"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

donderdag 25 oktober 2018

Edelhertenbronst

Edelhert

Medio september is de Veluwe het strijdtoneel van de Edelherten.
De bronst van deze dieren is een prachtig spektakel en oefent ieder
jaar een grote aantrekkingskracht op mij uit.
In het park de Hoge Veluwe is op een aantal plekken
de bronst heel mooi te aanschouwen, want er wordt op
vaste tijden wat lokvoer gestrooid en dat lokt de hindes naar de open vlaktes.

Wanneer de hindes de dekking uitkomen, volgen de geweidragers vanzelf.

Een grote lading fotografen en dagjesmensen komen op het spektakel af en
dat geeft iedere dag wel een kolderiek gezicht.
Sommigen noemen het een circus (ik ook), maar voor velen
is het ook een sociaal gebeuren.
Lekker met bekenden een beetje ouwehoeren en elkaars foto's bekijken.
Veel sterke verhalen en uiteraard elkaar de ogen uitsteken met
de mooiste, nieuwste en duurste apparatuur.

Maar als je er doorheen prikt en je min of meer afsluit voor
de grote horde, dan kun je je laten trakteren op een mooi natuurverschijnsel.
Wanneer de hindes het bos uitkomen en de geweidrager(s) daar achteraan
hobbelen, dan is dat iedere keer weer indrukwekkend.
Of je nou in je eentje staat te kijken of met tweehonderd gelijkgestemde,
het maakt eventjes niets uit.

Omdat ik te ver weg woon, ga ik niet zomaar eventjes een paar uurtjes
naar het Park de Hoge Veluwe.
Ik maak er altijd een dagje van en bezoek dan een aantal hutten.

Boomklever

Helaas zijn is de leiding van het park knettergek geworden inzake 
het beleid omtrent de vogelhutten.
Er mag niet meer gevoerd worden, omdat de wilde Zwijnen dan de boel slopen.
Dus eerst slopen ze een klein, maar uiterst aantrekkelijk en succesvol, vogelhutje 
en zetten daar een veel grote exemplaar voor in de plaats.
Deze nieuwe hut was een enorm succes en werd met veel plezier bevolkt
door heel veel mensen.
Er werd zelfs ook een andere hut vernieuwd en vergroot, omdat er
teveel mensen op de eerste hut afkwamen.
Twee prachtige plekken met grote hoeveelheden vogeltjes, muizen,
een paar Eekhoorntjes en af en toe een leuk extraatje in de vorm
van een Ree, Wild Zwijn of een Sperwer.

Goudvink

Maar nu er niet meer gevoerd wordt, haken de dieren snel af.
Natuurlijk wordt er af en toe wat gedronken of een bad genomen,
maar wanneer je in een uur tijd nog geen tien vogeltjes langs ziet komen, dan weet je genoeg.

In dezelfde tijd kwam er een paar maanden terug al gauw een stuk of 60 langs.
Kruisbekken, Appelvinken, allerlei soorten mezen etc etc.

Grote Bonte Specht

Nu wordt het geduld enorm op de proef gesteld en haken de meeste personen af.
Was het eerder hopen dat er een plekje vrij was in de hut, nu kun je
eenvoudig aanschuiven en gaan zitten waar je wil.
Dat laatste is natuurlijk wel fijn, maar als je dan alleen een koolmees en een
pimpelmees te zien krijgt, neemt het enthousiasme snel af.

Natuurlijk komt meestal ook wel de eeuwige Grote Bonte Specht langs en zo nu en dan
een andere leuke soort. Maar het is echt schrapen tov een jaar geleden.

Grote Bonte Specht

Dat er in het verleden teveel gevoerd werd en het bijna onmogelijk was
om een foto te maken waar geen voer opstond is wel een punt.
Maar helemaal niet meer voeren is het andere uiterste.
Gewoon een paar voersilo's ophangen en wat vetbolletjes en dat 
zal voor genoeg aantrekkingskracht zorgen.

