Mooiste foto's 2014 Deel II

Jonge Koekoek met Kleine Karekiet

Om een goed overzicht te houden, maak ik iedere 6 maanden een selectie per maand

van de mooiste foto's cq momenten.

Tot nu toe had ik nog geen tijd, om een overzicht te maken van de laatste 6 maanden van 2014.

Misschien een beetje mosterd na de maaltijd, maar wel even een

benodigd intermezzo om mijn bibliotheek compleet te krijgen.

Juli 2014

IJsvogel (vrouw)

Juli staat bij mij meestal in het teken van de ijsvogel.

De begroeiing van de sloot is dan weer hoog genoeg, zodat je onzichtbaar bent

voor allerlei voorbijgangers, die dan niet nieuwsgierig kunnen vragen waar je mee bezig bent.

Visoverdracht (onderdeel van het baltsritueel) op een stengel van een Berenklauw.

Maar in deze maand is de kans ook meestal groter op een visoverdracht of een paring. 

Bovenstaande foto is niet het toonbeeld van topscherpte, maar deze komt in de rangschikking

omdat het natuurlijk wel een prachtig moment is.

Grauwe Klauwier

Maar de maand Juli is ook de maand van de vakantie.

In Frankrijk vond ik een mooi gebiedje waarin ik meerdere klauwieren-territoria ontdekte.

Misschien zijn 4 foto's van 1 soort een beetje teveel in zo'n overzicht als dit, 

maar ik vond het waard om beide foto's van het mannetje te plaatsen en

ook nog eens een foto van het vrouwtje en een voermomentje.

Vrouw links, jong rechts

Grauwe Klauwier (vrouw) op jacht.

Augustus 2014

In Augustus kon ik dagenlang één van de meest merkwaardige fenomenen

 uit de vogelwereld observeren en fotograferen.

Het grootbrengen van een koekoeksjong door een andere vogelsoort.

Koekoeksjong links, pleegouder (kleine Karekiet) rechts.

De kleine Karekieten wisten zich af en toe geen raad met de altijd hongerige jonge koekoek.

Als ze niet snel genoeg weer opnieuw naar eten gingen zoeken,

werden ze keihard aan hun vleugel getrokken en gesommeerd om voor meer eten te zorgen.

Je zag de conditie van het paartje karekieten per dag achteruit gaan en

ik kreeg echt medelijden met de twee vogeltjes.

Na ongeveer een week buiten het nest voeren, vonden de pleegouders het wel mooi geweest

en moest het jong het maar verder uitzoeken.

Jonge Koekoek in de regen

Ook dat leverde nog een hoop leuke platen op, want de jonge vogel

had het nog best moeilijk om zelf voedsel te vinden.

Hermelijn

In Augustus had ik ook het geluk om een nieuwsgierige Hermelijn tegen te komen.

Zolang je maar niet te opzichtig ergens aanwezig bent, 

komen dieren snel eventjes poolshoogte nemen.

Wespen.

Wat krijg je als je een stukje rauw vlees neerlegt in de buurt van een grote groep wespen?

Beetje bij beetje halen de wespen er kleine stukjes vanaf en brengen het naar hun nest.

Dat gaat nog behoorlijk snel en zeer georganiseerd.

Mooi schouwspel.

September 2014

Jonge Jan-van-Gent

September was een beetje een stille maand.

Het bracht wel weer zo'n typische op-de-juiste-plek-op-juiste-tijd plaat op.

Op de Pier van IJmuiden zat een tweedejaars Jan-van-Gent.

Hoewel ik eigenlijk al op weg naar huis was, werd ik door iemand geattendeerd op

een grote vogel die bijna op het einde van de pier zat.

Nadat ik een beetje naar wat kenmerken had gevraagd, werd het mij duidelijk dat

het in ieder geval geen meeuw of iets dergelijks was.

Gelukkig zat de vogel er nog toe ik aankwam en bleek het de lange wandeling waard te zijn.

Bontbekplevier

Vele kruippartijen op het strand leverde een hoop foto's op van verschillende soorten.

Deze foto van een bontbekplevier vond ik daarvan de mooiste.

De kleuren van de vogel komen mooi overeen met de kille grijze kleuren van de omgeving.

Gekraagde Roodstaart

Een foto waar ik heel wat moeite voor heb moeten doen, was deze van de gekraagde roodstaart.

De plek waar deze vogel zat, werd nogal druk bezocht en iedere keer als ik dicht genoeg

genaderd was, werd de vogel opgejaagd door iets of iemand.

Heel frustrerend.

Eén keertje bleef de vogel ietsje langer zitten en was het eindelijk bingo.

