Kleine Plevier
De afgelopen 4 a 5 jaar ging ik eind april altijd naar Gruttoland.
Een enorme plasdras en juist in die periode was de kans groot om
Kemphanen in baltskleed te zien en te fotograferen.
Mijn grote bezwaren aan Gruttoland zijn, dat je er in principe om 14:00 uur
uit de hut moet zijn en dat het standpunt net een halve meter te hoog is.
Dus dit jaar heb ik Gruttoland aan mij voorbij laten gaan.
Voorheen fotografeerde ik ook vaak uit hele kleine eigen of door andere
gemaakte hutjes, waar ik de camera net boven het wateroppervlak kon houden.
Maar een aantal gebiedjes zijn volgebouwd of volgegroeid.
Het stikstofprobleem slaat ook toe in kleine natuurgebiedjes,
want die groeien vol met Braam en Brandnetel.
Dus heb ik het deze keer iets verder gezocht.
Een plasdrasgebiedje in Zuid-Holland waar ik speciaal naartoe
ging om de paring van de Kleine Plevieren te fotograferen.
Er komen twee delen van het bezoekje aan de plasdras.
In deze post aandacht voor de Kleine Plevier en de Watersnip en
in deel 2 komen de Grutto's, Tureluurs en Eendensoorten voorbij.
Watersnip
Er is mooi weer voorspeld en dat betekent heel vroeg op.
Want op dit soort plekken kan het licht fantastisch mooi zijn,
wanneer de zon opkomt.
Maar helaas........ best wel zware bewolking en die zou de hele ochtend aanhouden.
Nou is dat voor de rest van de ochtend niet zo erg, maar het eerste uurtje
hoop je toch op magisch licht.
Maar terwijl ik een beetje zit te klagen over de bewolking en
er alleen een paartje Nijlganzen en een paartje Krakeenden
te bewonderen zijn, zie ik iets bewegen in mijn rechterooghoek.
En uit het niets steekt er een Watersnip over.
Die had ik nou niet verwacht.
Watersnip
Vroeger kon ik vanuit een lighutje Watersnippen fotograferen in Diemen.
Vlakbij mijn werk en dus ging ik regelmatig in de pauze daar even langs.
Helaas lieten ze daar het grondwaterpeil omhoog komen en verdwenen de Snipjes.
Degene van wie het tentje was, ging regelmatig voor het hutje tuinieren en
zorgde ervoor dat er een hele fraaie setting was.
Had ik toen maar de spullen en kennis die ik nu heb,
maar ik heb er toch mooie foto's aan overgehouden.
Watersnip
Terwijl de Watersnip in een aardig tempo van rechts naar links langs loopt,
probeer ik de camera zo rustig mogelijk mee te bewegen.
Er is tenslotte nog weinig licht en dat betekent lange sluitertijden.
Als de Watersnip in de begroeiing verdwijnt, begin ik te denken
dat dit wel eens een vruchtbare dag kan worden.
Kleine Plevier
Iets later hoor ik de roep van een Kleine Plevier.
Dan is het vaak nog flink zoeken, waar het vogeltje zich bevindt.
In het verleden ben ik vele malen vlak langs een Kleine Plevier gelopen en
viel de vogel pas op wanneer deze bewoog.
Ook nu is dat het geval.
Opeens zie ik iets kleins bewegen en zie direct dat het een Kleine Plevier is.
Dit prachtige vogeltje is vaak makkelijk te benaderen en te fotograferen
wanneer er nog niet gebroed wordt of als er nog geen jongen zijn..
Zolang je maar weinig beweegt.
Kleine Plevieren
Even later komt de partner aanvliegen en na een tijdje lijkt het vrouwtje
klaar te zijn voor een paring. Het mannetje merkt het direct en begint te baltsen.
Ik zit op de eerste rang en wacht in spanning af.
Maar het vrouwtje beweegt zich verder van mij vandaan en
met het mannetje in haar kielzog, verdwijnt ze achter een
grote plant. Daar blijven ze even achter en na een minuutje komen
ze er allebei achter vandaan.
Dat is pech hebben.
Nou heb ik vaak Scholeksters parend gefotografeerd en die doen het
al snel 3 a 4 keer per uur.
Maar dit paartje Kleine Plevieren doet het een heel stuk rustiger aan.
Later blijkt dat dit mijn enige kans was op de foto's die ik graag wilde maken.
Kleine Plevier
Watersnip
Gedurende de tijd dat ik aanwezig was,
zag ik aldoor maar 1 Watersnip. Nooit meer dan 1.
Ik vermoed dus ook, dat het constant hetzelfde exemplaar was.
Nou weet ik uit ervaring dat een Watersnip niet zoveel doet.
Vaak staat hij er opeens.
Het ene moment kijk je naar een plek en zie je niets en
nog geen 5 seconden later staat daar opeens een Watersnip.
Ze zijn zo goed gecamoufleerd, dat wanneer ze net in de dekking staan,
ze gewoon onzichtbaar zijn.
Regelamtig kwam er een roofvogel overvliegen en
dan neemt een Watersnip direct een specifieke houding aan.
Watersnip
Kleine Plevier
Een foeragerende Kleine Plevier is fascinerend om naar te kijken.
Eén pootje trilt constant en snel op de grond en daarmee probeert
de vogel om kleine prooien te verstoren en op te jagen.
Zodra een prooi reageert op de trillingen, is de
Kleine Plevier er razendsnel bij om de prooi te grazen te nemen.
