"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

donderdag 11 mei 2017

Parende Grutto's en de Kuifduiker

Grutto's

Wanneer je dieren fotografeert zijn er twee dingen die ervoor zorgen dat je met
bijzondere foto's thuis kunt komen.
Geduld is allereerst een zeer belangrijk item om in je bagage te hebben.
Tuurlijk hebben we allemaal wel eens het geluk om een topplaat te maken,
terwijl je net aan komt lopen en je dus direct weer naar huis kunt gaan.
Maar in 95 van de 100 gevallen moet je tijd investeren, om een
prachtig moment of een mooie soort vast te leggen.

Het tweede belangrijke punt, misschien wel belangrijker dan geduld, is kennis.
Weten waar en wanneer een bepaalde soort te zien is en vooral 
het leren herkennen van gedrag.
Meestal zijn het kleine veranderingen in gedrag welke erop duiden,
dat er iets leuks staat te gebeuren.

Tureluurs

Het paringsritueel bij de Tureluur is nog relatief makkelijk te voorspellen.
Het vrouwtje staat een beetje te staan, terwijl het mannetje
luid schreeuwend en met de vleugels wapperend, wacht op toestemming.
Wanneer je dit ziet en hoort, dan weet je dat er misschien een paring aan zit te komen.

Kluten

Bij de Kluten kun je ook duidelijk zien wanneer er een paring aan zit te komen.
Hier geeft het vrouwtje een duidelijk signaal aan het mannetje.

Kluten

Het vrouwtje gaat min of meer languit op het water liggen.
Ze legt de kop en snavel plat op het wateroppervlak.
Het mannetje begint er druk omheen te lopen en
poets ondertussen zijn veren.
Dit kan zomaar een paar minuten duren.

Kluten (paring)

Als het mannetje zover is (of  zet het vrouwtje toch op een andere manier het sein op groen),
dan springt hij bovenop het vrouwtje en volgt de paring.
Helaas speelde alles zich ietsje te veraf voor een echt mooie foto.

Bij de Grutto's verloopt het ietsje anders en als je niet weet waar je op moet letten,
dan rij of loop je er zo aan voorbij.

Paartje Grutto's

Je ziet wel vaker een paartje Grutto's, maar meestal is er in ieder geval 1 
aan het foerageren. Soms staan ze allebei gewoon lekker uit te rusten met hun kop in de veren.

Zijn ze echter tegelijkertijd druk aan het poetsen in elkaars directe nabijheid,
dan is het oppassen geblazen. Het samen op orde brengen
van het verenkleed is een onderdeel van het baltsritueel.

Het ziet er saai uit en je zou inderdaad zo doorlopen/rijden.

Baltsende Grutto's

Maar al snel beginnen ze achter elkaar aan te zitten met opgezette veren.


Tijdens het hele gebeuren blijkt duidelijk dat het vrouwtje bepaald wat er gebeurt.


Zodra het mannetje denkt dat het vrouwtje gereed is voor de paring,
stijgt hij heel langzaam op.
Blijft het vrouwtje staan, dan weet het mannetje dat hij mag gaan paren.

Langzaam maar zeker vliegt hij als een soort helicopter richting het vrouwtje.


Hij landt op de rug van het vrouwtje en begint een balancering act.
Dit is het moment waarop alles nog mis kan gaan,
want het draait nu allemaal om de juiste balans.

Parende Grutto's

Ook tijdens de daadwerkelijke paring moet het mannetje zijn balans bewaren.
Hij blijft tijdens de paring druk bewegen met zijn vleugels.
Maar ook dan wil het nog weleens misgaan.


Dan zit er niets anders op, dan gewoon weer opnieuw te beginnen.
Zolang het vrouwtje er vertrouwen in houdt en niet wegloopt,
mag het mannetje proberen om de paring af te maken.


Alles bij elkaar een prachtig ritueel en gebeuren en wanneer je de
signalen dus niet herkend, zou je het zomaar mis kunnen lopen.

Nog iets wat ik bijna mis ben gelopen.

In de maand april zat er een Kuifduiker op het IJmeer.
Nou heb ik wel vaker een Kuifduiker gefotografeerd, maar nimmer in zomerkleed.

Twee weken ben ik ermee bezig geweest.
Uiteraard niet iedere dag, maar ik ben er toch een keertje of 10
bewust naar wezen zoeken.
Een Kuifduiker in zomerkleed staat heel hoog op mijn lijstje.

