Plasdras

 

Tureluur

In deel I was er alleen aandacht voor de Watersnip en de Kleine Plevier. In dit deel komt

de rest aan bod. Tijdens de dag veranderde de weersomstandigheden om de haverklap.

Dan weer volledig bewolkt, dan weer volledig onbewolkt en alles wat er

maar tussen kan zitten.

Dit soort plekken zijn het best te bezoeken in medio April tot en met medio Mei.

Hoewel sommige vogels al jongen hebben, is dat

voor de meeste niet het geval. Het is de tijd nog van paarvorming en de

kans op een paring is groot.

Wanneer er wel al gebroed wordt, heeft 1 van de 2 vogels van het paartje

niets anders te doen dan eten zoeken en als vogels in elkaars vaarwater

komen, kan er nog weleens wat actie uit voorkomen.

Het is natuurlijk erg leuk wanneer er wel jonge vogels zijn, maar bv

Meerkoeten en Kluten zijn dan zeer agressief naar andere soorten toe.

Dat is voor even leuk, maar wanneer ze de hele dag alle andere soorten

verjagen, dan is dat natuurlijk een stuk minder leuk.

Nijlgans

De weersvoorspellingen waren best goed, maar hoe dichter ik bij de plak kom,

des te bewolkter het wordt.

Een Grutto in mooi ochtendlicht kan ik dus wel vergeten.

Nou ging die vlieger sowieso niet op,

want ik zie alleen een paartje Nijlganzen.

Nou niet bepaald een soort die je voor de lens hoopt te krijgen.

Tureluur

Iets later breekt voor het eerst de zon een beetje door.

Tureluur

Witte Kwikstaart

Het lijkt het sein voor andere vogels te zijn, want opeens wordt het drukker.

Tureluur

Een vijftal soorten zijn eigenlijk gedurende de hele ochtend wel aanwezig met

de Tureluur als meest constante gast.

Die is eigenlijk wel aldoor ergens aan het scharrelen en vaak ook erg

dichtbij. Grutto's, Kleine Plevieren, Meerkoeten en een Kievit laten zich vaak mooi bekijken.

Grutto

Zo'n stukje plasdras is ideaal voor weidevogels.

Niet alleen in de gedeeltes die onder gelopen zijn,

maar ook de stukken er net naast.

De grond is heerlijk zacht en dat betekent dat er wormen aan de oppervlakte

te vinden zijn en de vogels makkelijk met hun snavels in de bodem kunnen komen.

Grutto

Grutto

Jammer genoeg blijven de Grutto's uit elkaars buurt,

want er was nog een beetje hoop op wat gevechten tussen de mannetjes onderling.

Want kom niet in het stukje water waar de ene Grutto loopt te foerageren.

Een Tureluur of een Watersnip is geen probleem,

maar een andere Grutto wordt aangepakt.

Slobeend

Diverse Eendensoorten maken ook gebruik van deze plek.

Een paartje Slobeenden heeft hier zijn broedbiotoop zo te zien.

Slobeend

Een prachtig gekleurde eend en het leuke van de kopveren van het mannetje is

dat ze een andere kleur krijgen naarmate de hoek van de zon wijzigt.

Dan lijkt het groen op de kop wel paars.

Een Brilduiker heeft ook zo'n groene kop die af en toe paars lijkt te verkleuren.

Krakeenden

Een aantal Krakeenden voelen zich hier prima op hun plek.

Het gaat sowieso erg goed met de Krakeend in Nederland.

Het veranderen van de waterkwaliteit is aan de ene kant funest voor de Wilde Eend,

maar de Krakeend gaat er qua aantallen enorm op vooruit.

Komt natuurlijk ook dat er niet gejaagd mag worden op de Krakeend.

Grutto

Grutto

Kievit

Een Kievit heeft overduidelijk een plekje geclaimd in het gebied.

De vogel komt bijna niet van zijn plek af en ik vermoed dat

het vrouwtje vlakbij op de eieren zit.

Tureluur

Tureluur

Kievit

Kleine Plevier

Hoewel de Kleine Plevier in het eerste deel al flink aan bod gekomen was,

vond ik dat de vogel ook in dit blogje een plekje verdient.

Kleine Plevier

Op een foto kun je het niet goed zien, maar het is echt een heel klein vogeltje.

Diverse malen heb ik jonkies kunnen fotograferen die net uit het ei zijn gekropen.

Kleine Plevier

Jonge Kleine Plevieren zijn, net als andere Weidevogels,

zogenaamde nestvlieders.

Dat betekent dat ze bijna direct na het uitkomen op hun poten kunnen staan en

zelfstandig naar voedsel kunnen zoeken.

Jonge Pleviertjes zijn net knikkers op lange poten en maar een paar centimeter groot.

Bij gevaar drukken ze zich direct tegen de grond en zijn dan nauwelijks zichtbaar.

Mocht je in de buurt zijn van een jong dat schuilt of bij een nest met eieren,

dan zullen de ouders je proberen af te leiden en je daar weg te lokken.

Dan laten ze een vleugel hangen en doen alsof ze gewond zijn en hinkelen

ze steeds verder weg van de plek waar het jong of de eieren liggen.

Wintertaling

Een Wintertaling verbleef heel lang te ver weg om er een aardige foto van te maken.

Pas toen het licht eigenlijk te hard werd, kwam het kleine eendje

steeds wat dichterbij.

Wintertaling

Ook de Wintertaling heeft veren op de kop die van kleur lijken te veranderen.

Meestal is de streep groen, maar met de juiste licht inval lijkt het wel paars.

Wintertaling

Een Wintertaling is van grote afstand best makkelijk te herkennen in een

grote groep watervogels. Hij is namelijk een stuk kleiner dan

bv een Wilde Eend of een Krakeend.

Ter afsluiting nog wat foto's van de soort die zich constant uitdrukkelijk liet zien.

Tureluur

Tureluur

Tureluur

In een volgend blog aandacht voor een weekje weg in de meivakantie op de Veluwe.

In die zelfde week zat ik een nacht in de Marterhut in Vledder,

maar op de camping zelf was ook nog wel wat te zien.

Ik vond er onder andere een paartje Zwarte Roodstaarten en 

met een bakje Meelwormen kom je dan een heel eind.

Zwarte Roodstaart

Tot de volgende keer,

René