Wanneer je op zo'n dag diverse soorten voorbij ziet komen,
dan vallen twee kenmerken direct op.
De lengte van de poten en de lengte/vorm van de snavel.
Toch fascinerend dat door evolutie diverse soorten vogels
een ander soort snavel ontwikkeld hebben en op die manier
toch samen kunnen leven en allemaal van voedsel voorzien kunnen worden.
Misschien raar, maar dat soort dingen spelen dan in mijn gedachten op zo'n moment.
Kleine Plevier
De Kleine Plevier heeft dus een kleine snavel en moet het dus hebben van
prooien die zich aan de oppervlakte bevinden.
Kleine wormpjes die in de grond zitten, worden verstoord door het
trillende pootje van de Kleine Plevier.
Zodra zo'n klein wormpje op de vlucht slaat voor die trillingen,
is de Kleine Plevier er dus direct bij.
Kleine Plevier
Kleine Plevier
Vooral de randjes aan het water zijn in trek bij de Kleine Plevier.
Kleine Plevieren zijn ook echte pioneer-soorten.
Vaak speurde ik braak liggende terreintjes af in Amsterdam en
de kans op Kleine Plevieren was altijd erg groot.
Uiteraard wel in de bepaalde maanden..
Zelfs midden in het centrum Amsterdam was het vaak raak.
Zolanf het gebied maar afgezet was en dat er langere tijd
geen werkzaamheden plaats vonden.
Kleine goudmijntjes waren dat.
Niet alleen Kleine Plevieren kwamen daar op af,
maar ook Kieviten, Ganzen en Eendensoorten.
In de Coronaperiode heeft er in Amsterdam-Noord een
aantal jaren een groot stuk braakliggend terrein voor
vele uurtjes plezier gezorgd.
Ik moest dan wel over een aantal hoge hekken klimmen om
in het braakliggende terrein te komen,
maar het aantal soorten dat daar broedde was enorm.
Dodaarzen, Kleine Plevieren, Kieviten en Grauwe Ganzen
waren onder andere aanwezig.
De volgende foto kon ik daar maken:
Grauwe Gansjes
Helaas worden bouwgebieden steeds beter afgesloten en valt het niet
mee om deze nog te betreden om te fotograferen.
Ik werd wel regelmatig door de bewaking van zo'n terrein gesnapt.
Ik vertelde altijd maar dat ik vogelsoorten aan het inventariseren was
voor wetenschappelijk onderzoek en dan werd ik meestal met rust gelaten.
Kleine Plevier
De kleinste prooien worden gegeten door de Kleine Plevier.
Ze zijn dan ook lang bezig met foerageren en komen vaak terug op
de plekken waar ze eerder geweest zijn.
Je hoeft dus vaak niet achter een Plevier een te lopen om meer foto's te kunnen maken.
Gewoon rustig afwachten, want de vogel komt vaak weer terug.
Kleine Plevier
Het is een voordeel voor de fotograaf. dat ze graag aan de waterrandjes foerageren.
Je krijgt er namelijk 2 voor de prijs van 1 en je kunt
wat makkelijker anticiperen waat de vogel te zien zal zijn.
Watersnip
Ondertussen liet de Watersnip zich ook regelmatig eventjes zien.
Meestal zag ik de vogel iets verder weg in het gras scharrelen,
maar zo nu en dan liet de Watersnip zich ook op de slikrandjes zien.
Een Bruine Kiekendief deed de Watersnip weer in de paniekhouding schieten.
Watersnip
Wanneer je door een gebied loopt waar Watersnippen zitten,
dan schrik je je af en toe rot.
Met veel lawaai vliegen ze dan opeens op en hoewel je weet dat het kan gebeuren,
het komt altijd onverwacht.
Watersnip
Tegenwoordig is de Watersnip helaas geen algemene broedvogel meer.
Een jaar of 10 geleden zag ik bij mij in de polder nog wel
heel regelmatig de baltsvluchten van de mannelijke Watersnippen.
Als je ze niet zag, dan hoorde ze je wel.
De Watersnip stijgt tijdens zo'n baltsvlucht hoog op en duikt dan naar beneden.
Dan laat de vogel zijn veren op een bepaalde manier trillen en
dat veroorzaakt een geluid dat klinkt als het gemekker van een geit.
Daar komt de naam Hemelgeit dan ook vandaan.
Watersnip
Watersnippen (en ook Houtsnippen en Bokjes) vertrouwen altijd op hun schutkleur.
Een Bokje nog meer dan een Watersnip en het Bokje vliegt dan ook
veel later op, wanneer er gevaar dreigt, dan een Watersnip.
Grappig is het wanneer er een pak sneeuw ligt en de Snippen ook
dan op hun schutkleur vertrouwen.
Dat zijn de momenten dat je ze er zo uitpikt.
Op Texel heb ik op die manier talloze Houtsnippen kunnen fotograferen.
Watersnip
Kleine Plevier
Watersnip
Helaas geen paring van de Kleine Plevieren maar in plaats daarvan een
onverwachte ontmoeting met de Watersnip.
Ook leuk natuurlijk.
Kleine Plevier
Zoals eerder vermeld komen in deel 2 een hoop andere soorten aan bod,
maar in een volgend blog krijgt eerst wat anders de aandacht.
Een bezoek aan de marterhut in Vledder met oa deze:
Das
Tot de volgende keer,
René
Geen opmerkingen:
Een reactie posten