Na anderhalve week en 5 missers zie ik eindelijk voor het eerst
een Kuifduiker in zomerkleed.
Een schitterende vogel maar helaas wel op 60 meter afstand en
de vogel weigert om dichterbij te komen.

Dus maak ik een aantal bewijsplaatjes en ben daar nog best blij mee.

Maar ik wil toch wel een zo'n mooi mogelijke foto maken en
blijf dus op zoek naar de Kuifduiker, totdat de vogel
naar zijn/haar broedgebied vertrokken is.

Baltsende futen

Ik weet dat de tijd dringt en dat de Kuifduiker niet lang meer aanwezig zal zijn
op deze plek. Het is en blijft een zeldzame verschijning in deze periode in Nederland.
Nadat ik weer een aantal keren voor niets op zoek geweest ben en
grote stukken van het IJmeer langs gelopen heb, besluit ik het anders aan te pakken.

Er is een bepaald stuk waar de vogel het meest wordt gezien.
Ik trek twee uurtjes uit om een laatste poging te doen en ga gewoon 
zitten op de plek waar de Kuifduiker het meest waarschijnlijk zal opduiken.

Ik zie genoeg gewone Futen en die zijn ook nog eens flink aan het baltsen.

Dan verschijnt in de verte een vogel, welke mijn aandacht trekt.
Een Kuifduiker is kleiner dan een gewone Fuut en meestal zijn dit
soort vogels flink in beweging.

Geoorde Fuut

Maar de verdachte is geen Kuifduiker maar een Geoorde Fuut.
Ook een zeldzaamheid in deze regio, maar deze heb ik al een
aantal keren erg aardig op de foto gezet.
De Geoorde Fuut blijft ook nog eens erg ver weg.

Maar ik geef de moed niet op en probeer geduldig te blijven.
Met succes deze keer.

In de verte zie ik hem aankomen,
maar dat betekend nog niet dat ik er een aardige foto van kan maken.

Kuifduiker

Wanneer een Fuut gaat jagen, dan kunnen ze best een groot gebied bestrijken.
De Kuifduiker is daar geen uitzondering op.
Daar komt bij dat een Kuifduiker best lang onder water blijft en 
het dus erg lastig is om uit te kienen waar hij ongeveer boven komt.

Terwijl de Kuifduiker van mij afzwemt, loop ik heel rustig dezelfde kant op.
Op het moment dat de vogel onderduikt, probeer ik snel
een groot stuk te overbruggen en een mooie positie in te nemen.
Dat valt nog niet mee, wanneer de ondergrond uit rotsblokken bestaat.

Als je het goed doet kom je dus voor de vogel uit en komt hij
jouw kant op zwemmen.

Kuifduiker

Het weer is niet erg best en op deze plek is bijna de hele dag tegenlicht.
Daarom blijft het een beetje schipperen en verdwijnt achteraf het meeste in de prullenbak.

Gelukkig houd ik nog wel wat over en heb ik nu dus eindelijk
de foto's van alle in Nederland voorkomende futensoorten in zomerkleed.

Kuifduiker

Maar inmiddels weet ik ook dat je altijd een betere kans kunt krijgen en 
dat je eigenlijk pas moet stoppen, wanneer het onderwerp echt 
uit het oog verdwenen is of dat je zelf echt weg moet.

Kuifduiker

Inmiddels heeft de Kuifduiker het einde van zijn route bereikt
en keert hij om. Dus begint het hele verhaal opnieuw.
Ik probeer aldoor voor de vogel te komen en dat lukt regelmatig.

Maar ja, soms duikt hij direct weer onder of zwemt hij net te ver weg.

Kuifduiker

Hoewel het altijd mooier kan, ben ik toch erg blij met deze foto's.
Wie weet of ik ooit nog zo'n kans krijg in mijn omgeving.

Fijn wanneer geduld regelmatig beloon wordt.

In een volgend blog aandacht voor oa:

Deze Bruine Kiekendief

Tot de volgende keer,
René

zondag 23 april 2017

Rietland


Zonsopkomst 

Mijn vorige blog eindigde ik met een aantal foto's van Blauwborsten.
Een prachtig vogeltje en eentje waarvan ik nog graag de ultieme foto wil maken.
Een zingende Blauwborst met gewaaierde staart op een rietpluim.

