te wachten of
de mensen in die hut er om 14:00 uur mee ophouden.
Dan kan ik namelijk nog even gebruik maken van die hut en de Kemphanen
misschien nog leuk op de plaat krijgen.

Kleine Plevier

En ja hoor, iets na 14:00 uur zie ik ze de hut verlaten.
Snel pak ik mijn spullen bij elkaar en doe de deur van mijn hut zover open,
dat ik kan zien wanneer ze voorbij lopen.
Wanneer dat gebeurt, verplaatst ik mij direct.

Al dat gerommel van vertrekkende mensen heeft de Kemphanen verjaagd helaas,
maar er zit nog wel een Kleine Plevier vlakbij de hut.
Ook leuk, maar niet waarvoor ik gekomen ben.

Dan eindelijk om 14:30 uur zijn ze daar:

Kemphanen

Een groepje van zo'n 15 Kemphanen landt in het water.
Helaas geen enkel vrouwtje erbij en ook maar een paar mannetjes
in bijna volledig broedkleed.

Veel actie zal er dus niet inzitten, schat ik zo in.

Maar het blijft natuurlijk prachtig om deze vogels in dit kleed te zien.
Ze vertrekken al snel weer en verdwijnen in de verte.

Omdat er nog geen vrijwilliger te zien is en uit ervaring weet dat dit soort groepjes
vaak een rondje vliegen en even later weer terug komen,
blijf ik toch nog even zitten.

Kievit

In afwachting van de terugkeer van de Kemphanen,
vermaak ik mij ondertussen met de enige Kievit die ik deze dag zie.

Slobeend

Het grappige geluid van de Slobeend is de hele dag hoorbaar,
want ook deze is druk aan het zoeken naar een partner.

Witte Kwikstaart

Behalve de bekende weidevogels wordt hier ook door het kleinere spul gebroed.
Witte en Gele Kwikstaarten, Graspiepers, Kneutjes en natuurlijk zijn daar de Oeverzwaluwen.
Een grote broedwand wordt bevolkt door vele Oeverzwaluwen en
je ziet ze regelmatig over het water scheren om te drinken.

Grutto

Maar de Grutto's zijn het talrijkst hier.
Alleen in deze periode zie je ze alleen maar badderen.
Een vogel in bad is leuk om te bekijken.
Het gespetter en hoe de vogel zich beweegt om
het water overal zijn werk te laten doen.
Pas wanneer je de foto's bekijkt, zie je meer.
Er vormt zich dan vaak zo'n waterfilm over het lijf of de kop.
Mooi om te zien.

Maar dan zie ik een groepje vogels aan komen vliegen
en het zijn de Kemphanen weer.

Kemphanen

Helaas weer alleen maar mannetjes en ze gaan met z'n allen een potje staan slapen.
Tsja, daar vlt verder weinig eer aan te behalen en ik verwacht
ook verder geen actieplaten te kunnen schieten.

Heel even wordt het nog spannend wanneer er in de verte een Bruine Kiekendief
langs vliegt en de vogels opeens alert zijn.
Maar zodra het gevaar geweken is,
duiken ze allemaal weer met hun kop in de veren.

Voor mij het teken om mijn spullen op te gaan ruimen.
Al met al geen spectaculaire dag en zeker in de ochtend bij vlagen saai.
Hopelijk is het over 4 dagen beter en zijn er meer Kemphanen
aanwezig en dan ook graag een paar vrouwtjes.
Het vervolg komt in Deel II.

Maar in een volgende blog eerst aandacht voor
wat foto's die ik maakte tijdens een weekje vakantie in België
inclusief een kort uitstapje naar Tilburg waar ik deze fotografeerde:

Siberische Grondeekhoorn

Tot de volgende keer,
René

zaterdag 26 april 2025

Top 20

 

Kemphaan

De mannelijke Kemphaan maakt een ongelofelijke transformatie door in de maand April.
Helaas bijna niet meer te zien in Nederland, maar toen er eentje
verbleef in de buurt van Wageningen in 2025, greep ik mijn kans.

Al een tijdje speelde ik met het idee om een top 10 te maken van mijn mooiste foto's.
Na lang wikken en wegen is het een top 20 geworden, waarbij de 
bovenstaande foto van de Kemphaan net buiten de selectie is gevallen.