Is het dan alleen maar kommer en kwel?
Nee, natuurlijk niet.
Je kunt altijd nog wel een leuk plaatje maken hoor.
Met het juiste licht en de juiste instellingen kan een
gewone Vink ook voor een fijn totaalplaatje zorgen.
Je moet er alleen lang op wachten.....

Vink

Maar voor een Vink hoef ik geen uur te rijden en ook geen aardig entree-bedrag te betalen.
Die heb ik gratis in mijn tuin.
Ik kwam hier altijd voor de Kruisbekken, Eekhoorns, Goud- en Appelvinken.
Het was altijd leuk, maar ze zullen mij niet snel terug zien.

Heggenmus

Ook al ben ik erg blij met de foto's van deze Heggenmus en die van de Roodborst.

Roodborst

Als het dan een beetje tegenvalt in de vogelhutten, is het
best lastig om de tijd vol te maken.
Struinen mag ook niet meer in het park en in de bronsttijd zijn ook nog
een aantal stukken afgesloten voor bezoekers.

Omdat ik niet zo thuis ben in het park, weet ik ook niet waar ik bepaalde
dingen kan vinden. 

Roodborst

Dan maar op zoek naar Paddenstoelen, maar door het droge en warme weer
zijn die bijna niet te vinden.

Als een tweede bezoek aan de vogelhut ook niets oplevert,
besluit ik maar om vast naar de wildbaan te gaan.
Gewoon een beetje in het zonnetje zitten en hopen dat de
boswachter iets eerder begint met voeren.

Maar de boswachter laat zelfs nog iets langer op zich wachten.
Wanneer de appeltjes gestrooid zijn, duurt het gelukkig niet lang voordat
de eerste hinde uit het bos komt.

De bazin van het stel bepaalt wanneer de kust veilig is en
dat de vrouwen en kinderen gerust de appeltjes kunnen opeten.
De geweidrager komt er achteraan en probeert het bronstroedel bij elkaar te houden.

Edelhert

Het plaatshert ruikt en proeft de lucht op, om te ontdekken of een hinde
gereed is om gedekt te worden. 

Edelhert

Zo nu en dan burlt het plaatshert en laat aan de concurrentie weten dat hij de baas is.
Er zijn twee velden op de wildbaan waar gevoerd wordt en beide velden
kent een plaatshert. De hindes lopen van het ene veld naar het andere veld
en de twee mannen doen er alles aan om in de gunst van de vrouwen te komen.

Af en toe ontstaat er een dreigende situatie en een paar keer
komt het tot een korte confrontatie.

Maar de bronst is dit jaar een beetje tam.
Het is eigenlijk te warm en het komt niet echt los.
Als het in de ochtend lekker koud is, komen er schijnbaar meer hormonen
vrij en dat zorgt voor meer passie en spanning.

Hindes en jonge Edelherten

Het hele mooie weer zorgt ook voor hard licht en flinke schaduwen.

Omdat de Hindes naar het andere veld verhuizen,
ga ik daar ook maar een kijkje nemen.

Edelhert

Wanneer ik bij het andere veld aankom, zie ik dat het plaatshert van het andere
veld ook ter plaatste is. Dat kan voor leuke strubbelingen zorgen.
Eén van de herten begint te burlen en neemt precies een houding aan,
welke ik graag eens op de foto wil zetten.
Het resultaat viel een beetje tegen vanwege het felle zonlicht,
maar met wat extra bewerkingen komt bovenstaand plaatje eruit.
Niet optimaal, maar ik plaats hem toch.

Edelhert

Het burlen is een indrukwekkend geluid.
Iedere burl zorgt voor ratelende camera's en ongetwijfeld voor veel
dezelfde soort foto's uit verschillende camera's.
Het is niet ieders ding, maar het is nou eenmaal 1 van de weinige plekken
waar je de bronst zo mooi kunt observeren.

Wanneer de appeltjes op zijn en de herten zich langzaam maar zeker 
terug beginnen te trekken in het bos, is het tijd om naar DE bronstplek
van het Park de Hoge Veluwe te gaan.

Een plek waar je geen last hebt van die takkenzooi in de achtergrond en 
waar je mooie tegenlicht opnames kunt maken.