Dat probeer ik inmiddels al een aantal jaren voor elkaar te krijgen,
maar dat is nog niet zo simpel.
Een zingende Blauwborst is relatief makkelijk.
Ook het fotograferen van deze vogel in een rietpluim is niet zo'n zware taak.
De gewaaierde staart wordt al lastiger, want inmiddels heb ik het idee dat
een Blauwborst dat alleen maar doet wanneer er een concurrent in de omgeving is.

Wanneer ik namelijk twee mannetjes binnen een meter of 10 hoorde zingen,
zag ik ook dat de staartpennen uitgezet werden.

Gelukkig heb ik een plekje gevonden waar 4 Blauwborsten neergestreken zijn.

Zonsopkomst (deze foto is 5 minuten voor bovenstaande foto gemaakt)

Ik heb weer een dagje vrijaf genomen en het beloofd een prachtige dag te worden.
Niet zozeer om te fotograferen echter, want veel zon is daarvoor niet zo geschikt.

Op de plek waar ik naartoe ga, kun je prachtig de zon op zien komen.
Helaas ben ik iedere keer net even te laat voor een plaatje met de zon 
die net voor de helft te zien is.

De vorige keer dat ik in dit gebiedje was, hoorde ik enkel Blauwborsten zingen.
Nu merk ik al snel dat er ook weer andere vogels terug zijn in Nederland.
De Rietzangers komen overal bovenuit met hun gezang en dat
maakt het lastig om de Blauwborsten te horen.

Inmiddels weet ik waar ik exact moet zijn voor de mooiste Blauwborst locatie,
maar ik heb niet de discipline om er rechtstreeks naartoe te lopen.

Rietzanger

Met een opkomende zon kun je van die fijne tegenlichtfoto's maken.
De bedoeling was om het silhouet in de opkomende zon te krijgen,
maar dan moet het vogeltje wel net op het juiste plekkie gaan zitten zingen.

Rietzanger

Een iets ander standpunt zorgt ervoor dat je mooi strijklicht krijgt op de vogel.
Grappig dat je op die manier zo'n andere sfeer kunt krijgen enkel door
een stapje naar links of rechts te zetten.

In de verte hoor ik het geluid van vliegende Knobbelzwanen.
Drie stuks zijn het en ze komen echt recht op mij af.

Knobbelzwanen

Dan blijkt direct de tekortkoming van camera en lens.
Net als bij de meeste camera's heeft mijn set moeite om scherp te stellen
(en scherp te blijven stellen) op een onderwerp dat recht op je af komt.
Soms heb je een mazzeltje er tussen zitten, maar voor echt scherpe opnames
is een camera uit het topsegment nodig.

Gelukkig vliegen ze niet ver weg langs mijn positie.
Helaas vliegt de bovenste Knobbelzwaan net buiten het scherptegebied.

Het blijven imposante vogels wanneer ze zo dicht langs je heen vliegen.

Riertzanger

De Rietzangers zingen uitbundig en overstemmen de andere vogels geheel.
Op mijn weg richting de Blauwborst kom ik diverse Rietzangers tegen.
Wanneer je langs loopt duiken ze vaak onderin het riet of vliegen weg.
Het is echter een kwestie van geduld totdat de vogel zijn plek weer inneemt.

Gewoon eventjes rustig wachten en niet bewegen is het devies.

Rietzanger

Maar de standpunten met ietsje tegenlicht bevallen mij toch meer.
De oranje/paarse gloed geeft iets extra's, vooral ook omdat de Rietzanger
zelf niet zo heel fraai gekleurd is.

Rietzanger

En wederom hoor ik het geluid van vliegende Knobbelzwanen.
Nu komen ze vanaf de andere kant aanvliegen en dat zorgt voor een mooie achtergrond.

Knobbelzwanen

Wanneer de zwanen in de verte verdwenen zijn, ga ik dan eindelijk richting
de plek waar die ene Blauwborst zich zo mooi kan laten zien.

Op dat plekje heb ik de zon in mijn rug en komt ook nog regelmatig
een tweede mannetje langs vliegen.

Maar het blijkt dat de twee mannetjes zich net op een iets ander plekje bevinden.
En laat op dat plekje nou net teveel riet staan en is het ook nog lastig
om een mooi standpunt in te nemen.

Blauwborst

En natuurlijk gaat de Blauwborst op 1 van de lelijkste plekjes zitten met
een uitgewaaierde staart.

