Tureluur
In deel I was er alleen aandacht voor de Watersnip en de Kleine Plevier. In dit deel komt
de rest aan bod. Tijdens de dag veranderde de weersomstandigheden om de haverklap.
Dan weer volledig bewolkt, dan weer volledig onbewolkt en alles wat er
maar tussen kan zitten.
Dit soort plekken zijn het best te bezoeken in medio April tot en met medio Mei.
Hoewel sommige vogels al jongen hebben, is dat
voor de meeste niet het geval. Het is de tijd nog van paarvorming en de
kans op een paring is groot.
Wanneer er wel al gebroed wordt, heeft 1 van de 2 vogels van het paartje
niets anders te doen dan eten zoeken en als vogels in elkaars vaarwater
komen, kan er nog weleens wat actie uit voorkomen.
Het is natuurlijk erg leuk wanneer er wel jonge vogels zijn, maar bv
Meerkoeten en Kluten zijn dan zeer agressief naar andere soorten toe.
Dat is voor even leuk, maar wanneer ze de hele dag alle andere soorten
verjagen, dan is dat natuurlijk een stuk minder leuk.
Nijlgans
De weersvoorspellingen waren best goed, maar hoe dichter ik bij de plak kom,
des te bewolkter het wordt.
Een Grutto in mooi ochtendlicht kan ik dus wel vergeten.
Nou ging die vlieger sowieso niet op,
want ik zie alleen een paartje Nijlganzen.
Nou niet bepaald een soort die je voor de lens hoopt te krijgen.
Tureluur
Iets later breekt voor het eerst de zon een beetje door.
Tureluur
Witte Kwikstaart
Het lijkt het sein voor andere vogels te zijn, want opeens wordt het drukker.
Tureluur
Een vijftal soorten zijn eigenlijk gedurende de hele ochtend wel aanwezig met
de Tureluur als meest constante gast.
Die is eigenlijk wel aldoor ergens aan het scharrelen en vaak ook erg
dichtbij. Grutto's, Kleine Plevieren, Meerkoeten en een Kievit laten zich vaak mooi bekijken.
Grutto
Zo'n stukje plasdras is ideaal voor weidevogels.
Niet alleen in de gedeeltes die onder gelopen zijn,
maar ook de stukken er net naast.
De grond is heerlijk zacht en dat betekent dat er wormen aan de oppervlakte
te vinden zijn en de vogels makkelijk met hun snavels in de bodem kunnen komen.
Grutto
Grutto
Jammer genoeg blijven de Grutto's uit elkaars buurt,
want er was nog een beetje hoop op wat gevechten tussen de mannetjes onderling.
Want kom niet in het stukje water waar de ene Grutto loopt te foerageren.
Een Tureluur of een Watersnip is geen probleem,
maar een andere Grutto wordt aangepakt.
Slobeend
Diverse Eendensoorten maken ook gebruik van deze plek.
Een paartje Slobeenden heeft hier zijn broedbiotoop zo te zien.
Slobeend
Een prachtig gekleurde eend en het leuke van de kopveren van het mannetje is
dat ze een andere kleur krijgen naarmate de hoek van de zon wijzigt.
Dan lijkt het groen op de kop wel paars.
Een Brilduiker heeft ook zo'n groene kop die af en toe paars lijkt te verkleuren.
Krakeenden
Een aantal Krakeenden voelen zich hier prima op hun plek.
Het gaat sowieso erg goed met de Krakeend in Nederland.
Het veranderen van de waterkwaliteit is aan de ene kant funest voor de Wilde Eend,
maar de Krakeend gaat er qua aantallen enorm op vooruit.
Komt natuurlijk ook dat er niet gejaagd mag worden op de Krakeend.
Grutto
Grutto
Kievit
Een Kievit heeft overduidelijk een plekje geclaimd in het gebied.
De vogel komt bijna niet van zijn plek af en ik vermoed dat
het vrouwtje vlakbij op de eieren zit.
Tureluur
Tureluur
Kievit
Kleine Plevier
Hoewel de Kleine Plevier in het eerste deel al flink aan bod gekomen was,
vond ik dat de vogel ook in dit blogje een plekje verdient.
Kleine Plevier
Op een foto kun je het niet goed zien, maar het is echt een heel klein vogeltje.
Diverse malen heb ik jonkies kunnen fotograferen die net uit het ei zijn gekropen.
Kleine Plevier
Jonge Kleine Plevieren zijn, net als andere Weidevogels,
zogenaamde nestvlieders.
Dat betekent dat ze bijna direct na het uitkomen op hun poten kunnen staan en
zelfstandig naar voedsel kunnen zoeken.
Jonge Pleviertjes zijn net knikkers op lange poten en maar een paar centimeter groot.
Bij gevaar drukken ze zich direct tegen de grond en zijn dan nauwelijks zichtbaar.
Mocht je in de buurt zijn van een jong dat schuilt of bij een nest met eieren,
dan zullen de ouders je proberen af te leiden en je daar weg te lokken.
Dan laten ze een vleugel hangen en doen alsof ze gewond zijn en hinkelen
ze steeds verder weg van de plek waar het jong of de eieren liggen.
Wintertaling
Een Wintertaling verbleef heel lang te ver weg om er een aardige foto van te maken.
Pas toen het licht eigenlijk te hard werd, kwam het kleine eendje
steeds wat dichterbij.
Wintertaling
Ook de Wintertaling heeft veren op de kop die van kleur lijken te veranderen.
Meestal is de streep groen, maar met de juiste licht inval lijkt het wel paars.
Wintertaling
Een Wintertaling is van grote afstand best makkelijk te herkennen in een
grote groep watervogels. Hij is namelijk een stuk kleiner dan
bv een Wilde Eend of een Krakeend.
Ter afsluiting nog wat foto's van de soort die zich constant uitdrukkelijk liet zien.
Tureluur
Tureluur
Tureluur
In een volgend blog aandacht voor een weekje weg in de meivakantie op de Veluwe.
In die zelfde week zat ik een nacht in de Marterhut in Vledder,
maar op de camping zelf was ook nog wel wat te zien.
Ik vond er onder andere een paartje Zwarte Roodstaarten en
met een bakje Meelwormen kom je dan een heel eind.
Zwarte Roodstaart
Tot de volgende keer,
René