Iets na 6 uur kom ik aan op de plek en zet mijn statief neer.
De zon gaat om 19:30 uur onder en het park sluit om 20:00 uur.
Tijd zat om een paar mooie foto's te maken.

Maar het onderwerp van de foto's heeft geen zin.
Het is al na 19:00 uur wanneer er eindelijk een hinde uit het bos komt.
Het licht neemt snel af en de ISO moet steeds verder omhoog.

De herten blijven op grote afstand, dus is het een beetje behelpen.

Edelherten

Er is 1 baas hier met een groot bronstroedel,
maar er lopen ook nog 4 andere mannen in de rondte.

Edelhert

Maar helaas is de afstand tussen de burlende Herten te groot.
Geen confrontaties deze avond.
Jammer, maar als ze maar gewoon ietsje dichterbij komen.

Dan eindelijk komen ze mijn richting op.

Ineens hoor ik geburl van de andere kant en zie ik het Plaatshert
mijn kant op komen rennen.

Edelhert

Op F4.5 en 1/30ste erg lastig, maar omdat het hert ietsje vertraagd
tijdens het voorbij gaan, komt er toch iets aardigs uit de camera.

Wanneer het andere Hert verdreven is, komen de hindes ook mijn kant op.

Bronstroedel

Met ISO 2000 krijg ik een sluitertijd van 1/80ste en diafragma van 4.5
Als ik op mijn schermpje kijk, heb ik het idee dat ik naar
een tekening van Rien Poortvliet zit te kijken.

Ik rommel nog een beetje met de witbalans en zie het beeld nog iets beter worden.
Een beetje korrelig en door de lange sluitertijd en kleine scherptediepte
ontstaat er een onscherpte waar ik wel content mee ben.

Bronstroedel

De tweede foto van het bronstroedel heb ik ietsje lichter afgewerkt,
Beetje jammer dat de lucht niet mooi oranje of rood is op dit moment, maar ja.

Dan komt het moment dichterbij waarom ik juist deze dag naar het park ben gegaan.
Normaliter ga ik niet op pad op zo'n zonnige dag, maar deze dag heb ik
daar bewust op uitgekozen. Ik hoop namelijk op een prachtig gekleurde lucht
wanneer de zon onder gaat of is gegaan.

Dan moet er uiteraard nog wel eventjes een Hert op de juiste plek gaan staan.

Burlend Edelhert

Dit was ongeveer het plaatje dat ik in gedachten had.
Helaas stond ik op de verkeerde plek en kon Hert en ondergaande zon
niet in 1 foto vangen.
Volgend jaar maar meer naar rechts gaan staan.

Bovenstaand beeld is dus gemanipuleerd.

Hoewel het ideale beeld er dus net niet inzat,
werkte het Plaatshert wel even heel goed mee.

Edelhert

De zon is inmiddels een kwartiertje onder en de lucht kleurt mooi geel en oranje.
Niet het gehoopte rood, maar het is een mooi alternatief.
Het Plaatshert loopt langzaam de heuvel op en door het tegenlicht
ontstaat er een prachtig silhouet.

Edelhert

Een gevecht of paring in dit licht en op die plek is het summum,
maar hier doe ik het ook voor.
Een mooi einde van de dag.

Burlend Edelhert

Het Plaatshert burlt nog een keertje extra voor mij en verdwijnt aan 
de andere kant van de heuvel.
Tijd om de spullen in te pakken en na een lange dag
terug te rijden naar Amsterdam.

Volgend jaar weer nieuwe kansen.

In een volgend blog aandacht voor de vakantie in Frankrijk met oa:

De IJsvogel

Tot de volgende keer,
René

















16 opmerkingen:

  1. Hoi René,
    Wat een prachtige beelden heb je weer gemaakt.
    Schitterend al die vogels met ook nog een s zeer fraaie achtergronden.
    En wat zijn je foto's van die burlende edelherten gaaf zeg. Ontzettend mooi gedaan. En ook die met die silhouetten (foto 20 t/m 23) zijn heel bijzonder. Een puike serie hoor!!
    Jij moet hier toch wel zeer tevrede van thuis gekomen zijn.