Blauwborst
 (het andere mannetje zit twee meter hoger in het riet)

En natuurlijk begint die Blauwborst dan ook nog eens te zingen met zijn
rug grotendeels naar mij toe.
Bijna de situatie zoals ik hem wil hebben.
Prachtig om te zien, maar niet de foto die ik al zo lang in gedachte heb.

Gaat het dit jaar nog lukken om het ideale plaatje te maken?

De Blauwborsten nemen allebei hun eigen plekje weer in en ik 
ga ook de positie innemen, waar ik verwacht de mooiste foto te kunnen maken.

Rietgors

Ook de Rietgorzen zijn hier in behoorlijke aantallen te vinden.
Vooral in zomerkleed een mooi vogeltje met de diverse bruine kleuren en 
de fraaie zwarte kop. 

Maar de focus ligt op de Blauwborst.
Het moet toch een keertje lukken........


Blauwborst

"Nou nog ietsje omhoog en de staartveren spreiden"; hoor ik mijzelf zeggen.

Blauwborst

Dit exemplaar blijft uitbundig zingen en vaak op een mooi plekje.
Maar zolang er geen concurrent in de buurt is, blijven de staartveren gesloten.

In mijn vorige blogschreef ik dat de Blauwborst een goede imitator is
en dat er twee Blauwborsten waren die imitaties lieten horen.
Ik hoorde toen het geluid van een IJsvogel, Baardman en een Fazant,
maar deze dag niets van dit alles.
Gewoon de normale Blauwborst geluiden.

Blauwborst

Ik doorkruis het kleine gebiedje meerdere keren en zie ook
alle aanwezige Blauwborsten meerdere malen.

Ze zijn betrekkelijk makkelijk te spotten van een afstand,
omdat ze nogal donker van kleur zijn.
Dat onderscheidt ze zeer duidelijk van de andere rietvogels.

Blauwborst


Hoewel ik vandaag veel foto's maak van Blauwborsten zit de ultieme plaat er weer niet bij.
Tijdens een ander tripje (iets meer dan een week later) lukt het mij eindelijk
om de gewenste foto te maken, maar was de afstand
net eventjes te ver naar mijn smaak.
Heerlijk om toch nog wat te zeuren te hebben en
dus een reden om volgend jaar wederom op pad te gaan ;-)
Die foto werd gemaakt tijdens een tripje met Dick Vermeij en zal in een later blogje te zien zijn.

Rietgors

Buiten de 4 Blauwborsten en heel veel Rietzangers zijn er ook
een aantal Rietgorzen in het gebiedje te vinden.
Niet zo'n heel spannend vogeltje, maar als ze op een lekker plekje
gaan zitten, dan neem je dat toch eventjes mee.

Rietgors

Eén van de aanwezige Rietgorzen heeft zijn favoriete stekje gevonden
dichtbij het pad dat door het gebiedje loopt.
Wanneer ik een Blauwborst aan de andere kant van dat pad aan
het fotograferen ben, hoor ik achter mij het gefluit van de Rietgors.

Rietgors

Ik draai mij rustig om en zet langzaam een paar stappen richting de Rietgors.
Hij blijft gewoon rustig door zingen en trekt zich weinig van mij aan.

Rietgors

Inmiddels is het bijna middag en laten de Blauwborsten zich minder horen en zien.
Ik besluit een verkenningstochtje te maken en op zoek te gaan naar Gele Kwikstaarten
en andere teruggekeerde vogels.

Gele Kwikstaart

Op dezelfde plek als vorig jaar vind ik al snel een Gele Kwikstaart.
De vogel komt nog niet mooi dichtbij, maar een leuk plaatje met
gele bloemetjes zit er gelukkig wel in.

Gele Kwikstaart

Verder is het deze middag meer van hetzelfde en zullen die foto's
dan ook geen plaatsje krijgen in dit blogje.

Bergeend (vrouw)

Ik wil nog graag proberen om een Blauwborst in de ondergaande zon te fotograferen
en ga daarom nogmaals die richting op.

In een klein plasje zwemt een paartje Bergeenden.

Bergeend (man)

Met het zonnetje op de kop, komt dat groene gedeelte mooi tot z'n recht.
Ik heb ze meerdere keren in dat meertje gezien,
dus misschien komen er nog kansen op Bergeendenpullen.