Torenvalk

In mijn direct omgeving kom ik vaak torenvalken tegen.

Deze kwam ik echter ietsje verder tegen.

Een torenvalk uit de Eempolders dus bij deze.

Oktober 2014

Eekhoorn

Altijd leuk om eekhoorntjes rond je vakantiehuisje te hebben.

Deze was verzot op de vogelpindakaas en ik moest iedere keer bijna rennen

om nog een foto te kunnen maken. 

Grote Zilverreiger

In oktober ben ik ook weer eens naar de Oostvaardersplassen geweest.

Bij ieder bezoek lijkt het wel weer ietsje meer troostelozer geworden,

dan bij de vorige keer dat ik er was.

Typisch een gevalletje van teveel grote grazers op een beperkt gebied.

De zilverreiger zag ik in de vroege ochtend.

Blauwe Reiger

Deze Blauwe Reiger in de namiddag.

Daar tussenin was het niet echt veel soeps moet ik eerlijk zeggen.

Dodaars met prooi.

Nee, dan ga ik liever een paar uurtjes stilzitten op 1 van mijn vaste plekjes.

Daar kan ik o.a dodaarzen fotograferen.

Dodaars

November 2014

Aalscholver

De laatste 2 maanden van 2014 waren dungezaaid met mooie momenten.

Meerdere keren heb ik wat uurtjes doorgebracht aan de waterkant en

dus leverden deze twee maanden een beetje dezelfde soort beelden op.

Biddende Buizerd in het laatste licht

Fuut

Mijn plekje aan de waterkant wordt regelmatig bezocht door een aantal futen,

In het winterkleed zijn de vogels niet zo heel spectaculair, maar helaas komen ze niet 

op dit plekje in het voorjaar wanneer ze in hun prachtkleed zitten.

Grote Zilverreiger met woelmuisje

December 2014

Buizerd

Gelukkig toch nog iets anders voor de maand december dan een watervogel.

Deze foto is echter wel gemaakt toen ik op weg was naar de watervogels ;-)

Aalscholvers

Omdat ik toch wat meer foto's in de maand december wilde plaatsen dan alleen een buizerd,

nog maar een plaatje van aalscholvers en een fuut.

Fuut

Tot de volgende keer,

René

De Waterral

Waterral

Sinds ik begon met fotograferen, kom ik regelmatig in een gebied net buiten Amsterdam.

Een klein gebied dat vele mooie soorten herbergt en ook plekjes kent waar bijna niemand komt.

Op 1 van die plekjes liep ik een aantal jaren terug tegen een fantastische mogelijkheid aan,

om in alle rust vogels te fotograferen.

Deze plek wordt ook door meerdere waterrallen bewoond.

Vaak zijn deze vogels duidelijk aanwezig in moerasachtige gebieden,

maar niet omdat je ze veel ziet, maar wel omdat je ze overal bovenuit hoort.

De waterral is gewoon een heel erg schuwe vogel, maar net als heel veel

andere schuwe dieren, zijn ze ook opportunistisch.

Altijd op zoek naar makkelijke prooien en tijdens dat rondscharrelen.

komen ze ook vaak eventjes mooi uit de dekking.

Waterral (portretje)

Tijdens dat scharrelen wil de waterral nog weleens wat risico's nemen en

als je dan zo goed als onzichtbaar bent, lopen ze af en toe zo je lens in. 

Maar ook al komen ze uit de dekking, dan nog zijn het lastige rakkers om te fotograferen.

Erg bewegelijk zijn ze en dan houdt het voor mij in, dat ik voldoende licht moet hebben,

omdat ik nou éénmaal niet zo'n hele lichtsterke lens heb.

Sterker nog, mijn lens presteert het best bij F8 en dat heb je al snel onscherpte wanneer

je onderwerp teveel in de schaduw rondwandelt.

Twee foto's van dezelfde vogel op bijna dezelfde plek.

Het verschil tussen de twee is, dat de ene op een iets ander tijdstip is gemaakt dan de ander.

De foto's in dit blog zijn gemaakt op twee verschillende dagen en op verschillende tijdstippen.

Maar iedere keer is het weer spannend of er 1 of meerdere ralletjes te zien zullen zijn.

Als ik geïnstalleerd ben, is het rustig afwachten.

Uiteraard komt zo'n vogeltje niet zomaar uit de dekking precies op de plek waar ik graag wil.

Je moet ze dus een beetje helpen.........

Soms schrik je je een ongeluk, wanneer er een waterral op een meter afstand opeens

begint te schreeuwen, terwijl het doodstil is om je heen.