    Groeten, Marco

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Rene
    de bronst van de edelherten is altijd een spektakel en leuk om te fotograferen het is dan ook een geweldige serie geworden.
    groetjes Herman.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi René, Ik had ook plannen om eens naar die hutten te gaan. Dat wordt nu ineens iets minder aantrekkelijk! Hoewel de platen die je gemaakt hebt natuurlijk prachtig zijn, hoop ik daar ook op appelvinken, kruisbekken en een eekhoorntje....
    De vink in het warme licht is prachtig. Een goudvink hoort daar natuurlijk ook bij de wenssoorten voor een fijne foto. Ook de specht met dat mooie bokeh is fraai. Ik wacht op de roodborstjes in de tuin. Een enkele is al ff komen kijken. Dan nu je WILD: Tjonge wat een fraaie serie! Heel knap dat je alles er zo mooi opgekregen hebt. Een mazzeltje dat er een precies jouw kant op kwam! Ook in het fraaie licht van de ondergaande zon, zijn ja platen om van te watertanden. Mooi dat silhouet, klasse! Tot slot je plaat van de ijsvogel is geweldig! Ik ben benieuwd naar de rest.
    Groetjes en alvast een fijn weekend,
    Maria

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb genoten van je serie foto's, echt heel gaaf.

    Nog een fijn weekend, Erica

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi René,
    Het NP zal niet zo blij zijn met je anti-promotie! Beetje krom beleid: wel voeren bij de herten en niet bij de vogels. Dat is toch pure discriminatie. Maar De Hoge Veluwe stond toch al niet op mijn lijstje. Ik hou niet van dat bronstcircus en de vogelhutten waren altijd veel te druk, bovendien ook voor mij te ver weg en ook nog grof moeten betalen voor natuur die van ons allemaal is? Nee, dan huur ik wel een privé vogelhutje af en toe.
    Zo, genoeg gemopperd. Nu je foto's: de vogels vind ik er allemaal prachtig op staan, ondanks dat het wat minder bijzonder soorten zijn. Mooie achtergronden en dito licht. Dat bronstcircus is niet zo mijn ding en de foto's die je laat zien vind ik eigenlijk pas mooi nadat je naar DE bronstplek bent gegaan (geen idee waar dat is, maar ver vanaf de uitgang kan het nooit zijn) en dan met name de silhouet-foto's. Die zijn echt prachtig. Het zal wel even stressen zijn geweest om nog op tijd bij de uitgang te komen. Als je laat bent, mag je er dan niet meer uit? Of staan ze je op te wachten met een prent?
    Groet, Dick

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hai Dick,

      Nou, die tweede plek is nog best een behoorlijk stukkie van de uitgang af. Maar iets te laat het park afgaan is niet zo'n probleem.

      Groet,
      René

      Verwijderen
  6. Ha René,
    wat vervelend dat ze daar zo'n raar beleid voeren t.a.v. de vogelhutten. Toch heb je daar nog wel een paar fijne foto's kunnen schieten, met mooie herfsttinten in de achtergrond, maar ik begrijp dat je op meer had gehoopt.
    Gelukkig waren de appeltjes voor de herten nog niet op. Hoewel je daarvan de mooiste platen rond zonsondergang hebt gemaakt. Supermooi, de silhouetten tegen de oranjegele lucht. Foto 1 en 17 zijn mijn favorieten; echt geweldig mooi.