Nummer 20

Watersnippen

Een klein stukje braakliggend terrein op het Science Park in Amsterdam,
net naast de Universiteit van Amsterdam, was een superplek voor de natuurfotograaf.
Vanuit een mini-schuilplekje watersnipjes fotograferen.
Geduldig wachten en opeens staan ze daar.

Nummer 19

Vechtende Appelvinken

Ook vanuit een schuilhut en het kostte wat moeite om de Appelvinken
op de juiste plek te krijgen.

Nummer 18

Bruine Kiekendief

Vanuit de auto kon ik deze Bruine Kiekendief lange tijd volgen en
ik was zeer verrast, toen hij op een meter of 12 afstand, langdurig boven het riet bleef jagen.

Nummer 17

Jonge Bontbekplevier

Bij toeval kwam ik terecht op een rommelige op Texel.
Echt zo'n plek waar je Plevieren aan kunt treffen.
En inderdaad zag ik na een tijdje zoeken een volwassen exemplaar en
even later drie bolletjes ter grootte van een knikker rondrennen.
Machtig mooi.

Nummer 16

Kluut

Vanuit een hut op Gruttoland kon ik deze Kluut in het gouden ochtendlicht fotograferen.

Nummer 15

Waterspreeuw

Op een mistige ochtend, het gras bedekt met rijp, zat deze Waterspreeuw
langs een kanaaltje in de Amsterdamse Waterleiding Duinen.

Nummer 14

Kerkuil

Ik heb veel mooie foto's gemaakt bij de Valk Roofvogels,
maar alleen deze plaat van de biddende Kerkuil heeft de selectie doorstaan.

Nummer 13

Dodaarzen

Zittend in het water, gekleed in een waadpak en de camera vlak boven het wateroppervlak.
Een heerlijke plek om Dodaarzen te fotograferen en gewoon aan de rand van Amsterdam.

Nummer 12

Burlend Edelhert

September; Park de Hoge Veluwe: De Edelhertenbronst.
Het meeste spektakel is vaak op de Wildbaan,
maar de mooie foto's maak je zo'n twee kilometer verderop en dan vlak voor zonsondergang.

Nummer 11

Eekhoorn

De Eekhoorn met een bijna perfect spiegelbeeld gemaakt 
in de fotohut Sallandse Heuvelrug van Arjan Troost.

Nummer 10

Baardman

De Baardman hangend aan een rietpluim en ik liggend op het ijs.
En dat de vogel dan net eventjes de juiste richting opkijkt.

Nummer 9

Boommarter

Terwijl ik zat te wachten op de Havik,
was daar opeens, totaal onverwacht, een Boommarter.
Adrenaline-moment met hoofdletters.

Nummer 8

Grauwe Ganzen

Niets leukers dan het fotograferen van jonge dieren.
Deze hebben meestal nog geen angst voor de mens en ze komen
vanzelf dichterbij, wanneer je bijna niet beweegt.
Deze foto werd als ansichtkaart meegeleverd in de Roots agenda van 2021.

Nummer 7

Waterral

Met een volledig spiegelbeeld was deze Waterral vast hoger geëindigd.
Maar met de camera net boven het wateroppervlak is dat lastig.
Ook hier weer met waadpak aan zittend in het water.

Nummer 6

Grutto

De ultieme Grutto-op-een-paaltje foto.

Nummer 5

Biddende Velduil

Lang was ik op zoek naar een Velduil op een paaltje.
Regelmatig gezien, maar altijd te ver weg.
Totdat ik op Texel een jagende Velduil tegen kwam.
Het was een beetje gokken waar de vogel uit zou komen om te jagen.
Goed gegokt.

Nummer 4

Zwarte Stern

Veel foto's heb ik gemaakt in de vroege ochtenduren van een Zwarte Sternen kolonie.
Zonnetje in de rug en wachten op de voedermomentjes.
Maar deze foto is laat in de avond genomen, vlak voor zonsondergang.
Dan met tegenlicht en dus uitdagendere omstandigheden.
Heel erg tevreden met deze foto.
Kop scherp en beweging in de vleugels.
Wat wil je nog meer?