Ze zijn zo sneaky en kunnen vlakbij zijn en dat je dat dus echt niet opgemerkt hebt.

Behalve dat ze zich verraden dmv hun geschreeuw, verraden ze zich ook

door hun geschuifel aan de waterkant.

Zeker als het windstil is.

Dan valt het namelijk op dat er opeens wat lichte beweging aan de waterkant is.

Rustig afwachten is dan het devies en hopen dat de vogel uit de dekking komt.

Zolang je dan niet als een gek met je lens heen en weer gaat, kan zo'n vogel

best een hoop hebben voordat deze vluchtgedrag gaat tonen.

Maar altijd blijven nadenken en dus niets doen wat de vogel laat schrikken.

Als je dan zo'n paar uurtjes aan de waterkant zit en de ralletjes zich met enige

regelmaat laten zien, loopt de teller qua aantal foto's aardig op.

En dan kies ik de momenten nog zorgvuldig uit waarop ik de knop van de camera indruk.

Tsja en dan maak je thuis op de computer een eerste selectie..........

Eerst de echte missers weggooien, dan de de tweede selectieronde en langzaam maar zeker

blijft er een groep over die het waard is om na te bewerken.

Dan moet je nog kiezen welke een plaatsje in het blog horen te krijgen en

dat is vaak erg lastig. Zeker als je 40 foto's hebt, die je eigenlijk wilt laten zien.

Maar ja, dan wordt het snel scrollen voor een hoop mensen  en

dan krijgen de foto's weer net niet de aandacht welke je vindt dat ze verdienen.

Als een waterral eindelijk uit de dekking komt, dan wil je de vogel

natuurlijk wel op die plek hebben, die je van te voren in gedachte hebt.

Nou heb ik de mazzel dat ik iemand ken die daar uitermate bedreven in is en

daar heb ik goed naar gekeken en ontzettend veel van geleerd.

Maar de natuur blijft onvoorspelbaar en soms hebben ze echt geen zin

om naar jouw pijpen te dansen.

Dan heb je gewoon pech en is het een kwestie van het nogmaals proberen.

Tuurlijk kun je wel een keertje mazzel hebben,

maar het maken van natuurfoto's is een kwestie van uren maken.

En, zoals ik al eerder schreef, zo nu en dan de natuur een beetje een zetje

in de goede richting geven.

Als ze dan op het juiste plekje komen is het altijd weer genieten.

Zeker als je na uren wachten eindelijk dat plaatje kunt maken, waar je al die tijd op gehoopt hebt.

Het liefst had ik het rechterpootje bevroren gehad en nog iets naar voren.

De foto die hierna kwam in de serie had dat iets beter, maar de waterral draaide 

daar net zijn kop uit het scherptegebied.

Toch even ter vergelijking (en iets lichter afgewerkt):

Een waterral is qua lichaamslengte ongeveer net zo groot als een merel,

maar natuurlijk vele malen leuker om te fotograferen.

Het is altijd lastig wanneer je een heel blog vult met 1 soort.

Want hoeveel foto's stop je daar nou uiterlijk in?

Ondanks dat ik nog flink heb moeten schrappen in hetgeen ik in eerste instantie had uitgekozen,

ben ik zelf toch wel aardig content met de foto's dat het blog gehaald heeft.

In een volgend blog nog even de foto's die voor mij behoren

 tot de mooiste van de tweede helft van 2014.

Daar ben ik nog niet aan toe gekomen en moet toch even tussendoor om

mijn archief compleet te maken.

In ieder geval zal de jonge koekoek met een aantal foto's in dit blog te zien zijn.

Tot de volgende keer,

René

Vogels uit Landelijk Amsterdam-Noord

Grote Zilverreiger

In deze periode is het een beetje aanmodderen met het fotograferen van vogels.

De zomergasten zijn vertrokken en de meeste wintergasten zijn nog niet gearriveerd.

Je moet in deze tijd een beetje mazzel hebben met ontmoetingen met doortrekkers

of dwaalgasten, hoewel er zo nu en dan ook wel een vroege wintergast te zien valt.

In dit blogje een verslag van twee verschillende ochtendjes in hetzelfde gebied.

Eén ochtend zwaar bewolkt en 1 ochtend half bewolkt.

Zoals ik al zei, is het op dit moment een beetje aanmodderen en dus val ik

maar terug op bekende gebiedjes waar altijd wel wat te zien is,

Maar je hoopt natuurlijk wel altijd op een leuke soort of dat een 

al eerder gefotografeerde soort op een mooi plekje gaat staan/zitten.