Grutto

Terwijl de zon steeds lager komt, zie ik een Grutto op een paaltje en krijg een leuk idee.
Ik heb wel eens foto's gezien, waarin een Grutto op een paaltje precies in de ondergaande
 zon is gefotografeerd. Ik begin rond te rijden en ga snel
langs de plekjes waar ik een Grutto op een paaltje kan verwachten.

Ik zie er verschillende, maar ik kan nergens een perfect standpunt innemen.
Zo'n foto kan ik hier alleen maken, met een zon die opkomt.

Een mooi projectje voor de maand mei.

Terwijl de zon onder aan het gaan is, neemt de bewolking toe.


Een foto van een vogel in een ondergaande zon zit er dus helaas ook niet in.

Dan maar richting huis na een heerlijk dagje fotograferen.

In een volgend blog o.a. aandacht voor deze Grutto's:

Parende Grutto's

Tot de volgende keer,
René

maandag 10 april 2017

De Waterspreeuw en de Blauwborst

Waterspreeuw

Eind maart kan ik weer een dagje vrij nemen.
Alleen komt dan weer de vraag: "Waar zal ik naartoe gaan?"
Ik moet 's ochtends eerst mijn vrouw naar haar werk brengen en omdat
dit in de richting is van de Amsterdamse Waterleidingduinen ga
ik op internet eerst eens kijken of daar iets te zien valt.

Groot is mijn verrassing dat er een Waterspreeuw wordt gemeld.
Nou doen die wel eens vaker Nederland aan, maar dan alleen in hartje winter.
Eind maart is echt een uitzondering en het kan niet anders dan een doortrekker zijn.
Daar moet je dus snel bij zijn en ik plan mijn vrije dag zo snel mogelijk.

Dus ga ik op 28 maart rond 08:45 uur de AWD binnen.
De Waterspreeuw is op twee plekken gezien en natuurlijk kies ik
net de verkeerde plek om eerst naar toe te lopen.

Van plek 1 naar plek 2 is ongeveer 20 minuten lopen.
Iets voorbij de helft kom ik Kees (http://dommelvos.blogspot.nl/) tegen.
De vogel zou mijn kant op gevlogen moeten zijn, maar ik heb hem niet gezien.
Hij zal toch al niet gevlogen zijn he?
Samen lopen we dan maar richting plek 2 en gelukkig komen we 
de Waterspreeuw betrekkelijk snel tegen.

Waterspreeuw

Hoewel de vogel niet echt schuw is, is hij ook niet echt tam te noemen.
Een iets te wilde benadering en de Waterspreeuw vliegt gewoon 10 meter verder.
Dus rustig een stukje dichterbij kruipen en dan blijft de vogel
gelukkig wel zitten waar hij zat.

Waterspreeuw

De Waterspreeuw foerageert langs een betonnen kanaaltje en dat maakt het lastig
om een laag standpunt in te nemen. Ik schuif zover mogelijk naar de waterkant
en daarbij ga ik net even te ver. Een voet in het water is het resultaat en de rest van de dag
wordt het dus wandelen met een natte sok. 

Waterspreeuw


De zijkanten van het kanaaltje zijn bespoten met kalk en samen met de
strakke waterspiegeling geeft het een winters effect.
Sneeuw en ijs eind maart in de AWD ;-)

Hierbij komt het bovendeel van de Waterspreeuw net in het zonlicht,
maar voor de rest kiest de vogel er voor om in de schaduw te blijven.
Dat maakt het nog lastiger, want ik moet het doen met maar 1/250 ste of minder als sluitertijd.


Hoewel de Waterspreeuw een zeldzame verschijning is in Nederland,
trekt deze vogel toch erg weinig kijkers.
Er komen zo maar honderd mensen op een groep pestvogels af (en die zie je toch vaker
in Nederland), terwijl Kees en ik nu in betrekkelijke rust kunnen fotograferen..  


Heerlijk om je eigen gang te kunnen gaan en alleen rekening 
met de vogel te hoeven houden.
Heel af en toe blijft de Waterspreeuw voor langere tijd 
op dezelfde plek zitten, maar vaker verhuist de vogel na een paar minuten 
naar een volgende plek.

Dus lig je eindelijk in de juiste positie, gaat de vogel weer een paar meter
verderop zoeken naar eten.


Dat zoeken naar eten blijft een fascinerend gezicht bij de Waterspreeuw.
Gewoon staand met zijn kop onder water of af en toe
snel zwemmend achter een prooi aan.