Nummer 3

Koekoek en Kleine Karekiet

De kopfoto van mijn blog en 1 van de vreemdste natuurverschijnsels.
Jammer dat het tafereel plaats vindt op een betonnen buis.
Ook weer in het Science Park in Amsterdam gemaakt.

Nummer 2

Grote Zilverreiger

Januari 2013 Almere.
Een best wel koude winter en aardig wat sneeuw.
Een gebiedje met veel glastuinbouw en het warme afvalwater
van 1 van die kassen zorgde ervoor dat het slootje niet bevroor.
Ik kwam toevallig net op tijd langsrijden.

Hoewel er misschien wat detail mist in de witte delen van de foto,
is dit toch wel de plaat waar ik nog iedere dag van geniet.

Tromgeroffel...........

Nummer 1

Parende IJsvogels

Sinds 2011 fotografeer ik IJsvogels, maar nooit lukte het mij om een mooie foto
van de paring te maken. In mei 2025 was het een beetje uitrekenen,
wanneer de IJsvogels zouden starten met het tweede broedsel.
Op 31 mei kon ik diverse paringen fotograferen leverde bovenstaande foto op.
Tsja, alleen die tak he.......
Die kan mooier.

---------------------------------------------------

Voor deze top 20 moest ik al veel moeilijke keuzes maken.
Kemphanen, Steenuilen, baltsende Futen en ook Vossen 
vielen bijvoorbeeld af.
Zodra ik een foto maak van iets waarvan ik vind dat deze in de top 20 thuis hoort,
zal er dus een andere af gaan vallen.
Dat hoeft niet persé nummer 20 te zijn.

Tot de volgende keer,
René

woensdag 16 april 2025

Watervogels

 

Nonnetje

Eigenlijk zou ik nu een blog plaatsen met vogels op het ijs in de hoofdrol,
maar na een aantal uitstapjes heb ik mij bedacht.
De afgelopen maanden kwa ik op diverse plekken verschillende soorten Watervogels
tegen en kon deze van af een laag standpunt fotograferen.

Wilde eend

Op een wat grijze ochtend liggend in een schuiltentje aan de rand van een grote plas
in een polder in landelijk Amsterdam. Alles bleef betrekkelijk ver weg,
behalve een Wilde Eend.

Dodaars

In de winter naar de AWD en maar een beetje rondstruinen op zoek naar wat leuks.
Het doel was de Klapekster, maar die liet zich niet van dichtbij verschalken.
In een kanaaltje, waarvan de oever begroeid was met riet, zag ik van afstand
een klein vogeltje onderduiken. Dat kon niet anders zijn dan een Dodaars.

Even rustig de omgeving verkennen en kijken of er een plekje is waar ik
een laag standpunt in kan nemen. Nadat ik een plekje gevonden had,
waar ik dichtbij de kant van het water kon komen, was het wachten
totdat de Dodaars weer onder zou duiken.

Toen het vogeltje onder water was, snel richting de waterkant en
mij zo klein mogelijk maken. Toen de Dodaars weer boven water kwam,
gewoon weer afwachten totdat hij weer onder water ging.
Gauw mijn camouglage-kleedje over mij heen en nu helemaal
naar de rand van het water en languit liggen.

Dodaars

Dan is het even afwachten totdat de Dodaars hopelijk een beetje dichtbij komt.
Dodaarzen zijn vaak erg nieuwsgierig.
Wanneer de vogel de camera hoort klikken, zie je hem
nieuwsgierig naar de bron zoeken.

Altijd leuk om een Dodaars te fotograferen.
Beetje jammer dat de lichtomstandigheden niet optimaal zijn.

Terwijl ik de Dodaars aan het fotograferen ben,
zie ik een stukje verderop nog een paar leuke onderwerpen.

Kuifeend

Een paar Kuifeenden komen heel langzaam dichterbij.
De Dodaars glijdt tussen het riet en gaat de aandacht dus uit naar de Kuifeendjes.
Eigenlijk maakt de soort niet zoveel uit op dit soort momenten.


Kuifeend

Net als de Dodaars is ook de Kuifeend nieuwsgierig waar het geklik vandaan komt.
Zo.n frontaal aanzicht geeft toch altijd een vreemd beeld bij dit soort vogels.