    Hartelijke groet, Corrie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hallo René,
    Prachtig blog laat je zien, wat een belachelijke situatie om niet meer te voeren bij de vogel hutten.
    Echt jammer, er zullen nu veel minder mensen op af komen.
    De serie van de edelherten is echt super gaaf.
    Ik heb weer genoten van je blog.
    Groetjes Irma

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Pracht foto's heb je weer René, zowel de vogels als van de bronst.
    Mooi de edelherten tegen de gekleurde lucht.
    Groetjes Tinie

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hoi René,
    Altijd leuk om jouw blogs te lezen. Tja, de hutjes, echt zo jammer dat dit het niet meer is. vorig jaar heb ik er nog gezeten en mijn eerste kruisbek én goudvink gefotografeerd. Echt een gemiste kans van het park. De wildbaan is altijd wel leuk om even te kijken, maar ik heb ook gemerkt dat je er voor mooie foto's niet hoeft te zijn, die takkenzooi in de achtergrond.... (hoewel veld 2 ietsje beter is). Tja, die andere plek wordt wel zo stilaan wildbaan 3, steeds drukker. Maar wel erg mooie foto's , het hert burlend op de heuvel, dat is het plaatje waar we allemaal op wachtten.... Mooi resultaat bij jou, ook met bijgevoegde zon.
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hey René,

    wat een gave serie van de edelherten en de bronst. Dit stond al heel lang op mijn wensenlijstje maar ik ben er nog nooit geweest. Misschien dat we er volgend jaar nog eens een poging op wagen maar nu blijft het met jaloerse blokken naar deze prachtige foto's kijken :-)
    Je hebt er echt ene grandioze mooie serie van gemaakt en de ondergaande zon is ook al zo mooi met de contouren van de herten erin.
    Ik weet dat er fotohutten zijn in de NP maar ik heb geen idee waar die zijn. Als ik er al eens heen ga dan zie ik alleen maar andere dingen en geen hutten hahahahaha.... toch wel een paar leuke vogeltjes die je laat zien maar wel een raar beleid wat het voeren aangaat. Hoe dan ook, van je foto's heb ik in ieder geval heerlijk genoten.

    Groetjes,
    Helma

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hoi René,

    Ik ben een week of vier geleden ook naar het park de Hoge Veluwe geweest en heb nagenoeg dezelfde ervaring en mening als jij. Een enorme deceptie toen ik zag dat je bij de vogelhutten niet meer mag voeren terwijl ik me daar vorig jaar enkele keren flink heb kunnen uitleven op de vele vogels die daar kwamen. Ook ik vind het een absurd beleid temeer daar ze zelf elke dag de edelherten volop voeren, hetgeen natuurlijk een hoop mensen wel de mogelijkheid verschaft om de bronst van dichtbij mee te maken en te fotograferen, maar voor mensen die graag vogels willen fotograferen kennelijk een ander beleid voeren. Ook toen kwamen er uiteraard weinig vogels en ik heb vrij vroeg het park verlaten met slechts enkele foto's die dag. Nog even bij de wildbaan gekeken, maar daar kwamen die dag slechts enkele hindes. Toen we eenmaal het park uit waren kwam er nog een mooie zonsondergang opzetten en kreeg ik spijt niet wat langer bij het Reemsterveld te zijn gebleven. Dat heb jij wel gedaan en heeft je, althans dat vind ik, de mooiste foto's van de dag opgeleverd met de herten in silhouet, nr. 21 vind ik de mooiste.

    Groet,
    Ad

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hoi René,
    Tot mijn verbazing zag ik dat ik niet had gereageerd, dus bij deze. Voor circusliefhebbers is de bronst bijna een must lijkt het. Als je je daar voor kunt afsluiten kan de bronst toch een boeiend schouwspel zijn. Uiteraard ben je afhankelijk van het gedrag van de dieren om de platen te kunnen maken die je voor ogen hebt.
    De beelden op het vrije veld spreken mij het meest aan, waarbij de zonsondergang een belangrijke rol speelt. Prachtige sfeerbeelden.
    Dat gedoe bij die vogelhutten is erg inconsequent. Ik kan mij goed voorstellen dat velen daar met een kater de hutten verlaten hebben. Jammer, het moet toch anders kunnen.
    Groet, Kees

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hallo René,
    Via, via ben ik op jouw pagina terecht gekomen. Dat is genieten hoor van de prachtige foto's en de leuke verhalen die je erbij schrijft. Echt super!
    Ik kijk uit naar je volgende blog.

    Hartelijke groet,
    Annette

    BeantwoordenVerwijderen

http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html