Jonge Blauwe Reiger

Als zo'n gewone soort dan op een fotogenieke plek staat, is het een beetje

manoeuvreren om een fraaie compositie te krijgen.

Buizerd

Een buizerd is altijd leuk om tegen te komen, maar er is iets bijzonders aan deze buizerd.

Het bovenste gedeelte van de snavel is te ver doorgegroeid en het is

voor de vogel te hopen dat het niet verder groeit.

Pa fazant links en zoon rechts

In het gebied zijn een aantal territoria van torenvalken.

Niet alle torenvalken zijn goed te benaderen, maar met een beetje geduld

kun je bij sommige wel behoorlijk dichtbij komen.

Torenvalk

Vogels stijgen bijna altijd op met de wind op de kop en

een torenvalk zul je ook altijd biddend in de lucht zien hangen met de wind tegen.

Met die kennis kun je mooi de juiste plek uitkiezen en dan afwachten

totdat de torenvalk jou kant uitkomt.

Leuk is het als op alle bekende plekjes de valkjes even lekker poseren.

Als je dit soort vogels met een beetje geduld rustig kunt benaderen,

is het soms wel lastig om even iets meer afstand te nemen voor een mooi totaalplaatje.

Vaak denk ik er pas aan als het moment al voorbij is.

Maar ik vind het ook prachtig om dit soort momenten van dichtbij vast te kunnen leggen.

Tsja, het blijft lastig en helemaal als je toch al weinig tijd hebt.

Biddende Grote Zilverreiger ;-)

Terwijl ik verder rijd, zie ik twee grote zilverreigers mijn richting opkomen en

die doen iets wat ik nog nooit eerder heb gezien.

Ze blijven hangen op een bepaalde plek in de lucht.

Heel raar om te zien, want het lijkt erop dat ze ergens op wachten.

Geen idee waar ze op wachten, misschien hebben ze een aantal muizen op 1 plek gezien.

Het bidden van de twee reigers is niet iets wat maar een paar seconden duurt.

Ze blijven echt zo een halve minuut op 1 plek hangen.

Op de zwaar bewolkte, maar bijna windstille, dag kom ik een grote zilverreiger

tegen op een plek waar deze reiger vaker te zien is.

Meestal zit hij op wat grotere afstand en iedere keer blijf ik even kijken naar

deze prachtige vogel. Want als je maar rustig afwacht, komt hij vaak al jagend dichterbij.

Zo ook deze keer.

En dan ben je soms blij met een hoger standpunt.

Als de reiger toch besluit om ergens anders te gaan jagen, hoor ik een bekend geluid.

Het rinkelende geluid van baardmannetjes en ik zie een groep van een stuk of 20 voorbij vliegen.

Baardmannetjes

Ze landen in een groot rietveld.

Gauw de auto aan de kant en met een beetje beleid het veld een stukje inlopen.

Dan is het wel jammer dat het zwaar bewolkt is, want mijn lens

heeft gewoon meer licht nodig voor mooiere resultaten.

Maar ja, het blijven zulke mooie vogeltjes, dat ik

de twee beste foto's toch even wil plaatsen.

Hoewel ik nog een paar keer terug geweest ben naar dezelfde plek,

heb ik ze daar niet meer gezien.

Waarschijnlijk doortrekkers dus, die even snel iets gegeten hebben.

Rietgors

Op bijna dezelfde plek zie ik deze rietgors.

Tsja, op die plek had ik ook graag een baardmannetje gezien........

Op de half bewolkte dag kom ik nog een aantal mooie kleine vogeltjes tegen.

Zoals deze Kneu

en dit Paapje

  

Tapuit

In deze periode zijn de tapuiten  ook weer op doortrek en vaak zijn dit

toch iets minder schuwe vogeltjes.

Waarschijnlijk omdat ze in hun broedgebieden weinig mensen zien.

Knobbelzwaan

Spreeuw en Witte Kwikstaart

Opvallend zijn de grote hoeveelheden spreeuwen.

Maar het is jammer dat ze niet bij elkaar komen in de avonduren.

Spreeuwenwolken van duizenden spreeuwen zijn een fantastisch fenomeen om te bekijken.

Witte Kwikstaart

Het is afwachten op de wintergasten.

Inmiddels zijn er al aardig wat smienten, kuifeenden en slobeenden in ons land en

ook de zaagbekken en dergelijke zijn zo nu en dan al te zien.

Eens kijken of we ze de komende maanden mooi voor de lens kunnen krijgen,

In een volgend blog eerst aandacht voor een andere favoriete vogel van mij.

De Waterral

Tot de volgende keer,

René