Kuifeend

Langzaam zwemmen ze voorbij en net voordat ik op wil staan, zie ik iets verder
naar links twee eenden landen op het water.
Op dat moment heb ik geen idee wat voor soort het is, maar ik
besluit om toch even af te wachten en te kijken of ze mijn richting opkomen.

Inderdaad zwemmen ze mijn kant op en zodra ze wat dichterbij zijn,
zie ik dat het Tafeleenden zijn.
Toch ook geen alledaagse soort.

Tafeleenden

Het paartje glijdt voorbij en na deze toegift wordt het tijd om weer op zoek
te gaan naar de Klapekster.
Maar die liet zich nu ook weer alleen van 50 meter afstand zien.
Soms is het zelfs in de Amsterdamse Waterleiding Duinen te druk.

Tafeleend

Wintertaling

Een andere eendensoort die ik niet zo vaak meer zie is de Wintertaling.
Een betrekkelijk klein eendje, maar prachtig gekleurd.
Het mannetje dan he.
Vooral in het juiste zonlicht komen de kleuren van de veren op de kop prachtig tot hun recht.
Dan zijn ze groen, dan weer paars en dan weer donkerblauw.

Wintertaling

Nog niet zo heel lang geleden zag ik groepjes van deze schuwe eenden in
de polders net buiten de ring A10, maar nu is het zoeken
naar een speld in een hooiberg.

Zomertaling

De Zomertaling daarentegen bewandelt de tegenovergestelde weg.
Was ik 10 jaar geleden blij wanneer ik er eentje op 50 meter afstand kon fotograferen,
tegenwoordig zie je ze steeds vaker.

Nog steeds niet in hele grote getallen, maar hun aantal neemt duidelijk toe in Nederland.
Tenminste, dat is mijn ervaring.

Soms kom je op plekken en wordt je verrast met wat je daar tegen komt.
Deze keer had ik dat met een paartje Nonnetjes in Lunteren.

Nonnetjes

Iets na zonsopkomst kon ik begin maart dit paartje van dichtbij fotograferen.
Vanuit hut Waterland was het niet mogelijk om een laag standpunt in te nemen,
maar deze keer kon ik languit in het gras langs de waterkant.

Nonnetje

Het kleinste lid van de Zaagbekfamilie is een prachtige watervogel.
Een heerlijke soort om te fotograferen en een grote uitdaging.

Nonnetje

Ietsje verder een tweede vrouwtje dat zich rustig ligt te poetsen.

Nonnetje

Terwijl het zonnetje wat hoger komt, zie ik het andere vrouwtje steeds dichterbij komen.
Ik vergeet alles wat er verder om mij heen gebeurt en focus mij volkomen op de Nonnetjes.
Een buitenkansje.

Zeker met deze lichtomstandigheden.
De zon is net een kleine uurtje op en het licht is altijd mooi met een winterzonnetje.

Nonnetje

Nonnetje

Dan begint het mannetje zich ook nog uit te sloven en maakt zich klaar 
om te paren. Helaas had het vrouwtje er helemaal geen zin in deze keer.

Nonnetje

Nonnetjes

Zodra de zon echt wat hoger komt, wordt het lastiger om de gedeeltelijk witte vogel
goed op de foto te krijgen. 

Nonnetjes

Het zal nu niet lang meer duren dat de witte delen overbelicht gaan raken en
is het dus uit met de pret.
Gelukig zijn er andere vogels waar ik mijn aandacht op kan richten.

Nonnetje

Terwijl ik opsta merk ik pas hoe nat en modderig de ondergrond was.
Ik zie er niet uit en in deze periode is de temperatuur nou ook niet echt lekker
ook al schijnt het zonnetje.
Voordat de temperatuur echt aangenaam wordt, zijn we wel een paar uurtjes verder.
Ik besluit maar om de auto op te zoeken en mijn reserve kleding aan te trekken.

Ter afsluiting nog deze

Brilduiker

Op dit moment ben ik bezig om een top 15 samen te stellen van
mooiste foto's van de afgelopen 14 jaar.
De top 10 was wel aardig snel voor elkaar, maar die laatste 5 is toch erg lastig.

Dus een volgend blog bevat of die top 15 of een blog over 
een klein beetje winter met oa deze:

Zwarte mees

Tot de volgende keer,
René

http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html