Het gebrek aan belangstelling voor de Waterspreeuw ligt misschien
wel aan de kleuren van deze vogel.
Zwart, bruin en wit is waarschijnlijk niet zo aantrekkelijk.

De Waterspreeuw vindt het op een bepaald moment wel mooi geweest
en vliegt richting de plek waar ik in de ochtend begonnen was.

Kees vindt het wel mooi geweest en gaat wat anders doen.
Omdat mijn auto bij Pannenland staat, moet ik toch de kant
op waar de Waterspreeuw naar toe vloog


Tijdens mijn wandeltochtje zie ik de Waterspreeuw nog regelmatig
ergens zitten. Dan is het natuurlijk wel leuk om wat andersoortige plaatjes te schieten.




Grappig is dat de vogel constant even stopt bij de kleine bruggetjes 
in het betonnen kanaaltje. Daar zullen ongetwijfeld de meeste
prooidiertjes rond zwemmen.


Maar mooie foto's van een Waterspreeuw in een leuk stroomversnellinkje
zitten er in de AWD helaas niet in.
Misschien deze zomer in Frankrijk dan maar.

Inmiddels is het 11:15 uur en probeer iets te bedenken voor de rest van de dag.

Boomleeuwerik

Op weg naar de uitgang kom ik nog een Boomleeuwerik tegen en terwijl ik
deze probeer te fotograferen, vliegt er een Lepelaar over.

Nu ik toch in de buurt ben, kan ik wel even bij
de Lepelaarskolonie kijken.
Het ligt ook nog eens op mijn route richting Amsterdam.

Paartje Lepelaars

Ik weet wel dat het op dit tijdstip onmogelijk is om een echt mooie foto te maken,
maar het kijken naar de Lepelaars is al erg leuk.
Ik heb het idee dat het er meer zijn dan voorgaande jaren.
Toch opvallend dat deze vogels zo dicht bij de snelweg broeden en dat al
jaren achtereen.  Het is helaas net even te ver om
er een keertje in de avond naartoe te rijden, op een tijdstip
dat je geen last van tegenlicht hebt.

Vanwege het slechte licht heeft het geen zin om hier langer te blijven hangen.

Eind maart is de tijd dat de Blauwborsten terugkeren naar Nederland en
dat lijkt mij een leuk uitje voor de rest van de dag.

Er zijn een aantal plekken in en rond Amsterdam waar Blauwborsten
al jaren te zien zijn en ook nestelen.

Ik kies er eentje uit en op weg daar naar toe,
kom ik nog een paartje Grutto's tegen.

Grutto (man)

Wanneer ik een Grutto op een mooi plekje zie staan,
dan moet ik gewoon even stoppen en er wat foto's van maken.
Prachtige, sierlijke vogels zijn het en het zou toch eeuwig zonde zijn,
wanneer deze vogel niet meer in Nederland te zien zou zijn.

Grutto (vrouw)

Aangekomen op de uitgekozen plek is het even zoeken, maar op
een bepaald moment hoor ik dan toch een aarzelende gezang van een Blauwborst.

Ze hebben duidelijk nog niet de zomer in hun bol.

Blauwborst

Ik vind twee Blauwborsten in het gebiedje en de ene is beter benaderbaar dan de ander.
De ene blijft betrekkelijk rustig zitten wanneer hij begint te zingen,
terwijl de ander al op de vlucht gaat wanneer je met je ogen knippert.


Wat niet veel mensen weten, is dat de Blauwborst een uitstekende imitator is.
Deze Blauwborsten weten mij in eerste instantie behoorlijk in de maling te nemen.

In de tijd dat ik in het gebied ben, hoor ik de imitaties van
een Baardman, een IJsvogel en een Fazant.
Het is echt net of die vogels aanwezig zijn, maar
het is duidelijk dat de Blauwborsten dit geluid maken. 

Blauwborst

Maar zingen kunnen ze als de beste en je pikt ze er zo tussenuit.
Ze zijn nog niet zover dat ze constant vanaf een vaste zangplek te bewonderen zijn.
Meestal blijven ze nog laag in het riet en komen ze heel af en toe even vrij.

Blauwborst

Maar deze plek belooft nog wat voor de komende tijd.
Een plek waar niet alleen de Blauwborst te zien is, maar ook
genoeg andere vogelsoorten.

Blauwborst zingend op de brugleuning

Een volgend blog zal gewijd zijn aan de vogels in dit gebiedje.

Tot de volgende keer,
René
http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html